Zelion Fantasy Rewirte

บทที่ 13

ขั้นตอนการลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยไม่ได้วุ่นวายอย่างที่เอเลนคิดเพียงแค่กรอกข้อมูล ตรวจวัดระดับพลังเวทมนต์และฟังบรรยาอีกหนึ่งชั่วโมงใครๆก็สามารถเป็นนักผจญได้ในทันทีส่วนหนึ่งก็เพราะสมาคมได้ตรากฏขึ้นมาว่าหากใครก็ตามที่มีเลเวลมากกว่า 30 มาสมัครก็ไม่จำเป็นต้องรับการทดสอบให้เหลือขั้นตอนแค่วัดพลังและฟังบรรยายสิทธิประโยชน์ต่างๆที่พึงได้รับ

หากต้องรับการทดสอบ ผู้สมัครจะต้องต่อสู้กับครูฝึกของทางสมาคมจนกว่าจะถึงเกณฑ์ที่ครูฝึกได้ตั้งเอาไว้ซึ่งเซลีนและลูน่าที่เป็นเอลฟ์พลัดถิ่นก็ต้องผ่านขั้นตอนนี้ด้วยกันทั้งนั้น เซลีนสมัครตั้งแต่เธอยังมีเลเวลแค่ 1 แต่ด้วยความที่เธอมีพื้นฐานดีทำให้ใช้เวลาไม่นานครูฝึกถึงจะอนุญาตให้ลงสนามจริง

สมาคมนักผจญภัยมองผ่านๆก็เหมือนร้านเหล้าดีๆนี่เอง ยามปกตินักผจญภัยนอกจากจะใช้ที่นี่ในการพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดกันแล้วที่สมาคมยังเป็นสถานที่ที่เอาไว้รับคำร้องในเรื่องต่างๆไม่ว่างจะเป็นเรื่องเล็กน้อยอย่างตามหาสัตว์เลี้ยงที่หายไปลากยาวไปจนถึงภารกิจคุ้มครองขบวนสินค้า

นอกจากเงินแล้วทุกครั้งที่สำเร็จภารกิจนักผจญภัยจะได้แต้มสะสมเพื่อนำไปแลกสิ่งๆต่างๆในร้านค้าของสมาคม ซึ่งมีตั้งแต่น้ำยาชนิดต่างๆไปจนถึงอาวุธหายากซึ่งธนูของลูน่ามาเรียก็ได้มาจากร้านค้าของสมาคมนักผจญภัย

[ท่านได้ลงทะเบียนเป็นนักผจญเรียบร้อย]

เอเลนจ้องมองบัตรนักผจญภัยที่กลัดมุมทั้งสี่ข้างด้วยวัสดุโลหะสีทองแดง บนบัตรจะมีชื่อและเลเวล นอกจากนี้เขายังได้รับป้ายโลหะสีทองแดงเป็นจี้อันเล็กๆสำหรับห้อยคอหรือคล้องแขนก็ได้ตามสะดวก

“นักผจญภัยก็ไม่ได้เป็นยากเท่าไหร่นี่นา”

“นั่นก็เพราะนายมีเลเวลเกินกว่าระดับมือใหม่ไปแล้วต่างหากล่ะ”

เซลีนตอบ

“ตอนแรกพอพวกเขาเห็นคลาสช่างฝีมือของนายก็ดูท่าจะไม่ยอมรับการสมัครท่าเดียวแม้ชั้นกับลูน่าจะเป็นคนรับรองความสามารถ แต่พอรู้ว่านายเป็นผู้ใช้ภูติพวกเขาก็แทบจะประเคนบัตรสมาชิกให้ในทันที”

สถานะผู้ใช้ศักดิ์สิทธิ์สมกับที่มีน้อยคนบนโลกนักจะได้ครอบครองแถมคุณพนักงานดูจะตกใจจนเกินเหตุเมื่อได้รู้ว่ามีผู้ใช้ภูติมาสมัครเป็นนักผจญภัย

“ไม่เห็นแปลกอะไรนี่คะเพราะภูติเป็นเผ่าพันธุ์ทรงพลัง ไม่แปลกหรอกค่ะที่ทางสมาคมจะคาดหวังกับคุณเอเลนเอาไว้สูง”

ลูน่าเอ่ยก่อนจะมองไปยังกลุ่มนักผจญภัยหลายคนที่ทำท่าจะขอเข้ามาทำความรู้จักกับผู้ใช้ภูติ การสมัครของเอเลนนั้นไม่ได้เป็นความลับอะไรแถมคุณพนักงานยังตะโกนเสียงดังทำให้ความสนใจถูกเบนมาที่เขาแต่เพียงผู้เดียว ที่เขายังไม่โดนรุมทึ้งก็เพราะว่าเซลีนส่งสายตาดุๆปรามนักผจญภัยเหล่านั้นเอาไว้

เซลีนและลูน่ามีชื่อเสียงในหมู่นักผจญภัยเอามากๆสังเกตได้จากทันทีที่เดินเข้าสมาคม เหล่านักผจญภัยระดับทองแดงต่างก็ทักทายแทบจะทุกคน จะมีบางคนที่เป็นลูกค้าขาประจำของร้อนค้อนเพลิงทำให้เอเลนรู้อีกว่าตัวเขาเองก็มีชื่อเสียงไม่ใช่น้อยๆเวลาจะทำอะไรก็ต้องเกรงใจเอเลนหลายส่วน

“เฮ้ยแกน่ะ เด็กใหม่สินะ”

เว้นเสียแต่ว่าจะมีคนบางคนที่ไม่รู้จักเขาอย่างชายร่างสูงใหญ่ศีรษะล้านคนนี้ที่พอเดินเข้ามาเหล่ามือใหม่ทั้งหลายก็ถอยกรูดแทบจะในทันทีพร้อมกับเสียงบ่นพึมพำ

“เจ้าเท็ดดี้กำลังจะรังแกมือใหม่อีกแล้ว”

เซลีนและลูน่าเลิกคิ้วสูงแต่ก็ยังไม่พูดอะไรพร้อมกับรอดูเจตนาของชายที่ชื่อว่าเท็ดดี้ ชายหัวล้านชี้หน้าของเอเลนอย่างไม่เกรงอกเกรงใจ

“ชั้นไม่ยอมรับแก คลาสสายผลิตอย่างแกจะสะเออะมาเป็นนักผจญภัยทำไมแถมยังไม่ต้องรับการทดสอบอีก รู้มั้ยว่ากว่าพวกเราทุกคนจะผ่านการทดสอบมาได้ต้องใช้เวลาขนาดไหน”

คราวนี้เป็นเอเลนที่เลิกคิ้วขึ้นบ้างทั้งๆที่เรื่องการเป็นนักผจญภัยของเขาเป็นเรื่องของเขาคนเดียวแท้ๆทำไมคนอื่นอย่างเท็ดดี้ดูจะเป็นเดือดเป็นร้อนกับธรุของเขาเสียเหลือเกิน เซลีนที่ยืนข้างๆกระซิบ

“หมอนี่คือเท็ดดี้ฝีมือก็ไม่เท่าไหร่หรอกแต่พี่ชายของมันเป็นนักผจญภัยระดับทอง วันๆเอาแต่หาเรื่องรังแกมือใหม่เพื่อเชิดชูพี่และตัวมันเอง”

มิน่าถึงไม่มีมือใหม่คนไหนอยากอยู่ใกล้เพราะเคยมีข่าวมาแล้วว่าผู้ที่แข็งขืนต่อเท็ดดี้สุดท้ายมักมีจุดจบไม่สวยเลยซักคน เว้นเสียแต่คนๆนั้นจะมีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่พออย่างเซลีนและลูน่ามาเรีย ส่วนตัวเขาที่เป้นเพียงเจ้าของร้านตีเหล็กเล็กๆไม่แปลกเลยที่คนประเภทนี้จะกล้าหาเรื่องเอเลนพลันผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาในหัวก็จะตอบออกไ

“แปลกนะ กฎของสมาคมก็ระบุเอาไว้ชัดเจนอยู่แล้วว่าหากมีเลเวลมากพอก็ไม่ต้องรับการทดสอบ หากใช้เวลาว่างซัดนิด อ่านหนังสือแค่ไม่กี่บรรทัดก็คงจะไม่มีใครถามคำถามโง่ๆแบบนี้ออกมาหรอกมั้งครับ”

ราวกับสายฟ้าฟาดเท็ดดี้พลันมีสีหน้ามืดมนลงในทันใดสร้างความประหลาดใจให้แก่เซลีนไม่น้อยเพราะโดยปกติแล้วเอเลนจะไม่ใช่คนที่พูดจาดูถูกถากถางคนอื่น

“นายตั้งใจจะทำอะไรน่ะ?”

“คอยดูไปแล้วกัน”

เอเลนกระซิบกลับทั้งยังยิ้มมุมปากอ่อนราวกับเป็นการยั่วยุไหนๆก็ถูกหาเรื่องแล้วทั้งทีเขาก็ขอใช้สถานะการณ์นี้สร้างประโยชน์ให้ตัวเองบ้างซักหน่อยจะเป็นอะไรไป

“นี่แกกล้าว่าข้าอย่างงั้นเรอะ”

“ผมไม่ได้เอ่ยชื่อน้า หรือว่าคุณกันละที่ร้อนตัว”

เอเลนตอบกวนๆจนทำให้พวกมือใหม่หลุดหัวเราะพรืดออกมาก่อนจะทำทีเป็นเดินจากไป ส่งผลให้สองสาวรีบเดินตามออกมา เท็ดดี้ที่กลายเป็นตัวตลกนั้นกลับไม่ขำด้วยใบหน้าแดงก่ำประหนึ่งลูกตำลึงสุกรีบก้าวมาขวางทางเอเลนเอาไว้

“คิดว่าพูดขนาดนี้แล้วจะรอดตัวไปได้เรอะ”

“เฮ้ยเท็ดดี้มันเริ่มแล้วว่ะ”

เหล่านักผจญภัยมุงเอ่ยด้วยความตื่นเต้นที่มีคนกำลงจะตีกันซึ่งดูเป็นเรื่องปกติของคนแถวนี้ เท็ดดี้กระชากคอเสื้อของเด็กหนุ่มก่อนจะผลักเขากลับเข้าไป

“ถ้าข้าไม่อนุญาตแกก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”

“ที่นี่เป็นถิ่นคุณงั้นเหรอ”

เอเลนตอบพลางทำจมูกฟุดฟิดก่อนจะเอามือปิดจมูก

“กลิ่นฉี่แรงขนาดนี้สงสัยสมาคมนักผจญภัยจะเป็นถิ่นคุณจริงๆนั่นแหละนะ”

คำพูดหลอกด่าของเอเลนเรียกเสียงหัวเราะจากหล่าคนมุงได้เป็นอย่างดีแม้แต่เซลีนกับลูน่ามาเรียก็ยังอดหัวเราะพรืดไม่ได้ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้แก่เท็ดดี้เข้าไปอีก ในเมื่อมันสู้ด้วยวาจาไม่ได้มันก็พร้อมจะตัดสินกันด้วยกำลังแทน

“แกกล้าตัดสินกับข้าในการดวลตัวต่อต่อหรือไม่ ถ้าชนะแกจะต้องขอโทษและเลียรองเท้าให้ข้า”

ในหมู่นักผจญภัยหากมีความขัดแย้งเกิดขึ้นก็มักจะไปจบกันด้วยการดวลตัวต่อตัวซึ่งเอเลนก็รอคำนี้อยู่แล้วก็ลอบแค่นเสียงก่อนจะเอ่ยขึ้น

“แหม่ๆผมจะเล่นกับคุณเท็ดดี้ก็ได้ แต่การกระทำที่ไม่ได้กำไรผมก็ไม่รู้จะทำไปทำไม”

“นี่แกจะหนีงั้นเรอะ?”

“เปล่าเลย จะเพิ่มความบันเทิงให้ต่างหาก”

เอเลนฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์คนโง่แบบเท็ดดี้นั้นหากรับมืออ่างถูกวิธีนอกจากจะได้กำไรแล้วเอเลนยังหากประโยชน์ได้อีก

ไหนๆแกก็หาเรื่องมาขนาดนี้แล้ว ขอค่าเสียเวลาหน่อยก็แล้วกัน

“สองหมื่นเหรียญทองจะเป็นของผู้ชนะ คุณกล้าลงเดิมพันรึเปล่า?”

เมื่อได้ยินเรื่อจำนวนเงินเท็ดดี้ก็ลอบเหงื่อตกไม่มั่นใจว่าเอเลนเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าจะชนะมันทั้งที่เป็นแค่คลาสสลายผลิตที่อ่อนแอแท้ๆแถมเงินเดิมพันนั่นก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆเสียด้วย

“ม มือใหม่อย่างแกจะมีเงินมากขนาดนั้นได้....”

ตึง

ถุงเงินจำนวนสองหมื่นเหรียญทองกระแทกกับพื้นอย่างเงียบงันท่ามกลางสายตาที่ไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด

“เท็ดดี้มันโง่รึเปล่าวะ นายช่างทำงานมาตั้งห้าปีซ่อมอาวุธไปเป็นหมื่นๆชิ้นมีหรือที่จะไม่มีเงินเก็บเอาไว้ขนาดนั้น?”

นักผจญภัยทั้งหลายส่ายหน้าด้วยความระอาใจนึกก็อดสงสารเท็ดดี้ไม่ได้ที่กำลังตกเป็นเหยื่อของนายช่าง เจ้าหัว้านนี่มีดีแค่ความกล้าและความหยิ่งผยองที่ได้รับมาจากพี่ชายที่เป้นนักผจญภัยระดับทองเท่านั้นส่วนเรื่องพัฒนาการสมองนั้นไม่ต้องสืบเผลอมอนสเตอร์เลเวล 10 ยังมีค่าสติปปัญญาสุงกว่า

“ขอถามอีกครั้ง คุณกล้าพอรึเปล่า”

เอเลนถามด้วยรอยยิ้มทพเอาเท็ดดี้ได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวใช่ว่าเงินสองหมื่นเหรียญทองมันจะไม่มีปัญญาจ่าย แต่มันไม่อยากสูญเสียเงินก้อนนี้แต่จะให้กลนคำพูดที่มันเป็นคนท้าประลองก็จะไม่มีนักผจญภัยหน้าไหนนับถือมันอีก สำหรับมันน้ำหนักระหว่างความเสี่ยงกับการไม่ได้เป็นใหญ่ในกรงเล็กๆนั้นเลือกไม่ยากเลย

“ก็เอาสิวะ น้ำหน้าอย่างแกจะมีน้ำยาอะไร”

แทนคำตอบเท็ดดี้โยนถุงใส่เหรียญทองลงข้างถุงเงินของเอเลนท่ามกลางเสียงโห่ร้องกึกก้อง ก่อนที่ใครก็ไม่รู้จะเป็นธุระในการขอยืมสนามดวลให้

“นี่เซลีนคุณเอเลนเขาจะไม่เป็นอะไรเหรอ”

ในฐานะคนที่ไม่เคยได้เห็นฝีมือการต่อสู้ไม่แปลกที่ลูน่ามาเรียจะรู้สึกกังขาในความสามารถ จริงๆแล้วเธอเองก็แอบคิดเหมือนกันกับเท็ดดี้ที่คลาสสายผลิตจะไม่ความสามารถในการต่อสู้ที่สูงส่งอะไรนักแม้จะเป็นผู้ใช้พลังภูติก็ตามเซลีนที่พอจะคาดเดาได้ว่าเอลฟ์สาวกำลังคิดอะไรอยู่ก็เอ่ยขึ้น

“หึๆ อย่ามองตานั่นแต่ภายนอกเชียวแม้ฝีมือจะปานกลางแค่ค่าสถานะของหมอนั่นสูงกว่าชั้นซะอีก”

!!

ลูน่ามาเรียเบิกตากว้างเล็กน้อยก่อนจะมองระหว่างเซลีนสลับกับเอเลนเห็นใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเซลีนนั้นก็ทำให้ลูน่าอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง

“สลามันเดอร์กับโนมก็ไม่อยู่ คุณเอเลนจะไหวเหรอ”

“เธอนี่ห่วงจนเกินไปจริงๆ คอยดูเถอะน่า”

เซลีนเอ่ยก่อนจะนั่งลงโดยไม่แสดงท่าทีทุกข์ร้อนนัก ตอนนี้ทุกสายตากำลังให้ความสนใจกับสองคนบนลานประลองมีทั้งการลงพนันขันต่อกันอย่างออกรสโดยส่วนมากล้วนแต่คิดว่าเท็ดดี้ชนะไปครึ่งตัวแล้ว

เท็ดดี้สวมใส่ชุดเกราะเต็มตัวเกรด D ที่มีคุณภาพด้อยกว่าชุดเกราะของเซลีนที่ทำมาจากทังคสเตนคาร์ไบน์แต่ก็ไม่อาจดูถูกพลังป้องกันของของเท็ดดี้นอกจากนี้อาวุธที่เท็ดดี้ใช้ยังเป็นขวานเกรด E ที่มีคุณภาพค่อนข้างสูงจนมีแต่คนอุทานเสียงดัง

“เฮ้ยนั่นมันอาวุธจากร้านเพลิงอาสัญนี่ ชั้นจำได้ว่าขวานนั่นวางอยู่ชั้นบนสุดในส่วนจัดแสดงอาวุธแรงค์ E”

เท็ดดี้ได้ยินดังนั้นก็ยืดอกด้วยความภาคภูมิใจไม่น้อย มันใช้เงินเก็บทั้งหมดที่มีเพื่อถอยขวานเล่มนี้มาใช้นอกจากพลังโจมตีจะสูงแล้วค่าความทนทานเองก็สูงกว่าปกตินิดหน่อยแถมยังมีคุณสมบัติพิเศษ

ตรงกันข้ามเอเลนกลับขึ้นมาในสนามประลองด้วยท่าทีเฉื่อยชาเกินคาด บนร่างนอกจากชุดเอผ้าที่สวมมาตั้งแต่แรกเขาก็ไม่ได้สวมเกราะใดๆเลย เอเลนเป็นพวกใช้สมองมากกว่ากำลังมาแต่ไหนแต่ไรที่เขายังไม่เตรียมตัวจนกว่าจะรู้จักกับศัตรูดีพอดวงตาสีทับทิมกำลังจับจ้องไปยังหน้าต่างบานหนึ่งตรงหน้าตาไม่กระพริบ

เท็ดดี้

เลเวล 45

พลังชีวิต 10000 / 10000

มานา 2300 / 2300

คลาสนักรบคลั่ง (C)

พละกำลัง 470

ความว่องไว 300

สติปัญญา 100

ความอดทน 700

โชค 10

ทักษะเรียกใช้ที่ครอบครอง 3

ทักษะติดตัวที่ครอบครอง 6

ขวานศึก

แรงค์ E

ประเภท อาวุธ

พลังโจมตี 270

ความทนทาน 150 / 150

เงื่อนไขการสวมใส่ ไม่จำกัด

ขวานศึกที่ผลิตโดยช่างที่เหล็กที่มีชื่อเสียงผ่านความตีแบบพิเศษทำให้มีคุณสมบัติสูงขึ้นมาเล็กน้อย ติ่นลับคมชนิดพิเศษได้ทำให้พลังโจมตีของมันสูงกว่าขวานทั่วๆไป

- มองข้ามการป้องกันในการโจมตีครั้งแรก

เอเลนอดไม่ได้ที่จะมองคุณสมบัติของขวานด้วยความสนใจแต่ก็อดส่ายหน้าอย่างผิดหวังไม่ได้ เพราะถึงแม้คุณสมบัติจะดีแต่ความสามารถในด้านอื่นๆของขวานกลับไม่โดดเด่นเท่าที่ควร เมื่อคิดได้ดังนั้นเอเลนก็หยิบขวานศึกที่หน้าตาเหมือนกับขวานของเท็ดดี้ทุกประการออกมา

ขวานศึก

แรงค์ E

ประเภท อาวุธ

พลังโจมตี 350

ความทนทาน 250 / 250

เงื่อนไขการสวมใส่ ไม่จำกัด

ผู้สร้าง เอเลน

ยุทธภัณฑ์จากความพยายามของช่างฝีมืออายุน้อย ด้วยแร่ที่ถูกเสริมแกร่งความสามารถทั้งหมดของขวานศึกจึงถูกยกระดับขึ้นอย่างมาก

- ทุกๆครั้งที่โจมตีจะลดค่าความว่องไวลง 2 แต้ม สูงสุด 100 แต้ม

- หากปะทะกับอาวุธระดับเดียวกันหรือต่ำกว่า ค่าความทนทานของอีกฝ่ายจะลดลง 1 ทันทีที่ปะทะ

“นายช่างตีอาวุธเองได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

เหล่าคนมุงอุทานด้วยน้ำเสียงแปลกใจทั้งยังสนใจในตัวอาวุธที่เอเลนกำลังถือ ทักษะตรวจสอบถูกใช้ออกขึ้นทั่วสนามท่ามกลางสายตาแลปกใจของทุกคน เอเลนไม่คิดที่จะเปิดเผยข้อมูลของเขาจนกว่าจะถึงเวลาเหมาะสมเพราะนั่นคือส่วนหนึ่งของแผนด้วยเช่นกัน

เท็ดดี้เมื่อเห็นเอเลนควักเอาอาวุธที่เหมือนกับของตนออกมาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ใครๆก็ต่างรู้ดีว่าอาวุธของร้านเพลิงอาสัญนั้นคืออาวุธอันดับหนึ่ง แม้อาวุธของเอเลนจะหน้าตาเหมือนกันแต่ก็คงมีค่าไม่ต่างจากท่อนไม้ผุๆที่ริอาจมาขวางกระแสน้ำ

“ใช้ดีๆล่ะ เพราะอีกเดี๋ยวขวานเน่าๆของแกก็คงจะลาโลกแล้วฮ่าๆๆ”

พูดจบมันก็หัวเราะเสียงดังโดยไม่คิดแม้แต่จะตรวจสอบอาวุธของคู่ต่อสู้บวกกับผู้ชมทั้งหลายพากันส่ายหน้าก็ยิ่งคิดว่าเอเลนคงถูกคนพวกนั้นสมเพชทั้งที่ความจริงแล้วผู้คนกำลังสมเพชเท็ดดี้ต่างหาก

“มันมาเป็นนักผจญภัยได้ไงเนี่ย กับอีแค่ตรวจสอบความสามารถของคู่ต่อสู้นี่เรื่องพื้นฐานเลยนะ”

“ถ้าคนเราฉลาดกันหมด ป่านนี้สมาคมเราคงมีแต่คนเก่งๆไปแล้ว”

พูดจบทุกคนก็ทอดถอนหายใจพร้อมกันแต่อย่างไรซะถึงอาวุธจะด้อยกว่าพวกมันก็ยังไม่คิดว่าเท็ดดี้จะแพ้ เพราะเท็ดดี้แม้จะมีชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดีแต่มันก็ผ่านการออกล่ามาแล้วหลายครั้งแม้จะไม่อาจผ่านขึ้นไปเป็นนักผจญภัยระดับเงินได้ก็ตามผิดกับเอเลนที่เป็นเพียงแค่นักผจญภัยมือใหม่แถมยังมีคลาสเป็นช่างฝีมือ

กรรมการที่เป็นเจ้าหน้าที่ของสมาคมได้แต่มองอย่างเอือมระอา เท็ดดี้มีวันนี้ได้ล้วนเป็นเพราะมันมีพี่ชายเป็นนักผจญภัยระดับทอง ผู้ที่ลองดีกับเท็ดดี้ทุกคนล้วนมีจุดจบไม่สวยแม้ไม่ตายแต่ก็ต้องพิการไปตลอดชีวิตไม่ก็วิกลจริตไปเลยส่วนหนึ่งก็เพราะกฏการดวลอันป่าเถื่อน

“มีอะไรจะสั่งเสียมั้ย?”

เท็ดดี้เอ่ยอย่างถือดีแต่เอเลนเพียงยิ้มตอบเท่านั้น

“เปิดสนามประลองได้”

ครืน

ไม่ทันขาดคำวงแหวนเวทมนต์ขนาดใหญ่ทั่วทั้งสนามประลองก็ส่องแสงขึ้นก่อนที่มันจะค้อยๆสร้างโดมแสงขึ้นครอบสนามประลองเอาไว้ เด็กหนุ่มช่างฝีมือมองวงแหวนเวทมนต์ด้วยความสนใจเจ้าหน้าสนามประลองก็ยินดีที่จะอธิบาย

“สนามประลองเป็นตายนี้มีกฎอยู่เพียงอย่างเดียว เมื่อหนึ่งชีวิตตายลงการประลองเป็นอันสิ้นสุดเพราะฉะนั้นพวกนายมีใครคนใดคนหนึ่งต้องตาย แต่อย่าได้กังวลไปทันทีที่การประลองจบลงผู้ตายจะคืนชีพทันทีนอกลานประลอง”

กรรมการร่ายยาวทให้เด็กหนุ่มผงกหัวรับคำครู่หนึ่งทั้งที่ในใจเขาไม่ได้สนใจฟังกรรมการเลยแม้แต่นิดเดียว

เขตแดนนี่ตัดขาดพลังจากภูติด้วย ไม่เลวเลย

เอเลนมองลานประลองด้วยความสนใจอย่างน้อยเขาก็ได้รับรู้ว่าผู้ใช้ภูติไม่ได้ไร้เทียมทานแต่อย่างใดอย่างน้อยก็มีบางพื้นที่ที่ภูติไม่สามารถเข้าถึงได้หากไม่ได้อยู่ใกล้ๆกัน ตามปกติแล้วเขาสามารถสัมผัสร่องรอยพลังของโนมกับสลามันเดอร์ได้แต่เขตแดนเวทมนต์นี้คล้ายกับเป็นโลกอีกใบ

“ฮ่าๆ เท่านี้แกก็หนีไปไหนไม่ได้แล้ว”

เท็ดดี้พูดด้วยความสะใจพร้อมกับเลียขวานด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว

“ชั้นจะไม่ให้แกตายเร็วนักหรอก ชั้นจะถลอกหนังแกออกมาช้าๆและก็ควักลูกตา ตัดลิ้น”

ถ้อยคำทรมาณสุดแสนจะโรคจิตหลุดออกจากปากของเจ้าคนหัวล้านนักผจญใหม่รุ่นใหม่ไฟแรงหลายคนเคยถูกมันดับฝันมาแล้วผ่านสนามประลองเป็นตายแห่งนี้ เอเลนกลับยิ้มมุมปากด้วยใบหน้ายียวนเช่นเดิมก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ถ้าทำได้อย่างปากว่าก็เชิญเลยครับ”

“ไหนๆแกก็ไม่มีโอกาสได้หนีแล้ว ทำไมไม่สร้างความบันเทิงให้คนดูหน่อยล่ะ?”

เท็ดดี้เหยัดยิ้มยิงฟันก่อนจะชูนิ้วชี้ขึ้น

“หนึ่งกระบวนท่า ข้าให้แกโจมตีข้าได้ครั้งหนึ่งแล้วกันเดี๋ยวจะหาว่าข้ารังแกเด็กใหม่”

“จะดีเหรอครับ ผมว่าแบบนั้นมันออกจะ...เอาเปรียบเกินไปหน่อย”

เอเลนแสร้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงลังเล

“ถือว่าเป็นคนเมตตาเล็กๆน้อยก็แล้วกัน”

เอเลนพยักหน้าพร้อมชี้ปลายขวานลงพื้นในแนวเฉียงมือกำด้ามอย่างหลวมๆประหนึ่งคนไม่เคยจับศาสตราวุธมาก่อนซึ่งท่าทีปวกเปียกของเขาเรียกสายตาดูแคลนจากเท็ดดี้ได้ เอเลนวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วไม่มากนักขวานถูกวาดจากบนลงล่างส่งผลให้เท็ดดี้ฉีกยิ้มก่อนที่มันจะตวัดขวานสวนในจังหวะสุดหวาดเสียว

“ข้าบอกว่าให้โจมตีก่อนไม่ได้หมายความว่าข้าจะไม่ตอบโต้ รับบทเรียนจากรุ่นพี่คนนี้ใส่สมองแล้วกลับไปนอนในรูของแกซะเถอะ!”

เท็ดดี้หัวเราะราวกับตนกำลังจะได้รับชันชนะแล้วเสียเต็มประดาแต่เอเลนกลับยิ้มร้ายพร้อมกับตอบว่า

“ก็คิดไว้แล้วว่าคนแบบแกคงไม่มีทางรักษาคำพูดหรอก

ในตอนนั้นเองขวานศึกกำลังจะจามใส่ใบหน้าของในแนวขวางแต่ด้วยความที่เท็ดดี้ตั้งใจจองทรมาณเขาในการดวลขวานนี้จึงมีจุดมุ่งหมายไม่ให้เขาตายมุมการโจมตีจึงอาจจะดูแปลกไปนิดหน่อยปรึงหนึ่งว่าเท็ดดี้พยายามรั้งอาวุธเอาไว้เอเลนแค่นเสียงดูแคลนเพราะขวานนี้กลับดูเชื่องช้าเหลือเกิน

ไม่ต้องอาศัยเวทมนต์หรือเล่ห์กลอันใดทั้งนั้นมือที่กำหลวมๆอยู่แล้วพลันปล่อยจากขวานในบัดดล ร่างกายที่ตั้งตรงเหวี่ยงออกไปด้านหลังปล่อยคมขวานผ่านหน้าโดยไม่รับการโจมตีแม้แต่หน่วยเดียวยังไม่ทันที่เท็ดดี้จะได้ตั้งสติหัวเข่าของเอเลนก็บรรลุถึงบริเวณท้องน้อยที่เป็นช่องว่าของชุดเกราะ

ครึก

100

แรงกระแทกไม่มากพอจะทำให้เท็ดดี้บาดเจ็บแต่ก็มากพที่จะทำให้ชายร่างโตเสียหลักแต่เท็ดดี้ก็สมกับที่เป็นนักผจญภัยมานานเมื่อถูกทุบตีหนึ่งครั้งมันก็สามารถตั้งหลักได้ แต่อย่างไรก็ตามหัวสมองของมันกำลังคิดหาทางตอบโต้หมัดลุ่นๆของเอเลนก็บรรลุถึงใบหน้าของมันเสียแล้ว

ผัวะ

190

แรงปะทะทำให้เท็ดดี้หน้าสะบัดพร้อมกับฟันที่กระเด็นหายไปหนึ่งซี่สร้างความอับอายให้แกมันถึงขีดสุดก่อนที่มันจะตัดสินใจใช้ทักษะของคลาสนักรบคลั่ง

“บันดาลโทสะ”

[ค่าสถานะของท่านเพิ่มขึ้น0.5เท่า พลังชีวิตสูงสุดเพิ่มขึ้น 2000 หน่วย]

ครืน

ออร่าเวทมนต์ล้นทะลักออกมาจากร่าง เท็ดดี้กู่ร้องเสียงดังข่มขวัญก่อนที่คมขวานจะหวดกลับมาที่เอเลนด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิมราวครึ่งจังหวะ เอเลนหรี่ตามองด้วยความสนใจ

“ทักษะเพิ่มความสามารถในช่วงสั้นๆงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น”

ในบรรดาทักษะอันน้อยนิดของเอเลนมีอยู่สองทักษะที่มีเลเวลสูงมาก หนึ่งคือทักษะพลังเวทมนต์พื้นฐานที่มีความสามารถในการยกระดับคุณภาพของพลังเวทมนต์และสองคือทักษะผนึกเวทย์ ทักษะที่ช่วยเสริมความแข็งแกร่งของสิ่งต่างๆด้วยพลังเวทมนต์ซึ่งเป็นทักษะที่เอเลนเชี่ยวชาญที่สุด

ความเร็วที่เพิ่มขึ้นไม่ใช่อะไรที่น่ากังวเลยแทโอที่ตัวใหญ่กลับเคลื่อนไหวได้ไวกว่าเท็ดดี้มากนักที่เหมือนกันก็คงมีเพียงกระบวนท่าทื่อด้านไร้การพลิกแพลงเท่านั้น แถมเท็ดดี้ยังทุ่มสุดตัวเอเลนที่รออยู่แล้วพลันเบี่ยงตัวเล็กน้อยปล่อยขวานผ่านหน้าไปก่อนจะผนึกพลังที่เท้าเพื่อเหยียบขวานที่กำลังจมลงดิน

ตูม

เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหวเอเลนนึกแปลกใจเล็กน้อยที่เท็ดดี้ไม่ได้ผนึกพลังที่อาวุธเลยทำให้เขาสามารถเหยียบยึดเอาไว้ได้โดยง่าย เท็ดดี้พลันเหงื่อตกไม่เข้าใจว่าเอเลนสามารถเหยียบขวานเอาไว้ได้ยังไงโดยที่มันไม่อาจงัดคืนได้ราวกับขวานคู่ใจถูกทับด้วยขุนเขา

“ไม่คิดเลยว่าจะอ่อนแอขนาดนี้”

เอเลนถอนหายใจทีหนึ่งดูท่าเขาจะคาดหวังมากเกินไปที่คิดว่านักผจญภัยทุกคนจะเก่งกาจเหมือนเซลีน ก่อนจะใช้หมัดผนึกพลังเวทมนต์ชกเข้าที่ใบหน้าของเท็ดดี้ที่กำลังตกตะลึง

ผัวะ

444

เท็ดดี้พุ่งกระแทกโดมแสงเสียงดังสนั่นแม้ค่าความเสียหายจะน้อยไปบ้างเมื่อหักลบกับค่าพลังป้องกันแต่พละกำลังของเอเลนนั้นก็เป็นที่ประจักษ์ เท็ดดี้ประคองตัวเองขึ้นมาด้วยความทุลักทุเลก่อนจะเห็นใบหน้ายิ้มร้ายของเอเลนในสายตาพร้อมกับกล่าวคำพูดยอกย้อน

“อย่าเพิ่งรีบตายนะครับ กรุณาอยู่สร้างความบันเทิงให้พวกเราเห็นหน่อยสิ”