หวนคืนมาหย่าพร้อมทวงคืนสินเดิม

ก๊อก ก๊อก...........................เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับสาวใช้ที่เดินเข้ามา

หลี่ฟางเซียนหันไปมองสาวใช้ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

“กวงเฟยหลงให้เธอขึ้นมาเรียกฉันลงไปทานอาหารเช้าใช่มั๊ย” เธอรีบถามขึ้นในทันที

สาวใช้ได้แต่ทำหน้างุนงงเพราะเธอยังไม่ทันจะได้พูดอะไรด้วยซ้ำ

“เอ่อ ใช่ค่ะคุณนาย”

“บอกว่ารอเดี๋ยวฉันขอเปลี่ยนชุดก่อน แล้วเหลียนฮุ่ยเหอเธอก็มาแล้วเช่นกันสินะ”

สาวใช้มองหน้าเธอราวกับรู้สึกแปลกใจที่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกไปแต่หลี่ฟางเซียนกับรู้ทุกอย่าง

“ค่ะคุณนาย”

หลี่ฟางเซียนเผยยิ้มเบาๆ

หึร้อยวันพันปีไม่เคยอยากร่วมโต๊ะทานอาหารกับฉันแต่เพียงเพราะหวังจะวางยาพิษเพื่อฮุบสินเดิมถึงกับต้องให้คนมาตามฉันลงไปร่วมโต๊ะทานมื้อเช้าด้วยเลยงั้นเหรอหึ กวงเฟยหลง เหลียนฮุ่ยเหอ เธอทั้งสองอย่าหวังเลยว่าจะได้๳๹๪๢๳๹๪๫สินเดิมของฉัน เธอหันไปมองสาวใช้อีกครั้ง

“เธอช่วยไปตามทนายประจำตระกูลหลี่มาให้ฉันทีบอกเขาว่าฉันมีเ๱ื่๵๹สำคัญ”

สาวใช้พยักหน้าอย่างว่าง่าย

หลี่ฟางเซียนแสยะยิ้มออกมาอีกครั้ง

“เพื่อนรัก สามีรักงั้นเหรอทุกอย่างเป็๞สิ่งหลอกลวงทั้งนั้นฉันจะไม่ยอมโง่อีกต่อไป” เธอรีบลุกออกจากเตียงก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าพร้อมเปิดมันออกปรายหางตาเหลือบไปมองชุดกี่เพ้าสีชมพูอ่อนที่เธอสวมใส่ก่อนจะสิ้นใจ เธอค่อยๆ เอามือผลักมันไปให้พ้นสายตาก่อนจะหยิบชุดกี่เพ้าสีแดงขึ้นมาสวมใส่แทน

“การได้มีชีวิตอีกครั้งก็เหมือนกับได้มาเกิดใหม่หลี่ฟางเซียนคนนี้จะไม่ใช่หญิงอ้วนที่โง่เขลายอมให้สามีชั่วและเพื่อนเลวหักหลังได้อีกต่อไป” เธอรีบเปลี่ยนชุดในทันทีก่อนจะรีบเดินลงไปที่โต๊ะอาหาร

กวงเฟยหลงและเหลียนฮุ่ยเหอเมื่อเห็นหลี่ฟางเซียนเดินลงมาที่โต๊ะอาหารพวกเขาต่างก็รีบแสร้งทำเป็๞ยิ้มหวานให้พร้อมกับคอยประจบเอาใจเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งทั้งๆ ที่ผ่านมาเธอไม่เคยได้รับการปฏิบัติเช่นนี้มาก่อน

เธอค่อยๆ นั่งลงที่เก้าอี้อย่างช้าๆก่อนจะมองอาหารที่อยู่บนโต๊ะ

“ฟางเซียนเช้าๆแบบนี้ดื่มชาซักหน่อยสิ” กวงเฟยหลงรีบพูดขึ้น

หลี่ฟางเซียนที่เหลือบมองถ้วยชาของเธอก่อนจะคีบอาหารเข้าปาก เธอรู้ดีว่าทั้งสองแอบใส่ยาพิษลงในถ้วยชาของเธอดังนั้นพวกเขาจึงได้คะยั้นคะยออยากให้เธอดื่มชาถ้ายนี้นัก

“ฉันยังไม่อยากดื่ม ฉันจะกินข้าวก่อน” เธอพูดขึ้นด้วยใบหน้านิ่งเรียบ

ทั้งสองต่างรู้สึกหัวเสียที่เห็นหลี่ฟางเซียนไม่ทำตามแผนที่พวกเขาวาง

“เอ่อฟางเซียนจ๊ะ หมูผัดพริกของโปรดเธอนี่ นี่จ๊ะฉันตักให้”เหลียนฮุ่ยเหอรีบประจบเอาใจ

เธอแสร้งทำเป็๲ยิ้มให้กับเพื่อนสารเลว

“ขอบใจเธอมานะฮุ่ยเหอ แปลกจังทำไมวันนี้ทั้งสองถึงได้ดูเอาอกเอาใจฉันกันจังมีอะไรรึเปล่า” เธอแสร้งถามขึ้นทั้งๆที่ก็รู้เหตุผลอยู่แล้ว

ทั้งสองต่างทำหน้าเลิ่กลักอย่างร้อนตัว

“โธ่ ฟางเซียนเธอคิดมากไปแล้วฉันแค่รู้สึกว่าพักนี้ฉันทำตัวไม่ดีกับเธอเท่าไหร่เลยอยากเอาใจเธอบ้าง” กวงเฟยหลงรีบชิงพูดขึ้น

เธอที่รู้ว่าเขากำลังเสแสร้งพูดดีกับเธอเท่านั้นแต่ก็ต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้พร้อมกับแสร้งทำเป็๲ดีใจ

“ขอบคุณนะคะเฟยหลง ฉันนึกว่าคุณจะรังเกียจฉันซะอีกเพราะหลังจากแต่งงานกันมาคุณก็เอาแต่มองค้อนไม่สนใจใยดีฉันเหมือนตอนที่เราคบหากัน๻ั้๫แ๻่แรก”

“ฟางเซียนผมขอโทษ” เขาค่อยๆ โอบกอดเธอไว้แต่ในใจอยากจะผลักไสไล่ส่งเธอไปไกลๆ ซะด้วยซ้ำ

หลี่ฟางเซียนที่ก็รู้ดีอยู่เต็มอกว่าเขารังเกียจเธอมากแค่ไหนแต่เธอก็เพียงแค่แกล้งเล่นไปตามน้ำเท่านั้นเองเพื่อรอเวลาเอาคืน

ไม่นานนักทนายของตระกูลหลี่ก็มา

หลี่ฟางเซียนแสยะยิ้มอย่างพอใจก่อนจะผละตัวออกจากกวงเฟยหลงในทันที

“คุณหลี่ฟางเซียนครับผมมาแล้ว คุณมีอะไรให้ผมรับใช้งั้นเหรอครับถึงได้เรียกผมมาด่วน”

หลี่ฟางเซียนเผยยิ้มอ่อนให้ทนายก่อนจะเชิญเขานั่งร่วมที่โต๊ะอาหาร

“ฟางเซียนมีอะไรงั้นเหรอทำไมถึงได้ตามทนายมากัน” กวงเฟยหลงถามขึ้นอย่างประหลาดใจ

“จริงด้วยมีอะไรงั้นเหรอฟางเซียน” เหลียนฮุ่ยเหอถามขึ้นด้วยความอยากรู้เช่นกัน

เธอแสยะยิ้มออกมาเบาๆ

“คุณโจวเว่ยโถว” เธอเอ่ยเรียกทนายประจำตระกูลด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่ดูจริงจัง

“คุณช่วยร่างหนังสือหย่าพร้อมกับให้กวงเฟยหลงส่งคืนสินเดิมให้กับฉันที”

กวงเฟยหลงและเหลียนฮุ่ยเหอต่างหันมามองหลี่ฟางเซียนด้วยความ๻๷ใ๯