บทที่ 27: าราคาทะลุฟ้า
ทันทีที่เหยาจีประกาศราคาเริ่มต้นของแก่นโลหะเย็น บรรยากาศในห้องประมูลก็พลันร้อนระอุขึ้นหลายเท่าตัว!
"หนึ่งพันหนึ่งร้อยเหรียญทอง!"
"ข้าให้หนึ่งพันห้าร้อย!"
"ตระกูลจางแห่งเมืองวายุเมฆาให้สองพันเหรียญทอง!"
ผู้แทนจากตระกูลต่างๆ และยอดฝีมือที่มั่งคั่งในห้องโถงใหญ่ต่างแข่งกันเสนอราคาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ราคาของแก่นโลหะเย็นพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว
ในห้องส่วนตัวของตระกูลหลิน หลินเวยเวยยังคงนิ่งสงบ นางรอคอยอย่างใจเย็นตามคำแนะนำของเย่เฉินที่กระซิบอยู่ข้างๆ ว่า "ปล่อยให้ปลาเล็กปลาน้อยสู้กันไปก่อน"
เวลาผ่านไปไม่นาน ราคาของแก่นโลหะเย็นก็พุ่งทะลุห้าพันเหรียญทองไปแล้ว ทำให้ผู้ประมูลรายย่อยส่วนใหญ่ต้องถอนตัวไปอย่างน่าเสียดาย
"ห้าพันห้าร้อยเหรียญทอง!" หลินเวยเวยเสนอราคาเป็ครั้งแรก เสียงที่ใสดุจระฆังเงินของนางทำให้ทุกคนหันมามอง
"หึ! ในที่สุดก็ยอมเผยตัวออกมาแล้วรึ!" เสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากห้องของตระกูลเซียว "เจ็ดพันเหรียญทอง!"
เซียวอี้เฟิงเพิ่มราคาขึ้นไปถึงหนึ่งพันห้าร้อยเหรียญทองในคราวเดียว เป็การแสดงออกถึงความมั่งคั่งและข่มขวัญอย่างชัดเจน
"เจ็ดพันห้าร้อย" หลินเวยเวยยังคงสู้ราคาต่อไปอย่างใจเย็นตามคำแนะนำของเย่เฉิน
"แปดพัน!"
"แปดพันห้าร้อย!"
"เก้าพัน!"
ราคาถูกผลักดันสูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่เก้าพันเหรียญทอง ซึ่งเป็ราคาที่เซียวอี้เฟิงเสนอ สีหน้าของหลินเวยเวยเริ่มปรากฏความกังวลออกมาอย่างชัดเจน
นางกระซิบกับเย่เฉินเสียงเบา "ท่านผู้าุโ...นี่ใกล้จะถึงขีดจำกัดงบประมาณของเราแล้วนะเ้าคะ..."
เซียวอี้เฟิงที่สังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลาเห็นท่าทีของนางก็แสยะยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ "เก้าพันเหรียญทอง! ตระกูลหลิน ยังจะสู้อีกรึ? หากไม่มีเงินก็อย่ามาทำให้เสียเวลา!"
ในห้องส่วนตัว หลินเวยเวยกำหมัดแน่นด้วยความอัปยศ นางรู้ดีว่าตระกูลหลินในตอนนี้ไม่อาจเทียบกับความมั่งคั่งของตระกูลเซียวได้เลย
แต่ในขณะที่นางกำลังจะยอมแพ้นั้นเอง เย่เฉินกลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง "เชื่อข้าหรือไม่?"
หลินเวยเวยหันไปมองดวงตาที่ลึกล้ำดุจห้วงเหวนั้นของเขา และนางก็พยักหน้าอย่างไม่ลังเล "ข้าเชื่อท่าน"
"ดี" เย่เฉินกล่าว "บอกราคาไป... หนึ่งหมื่นสองพันเหรียญทอง"
"อะไรนะ!?" หลินเวยเวยอุทานออกมาอย่างใ การเพิ่มราคาสามพันเหรียญทองในคราวเดียว! นี่มันบ้าไปแล้ว! มันเกินงบประมาณของพวกเขาไปมาก!
"บอกไป" เย่เฉินย้ำคำเดิมด้วยแววตาที่แน่วแน่
หลินเวยเวยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ นางตัดสินใจทิ้งความกังวลทั้งหมดและเชื่อมั่นในตัวชายผู้นี้! "หนึ่งหมื่นสองพันเหรียญทอง!"
!!!
ทั้งห้องประมูลพลันเงียบกริบ! ทุกคนตกตะลึงกับการเสนอราคาที่บ้าคลั่งนี้! จากเก้าพันพุ่งไปเป็หนึ่งหมื่นสองพัน! นี่มันไม่ใช่การประมูลแล้ว แต่มันคือการประกาศา!
ในห้องของตระกูลเซียว เซียวอี้เฟิงที่กำลังยิ้มอย่างผู้ชนะพลันหน้าแข็งทื่อ! "บ้าน่า! ตระกูลหลินไปเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน!"
ความสงสัยและความลังเลปรากฏขึ้นในใจของเขา... หรือว่านี่จะเป็กับดักอีกแล้ว? เหมือนกับตอนหินิญญาอัคคี... เ้าหมอนั่นกำลังจะหลอกให้เขาประมูลในราคาที่สูงเกินจริงอีกครั้งใช่หรือไม่? หรือว่าแก่นโลหะเย็นชิ้นนี้มีความลับอะไรบางอย่างที่เขาไม่รู้?
ความพ่ายแพ้ทางจิตวิทยาในครั้งก่อน ทำให้เขาเริ่มไม่ไว้ใจการตัดสินใจของตนเอง
"หนึ่งหมื่นสองพันเหรียญทอง! มีท่านใดให้ราคาสูงกว่านี้หรือไม่!?" เหยาจีบนเวทีประกาศขึ้นด้วยความตื่นเต้น "ครั้งที่หนึ่ง!"
เซียวอี้เฟิงขบกรามแน่น เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นบนหน้าผากของเขา "บัดซบ! มันต้องเป็กับดักแน่ๆ! มันพยายามจะยั่วให้ข้าทุ่มเงินอีกครั้ง!"
"ครั้งที่สอง!"
"ข้าไม่หลงกลเ้าเป็ครั้งที่สองหรอก!" เซียวอี้เฟิงคำรามในใจและตัดสินใจที่จะไม่สู้ราคาต่อ เขาเชื่อว่านี่คือการบลัฟครั้งสุดท้ายของตระกูลหลินที่ทุ่มเงินทั้งหมดที่มีเพื่อรักษาหน้าเท่านั้น
"และครั้งที่สาม! ตกลง!"
"ขอแสดงความยินดีกับตระกูลหลินที่ได้แก่นโลหะเย็น ในราคาหนึ่งหมื่นสองพันเหรียญทอง!"
ค้อนไม้ถูกทุบลง!
หลินเวยเวยแทบจะหยุดหายใจ นางหันไปมองเย่เฉินด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ...พวกเขา...พวกเขาชนะแล้ว!
ส่วนในห้องของตระกูลเซียว หลังจากที่ค้อนถูกทุบลงไปแล้ว เซียวอี้เฟิงกลับรู้สึกใจหายวาบ...ความรู้สึกสังหรณ์ใจที่ไม่ดีบางอย่างแล่นเข้ามา...หรือว่า...นั่นไม่ใช่การบลัฟ?
เขาถูกหลอกให้ "ยอมแพ้" งั้นรึ?
"อ๊ากกกก!"
เซียวอี้เฟิงคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวและอัปยศ เขาปัดถ้วยชาบนโต๊ะจนแตกกระจาย!
เย่เฉินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มจางๆ ที่เยือกเย็นขึ้นเป็ครั้งแรก
การเอาชนะศัตรูด้วยกำลังคือความสะใจ...แต่การบดขยี้ความภาคภูมิใจของมันให้แหลกละเอียด...คือความสะใจที่เหนือกว่า
2K
