“สวัสดีค่ะ คุณบาร์ธาซ่าร์นะคะ?”
พนักงานร้านเพชรเครื่องประดับ แลเห็นชายหนุ่มตัวโต แต่งตัวภูมิฐาน เดินจับจูงมือเรียวเล็กของผู้หญิงหน้าตาสวยหวาน รูปร่างเย้ายวนเข้ามาภายในร้าน พนักงานคนดังกล่าวจึงเดินเข้าไปทักทายด้วยถ้อยคำสุภาพ
“ใช่ครับ”
“เชิญทางนี้ค่ะ”
ชายหนุ่มตัวโตพยักหน้า พร้อมกับตอบรับกับคำพูดของพนักงาน พนักงานจึงผายมือเชื้อเชิญคนทั้งสองให้เดินตามมาที่ตู้กระจก
ที่พนักงานรู้จักชื่อของบาร์ธาซ่าร์ เนื่องจากบาร์ธาซ่าร์ได้ให้เลขาโทรมาแจ้งเวลา ที่จะมาร้านให้แก่พนักงานรับทราบล่วงหน้าแล้วนั้นเอง เพื่อว่าจะได้ไม่เป็นการเสียเวลาในการรอคอย หากว่ามีลูกค้าคนอื่น
“กรุณารอสักครู่นะคะ”
พนักงานคนเดิมแจ้งแก่บาร์ธาซ่าร์ และบุรัสกรด้วยถ้อยคำสุภาพเช่นเดิม ก่อนจะเดินหายเข้าไปด้านใน ไม่ถึงนาทีพนักงานคนดังกล่าวก็เดินกลับออกมา โดยมีเจ้าของร้านเดินนำมาก่อน ส่วนพนักงานคนดังกล่าวถือหนังสือเดินตามหลังมาติดๆ
“สวัสดีค่ะคุณบาร์ธาซ่าร์ ฉันดีใจมากเลยค่ะที่คุณให้เกียรติมาทำแหวนหมั้นแหวนแต่งงานกับทางร้านของเรา ชอบแบบไหนยังไง บอกมาได้เลยค่ะ”
เฮเรนน่า ซึ่งเป็นเจ้าของร้านเพชรเครื่องประดับ ยิ้มพร้อมกับกล่าวทักทายบาร์ธาซ่าร์ ด้วยท่าทีดีอกดีใจ และยินดีที่จะบริการบาร์ธาซ่าร์เต็มที่
เฮเรนน่ารู้จักบาร์ธาซ่าร์ เฮเรนน่าคอยติดตามข่าวของบาร์ธาซ่าร์ เหมือนอย่างสาวๆคนอื่นๆ ที่คลั่งไคล้เขา เนื่องจากเขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ที่มีธุรกิจหลากหลายอย่าง และที่สำคัญคือเขาหล่อแถมโสดสนิทด้วยอีกต่างหาก
แต่ว่าตอนนี้สาวๆคงอกหักไปตามๆกัน หนึ่งในนั้นก็รวมไปถึงเฮเรนน่าด้วย เพราะบาร์ธาซ่าร์ไม่โสดแล้ว มีคู่หมั้นคู่หมายและกำลังจะแต่งงานกันในเร็ววันนี้แล้ว
“เดี๋ยวนะคะ... เรามาทำเฉพาะแหวนหมั้นไม่ใช่เหรอ?”
บุรัสกรได้ยินเฮเรนน่าพูดถึงแหวนหมั้น และแหวนแต่งงาน เธอจึงมองเฮเรนน่า แล้วหันไปมองบาร์ธาซ่าร์ พร้อมกับเอ่ยถามบาร์ธาซ่าร์ด้วยความสงสัย เพราะเธอจำได้ว่าเธอยังไม่ได้บอกว่าจะแต่งงานเลย บอกเพียงแค่หมั้นกันไว้ก่อนเท่านั้นเอง
“จะทำก็ทำทีเดียวทั้งแหวนหมั้นและแหวนแต่งงานเลย จะมาทำอันนี้ทีอันโน้นทีให้เสียเวลาทำไมกันล่ะ”
บาร์ธาซ่าร์ตอบคำถามหญิงสาวตัวเล็ก โดยที่หน้าตาเรียบเฉย ก็ในเมื่อเขาตั้งใจแล้ว สิ่งที่ตั้งใจก็ต้องดำเนินต่อไปให้จงได้ อย่างเช่นที่เขาตั้งใจที่จะแต่งงานกับเธอโดยเร็ววันนี้ด้วย เขาจะต้องให้เกิดขึ้นให้จงได้ ก็ในเมื่อเขาเลือกแล้ว ทำไมจะต้องรอให้เนิ่นนานด้วยเล่า
เฮเรนน่ามองคนทั้งสองด้วยความงุนงงสงสัย ว่าคนทั้งสองไม่ได้พูดคุยกันก่อนหรืออย่างไรกัน ถึงได้มาถามไถ่กันเอาในตอนนี้ ปกติแล้วคนที่จะแต่งงานกันทุกคู่ เขาย่อมพูดคุยและตกลงกันมาก่อนแล้ว
“เอ่อ... นี่แบบแหวนค่ะ”
แต่เฮเรนน่าไม่ได้เอ่ยถาม ถึงสิ่งที่ตัวเองสงสัยแต่อย่างใด เพราะไม่ใช่เรื่องที่เฮเรนน่าจะสอดแทรกเข้าไป เฮเรนน่าจึงทำแต่เพียงยื่นหนังสือแบบแหวนให้แก่คนทั้งสองได้ดูได้เลือก และเดินไปรออยู่ห่างๆ ปล่อยให้คนทั้งสองเลือกกันตามสบาย
“บาร์ธาซ่าร์เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า อลิสบอกว่าเราจะหมั้นกันไว้ก่อน แต่ยังไม่แต่งงานกันในเร็ววันนี้หรอกนะ”
บุรัสกรมองดูพนักงานและเจ้าของร้านนิดหนึ่ง แล้วค่อยหันหน้ากลับมามองสบตากับชายหนุ่มตัวโต เธอเอ่ยกับเขาโดยลดระดับเสียงลงให้ได้ยินกันแค่สองคน เพื่อไม่ให้เป็นที่สนใจของคนอื่นๆ ที่อยู่ภายในร้าน
“ทำเอาไว้ก่อน ก็ไม่ได้เสียหายอะไรไม่ใช่เหรอ ทว่าอลิสเปลี่ยนใจอยากแต่งกันในวันนี้พรุ่งนี้ จะได้ไม่ต้องเสียเวลามาสั่งทำหลายรอบ”
“ใครจะอยากแต่งวันนี้พรุ่งนี้กันล่ะ”
บุรัสกรมองค้อนบาร์ธาซ่าร์ ที่ทำอย่างกับเธออยากจะแต่งงานกับเขาเร็วๆ ซึ่งเธอคิดว่ายังไม่พร้อมที่จะแต่งงาน ถึงแม้เธอจะรักเขามากก็ตามที ไม่ใช่ว่าผู้หญิงที่รักใครมากแล้ว จะอยากแต่งงานกับคนนั้นเสมอไปหรอกนะ การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ จะต้องไตร่ตรองอะไรหลายๆอย่าง ให้แน่ใจและมั่นใจซะก่อน
๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔