วันนี้ก็เหมือนทุกวันขายผักส่งผักเสร็จ ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่ก็รีบไปเหมาสัตว์เหม็นๆท่านยายอี้กับบ้านมีเท่าไหน่เอาหมด ส่วนอาอิงรอส่งผักให้เถ้าแก่เหลาไป่หู ก็มองหาท่านตากับพี่ใหญ่ ทั้งสองเอาเกวียนไปขนสัตว์ตัวเหม็นและก็เอาถังไปตักน้ำเค็มกลับบ้าน อาอิงบอกว่าจะทำเกลือวันนี้ ทุกคนพร้อมเดินทางกลับบ้าน ขาประจำของการหลับคืออาอิงพร้อมเดินทางคือพร้อมหลับ พี่ใหญ่จึงแซวอาอิง น้องจะหลับเลยใช่มั้ย ท่านตาบอกถามผิดแล้ว อาอิงหลับไปแล้ว ลมเย็นๆเกวียนโยกไปมาเหมือนเปลหรือป่าวอาอิงจึงหลับง่ายมาก
ถึงทางเข้าหมู่บ้านอาอิงตื่นทันที ฮัมเพลงไปมาอย่างมีความสุขพอจะถึงบ้านอาอิงก็เสียงดังฟังชัด อาอิง กลับมาแล้วเ้าค่ะ ท่านแม่ ท่านยาย เสียงนำไปก่อนเสมอ วันนี้ท่านแม่ ท่านยาย เก็บรอบสุดท้ายก่อนเริ่มใหม่อีก 3 วันข้างหน้าวันนี้ได้ผัก3อย่างรวมได้1000 กำตอนนี้เตรียมเตา 2 เตา หม้อ 2 ใบใหญ่เพื่อนำมาเคี้ยวน้ำเค็มด้วยไฟอ่อนๆๆ
อาอิงจึงเริ่มอธิบายให้ทุกคนฟัง ิญญาครูพิมฐา เริ่มสอนนักเรียน คือ เกลือที่ได้จากการทำนาเกลือเหมือนกับเกลือทะเล แต่ต่างจากเกลือทะเลธรรมดาคือ เกลือทะเลจะรอให้น้ำระเหยออกไปจนหมดแล้วตกผลึกเป็เกลือ ส่วนดอกเกลือจะเป็เกลือชุดแรกที่ลอยตัวขึ้นมาเกาะตัวเป็แพบนผิวน้ำจากนั้นก็จะช้อนเอาดอกเกลือเหล่านี้มาเก็บไว้ก่อนที่จะจมลงไปในน้ำดอกเกลือจึงมีความบริสุทธิกว่าเกลือทะเลธรรมดา ดอกเกลือรสชาติจะไม่เค็มจัด เหมือนเกลือทะเลทั่วไปและมีรสชาติอมหวานนิดๆๆซ่อนอยู่ด้วย ดอกเกลือจึงได้ชื่อว่ามีรสชาติดีกว่าเกลือธรรมดา
ตอนนี้ อาอิง กำลังเคี้ยวทำให้น้ำเค็มค่อยๆละเหย ลงเรื่อยๆให้น้ำเหลือน้อยที่สุดแล้วค่อยเอาไปพึ่งกลางแดดอีกครั้งเพื่อให้ได้ดอกเกลือเก็บก่อนชั้นแรกแล้วค่อยเก็บเกลือธรรมดาที่พูดมาทั้งหมดท่านแม่กับพี่ใหญ่เป็คนทำทั้งสิ้น ส่วนอาอิงก็พูดไม่หยุดขาสั้นๆเดินดุ๊กดิ๊กไปมา ส่วนท่านตาท่านยายหลินดูวิธีทำแล้วก็ไม่ยากแต่ถ้าไม่รู้ ก็ทำไม่เป็เหมือนกัน ทุกคนได้แต่ส่งสายตามองกัน ว่าเ้าตัวแสบรู้วิธีทำได้อย่างไร ขนาดที่กำลังรอ ท่านตากับพี่ใหญ่ก็เอาสัตว์ตัวเหม็นไปล้างทำความสะอาดแล้วบอกว่าจะเอามาย่างปิ้งอีก "อุ๊ อุ๊ ที่ท่านตา พี่ใหญ่ หายไป ไปซื้อปลาหมึก กุ้ง ปู มาอีกหรือค่ะ"
ท่านแม่เ้าค่ะ วันนี้นอกจากปิ้งย่างทำต้มยำซดน้ำกันดีกว่า วันนี้อาอิง ได้ ขิง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด มะนาว พริก มาอีก อาอิงซื้อต้นมาปลูกด้วย เราจะได้ทำต้มยำ ต้มสมุนไพร ได้ทั้งปี คริคริวันนี้ต้องฉลองดอกเกลือ พี่ใหญ่ไปจับปลาสักตัวซิเ้าค่ะ จะทำปลาเคลือบเกลือให้พวกท่านกิน น้ำจิ้มสูตรเดิมแบบเมื่อวานเ้าค่ะ ท่านแม่ทำได้แล้วท่านยายกำลังเอาปลาหมึกเสียบไม้ ท่านยายทำต้มยำดีกว่าเ้าค่ะ เสียงจื้อแจ้วดังไม่หยุด สักพักพี่ใหญ่ก็ได้ปลาตัวใหญ่กลับมาล้างทำความสะอาดจนเสร็จ อาอิงก็ให้นำเกลือมาพอกตัวปลาทั้งตัวแล้วย่างไฟปานกลาง อาอิงน้ำลายไหล ฮื้อๆๆ หอมมากเลย หิวๆๆๆๆ
ข้าวสุก ทุกอย่างพร้อมกิน ท่านตาท่านยายหลิน ท่านแม่ ใครท้องร้องเสียงดังอีกแล้วเ้าค่ะ เอ๋หรือท่านรุกขเทวดาที่ต้นไม้จะหิวเหมือนพวกเราเ้าค่ะ ท้องร้องดังกว่าพวกเราอีก อาอิงมองบน อะไรจะท้องร้องทุกวัน อาหารมื้อนี้อร่อยสุดๆๆเลย องครักษ์เงา จึงรีบกลับไปรายงานท่านอ๋องโดยด่วนเื่ทำเกลือจากน้ำเค็ม โดนไม่ต้องไปซื้อเกลือราคาแพงจากที่อื่นอีก และ มีวิธีทำแบบง่ายๆ ตามที่ฟัง ที่สำคัญน้ำเค็มไม่ต้องซื้อหามีมากมาย จะทำให้แคว้นเรามีกินไม่ขาด สัตว์ตัวเหม็นที่ทิ้งกันไม่กิน และสัตว์ที่เปลือกแข็งๆ ก็กินได้และอร่อยมากๆ อาหารในเหลาอาหารยังอร่อยสู้ อาหารของนังหนูน้อยพูดมากคนนี้ไม่ได้เลย วันนี้เดินทางไปขายผักเหมือนเดิมที่ไม่เหมือนเดิมคือมีท่านอ๋องกับคุณชายรูปงามที่อาอิงชอบมารออยู่ หลังจากที่รับรายงานจากองครักษ์เงาท่านอ๋องก็นอนไม่หลับอยากให้สว่างเร็วๆ จะได้ไปหาอาอิงน้อย
อาอิงเคียงคออันสั้นมองไปมา เด็กน้อยเ้ามาแล้ว จำลุงได้มั้ย
"ข้าจำท่านไม่ได้เ้าค่ะแต่ข้าจำคุณชายรูปงามได้ "
ท่านอ๋องอึ้ง...เ้าเด็กนี่ เกี้ยวหลานชายของข้าหรือ แต่เด็กน้อยอาอิงเพิ่งจะ 4 หนาวเองนะ เอาเถอะเด็กผู้หญิงมักจะชอบของสวยๆงามๆ
"ท่านลุงจะสั่งผักข้าหรือเ้าค่ะ" ท่านลุง ท่านป้า ท่านน้า ท่านอา ทั้งหลายวันนี้ผักบ้านข้าจะส่งให้ลูกค้าประจำก่อนที่เหลืออีกประมาณ 400 กำ จะให้ทุกท่านซื้อนะเ้าค่ะ แล้วจะหยุดส่งผัก 3 วันนะ หลังจากนั้นถึงจะมีผักอีกครั้งนะเ้าค่ะ"
ลูกน้องของเถ้าแก่เหลาอาหารไป่หู รีบเดินมาหาอาอิงทันทีเมื่อรู้ว่าจะไม่มีผักขายทำอาหาร เพราะั้แ่มีผักของอาอิงทำให้ยอดขายสาขาตลาดท่าเรือขายดีมากๆ
อาหนูอิง แล้วที่นี่ข้าจะทำอย่างไงละ ผักบ้านเ้าหยุดขาย 3 วัน
อาอิงน้อยสงสัยว่า "แล้วอย่างไงละ ไม่มีผักท่านก็ขายอย่างอื่นซิ"
อาอิงน้อย "อะไรหรือท่านลุงเถ้าแก่ ท่านก็ขายอย่างอื่นซิเ้าค่ะ "
เถ้าแก่ไป่หู "แต่ผักของบ้านเ้าอร่อย งั้นข้าให้ผักท่านไปเพิ่มอีก 200 กำ" พอพูดจบผักที่เหลือก็หมดทันที วันนี้ขายผักได้ 100 ตำลึง พี่ใหญ่เก็บเงิน
อาอิงจึงเดินไปกระซิบเถ้าแก่เหลาไป่หูว่า "ข้ามีสูตรอาหารที่ไม่เหมือนใคร ท่านสนใจมั้ยเ้าค่ะ" ซื้อ 1สูตรแถม1 สูตร"
อาอิงจึงหันไปบอก"พี่ใหญ่ให้เหมาปลาหมึก กุ้ง ปู ของท่านยายอี้ วันนี้ยายอี้มีหอยนางรมมาด้วย "
สิ่งที่คิดจะขายคู่ 1.มีต้มยำทะเล แถม น้ำจิ้มปิ้งย่าง 2. ออส่วนแถมไข่เจียวหอยนางรม 3. ปลาเผาย่างเกลือแถมแถมน้ำจิ้มปลา ข้าขอนำเสนออย่างเดียว 200 ตำลึง ถ้าเอาสองเมนูข้าคิด 300 ตำลึง ถ้าเอา 3 เมนู ข้าคิดพิเศษ 400 ตำลึง หารายได้ชดเชย คิดรวมไปถึงหยุดขายผัก 3 วันไปเลย คริคริ
ท่านอ๋องกับคุณชายรูปงามได้ฟังดังนั้น จึงรีบพูดว่าเด็กน้อยอิงอิง ข้าขอไปเป็คนชิมอาหารของเ้าเอง เพราะท่านอ๋องฟังเื่เล่าจากองครักษ์เงาว่าอาหารปิ้งย่างอร่อยมากรวมทั้งต้มยำรสจัด ปลาเผาย่างเกลือก็อร่อยยิ่งจึงอยากลองชิมด้วยตัวเอง อาอิงถอนหายใจ พี่ชายรูปหล่อของข้าจะกินรสจัดไหวมั้ยนะ...
อาอิงมองบนกับท่านลุงคนนี้จริงๆ ข้ากระซิบเบามาก เขาได้ยินได้อย่างไงละนี่
อาอิงคิด...ถือว่าทำอาหารขอบคุณที่ซื้อเครื่องเขียนให้แล้วกัน ยิ้มหวานฟันหลอส่งไปแบบไม่มีจุดหมาย ท่านตา พี่ใหญ่เดินกลับมาพร้อมเกวียนเพื่อไปร้านเหลาอาหารไป่หูพี่ใหญ่จึงอุ้มอาอิงนั่งเกวียนเหมือนเดิม
พอถึงหน้าเหลาอาหาร อาอิงก็ให้พี่ใหญ่เอาวัตถุดิบทำอาหารทั้งหมดลงไปในครัว ท่านตา พี่ใหญ่เป็คนลงมือทำความสะอาดทุกอย่าง ท่านตาติดไฟ พี่ใหญ่เริ่มหยิบทุกอย่างทำตามสั่งอย่างคล่องแคล้วมากๆเหมือนเคยทำมาก่อน ซึ่งจริงๆแล้ว อาอิงคิดเื่ขายสูตรก่อนออกจากบ้านมาแล้ว จึงให้พี่ใหญ่ฝึกมาอย่างดีซึ่งเป็แผนการตลาดของอาอิง
และมีท่านอ๋องกับคุณชายรูปงามช่วยส่งเสริมให้สำเร็จไวขึ้นเท่านั้น เพื่อหารายได้ทดแทนส่วนที่ขาดไป 3 วัน
อาหารเมนูแรก ปลาหมึก กุ้ง เสียบไม้ย่าง ปูอบ แถมน้ำจิ้มซีฟู๊ด
เมนูสอง ต้มยำทะเลน้ำข้น แถมต้มยำน้ำใส
เมนูสามออส่วนหอยนางรม แถมไข่เจียวหอยนางรม 3 เมนู ทุกอย่างเสร็จพร้อมนำอาหารขึ้นโต๊ะ เถ้าแก่เหลาอาหารไป่หู ท่านอ๋อง คุณชายรูปงาม ท่านเ้าเมือง ได้กลิ่นอาหารก็เริ่มหิว พอเริ่มลงมือกินเหงื่อบนหน้าแต่ละคนออกมามากมายแต่...ก็ไม่มีคนไหนหยุดกินได้มันอร่อยมากๆ เพราะเป็อาหารแปลกใหม่รสชาติจัดจ้านเผ็ดร้อนถูกใจทุกคนที่ชิม อิอิ อาอิงน้อยรับเงินมาเรียบร้อย กลับบ้านได้มันช่างมีความสุขจริงๆ ท่านอ๋องมองหน้าพี่ใหญ่หลายครั้งแล้ว
ท่านอ๋องจึงถามว่า "เ้าชื่อแซ่อะไร หนุ่มน้อย "
"ข้าชื่อหยางอี้เฟย ส่วนน้องสาวข้า ชื่อหยางเย่วอิง ขอรับ"
เ้าเป็คนสกุลหยางหรือแล้วหยางอี้เทียนเป็อะไรกับเ้า ห๊า...."ท่านรู้จักท่านพ่อด้วยหรือขอรับ"
ท่านอ๋องและคุณชายรูปงามถึงกับอึ้งอ้อ...ข้าเคยได้ยินชื่อมาบางนะไม่รู้จักอะไรหรอก
อี้เฟย จึงได้ถอนใจเสียดังมาก
อาอิงน้อย" พี่ใหญ่ข้าไม่เคยเห็นหน้าท่านพ่อเลยเ้าค่ะ ท่านแม่บอกว่าท่านพ่อไปเป็ทหาร ไม่ได้กลับมาอีกเลย อาอิงจึงไม่เคยเห็นท่านพ่อและท่านแม่ยังบอกท่านพ่อไปอยู่บน์แล้วไม่ใช่หรือเ้าค่ะ.."
อี้เฟย "อาอิงน้อยน้องพี่ "
อาอิงน้อย เห็นพี่ใหญ่ทำหน้าเศร้าตาแดงๆ น้ำตาเกือบไหลลงมาก็เข้าใจว่าพี่ใหญ่เสียใจมากเอามือน้อยๆสั้นๆ ลูบหน้าพี่ใหญ่.".โอ้.ๆพี่ใหญ่อย่าเสียใจไปเลยนะ ท่านพ่อเขาไปสบายแล้ว ข้าจะเลี้ยงดูท่านแม่ ท่านตาท่านยายหลิน พี่ใหญ่เองเ้าค่ะ...เชื่อหัวน้อยๆๆ ของอาอิงน้อยได้เลย"
จากที่เื่จะเศร้าๆ ทุกคนขำจนกลั้นน้ำตาไม่ไหว อาอิงน้อย 4ย่าง 5 หนาว พี่ใหญ่อี้เฟย 12 ย่าง 13 หนาว ช่างเป็น้องที่ประเสริฐจะเลี้ยงพี่ใหญ่ ท่านแม่ ท่านตา ท่านยายหลิน
ท่านอ๋องและคุณชายรูปงามถึงกับอ้า..ปากค้างไปไม่เป็ หยางอี้เทียนตายตอนไหนก็เพิ่งจะเจอเมื่อเดือนก่อนมาที่นี่ เมื่อทั้งสองกลับถึงจวนก็สั่งองครักษ์เงาไปสืบเื่ราวสามแม่ลูกนี่ว่าเกิดอะไรขึ้น
----------------------------------------------------------------------------------
ท่านอ๋อง ตามสืบเื่แล้ว อาอิงน้อยช่างไม่รู้อะไรเลย
146
