"พี่นึกว่าเ้าจะไม่มา วันนี้รู้ไหมพี่เชิญคุณหนูเค่อซี่แห่งตระกูลฉวนมาด้วยข้าอยากให้เ้ารู้จัก"
"พี่..." ิเค่ออ้าปากพูดได้เพียงคำ ก็ถูกพูดแทรกอย่างรู้ทัน
"หยุดพูดเลยเ้าลูกหมาน้อย เ้าอยากให้ท่านพ่อท่านแม่ที่ตายบน์เสียใจหรือไง อย่าน้อยก็พบนางและพูดคุยเสียหน่อย เ้าตอนนี้แม้จะเป็ผู้ถือบรรดาศักดิ์ 'ขุน' ครองนาม 'ขุนศึกด่านคลั่ง' ที่ใครๆ ก็ต้องให้เกียรติ ซึ่งแม้แต่เ้าเมืองพบเ้ายังต้องก้มหน้า แต่เ้าลูกหมาน้อยอย่าลืม ตระกูลิเราแต่เดิมก็เป็เพียงแค่ชาวบ้านชาวนา คุณหนูฉวนเค่อซี่บ้านนางเป็ตระกูลบัณทิต 5 รุ่น นอกจากหน้าตาไม่เลว ความรู้ก็มาก นางต้องเข้ากับเ้าได้ดีแน่ๆ... "
"พี่หญิงใหญ่แต่ข้า..." ิเค่ออ้าปากพูดได้อีกสองสามคำ ก่อนจะได้พูดอะไรต่อิฉินหยางกำมือิเค่อแน่น ั์ตาแฝงอารมย์ มันสั่นไหว อีกนิด เพียงอีกนิดน้ำตาคงล้นออกมาจากิฉินหยางสตรีชรา
ิเค่อตั้งใจพูดว่า พี่หญิงใหญ่ท่านดูสภาพข้า ตอนนี้แม้ข้าอายุ 39 แต่ร่างกายข้าตอนนี้ต่างกับคนแก่ใกล้ลงโรงตรงไหน ท่านอายุ 64 แต่ยังดูเยาว์วัยกว่าข้าเลย...
ที่ิฉินหยางดูคล้ายสตรีวัย 40 45 ปี สิ่งนี้เป็เพราะิเค่อซื้อยาบำรุงและของดีให้นางกินไม่น้อย แม้ความชราและความตายไม่อาจจะหลีกหนี แต่ิเค่อก็ได้ชื่อว่าดูและพี่สาวทั้งสามของตัวเองอย่างดีที่สุดแล้ว
ในชีวิตของิเค่อ ิฉินหยางอาจจะนับได้ว่าเป็ยิ่งกว่าพี่สาว เพราะนางเลี้ยงดูเขาดีกว่าลูกชายตัวเองเสียอีก และเพราะแบบนี้
"ข้าเข้าใจแล้ว"
เมื่อิเค่อตอบแบบนี้ ิฉินหยางจึงยิ้มได้ นางรีบดึงมือิเค่อเข้าภัคตาคาร ภาพการเดินเข้าภัคตาคารนี้เหมือนตายายคู่หนึ่งเดินจูงมือกันเข้าร้านอาหารเลย
เพียงแต่แม้ิเค่อจะดูแก่กว่า แต่ด้วยเคยฝึกฝน เขาจึงเดินเหินหนักแน่น และเป็ฝ่ายประครองมือพี่หญิงใหญ่เดินเข้าร้าน
"นายหญิง" "นายหญิง" เสียงบริกรร้านดังเมื่อเดินผ่านิฉินหยาง ทุกคนกล่าวน้ำเสียงสุภาพ
เมื่อเดินเข้าไปสิ่งแรกที่ิเค่อทำแม้จะไม่ตั้งใจนัก... เขามองขึ้นไปบนเวทีอย่างคุ้นเคย
ซึ่ง ณ ตอนนี้บนเวทีนั้นมีหญิงงามผู้หนึ่งโดดเด่นนัก ร่างนางอาบแสงไฟสีอำพัน แต่งกายในชุดสตรีโบราณ ไม่มีความโป๊เปลือย นางดูราวกับเป็เทพธิดาโบราณลงมาจุติ
【สวินจื่อหราน】 มองลงมาเบื้องล่าง นางเห็นิเค่อ แต่ไม่นานนางรีบหลบสายตา นางไม่กล้าจ้องมองิเค่อนาน
ิฉินหยางเห็นิเค่อมองสวินจื่อหราน นางถอนหายใจดังเบา ก่อนตบหลังมือเรียกสติิเค่อ สองพี่น้องใบหน้ามองกัน ิเค่อดูอายเล็กน้อย
ิฉินหยางมองสวินจื่นหราน นางยิ้ม...
สวินจื่นหรานเห็นิฉินหยางยิ้มให้นาง นางรีบยิ้มตอบ
สภาพแบบนี้คืออะไร?
หากจะอธิบายก็คงต้องเท้าความไปเมื่อ 7 ปีก่อน ซึ่งการมองหาคู่ให้กับิเค่อไม่ใช่ถูกพี่หญิงใหญ่พยายามเฉพาะปัจจุบัน แต่มันเริ่มั้แ่เกือบๆ 10 กว่าปีก่อนแล้ว
ั้แ่ตอนิเค่อเืลมเสียหาย พี่หญิงใหญ่รู้ว่าน้อยชายแสวงวิถีในเส้นทางนักยุทธ์ไม่ได้อีกต่อไป และตระกูลิ ิเค่อนับเป็สายเืสุดท้าย นางจึงหวังให้น้องชายแต่งงานเร็วๆ มีทายาทตระกูลิที่แท้จริง
แม้ลูกชายนางจะแซ่ิ แต่สำหรับพี่หญิงใหญ่ นี่ไม่นับว่าเป็สายเืที่แท้จริงของตระกูล คนที่นี่ยังมีความเชื่อโบราณเื่สายเืและตระกูลแท้จากบุตรชายเท่านั้น
ธรรมเนียมที่ไร้ทายาทสืบสกุลนั้นอกตัญญูนั้นมีอยู่
3 ปีแรกก่อนิเค่ออายุ 30 พี่หญิงไม่เร่งเร้า เพราะการบำรุงเืลมของิเค่อต้องใช้เวลา
เพียงแต่เมื่อผ่านสามปีแรกไป เมื่อิเค่ออายุสามสิบ พี่หญิงใหญ่รู้ว่าเืลมของิเค่อกลับเหมือนคนปกติแล้ว นางจึง้าให้ิเค่อแต่งงานมีทายาท แน่นอนว่าิเค่อไม่ได้ปฏิเสธ หากแต่... ิเค่อนั้นมีทัศนะคติที่แตกต่างกับคนโลกนี้อยู่บ้าง
เขาอยากแต่งงานกับสตรีที่ตัวเองรัก และสตรีคนนั้นก็รักตัวเองด้วย
เพียงแต่อนิจจา สภาพร่างกายที่เืลมเสียหายรุ่นแรงจากการใช้รอยสักตราศึก ร่างกายของเขาน่าสมเพชไม่ต่างกับคนชรา แม้บำรุงเืลมกลับมาได้บางส่วนแข็งแรงจนเดินเหินไม่ต่างจากคนปกติ แต่ตัวเขาก็ดูแก่กว่าอายุจริงไปหลายสิบปี
และแบบนี้...
สตรีที่ิเค่อไปดูตัว แต่ละคนแม้ใบหน้างดงามจะแสร้งสุภาพ บางครั้งยังยิ้มอ่อนหวานให้ตัวิเค่อ พูดจาภาษาหวาน
แต่ด้วยประสบการณ์มองคนผ่านแววตา ิเค่อััได้ว่าพวกนางรังเกียจตัวเขา
ที่หญิงสาวน้อยใหญ่ยอมมาดูตัวกับตนก็เพราะสองเหตุผล หนึ่งิเค่อร่ำรวย สองเขามีบรรดาศักดิ์ 'ขุน' และบรรดาศักดิ์นี้สามารถสืบทอดศักดินาแก่บุตรคนโตได้สามรุ่นตราบเท่าที่แคว้นวาสนาม่วงยังดำรงอยู่
และด้วยสถานการณ์แบบนี้... ิเค่อคล้ายแต่งงานกับพวกนางไม่ลง ไม่ใช่ว่าเื่มาก
แต่บางสิ่งพี่หญิงใหญ่ของตัวเขาคิดไม่ถึง และที่ิเค่อไม่แต่งงานก็เพราะปกป้องพี่สาวทั้งสามและลูกๆ ของพวกนางด้วย
ิเค่อรู้ดีว่าตัวเขาเองนั้นอย่างมากก็มีอายุได้ไม่เกิน 50 ซึ่งนี่คือสภาพการที่ดี แต่ด้วยรู้ตัวเองดี ิเค่อรู้ตัวว่า เขาอยู่ต่อได้อีกเกิน 10 ปี ก็นับว่าปาฏิหาริย์แล้ว
และหากเขาตายไปละ
หากเขามีภรรยามีลูกกับพวกนาง คนพวกนี้ก็จะสิ่งที่เขาสร้างมาทันที ฟังดูก็ไม่แย่ มันถูกทำนองครองธรรม และมันมีปัญหาที่นี่
ปัญหาคือพี่สาวทั้งสามของิเค่อ รวมทั้งพี่เขยทั้งหมดเป็คนธรรมดา หลานๆ แม้ิเค่อจะมอบทรัพยากรฝึกฝน และสอนทักษะแห่งนักยุทธ์ให้ แต่ลุงเล็กผู้นี้ยังไร้พร์ สภาพหลานๆ ก็ไม่ต่างกัน
สตรีที่พี่หญิงใหญ่เลือกมา แต่ละคนมีชาติตระกูลและภูมิหลัง
โลกใบนี้บทจะอำมหิต ก็อำมหิตกันอย่างถึงแก่น
พี่สาวทั้งสามของิเค่อไม่มีใครเจนโลก ไม่เท่าทันพวกตระกูลร้อยปี พันปีที่แสนเ้าเล่ห์ หาสิ้นิเค่อไปพวกนางไม่มีทางรักษาสมบัติของิเค่อได้ ยิ่งพวกนั้นมีข้ออ้างชอบธรรมในการถือทรัพย์สินยิ่งแล้วใหญ่
เมื่อไหร่ิเค่อตาย สิ่งที่เขากลัวคือพวกนางผู้เป็พี่สาวจะถูกฆ่าเพื่อสิทธิ์แห่งสมบัติของตน ดังนั้น... หากิเค่อจำต้องแต่งงาน เขาไม่มีทางเลือกคนมีตระกูลหนุนหลัง สิ่งนี้คือคิดเพื่อบรรดาพี่สาวที่เมตตาและหลานๆ ที่ิเค่อรัก แม้จะไม่รักเหมือนลูก แต่หลานๆ แต่ละคนก็ผ่านมือและการอุ้มของิเค่อมาหมด
ส่วน... สวินจื่อหราน
เป็เพราะนางทำให้ิเค่อไม่ได้แต่งงานมาถึงปัจจุบัน นั่นทำให้ิฉินหยางพี่หญิงใหญ่ทั้งรักและเกลียดนางในเวลาเดียวกัน
นางรักสวินจื่อหรานเพราะทำให้น้องชายนางมีความสุข
แต่นางเกลียด 'สวินจื่อหราน' เพราะทั้งๆ ที่น้องชายนางรักและถูกใจตัวนาง พร้อมทั้งเอ่ยปากขอสวินจื่อหรานแต่งงาน ถึงขั้นคุกเข่ามอบแหวนแทนใจ แต่สตรีนางนี้ยังกล้าปฏิเสธิเค่อ นี่ทำให้ิฉินหยางทั้งเ็ป เศร้าใจและผิดหวัง
นางอยากต่อว่าสวินจื่อหรานว่าไร้หัวใจและอกตัญญู สองคำนี้มาจากไหน
นั่นเพราะเมื่อิเค่อพบ 'สวินจื่อหราน' ครั้งแรกนางกำลังจะถูกอันธพาลรังแก เป็ิเค่อที่สังเกตเห็นความผิดปกติจึงหยุดรถและลงไปช่วยนาง วันนั้นิฉินหยางก็อยู่ด้วย
เมื่อครั้งแรกที่ิเค่อพบสวินจื่อหราน พี่หญิงใหญ่ก็พบว่าท่าทางของน้องชายตัวเองผิดปกติ นางดีใจมาก จึงสนทนากับสวินจื่อหรานเป็พิเศษ
เพียงแต่เมื่อรู้ว่า 'สวินจื่อหราน' เป็หญิงม่ายทั้งยังมีลูกติดสองคน ความสนใจที่จะให้นางมาเป็ภรรยาของิเค่อก็ลดลงไปมาก
แต่ผู้คนต่างมีวาสนาของตัวเอง
ิเค่อและสวินจื่อหราน ต่างมีนิสัยคล้ายๆ กัน ทั้งสองต่างเป็คนมีมารยาท เขินอายและรักษาท่าที การพบกันครั้งแรกจึง... ทิ้งความประทับใจในรูปแบบที่ต่างกันในใจของแต่ละฝ่าย
ิเค่อประทับใจสวินจื่อหราน เขาคล้ายตกหลุมรักในครั้งแรกทันที อาจจะเพราะนางดูงดงามอย่างอ่อนโยนราวสตรีโบราณที่ถูกอบรมมาอย่างดี ทั้งวิธีการพูด การเดิน การนั่ง การเยื่องกาย ทุกอย่างนุ่มนวลมีมารยาทอย่างไม่มากไปน้อยไป เป็สตรีที่มอบความรู้สึกให้บุรุษอยากถนอมยิ่ง
นอกจากนั้นนางยังไม่ได้มีสายตาดูถูกิเค่อที่ร่างชรา
ส่วนสวินจื่อหราน ความประทับใจแรกของนางต่อิเค่อ แน่นอนว่าไม่ใช่หน้าตา และแทบไม่เกี่ยวกับความมั่งคั่ง แต่เป็มารยาทที่เขาแสดงกับนาง
การช่วยชีวิตจากเหตุคับขันก็เป็อีกส่วน แต่ยังไม่มากเท่ากับท่าทีที่อ่อนโยนเวลาพูดคุย สำหรับนางตำหนิของิเค่อคือความชรา แน่นอนว่าแรกพบของตัวนางและิเค่อ หัวใจของสวินจื่อหรานไม่มีเื่ชายหญิง อายุวัยต่างกันเกินไปในความคิดของนาง
635
