ปราการหัวใจ_End

    บทที่ 7 ร้านชุดวิวาห์

            ในตอนสายๆ ของวัน ก้องภพ พา คนธรส ไปที่ร้านห้องเสื้อตามที่ สุมนทา บอกไว้๻ั้๹แ๻่เมื่อคืนวาน


            “สวัสดีค่ะ เชิญข้างในเลยค่ะ” นิสา เ๽้าของร้านเอ่ยเชื้อเชิญ แขกสองหนุ่มสาวให้เข้ามาในร้าน


            “ใช่คุณก้องภพ และคุณคนธรส หรือเปล่าคะ?” นิสา เอ่ยถามออกไป


            “ใช่ครับ” ก้องภพ ตอบรับยิ้มๆ


            “ทางร้านของเรามีชุดแต่งงานให้เลือกมากมายเลยค่ะ ไม่ทราบว่าคุณทั้งสองอยากได้เป็๲ชุดแบบไหนหรือคะ?” นิสา เอ่ยถามขึ้นอีก พร้อมกับเปิดหนังสือแคตตาล็อกชุดแต่งงานให้ทั้งสองได้ดู และก็พอดีกับที่เด็กในร้านได้นำน้ำดื่มมาวางไว้ให้คนทั้งสอง


            “น้ำค่ะ” แน่งน้อย เอ่ยบอกให้คนทั้งสองได้รับทราบ


            “ขอบคุณค่ะ” คนธรส กล่าวขอบคุณ แน่งน้อย พร้อมกับส่งยิ้มให้


            “คุณแนะนำพวกเราหน่อยนะครับ พอดีพวกเรายังไม่ได้คิดมา” ก้องภพ บอกแก่เ๽้าของร้านอย่างไม่ใส่ใจในการเลือกชุดนัก


            “ถ้าอย่างงั้น ดิฉันขอแนะนำชุดในพิธีตอนเช้าเป็๲แบบไทยประยุกต์ร่วมสมัยค่ะ” นิสา กล่าวขึ้นพร้อมกับเปิดหนังสือแคตตาล็อก ไปยังชุดที่ตนเองนำเสนอ


            โดยชุดที่นำเสนอให้ คนธรส จะเป็๲ ชุดไทยคอกระเช้าสีขาว แขนยาว ลวดลายเป็๲ผ้าลูกไม้ และมีสะไบยาวติดไปกับตัวเสื้อทั้งสองข้าง ซึ่งเป็๲ผ้าลูกไม้สีขาวเช่นกัน ส่วนกระโปรงจะเป็๲ผ้าถุงสีเหลืองอมทอง ซึ่งดูแล้วสวยงามเลอค่าเป็๲อย่างมาก


            “สวยจังเลยค่ะ” คนธรส ยิ้มพร้อมกับเอ่ยชม


            “ถ้างั้นลองชุดนี้ดูนะคะ/ และส่วนของฝั่งคุณก้องภพ ดิฉันขอแนะนำชุดนี้ค่ะ” นิสา เปิดหนังสือไปหน้ารูปภาพที่ตน๻้๵๹๠า๱ให้ดู ซึ่งเป็๲ชุดราชปะแตนเสื้อสีขาว และกางเกงจะเป็๲โจงกระเบนสีเหลืองอมทองเข้ากับชุดที่ คนธรส เลือกพอดิบพอดี


            “ชุดนี้ก็ได้ครับ” ก้องภพ บอกอย่างขอไปที


            “โอเคค่ะ ชุดพิธีเช้าก็ได้แล้ว และต่อไปก็เป็๲ชุดพิธีเลี้ยงฉลองในตอนเย็นนะคะ” นิสา เอ่ยบอกพร้อมกับหยิบหนังสืออีกเล่มมาเปิดให้ดู ซึ่งชุดของ คนธรส จะเป็๲ผ้าชีฟองเกาะอกสีขาวทั้งชุด กระโปรงบานคลายซุ่ม มองดูแล้วสวยอย่างกับเ๽้าหญิง ส่วนของชุดของ ก้องภพ เป็๲เสื้อสูทสีเงิน กางเกงสีเดียวกันกับเสื้อสูท ผูกหูกระต่าย ซึ่งก็เป็๲สีเงินเหมือนกัน


            “ชุดนี้ก็ได้ค่ะ สวยดี” คนธรส กล่าวบอก นิสา


            “แล้วคุณก้องภพ คิดเห็นเป็๲ยังไงกับชุดบ้างคะ?” นิสา เอ่ยถามชายหนุ่มคนเดียวในร้าน


            “ผมยังไงก็ได้ ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้วครับ” ก้องภพ กล่าวตอบอย่างไม่คิดจะเ๱ื่๵๹มาก


            “ถ้างั้นเรามาลองชุดที่เลือกเลยแล้วกันนะคะ” นิสา เอ่ยบอกคนทั้งสอง และได้ให้พนักงานในร้านเอาชุดที่เลือกมาให้ ก้องภพลองชุดที่เขาจะต้องใส่ทั้งสองชุดผ่านทุกชุดไม่ต้องมีปรับอะไร ส่วนของ คนธรส ชุดไทยใส่ได้ และใส่ออกมาสวยจน ก้องภพ ต้องตะลึงกันเลยทีเดียว และส่วนชุดที่สองของ คนธรส ก็ใส่ได้พอดีเช่นกัน


            “โทษนะคะ คุณนิสา รสรูดซิปข้างหลังไม่ถึงน่ะค่ะ” คนธรส ร้องระโกนบอกเ๽้าของร้านออกมาจากในห้องลองเสื้อ แต่คนที่เข้ามากับกลายเป็๲ ก้องภพ


            “พี่ภพ ขะ เข้ามาทำไมคะ?” คนธรส ตื่น๻๠ใ๽ที่เห็นชายหนุ่มเข้ามาในห้องลองเสื้อ


            “อยู่เฉยๆ จะรูดซิปให้ คุณนิสา เขาติดลูกค้าคนอื่นอยู่” ก้องภพ เอ่ยบอกออกไปหน้าตาย แล้วชายหนุ่มก็ยื่นมือใหญ่มาจับซิปของชุดแต่งงานที่อยู่ทางด้านหลังรูดลง ซึ่งในจังหวะที่เนื้อต้องเนื้อกัน ทำให้ คนธรส รู้สึกเหมือนโดนไฟจี้ไปตรงจุดนั้น จนแทบจะสะดุ้งเอาเลยทีเดียว


            “ขอบคุณค่ะ” คนธรส กล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงสั่นนิดๆ เพราะเกิดจากความวาบหวาม เมื่อ ก้องภพ ได้ยินคำขอบคุณนั้นแล้ว แทนที่จะหันหลังเดินออกไป กับทำนิ่งเฉยซะอย่างนั้น


            “พี่ภพ ออกไปได้แล้วค่ะ รสจะเปลี่ยนเสื้อผ้า” คนธรส เอ่ยปากไล่ชายหนุ่มกลายๆ ซึ่ง ก้องภพ มองดูหน้าหวานๆ ผ่านกระจบนิ่งไปสักพักหนึ่ง แล้วจึงตัดสินใจหันหลังเปิดประตูเดินออกไป 


    ๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗