หนึ่งจริงหกปลอมลิงั์ตัวนี้เข้าใกล้การเป็ผู้ใช้พลังิญญาจริงๆ ด้วย!วิชาประเภทนี้เป็วิชาที่มีนักยุทธ์ระดับเก้าเพียงไม่กี่คนที่สามารถเรียกใช้ได้!
กระบวนพลองสังหารทั้งเจ็ดซ้ายสามขวาสามและหนึ่งตรงกลางซึ่งล้วนดูเหมือนอันตรายเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็ท่าลวง!
หากเป็คนอื่นก็คงจะตกหลุมพรางนี้ไปแล้ว!
แต่น่าเสียดายที่สัตว์อสูรตัวนี้เผชิญหน้ากับศัตรูผิดคนแล้ว!
รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของเซียวหลิงอวิ๋น!
เมื่อเผชิญหน้ากับเงาพลองที่ฟาดลงมาจากข้างบนเขาก็ออกแรงถีบที่เท้าของตัวเองออกไป คนกับดาบหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวอีกครั้งพุ่งทะยานขึ้นไปข้างบนราวกับลูกะุปืนใหญ่เข้าไปปะทะกับเงาพลองที่อยู่ตรงกลางอย่างรวดเร็ว!
“ก๊อง!” และแล้วเงาพลองขนาดั์ก็แตกสลายราวกับฟองสบู่ขนาดใหญ่ที่แตกออกได้ด้วยการแทงเพียงครั้งเดียว!
เซียวหลิงอวิ๋นที่โผล่ออกมาจากเงาพร้อมดาบใหญ่ในมือที่ดุร้ายราวกับัฟาดฟันไปที่ลิงั์แขนเหล็กซึ่งเปลี่ยนจากหน้าตาดุร้ายไปสู่ความใกลัว
ตัวมันก็คงไม่เคยคิดมาก่อนว่าอีกฝ่ายจะมองการเคลื่อนไหวของมันออกได้ในทันทีลิงั์แขนเหล็กที่กำลังตกตะลึงรีบพาร่างั์ถอยหลังกลับออกไปอย่างรวดเร็วในขณะเดียวกันก็กวัดแกว่งแขนซ้ายของมันเข้าปะทะกับดาบใหญ่ที่ดูเหมือนัเล่มนั้น!
“แกร๊ง!” เสียงปะทะกันดังสนั่น สองนิ้วกระเด็นหลุดลอยออกไป!
“ฟู่ว!” เสียงหายใจดังออกมาจากปากของลิงั์แขนเหล็ก!พร้อมด้วยความโกรธที่พลุ่งพล่านปรากฏในดวงตาสีแดงมันยกพลองทองเหลืองในมือขวาขึ้นมา ฟาดใส่ดาบใหญ่จนเกิดเสียงดัง “แกร๊ง”
มนุษย์แสนเ้าเล่ห์ที่เผยความอ่อนแอออกมาและเอาแต่วิ่งหนีเพื่อหลบหลีกการโจมตีเราอุตส่าห์ต้อนให้จนมุมได้แล้ว กลับไม่เพียงแต่จะโจมตีพลาดเท่านั้นยังถูกมนุษย์ผู้นี้ทำให้ได้รับาเ็กลับมาอีกความโกรธที่อยู่ในใจลิงั์แขนเหล็กถึงกับปะทุออกมา!
จากนั้นมันก็ปล่อยเสียงคำรามด้วยความโมโห!
ร่างใหญ่ๆของลิงั์หันไปด้านหนึ่ง ขาขวาที่แข็งแรงของมันกลายเป็ดั่งมีดสับขนาดั์วาดขาเตะไปทางเซียวหลิงอวิ๋น
เซียวหลิงอวิ๋นเบี่ยงตัวหลบหลีกออกไปด้านข้างเป็ระยะสองเมตร จากนั้นบิดข้อมือของตัวเองวาดดาบใหญ่เป็ครึ่งวงกลมในอากาศ! สิ้นเสียงดัง “ฉัวะ”ดาบก็ฟันไปที่ขาขวาของคู่ต่อสู้อย่างแรง!
แม้ว่าขาของลิงั์แขนเหล็กจะใหญ่และหนังหนาเพียงใดแต่ความแข็งแกร่งก็ยังด้อยกว่าแขนสีดำที่ดูคล้ายเหล็กของมันมากเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีด้วยดาบใหญ่ จึงเกิดเป็รอยแผลเปิดยาวเหยียดทันที!
“โฮกก!” เมื่อดาบใหญ่ฟันที่ขาขวาของมันลิงั์แขนเหล็กก็ถึงกับขาดสติไปด้วยความโกรธลืมเื่ดาบใหญ่เหล็กดำในมือของอีกฝ่ายไปจากนั้นลิงั์ที่ได้รับาเ็รอบสองก็ส่งเสียงร้องอย่างต่อเนื่อง
พร้อมกันนั้นทวนทองเหลืองก็ฟาดออกไป!
เซียวหลิงอวิ๋นก้มตัวหลบการโจมตีด้วยพลองทองเหลืองของอีกฝ่ายจากนั้นเขาก็กลิ้งตัว แทงเข้าไปที่เท้าใหญ่ๆข้างหนึ่งของลิงั์ด้วยดาบใหญ่ในมือ!
ลิงั์แขนเหล็กที่พลาดท่าถึงสองครั้งแล้วยังคงถูกดาบใหญ่เหล็กดำของอีกฝ่ายแทงซ้ำเข้ามาอีกจึงรีบถอยกลับออกมาอย่างเร่งร้อนทันที!
เซียวหลิงอวิ๋นรีบลุกมายืนบนพื้นเพื่อไล่ตามมันไปดาบใหญ่ในมือของเขารวดเร็วดั่งสายลม ทั้งแทง ทั้งฟัน ทั้งกวาด ทั้งตัดไล่ตามสองเท้าใหญ่ๆ ของอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ!
ลิงั์ในเวลานี้ราวกับมดที่ไต่อยู่บนหม้อร้อนรีบะโด้วยสองเท้าของมันอย่างรวดเร็ว! พลองทองเหลืองใหญ่ๆในมือไม่มีเวลาแม้แต่จะฟาดลงไปเพื่อหยุดอีกฝ่ายหลายครั้งที่ดาบใหญ่อันคมกริบเฉือนผ่านเท้าของมันไปหากมันช้ากว่านี้แม้แค่เพียงเสี้ยวเดียว ตัวมันต้องถูกฟันด้วยดาบใหญ่ของศัตรูอย่างแน่นอน
แย่แล้ว!
ปล่อยไว้แบบต่อไปไม่ได้แล้ว!
แสงสีแดงอันดุดันสองดวงแวบขึ้นมาในดวงตาของลิงั์เท้าของมันย่ำเหยียบลงไปที่พื้นด้วยแรงมหาศาล
แต่ด้วยการส่งแรงให้มากขึ้นทำให้ต้องใช้เวลาส่งตัวยืดยาวออกไปเล็กน้อย! เสียง “ฉึก”!ดังขึ้นพร้อมกับปลายดาบที่พุ่งผ่านไปเืทะลักพุ่งออกมาจากขาขวาของลิงั์แขนเหล็ก!
หลังจากรับความเสี่ยงจนทำให้ตัวเองได้รับาเ็ในที่สุดมันก็สามารถคว้าโอกาสเพียงนิดเอาไว้ได้ แท่งทองเหลืองก็ฟาดลงไปอย่างแรง!
ดาบใหญ่ฟันเสยขึ้นไปปะทะกับแท่งทองเหลืองที่ฟาดลงมาจาก้า!
“กิ๊ง!” เสียงเบาหวิว!ลิงั์แขนเหล็กรู้สึกได้ว่าในคราวนี้ความแข็งแกร่งของดาบอีกฝ่ายไม่ได้แข็งแกร่งดุจเหล็กแต่กลับนุ่มนวลดุจผ้าไหม
ทันทีที่ไม้พลองกับดาบใหญ่มาปะทะกันเซียวหลิงอวิ๋นก็บิดข้อมือของเขาเล็กน้อย ปลายดาบใหญ่ไถลไปอีกด้านหนึ่งเลื่อนไปตามพลอง ก่อนจะฟันเข้าที่นิ้วของลิงั์ที่ถือไม้พลองอยู่!
พลังสัตว์อสูรเกิดการสั่นะเืขึ้นถี่รัวทำให้พลองทองเหลืองพลอยเกิดความสั่นะเืตามไปด้วยเซียวหลิงอวิ๋นก็รู้สึกได้ถึงแรงอันมหาศาลซึ่งส่งผ่านมายังดาบใหญ่ในมือทันทีที่มือของเขาคลายมือออก ดาบใหญ่ในมือก็หลุดลอยขึ้นไปฟันมือลิงั์แขนเหล็กข้างที่ถือไม้พลองทันที!
“แกร๊ง ฟิ่ว!” ทันใดนั้นพลองทองเหลืองกับดาบใหญ่ก็ปลิวหลุดมือออกไปพร้อมๆกัน!
“เปรี้ยง!” หมัดหนักๆ ต่อยเข้าไปที่สะโพกของลิงั์!หมัดนี้ทรงพลังมากและกระแทกเข้ากับส่วนสำคัญทำให้ร่างใหญ่ของเ้าลิงั์แขนเหล็กถอยกรูดออกไปสามก้าว!ใบหน้าของมันกระตุกด้วยอาการเ็ป!
เซียวหลิงอวิ๋นที่กำลังได้เปรียบนั้นว่องไวดุจสายฟ้าแลบ!
เขารีบวิ่งตามอีกฝ่ายไปทันที!
ทั้งหมัดและฝ่ามือเป็ดั่งลมกรดพุ่งเข้าไปหมายสังหารอีกฝ่าย!
‘เปรี้ยงๆๆ…’ เสียงของหมัดและฝ่ามือดังก้องไปทั่วทั้งทางเดินอย่างต่อเนื่อง!
หยดเืกระเซ็นออกมาจากทั้งสองร่างที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างไม่หยุดยั้ง!
“ตูม!” ตามมาด้วยเสียงดังสนั่นอีกหน สองร่างทั้งใหญ่เล็กต่างก็เซถอยออกไป!
มือของเซียวหลิงอวิ๋นที่เปล่งแสงสีเขียวออกมาได้ขาดวิ่นชิ้นเนื้อขนาดเท่าฝ่ามือหายไปจากตรง่ท้องและเอวซ้ายของเขาแม้กระทั่งในเวลานี้ขาขวาก็บิดผิดรูป จำต้องใช้ขาซ้ายประคองตัวเองเอาไว้แล้วเดินอย่างกระโผลกกระเผลก!
ส่วนสภาพของลิงั์แขนเหล็กที่อยู่อีกฝั่งนั้นสาหัสยิ่งกว่าแขนขวาที่เหมือนเหล็กของมันเหลือติดลำตัวแค่เพียงสามนิ้วส่วนอีกสองนิ้วงอและผิดรูป ช่องท้องทั้งหมดจมลึกเข้าด้านในและที่แย่สุดคือตรงเอวและสะโพกของมันนั้นเต็มไปด้วยเืและเหวอะหวะเละเทะโดยเฉพาะตรงสะโพกมีรูเืไหลออกมาตามต้นขาที่บวมเป่งทั้งสองข้าง!แขนซ้ายสภาพดีกว่าหน่อย ถึงอย่างนั้นก็มีกระดูกยื่นออกมาถึงสองชุ่นตรงข้อศอก
ต้องฉวยโอกาสตอนอีกฝ่ายาเ็สาหัสแล้วฆ่ามันเสีย!
แววเย็นะเืปรากฏอยู่ในดวงตาของเซียวหลิงอวิ๋นเขาจับขาขวาที่ผิดรูปของตัวเองด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วดึงและบิดกลับมาทำให้ขาขวาที่หลุดออกจากข้อกลับเข้าที่พร้อมกับเสียงดังแกร๊ก ชั่วขณะต่อมาเขาก็เดินลากขาที่เจ็บเพราะเพิ่งหักกลับเข้าที่ มุ่งหน้าไปหาเ้าลิงั์แขนเหล็กด้วยความดุดันอย่างยิ่งในขณะที่กำลังมุ่งตรงไปข้างหน้าลมปราณอันทรงพลังในกายของเขาก็อัดแน่นอยู่ในมือที่เป็ดั่งสำริดด้วยความเร็วอันน่าทึ่งคลื่นพลังที่แผ่ออกมารางๆ ทำให้ผู้คนรู้สึกหัวใจเต้นรัว
“เข้ามาเลย! มาดูกันว่าใครจะได้หัวเราะเป็คนสุดท้าย”
เมื่อเผชิญหน้ากับการบุกตะลุยอันดุเดือดของเซียวหลิงอวิ๋น!
เ้าลิงั์แขนเหล็กที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยาแไปทั้งตัวก็เงยหน้าขึ้นแล้วส่งเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราด!
พลังสัตว์อสูรในกายของมันมารวมตัวกันที่แขนซ้ายซึ่งยังพอใช้การได้และในชั่วขณะต่อมา บอสใหญ่ตัวนี้ก็เดินลากขาที่บวมเป่งทั้งสองข้างของมันใช้แขนซ้ายชกหมัดออกไป!
เข้ามาเลย!สู้กันให้ตายไปข้าง!
เมื่อเห็นการตอบโต้แบบเอาเป็เอาตายของลิงั์แขนเหล็กสัตว์ประหลาดตัวสุดท้ายที่เฝ้าประตูทางออกแล้วความตื่นตัวก็ปรากฏอยู่ในดวงตาของเซียวหลิงอวิ๋นทันที!
ลมปราณบริสุทธิ์ปริมาณมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่แขนของเขาด้วยความเร็วอันน่าตกตะลังราวกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกรากครั้งแล้วครั้งเล่า ในขณะที่กำลังง้างหมัดลมปราณก็ไหลเวียนด้วยความเร็วที่น่าทึ่งจนดูเหมือนลูกบอลแสงสีเขียว!
ไฟต่อสู้อันโชติ่ผุดขึ้นมาจากหัวใจของเซียวหลิงอวิ๋นในเวลานี้ทุกสิ่งอย่างได้หลอมรวมเข้ากับหมัดนี้แล้วทำให้มันเต็มไปด้วยพลังที่ไม่มีสิ่งใดมาหยุดยั้งได้
ทันใดนั้นหมัดนี้ก็ถูกปล่อยออกไป!
แม้แต่ลิงั์แขนเหล็กที่มีประสาทการรับรู้เฉื่อยชายังหน้าเปลี่ยนสีด้วยความหวาดกลัว
สัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ไวต่อการรับรู้ของมันทำให้มันััได้ว่าหมัดนี้มีพลังรุนแรงมาก เสียจนพอที่จะเอาชนะมันได้หรืออาจจะฆ่ามันให้ตายได้ในทันทีด้วยซ้ำไป!
เมื่อรู้สึกได้ถึงชั่ววิกฤตความเป็ความตายลิงั์แขนเหล็กจึงรีบปล่อยมือขวาเพื่อทำลายสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว!
“หมัดเกลียวสายฟ้า! แหลกไปซะ!”
เซียวหลิงอวิ๋นคำรามหมัดที่เต็มไปด้วยพลังปราณพลุ่งพล่านและไฟต่อสู้อันท่วมท้นพลันะเิออกมาอย่างรุนแรง
“เปรี้ยง!” เสียงที่ดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าร้องดังก้องไปทั่วทั้งทางเดิน!
เมื่อทั้งสองหมัดปะทะกันเกิดคลื่นลมแรงะเิออกมาราวกับคลื่นน้ำในเวลานี้แม้แต่พื้นหินตรงทางเดินยังแตกร้าวจนเศษหินพุ่งกระเด็นกระดอนออกมาตรงกำแพงทางเดินที่อยู่ไม่ไกลจากจุดปะทะยังสั่นะเือย่างต่อเนื่อง!
ภายใต้อิทธิพลของแรงะเิซึ่งกระจายไปรอบๆทั้งสองร่างทั้งใหญ่เล็กต่างก็กระเด็นลอยขึ้นไปในอากาศราวกับผ้าขี้ริ้วปลิวลม!
“ตุบ!” เซียวหลิงอวิ๋นลงไปนอนกองกับพื้น มือขวาของเขาบิดงอผิดรูปหักเนื่องมาจากแรงปะทะมหาศาล!ทั้งกล้ามเนื้อและกระดูกทุกส่วนในร่างกายของเขาล้วนเ็ปเกินบรรยาย!
หากยังไม่ตายอีกก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว ขณะที่เซียวหลิงอวิ๋นพูดพึมพำด้วยเสียงแ่เบาอยู่นั้น!
เสียงดัง“ซู่” ดังขึ้นในหูของเขาอย่างชัดเจน!
ชั่วขณะต่อมาสายตาของเขาก็เต็มไปด้วยแสงสว่างอันเจิดจ้า!
เมื่อมองดูประกายแสงจ้าที่ลอยอยู่ตรงหน้าเซียวหลิงอวิ๋นอดคิดไม่ได้ว่าประกายแสงที่ก่อนหน้านี้เห็นจนชินตาจะสวยงามน่าชมขนาดนี้มาก่อน!
ฮ่าฮ่าฮ่าผ่านชั้นนี้ได้แล้ว! เซียวหลงอวิ๋นทรุดตัวลงไปกองกับพื้นในทันทีไม่มีลมปราณหลงเหลืออยู่ในกายของเขาเลยเกลียวสายฟ้าที่ปล่อยออกไปเมื่อครู่นี้ได้ผลาญลมปราณไปจนสิ้นหรือแม้แต่พลังกายก็ยังถูกผลาญออกไปจนหมด!
...
หลังจากเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งถ้วยชาเซียวหลิงอวิ๋นก็เปิดห้องลับสุดท้ายที่ปลายทางชั้นเก้าได้สำเร็จ!
...
เ้าหนุ่ม!เ้าผ่านผ่านชั้นเก้าไปได้จริงๆ ด้วย!
ขณะเดียวกันกับที่เซียวหลิงอวิ๋นวางฝ่ามือลงบนประตูห้องฝึกวิชาที่ชั้นเก้าชายชราร่างผอมที่เอนหลังอยู่บนเก้าอี้นอนก็ลืมตาขึ้นแสงสว่างปรากฏอยู่ในดวงตาที่ขุ่นมัวของเขา!
ศิษย์ระดับกลางสามารถผ่านชั้นที่เก้าไปได้ในขณะที่ศิษย์ระดับเก้ามากกว่าเก้าในสิบไม่สามารถผ่านไปได้ช่างเป็เด็กที่ยอดเยี่ยมเสียจริง เป็สุดยอดอัจฉริยะอย่างแท้จริง!
เป็สัตว์ประหลาดที่มากความสามารถที่สุดในสำนักิญญาเมฆาของเราในรอบหมื่นปีเลยก็ว่าได้!
ฮ่าๆๆความคาดหวังเริ่มส่องประกายขึ้นมาอยากรู้นักว่าต่อไปสำนักิญญาเมฆาจะเติบโตไปได้ไกลสักเพียงไหนเมื่ออยู่ในกำมือของเ้า? จะก้าวหน้าขึ้นไปจนกลายเป็ตำนานหรือไม่!
ไข่ล้ำค่าฟองนี้ควรค่าแก่การเก็บรักษาเอาไว้อย่างปลอดภัยเพราะหากสำนักอื่นรู้เื่นี้เข้า... หรือหากตายกลางคันขึ้นมาละก็...
จะต้องส่งใครสักคนมาคอยคุ้มครองเขาอย่างลับๆ!จะปล่อยให้เขาตายกลางคันไม่ได้!
จะมอบหมายให้อวิ๋นเฟยหรือพวกเราเหล่าผู้าุโมาคอยผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันดี?
ชุดความคิดปรากฏขึ้นในหัวของชายชราร่างผอมอย่างรวดเร็ว!
...
“ดะ...ดูนั่น ลูกไฟสีเหลืองบนชั้นเก้าหยุดเคลื่อนไหวแล้ว หรือว่า...”ที่ด้านนอกของหอคอยิญญาเมฆา์เก้าชั้น ถึงแม้พวกเขาจะรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นถึงอย่างนั้นศิษย์หลายคนก็ยังไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง!
“์ ทั้งๆ ที่พลังยุทธ์ของเขาอยู่ในระดับกลางแต่กลับผ่านชั้นที่เก้าของหอคอยิญญาเมฆา์เก้าชั้นไปได้ นี่มัน…เรียกได้ว่าเป็การทุบสถิติของสำนักเราเลยมิใช่หรือ?”
“มะ ไม่น่าเชื่อ? อย่าว่าแต่สำนักิญญาเมฆาของเราเลยต่อให้เป็สำนักอื่นๆ ก็ยังไม่มีคนที่เก่งกาจถึงระดับนี้คนคนนั้นได้สร้างสถิติใหม่แล้วเขาเป็คนแรกในสำนักทั้งหมดที่สามารถผ่านชั้นที่เก้าไปได้โดยที่ยังเป็ศิษย์ระดับกลางหมอนั่นต้องเป็สัตว์ประหลาดอย่างแน่นอน!”
“ฮ่าๆๆ ตอนนี้สำนักิญญาเมฆาของเรากำลังจะก้าวสู่ความเป็เลิศแล้วเพราะมีอัจฉริยะขั้นสุดยอดอยู่ทั้งคนจากนี้ไปก็คงมีเพียงคนตาบอดเท่านั้นที่กล้าดูถูกสำนักิญญาเมฆาของเรา...”
‘เ้าหมอนั่น... ทำได้จริงๆ ด้วย!’ หลิวิเฉวียน จางอวิ๋น และหวังอี้ต่างอ้าปากค้างเป็เวลานานไม่สามารถหุบขากรรไกรลงเองได้!
ให้ตายสิให้ตาย ไอ้ขยะแซ่เซียวได้พุ่งทะยานขึ้นฟ้ากลายเป็อัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ในรอบพันปีของสำนักไปแล้ว!ใบหน้าของจ้าวิเจี้ยนมืดคล้ำจนแทบจะกลั่นออกเป็หยดหมึกได้ ชั่วขณะต่อมาความคิดอันชั่วร้ายและน่ากลัวพลันผุดขึ้นมาจากส่วนลึกในจิตใจเขา!
เ้าหมอนั่นทำได้จริงสามารถสร้างสถิติใหม่ที่ยิ่งใหญ่อย่างไม่เคยมีใครทำได้มาก่อนและมีแนวโน้มสูงว่าอาจเป็สถิติที่ไม่มีใครสามารถก้าวข้ามไปได้ด้วย!
เหนือฟ้ายังมีฟ้าเหนือคนยังมีคน ในการประลองรอบต่อไป ข้าไม่มีทางพ่ายแพ้เ้าแน่!เยี่ยเฟิงจับดาบในมือไว้แน่น พูดสาบานกับตนเองในใจ
2K
