มาเฟียแม่เลี้ยงเดี่ยว

เมื่อกลับมาถึงบ้านฟางหรงมองดูแม่ของเข้าที่เปลี่ยนไปจากเดิม เธอเก็บกวาดบ้านให้เข้าที่เข้าทางอย่างคล่องแคล่วทั้งที่๻ั้๹แ๻่เค้าจำความได้แม่ของเขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน ฟางซินดูเหมือนจะพยายามหาอะไรสักอย่าง 

คุณกำลังหาอะไร  เธอรู้มั้ยว่ากระดาษอยู่ที่ไหน ผมมองดูเธออย่างแปลกใจ คุณจะเอากระดาษไปทำไรอะไร 

ผมถามแล้วเดินไปหยิบกระดาษกับดินสอในห้องให้เธอ ฉันจะเอามาออกแบบเสื้อผ้าไว้ตัดขายหาเงินเข้าบ้านไง พอรับกระดาษกับดินสอจากฟางหรง ฟางซินก็เดินไปหามุมนั่งออกแบบอยู่ที่โซฟาที่ติดกับกระจกเงียบๆคนเดียว ฟางหรงมองแม่ของเขาด้วยความแปลกใจในบ้างอย่าง เพราะหลังจากที่แม่กินเหล้าแล้วหลับไปวันนั้นพอตื่นขึ้นมา แม่ก็ได้เปลี่ยนไปจากที่ไม่เคยสนใจเขาเท่าไรนัก ก็สนใจเขามากขึ้นพาเขาไปสมัครเรียนทำอาหารให้ทาน พาไปเดินห้างด้วยกันทั้งที่เมื่อก่อนนั้นเขาไม่เคยได้ออกไปไหนกับแม่เลย จะมีก็แต่ป้าซีซีข้างบ้านเท่านั้นที่จะมาขอพาเขาออกไปข้างนอกเป็๲เพื่อนเธอเพื่อไปรับหลานเท่านั้น มันทำให้ตัวฟางหรงพอจะรู้ว่าสถาที่ต่างๆอยู่ที่ไหนบ้าง การเปลี่ยนแปลกของแม่นั้นใช่ว่าเขาเป็๲เด็กจะไม่รู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าของเขานั้นไม่ใช่แม่คนเดิมของตัวเขาอีกต่อไป ถึงภายนอกจะเป็๲คนเดิมแต่ข้างในไม่ใช่ แต่ตัวฟางหรงก็๼ั๬๶ั๼ได้ว่าฟางซินคนนี้จะไม่ทำร้ายเขาอย่างแน่นอน มันก็ไม่ผิดใช่มั้ยที่เขาจะเลือกทำเป็๲ไม่รู้เพื่ออยู่กับเธอต่อไป เพราะตัวฟางหรงเองก็ชอบแม่ที่เป็๲แบบนี้ ฟางหรงนั่งมองแม่ของเขาออกแบบเงียบๆอยู่ที่มุมโซฟาอีกฝั่งนึง จนเผลอหลับไป และเขาหวังว่าเมื่อเขาตื่นขึ้นมาทุกอย่างจะไปได้เป็๲เพียงความฝัน…

ถึงนักอ่านทุกท่านไรท์ขอบคุณทุกกำลังใจ และคำติชมที่นักอ่านให้คำแนะนำมา ไรท์จะนำไปปรับปรุงให้ดีขึ้นนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ รักนักอ่านทุกคนนะคะ