My Teacher (อาจารย์ที่รัก)_End

        ตำรวจติดตามจับกุมแก๊งที่พยายามจับตัววิราศนิราได้จนครบหมดทุกคน รวมทั้งผู้จ้างวานทั้งสองคนนั้นด้วย สารวัตรวัลลภจึงให้วิราศนิราและเควินเซนท์มาที่สถานีตำรวจอีกครั้ง เพื่อมาดูตัวผู้ต้องหาทั้งหมด

        “ใช่พวกนี้ไหมครับ??”

        สารวัตรวัลลภถามวิราศนิรา ขณะที่ยืนกันอยู่ที่หน้าต่างที่เป็นกระจกใส มองเข้าไปเห็นผู้ต้องหาทุกคนชัดเจน วิราศนิรามองดูผู้ต้องหาตั้งแต่คนแรกจนถึงคนสุดท้าย ซึ่งสีคนเธอจำหน้าค่าตาได้เป็นอย่างดี ยิ่งวรวุธกับอินทรนันท์เธอยิ่งจำได้แม่น แต่ผู้ชายอีกสองคน เธอจำไม่ได้ เหมือนว่าเธอจะไม่เคยเห็นหน้า 

        “ใช่ค่ะ!!...... แต่มีสองคนนั้นที่ฉันไม่คุ้นหน้า”

        วิราศนิราพยักหน้าตอบรับที่ว่าคนพวกนี้เป็นคนที่พยายามจะจับตัวเธอ และเธอชี้มือเรียวเล็กไปที่ณรงค์เดชกับพลฤกษ์ เพื่อให้สารวัตรวัลลภรู้ว่าสองคนนี้เธอไม่คุ้นหน้าเลย

        “สองคนนี้เป็นเป็นกลุ่มแก๊งที่มาจับตัวคุณ ที่ไม่คุ้นหน้าเพราะไอ้คนนั้นเป็นหัวหน้าแก๊ง และอีกคนเป็นคนขับรถ”

        สารวัตรวัลลภชี้แจงให้วิราศนิรารับฟัง ตามการสอบสวนคนทั้งหมด ซึ่งแต่ละคนก็รับสารภาพไปตามๆ กัน เพราะจำนนต่อหลักฐานที่ทางตำรวจมีอย่างแน่นหนา

        “ใช่ ฉันจำได้ ตอนที่ฉันไปหลบอยู่ที่กอหญ้า มีเสียงผู้ชายสี่คนที่ตามหาฉัน แล้วเหตุจูงใจที่พวกเขาพยายามจะจับตัวฉันคืออะไรหรือคะ??”

        วิราศนิราครุ่นคิดไปถึงตอนที่เธอหลบซ้อนตัวอยู่ที่กอหญ้า ที่เป็นป่ารกทึบข้างๆ ตึกร้าง เธอได้ยินเสียงของพวกผู้ชาย ที่ตามจับตัวเธอ ซึ่งเธอได้ยินเสียงเหมือนมีสี่คน และแก๊งนี้ก็มีสี่คนพอดี โดยไม่นับรวมวรวุธและอินทรนันท์ ที่เป็นผู้จ้างวาน

        “ใช่!! ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าทำไมสองคนนั้นถึงจ้างไอ้พวกนั้นมาจับตัวนิรา”

        เควินเซนท์ที่ยืนนิ่งๆ ดูและฟังวิราศนิรากับสารวัตรวัลลภพูดคุยซักถามกัน จึงเอ่ยพูดขึ้นมาบ้าง อย่างอยากรู้ถึงสาเหตุว่าทำไมสองคนนั้น ถึงกล้าขนาดที่จ้างวานให้แก๊งพวกชายฉกรรจ์ มาจับตัววิราศนิราอย่างนี้

        “ก็เป็นเพราะเสน่ห์ของนายยังไงล่ะวะเพื่อน นายมันเสน่ห์แรงจนอินทรนันท์เคลิ้บเคลิ้มหลงไหล อยากได้นายเป็นเจ้าของ แต่พอเธอเป็นเจ้าของนายไม่ได้ เพราะนายมีคุณนิรา ประกอบกับที่ถูกนายไล่ออกจากงาน อินทรนันท์เกิดความเคียดแค้น ก็เลยทำเรื่องอย่างนี้ โดยไม่คิดถึงความผิดชอบชั่วดี”

        สารวัตรวัลลภแจกแจงให้เควินเซนท์รับฟังอย่างละเอียด เกี่ยวกับสาเหตุที่ทำไมอินทรนันท์ ถึงได้ไปจ้างวานไอ้พวกแก๊งนี้มาตามจับตัววิราศนิรา

        “อ้าว!! แล้วพี่เค เอ่อวรวุธน่ะค่ะ เขามาก่อนข้องอะไรเรื่องนี้ด้วยล่ะคะ??”

        วิราศนิราเอ่ยถามสารวัตรวัลลภขึ้นมาบ้าง อย่างสงสัยในตัวของวรวุธ เพราะตอนที่เธอเลิกรากับวรวุธ เขาก็มีเพื่อนเธอไปแล้ว แล้วยังจะมีเหตุผลกลใดมายุ่งวุ่นวายอะไรกับเธอ และมีร่วมทำเรื่องร้ายๆ อย่างนี้อีก

        “วรวุธเป็นเพื่อนกับอินทรนันท์ แรงจูงใจคือหวังจะเคลมคุณยังไงครับ สองคนนี้เลยร่วมมือกันทำเรื่องที่ว่านี้”

        คำพูดของสารวัตรวัลลภทำให้วิราศนิราถึงกับอึ้งในความเห็นแก่ตัว ความไม่รู้จักพอของวรวุธ และทำให้เควินเซนท์ต้องกำมือเข้าหากัน ทั้งเผลอกัดกรามเข้ามากันแน่จนเป็นสัน ไม่อยากคิดว่าหากเกิดวิราศนิราถูกจับตัวไปได้ แล้วจะเป็นยังไง และเขาคงทนไม่ได้ คงมีหวังได้ฆ่าคนตายโดยเจตนาเป็นแน่  

        “ฉันขอคุยกับวรวุธและอินทรนันท์ได้ไหมคะ??”

        วิราศนิราถามสารวัตรวัลลภ เพราะเธออยากจะถามพวกเขาซึ่งๆ หน้าและอยากดูปฏิกิริยาของคนทั้งสอง เพื่อให้ได้รู้ความรู้สึกนึกคิดและท่าแท้ของคนทั้งสอง เควินเซนท์ขมวดคิ้วเข้มหนาเข้าหากัน สายตาสีฟ้าน้ำทะเล หันมองใบหน้าสวยหวาน แต่ก็ไม่ได้พูดห้ามปรามอะไรออกมา เพราะหากเธอจะเข้าไปคุยเขาก็จะตามติดไปด้วย ไม่ปล่อยให้เธออยู่กับพวกนั้นตามลำพังอย่างแน่นอน 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@