เกลียวคลื่นสีน้ำเงินเข้มม้วนตัวเข้ากระทบหาดทรายขาวละเอียดดังซ่าๆ สะท้อนสายลมทะเลพัดโชยกลิ่นไอเกลือชวนสดชื่นตลอดแนวขอบถนนลาดยางเลียบชายหาด
ท้องฟ้าหน้าร้อนสว่างเป็สีคราม กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ยัยตัวแสบข้างกายผมเปิดกระจกรถยนต์ลงจนสุดเพื่อยื่นใบหน้าหวานรับไอลมทะเล เส้นผมสีนุ่มปลิวไสวสะท้อนความน่ารักบริสุทธิ์ ดวงตากลมโตเป็ประกายสดใส ข้าวหอมกางแขนเล็กสองข้างร้องะโลั่นรถด้วยความร่าเริงเปี่ยมสุข
ระหว่างทางเราแวะจอดพักผ่อนจอดรถข้างปั๊มน้ำมันและแวะซื้อของฝากท้องถิ่นชานเมืองอย่างข้าวหลามกระบอกหนาและขนมหม้อแกงจากร้านคุณยายฝั่งตรงข้าม ยายแม่ค้าเห็นพวกเราสบตาประสานเดินเคียงคู่กันก็เอ่ยปากทักทายเสียงดังชอบใจยิ้มแย้มยินดี
"โถ... แฟนคุณธันวาหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มสะดุดตาจริงๆ เลยค่ะ... น่าอิจฉารักกันหวานเชื่อมเชียวนะจ๊ะพ่อหนุ่ม!"
ข้าวหอมสะดุ้งตัวสั่นแก้มแดงแปร๊ดรีบวิ่งก้าวขาเบียดกบดานหลบอยู่ข้างหลังแผ่นหลังกว้างของผมทันควันด้วยความเขินอาย ส่วนผมกลับยืดแผงอกขึ้นโอบประคองไหล่บางของน้องเข้ามากอดแน่นโชว์อย่างภาคภูมิใจพึงพอใจ
"ขอบคุณมากครับคุณยาย... แฟนผมคนนี้น่ารักดื้อรั้นที่สุดเลยครับคุณยาย"
ผมเอ่ยตอบรับหน้าตายิ้มๆ ก่อนจะจ่ายเงินประคองน้องก้าวขากลับขึ้นรถยนต์เก๋งหรูเดินทางต่อ
"พี่ธันวาบ้า แฟนยายแม่ค้าแซวแบบนั้นแล้วพี่ยังตอบรับเปิดเผยหน้าตาเฉยอีกนะครับคนบ้า เขินจะแย่อยู่แล้วครับ"
ข้าวหอมบ่นอุบหนีอายซุกแก้มแดงกับหน้าต่างรถข้างคนขับจนผมขำหนัก
ผมหักพวงมาลัยรถเก๋งคันหรูหักเลี้ยวเข้าสู่ประตูรั้วเหล็กสีขาวของบ้านพักตากอากาศริมทะเลส่วนตัว มันเป็บ้านเดี่ยวสองชั้นโครงสร้างโมเดิร์นสีขาวสะอาดกรุกระจกบานใหญ่ตระหง่านกว้างขวางทอดยาวติดหาดทรายส่วนตัวชานเมืองชลบุรี
ซึ่งเป็งานแปลแบบโครงสร้างสถาปัตยกรรมที่ผมออกแบบสร้างมันขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง มีสระว่ายน้ำส่วนตัวขอบกระจกใสสะท้อนประกายน้ำส่องล้อแสงอาทิตย์ โครงสร้างภายในกรุแต่งด้วยพื้นปูนขัดมันสีเทาและเฟอร์นิเจอร์ไม้โอ๊กสีอ่อนดูอบอุ่นสบายตา เหมาะใช้เป็พื้นที่เงียบสงบพักสมองวาดรูปและแปลแบบงาน
ทันทีที่ล้อรถหยุดนิ่ง ร่างท้วมใจดีของ 'ป้าสมใจ' หญิงวัยกลางคนผู้รับหน้าที่ดูแลปัดกวาดเช็ดถูบ้านพักตากอากาศแห่งนี้มานานร่วมสิบปี ก็ก้าวขาเดินยิ้มร่าเริงกว้างขวางออกมาต้อนรับจากในบ้านพัก
"อุ๊ย สวัสดีค่ะคุณธันวา... ป้ายินดีต้อนรับค่ะ โถ วันนี้คุณธันวาพาคนรักมาพักผ่อนด้วยเหรอคะเนี่ย ป้าดีใจเหลือเกินค่ะ ปกติป้าเห็นคุณธันวาเดินทางมาพักคนเดียวเอาแต่ปิดห้องทำงานหน้าตาเคร่งเครียด คิ้วขมวดมุ่นวาดแปลแปลงานทั้งวันทั้งคืน... แต่วันนี้ คุณดูยิ้มแย้ม สดใส อบอุ่นอบอวลดูมีความสุขที่สุดั้แ่ป้ารู้จัดมาเลยค่ะ! น้องคนนี้น่ารักเหมือนตุ๊กตาจริงๆ ค่ะคุณธันวา"
ป้าสมใจเอ่ยปากชมเปรยพลางรับกระเป๋าเดินทางเสื้อผ้าอย่างกระตือรือร้น
ขณะที่พวกเรากำลังยืนคุยกันอยู่ ป้าสมใจก็หันไปกระซิบกระซาบกับข้าวหอมเสียงดังพอได้ยิน
"รู้ไหมคะน้องหอม... ตอนที่คุณธันวานั่งแปลออกแบบบ้านหลังนี้นะคะ บนโต๊ะทำงานส่วนตัวของคุณธันวาจะมีกรอบรูปสเก็ตช์ดินสอรูปเด็กผู้ชายตักปลาตัวเล็กๆ แขวนอยู่ข้างรั้วบ้านใบหนึ่งเสมอเลยค่ะ ป้าถาม เขาก็บอกแค่ว่าเป็เ้าของหัวใจเด็กข้างบ้านคนหนึ่ง ป้าก็เพิ่งเห็นตัวจริงวันนี้นี่แหละค่ะ น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆ นะค่ะ"
ข้าวหอมสะดุ้งตัวเบิกตากลมหันมาสบตาผมทันควัน ส่วนผมกระแอมไอแก้เก้อแก้มสั่นหันหน้าหนีมองไปทางทะเลปัดป้องความจริง แอบเคืองป้าสมใจที่แฉความลับล่อซื้อั้แ่วัยเด็กของผมจนหมดเปลือก
"ขอบคุณมากครับป้าสมใจ... จัดอาหารสดปูปลาหมึกสดๆ ไว้ตามเดิมเลยครับ เดี๋ยวค่ำๆ ผมลงไปจัดปิ้งย่างบาร์บีคิวให้น้องทานเองครับฝากป้าสมใจด้วยครับ"
"ยินดีที่สุดเลยค่ะคุณธันวา ป้าจัดวัตถุดิบใส่ถาดแช่ตู้เย็นไว้เต็มครัวล่างแล้วค่ะ ตามสบายเลยนะคะ ป้าขอตัวปัดกวาดครัวในเสร็จก็จะกลับไปพักผ่อนที่เรือนหลังบ้านนะค่ะ"
ป้าสมใจเอ่ยตอบอย่างรู้หน้าที่พยักหน้ารับแล้วหลีกตัวไป
---
ผมเดินหิ้วกระเป๋าใบเล็กตามหลังแผ่นหลังกว้างของพี่ธันวาเข้ามาในตัวบ้านพักตากอากาศริมทะเล ที่โครงสร้างภายในบ้านโปร่งสบายสวยงามหรูหรามาก มีกระจกใสบานสไลด์ทอดยาวมองเห็นวิวคลื่นเกลียวชายหาดสีขาว ผ้าม่านพริ้วไหวสีขาวสะอาดกรองแสงแดดอ่อนๆ ยามบ่ายคล้อย ลมทะเลพัดโชยเอากลิ่นทะเลเข้ามาล้อมรอบตัวเราสองคน
ผมเดินตามป้าสมใจเข้าไปเดินสำรวจในห้องครัว ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเปิดประตูตู้เย็นบานใหญ่แล้วพบนมสด ขนมหวาน และที่สำคัญคือมะพร้าวน้ำหอมสดเป็ลูกๆ แช่เย็นเจี๊ยบจนแน่นขนัดตู้เย็น ป้าสมใจยืนอมยิ้มอธิบายให้ฟังเบาๆ
"คุณธันวากำชับป้าสมใจไว้ล่วงหน้ามาสามวันเลยนะค่ะคุณข้าวหอม ว่าให้จัดหามะพร้าวน้ำหอมสดจากสวนที่ดีที่สุดแช่ตู้เย็นเตรียมไว้เต็มตู้ เพราะคุณข้าวหอมชอบดื่มน้ำมะพร้าวเย็นๆ ค่ะ"
พี่ธันวาเดินตามแทรกตัวเข้ามาในห้องครัว เอื้อมมือหนาไปหยิบลูกมะพร้าวน้ำหอมขึ้นมา ใช้มีดคมเฉาะเปิดฝามะพร้าวอย่างคล่องแคล่วว่องไว ปักหลอดสีสวยแล้วยื่นส่งป้อนถึงมือผมด้วยรอยยิ้ม
"ดื่มน้ำมะพร้าวเย็นๆ ดับกระหายคลายร้อนก่อนนะครับข้าวหอม..."
ผมรับมะพร้าวมาดูดกลืนน้ำมะพร้าวรสหวานหอมอุ่นใจลงคอเย็นชื่นใจเป็ที่สุด ช้อนตามองพี่ข้างบ้านคนดุด้วยความซึ้งใจ
"พี่ธันวา... จำได้ด้วยเหรอครับว่าผมชอบดื่มน้ำมะพร้าวน้ำหอมเวลาร้อนๆ..."
"เื่ทุกเื่ที่เป็เื่ของข้าวหอม พี่จำฝังลึกจดบันทึกไว้ในสมาธิสมองไม่เคยหลงลืมเลยสักอย่างเดียวครับเด็กดี..."
เสียงทุ้มแหบพร่าตอบอบอุ่นลูบผมแก้มใส จนผมเขินม้วนอายแก้มแดง
หลังจากจัดเสื้อผ้ากางเกงใส่ตู้เรียบร้อย พี่ธันวาก็ก้าวขานำผมลงมาที่หาดทรายส่วนตัวหน้าบ้านพัก จัดเตรียมเตาปิ้งย่างบาร์บีคิวอาหารทะเลสดๆ ยามอาทิตย์อัสดงสาดส่องผืนน้ำทะเลเป็สีส้มอมชมพูบรรยากาศสุดโรเเมนติก
พี่ธันวาทำหน้าที่ปิ้งย่างกุ้งสดและหมึกเนื้อแน่นหั่นส่งมาป้อนถึงริมฝีปากผมอย่างตั้งใจ คอยลูบผมปัดเศษผมตรงหน้าผากผมเบาๆ อย่างแสนรัก
เราพากันถอดรองเท้าก้าวขาเดินย่ำหาดทรายขาวละเอียดเปลือยเปล่า ลมโชยอ่อนโยนเกลียวคลื่นพัดฟองมากระทบเท้าเราสองคน หัวเราะและสาดน้ำทะเลเล่นสนุกสนานร่วมกันปัดเป่าความเหนื่อยจากการเรียนจนหมด
เราค่อยๆก้าวขากลับมานั่งพักคุยกันเื่ทิศทางในอนาคต พี่ธันวาเปรยว่าถ้าผมเรียนจบและแต่งงานกันแล้ว เขาจะออกแบบจัดสวนปลูกดอกทานตะวันและดอกเดซี่สีเหลืองสดใสที่ผมชอบรอบรอบรั้วกั้นบ้านข้างของเรา ให้มีทัศนัยภาพงดงามเชื่อมสองบ้านเป็อาณาเขตความรักเดียวกัน
่ดึก ท้องฟ้าปกคลุมด้วยหมู่ดาวส่องแสงระยิบระยับ ลมทะเลเริ่มพัดแรงขึ้นพาเอาความหนาวชื้นมาโดนผิว ผมนั่งคุดคู้กอดเข่าอยู่บนม้านั่งไม้ยาวหน้าหาดทราย พี่ธันวาที่ก้าวเดินตามมาทรุดตัวลงนั่งซ้อนทางด้านหลังของผมทันที
สองวงแขนแกร่งกำยำสีแทนโอบรัดเอวคอดของผมดึงร่างเข้าไปแนบชิดอกกว้างของเขาอย่างหนาแน่นโอบประคองไว้ใต้ผ้าห่มผืนหนาที่พี่เขานำติดมือมาด้วย ไออุ่นของร่างกายพี่ธันวาบวกน้ำหอมกลิ่นสะอาดช่วยขจัดไอลมหนาวหายไปจนสิ้น
"หนาวไหมครับข้าวหอม... กอดแน่นๆ แบบนี้อุ่นขึ้นไหมครับคนดี..."
เสียงทุ้มแหบพร่าลึกซึ้งกระซิบคาข้างหู สูดกลิ่นแป้งเด็กหอมหวานจากแก้มของผมจนใจสั่นสะท้าน
"กะ... กอดแน่นแบบนี้อุ่นขึ้นเยอะเลยครับพี่ธันวา..."
ผมเอ่ยตอบอ้อมแอ้ม ซบหลังศรีษะทุยมนลงบนลาดไหล่กว้างแกร่งของพี่ข้างบ้านคนร้ายกาจด้วยความเต็มใจ
"พี่สัญญานะครับข้าวหอม... บ้านหลังนี้ ทะเลผืนนี้ และหัวใจทั้งหมดของผู้ชายชื่อธันวาคนนี้ มันถูกสร้างขึ้นมาและเก็บรักษาไว้เพื่อมอบความสุข ความปลอดภัย ความรัก ห้เธอเพียงคนเดียวนะ เด็กดื้อจอมซุ่มซ่ามของพี่..."
คำบอกรักแสนหวานกระซิบแ่เบาปะปนสายลมโชยเอื่อยและเสียงเกลียวคลื่นกระทบหาดทรายขาว เสียงทุ้มต่ำสะท้อนกังวานตราตรึงลึกซึ้งเข้าไปในหัวใจดวงน้อยๆของผม
ท้องฟ้าสีครามเข้มระยิบระยับไปด้วยหมู่ดาวน้อยใหญ่นับแสนดวงสว่างไสวดุจเป็พยานรักครั้งสำคัญ ยิ่งขับเน้นกระแสสิเน่หาโรแมนติกที่ทวีความเข้มข้นจนหาจุดจบไม่ได้
ผมขยับฝ่ามือเล็กโอบรัดกุมนิ้วมือแกร่งของพี่ข้างบ้านไว้แน่น นอนหนุนหัวลงบนตักกว้างอุ่นระอุของคนรักปล่อยวางความกังวลและความวิตกทั้งหมดที่มี ยินยอมตกอยู่อ้อมกอดแสนหวง คลั่งรักของพี่ข้างบ้านจอมดุคนร้ายกาจคนนี้ไปชั่วชีวิต
ผมปิดเปลือกตาลงฟังเสียงทะเล ซึมซับความร้อนอบอุ่นจากร่างกายแสนแข็งแกร่งของพี่ธันวาที่กอดรัดรึงรอบกายผมจนหลอมละลาย ในขณะที่สายลมทะเลยามดึกพัดโชยมาปะทะตัว แต่สองเราภายใต้ผืนผ้าห่มหนาผืนใหญ่และแผงอกหนากลับสว่างไสว อบอุ่นไปด้วยความหวังและความรักลึกซึ้งเคียงคู่กันไปชั่วกาลนาน
2.45M
