ตอนที่ 1 พิสูจน์
“แล้วเจอกันนะ”

ขวัญ นักศึกษาสาวปี 1 มหาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ บอกลาเพื่อนของเธอพร้อมลุกอย่างรีบเร่งเมื่อจบคาบเรียนสุดท้ายของวัน เธอเป็ที่หมายปองของชายหนุ่มในรุ่นมากมาย ไม่ใช่แค่เพราะความสวยน่ารักของเธอ แต่เป็เื่การวางตัวของเธอด้วย โดยส่วนใหญ่แล้วนักศึกษาหญิงส่วนมากจะแต่งตัวตามสมัยนิยม แต่ขวัญนั้นกลับไม่ใช่ การแต่งกายของเธอนั้นเป็แนวเรียบร้อย น่ารักสดใส กระโปรงพลีทของเธอยาวคลุมถึงตาตุ่ม เธอนั้นไม่ชอบโชว์เนื้อหนังเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ อาจเป็เพราะเธอติดนิสัยแมนๆมาจากน้องชายเธอก็เป็ได้
“อ้าวว ไม่ไปเดินเล่นด้วยกันก่อนเหรอ?”

แจน เพื่อนสาวคนสนิทของขวัญตอบกลับมาพร้อมรั้งมือขวัญไว้ หากเปรียบเทียบขวัญเป็สีขาวแล้ว แจนนั้นเปรียบเป็สีดำซึ่งตรงข้ามกับขวัญอย่างสิ้นเชิง ทั้งเื่การแต่งตัวที่ชอบใส่เสื้อนักศึกษารัดๆ กระโปรงสุดสั้น 12 นิ้วปิดก้นเพียงนิดหน่อยแถมผ่าข้างอีก และชอบโชว์สัดส่วนอยู่บ่อยๆ ถ้าแจนไม่มีขวัญคอยรั้งเื่การแต่งตัวเอาไว้มีหวังแจนได้ใส่กระโปรงที่สั้นกว่านี้แน่
ขวัญกับแจนนั้นสนิทกันั้แ่เด็กเพราะบ้านอยู่ติดกัน วิ่งเล่นด้วยกันบ่อยๆ ระยะสองสามเดือนมานี้ขวัญก็แปลกใจไม่น้อยที่แจนเริ่มเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัวจากคุณหนูที่เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้กลายเป็คุณหนูสุดเซ็กซี่เร่าร้อน พอขวัญถามเื่นี้แจนก็ตอบแค่เพียงว่า ก็ใส่แล้วเดินสะดวกดี แถมใส่แล้วสวยด้วย ขวัญจึงไม่คาดคั้นอะไรอีก
“ไม่ล่ะ ฉันบอกแกแล้วไงว่าวันนี้ฉันต้องส่งพ่อฉันไปต่างประเทศ” ขวัญปฎิเสธ
“เออใช่ ลืมเลย แหะๆ งั้นฉันไปส่งพ่อแกเป็เพื่อน โอป่ะ”
แจนพูดจบก็รีบลุกขึ้นยืน กระโปรงทรงเอสั้นคับที่ตอนนั่งก็ร่นขึ้นไปอยู่แล้ว เมื่อแจนลุกขึ้นทำให้ชายกระโปรงนั้นยังร่นขึ้นอยู่ เผยให้เห็นถึงเรียวขาขาวเปล่งปลั่งน่าลูบไล้บวกกับที่แจนใส่ส้นสูงทำให้ท่ายืนของแจนตั้งตรงสวย ไม่อายที่จะอวดเรียวขานวลเนียน ส่วนที่เป็รอยผ่าของกระโปรงนั้นเห็นลึกขึ้นไปถึงขอบกางเกงในสีขาว หนุ่มๆในห้องละสายตาจากขวัญมามองแจนอย่างหื่นกระหาย ซึ่งดูเหมือนเธอจะไม่สนใจที่จะดึงกระโปรงลงด้วย เป็ขวัญที่เห็นสิ่งผิดปกตินี้
“แจน แกดึงกระโปรงลงหน่อย พวกผู้ชายมองกันใหญ่แล้ว” ขวัญกระซิบบอก
“ช่างเหอะ เห็นก็เอาไปไม่ได้ ไปเถอะขวัญเดี๋ยวไม่ทัน” แจนตอบในสิ่งที่ขวัญไม่คาดคิด ก่อนที่จะจูงมือขวัญออกจากห้องเรียนไป
ที่สนามบิน
“เดินทางปลอดภัยนะคะพ่อ” ขวัญพูดกับพ่อของเธอพร้อมกับเข้าไปสวมกอด กลิ่นโคโลนของพ่อทำให้ขวัญรู้สึกอบอุ่น
พ่อของขวัญนั้นแม้จะอยู่ในวัยสี่สิบกลางๆแล้ว แต่หน้าตายังคมคายหล่อเหลา รูปร่างสูงโปร่งกำยำ แจนมองพ่อขวัญด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มเหมือนตกอยู่ในภวังค์ เพราะมัดกล้ามนั้นแม้จะใส่เสื้อเชิ้ตอยู่ก็สังเกตเห็นได้ ดูรวมๆแล้วเหมือนชายวัยเพียงยี่สิบปลายๆ
“อยู่บ้านก็อย่าลืมที่พ่อบอกล่ะ ห้ามขัดคำสั่งเข้าใจไหม” พ่อขวัญบอกเสียงเข้ม ก่อนหันไปหาชายหนุ่มอีกคน “ฝากดูแลพี่สาวแกด้วยนะ”
“ครับพ่อ” ชายหนุ่มคนนั้นตอบกลับมา
“ฉันดูแลตัวเองได้ย่ะ เ้าขุน” ขวัญพูดเสียงเขียวใส่คนที่ชื่อว่าขุน
ขุนนั้นเป็เด็กหนุ่ม ม.6 ด้วยความที่เป็นักกีฬาบาส ทำให้นอกจากจะสูงแล้วยังมีรูปร่างที่ดีอีกด้วย ใบหน้าของเขาคมคายไม่แพ้พ่อของเขาเลย สาเหตุที่แจนมากับขวัญนั้นส่วนหนึ่งเป็เพราะเธออยากอยู่ใกล้กับขุน ขวัญรู้ว่าแจนแอบชอบขุนมาั้แ่เด็กทำให้แจนหาเื่อ่อยขุนอยู่บ่อยๆ แม้่แรกๆแจนจะขี้อายไม่แสดงออกมาก แต่ระยะสองสามเดือนมานี้แจนกลับกล้าอ่อยมากขึ้น ขวัญคิดว่าส่วนนึงที่แจนเปลี่ยนการแต่งตัวอาจเป็เพราะว่าขุนก็เป็ได้
“ฝากเ้าขวัญด้วยนะ ลูกแจน” พ่อขวัญพูดยิ้มๆ พลางจับหัวแจนอย่างเอ็นดูเสมือนลูกตัวเอง
“ค่ะ ไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ เดี๋ยวแจนกับขุนจะช่วยดูแลขวัญไม่ให้คลาดสายตาเลย” แจนตอบพร้อมทั้งมองขุนด้วยสายตาร้อนแรง
จู่ๆร่องหลืบของแจนก็ตอดรัดอย่างรุนแรง น้ำเสียวไหลออกมามากมายจนกางเกงในเปียก หน้าแจนเริ่มแดงซ่านพร้อมทั้งหายใจกระชั้นขึ้นเรื่อยๆ จากท่ายืนตรงของเธอกลายเป็ก็เริ่มโก่งตูด เรียวขาขาวสั่นระริก เหมือนคนใกล้จะเสร็จสม แจนเคยสังเกตว่าอาการแบบนี้จะเป็บางครั้งโดยไม่ทราบสาเหตุ ส่วนใหญ่จะเกิดเวลาเธอคิดถึงขุน แต่มันไม่เคยมีอาการรุนแรงขนาดนี้ แจนกอดอกแน่นข่มความเสียวสุดฤทธิ์เพื่อไม่ให้ผิดสังเกต
“แจน แกไม่สบายรึเปล่าหน้าแดงเชียว” ขวัญรีบเข้าไปโอบประคองเพื่อน พร้อมทั้งจับแก้มจับหน้าผากอย่างเป็ห่วง “หน้าแกร้อนจัง”
“เอ่อคือ... ฉันปวดหัวนิดหน่อยน่ะ” แจนพยายามตอบด้วยน้ำเสียงปกติ หากแต่เสียงที่เปล่งออกมานั้นสั่นเครือและแ่เบา
“พ่อว่ารีบพาหนูแจนกลับเถอะ เดี๋ยวพ่อต้องขึ้นเครื่องละ แล้วเจอกันปีหน้านะลูก” พ่อขวัญพูดอย่างเป็ห่วง สายตาระคนสงสัยหากแต่เพียงแว๊บเดียว
“งั้น.. เดี๋ยวขุนไปเรียกแท็กซี่ให้นะเจ๊”
หลังจากร่ำลากันเรียบร้อย ขุนก็อาสาออกไปเรียกแท็กซี่ให้ ส่วนแจนตอนนี้ถึงแม้ความเสียวจะลดลงไปได้บ้างแล้ว แต่ทุกครั้งที่เธอเห็นหรือได้ยินเสียงขุน มันยิ่งทำให้อารมณ์เสียวกลับมาทุกที
ในรถแท็กซี่
นักศึกษาสาวแสนสวยคนหนึ่ง หากมองที่หน้าตาเพียงอย่างเดียวอาจคิดว่าเธอเป็คนเรียบร้อยคนหนึ่งแต่การกระทำและการแต่งกายนั้นไม่ใช่ ตอนนี้เธอกำลังนั่งเบาะหลังของรถแท็กซี่ เรียวขาขาวที่นั่งอ้าเล็กน้อยโผล่พ้นชายกระโปรงสุดสั้นแถมรอยผ่าด้านข้างก็เผยเรียวขามากขึ้นเกือบถึงกางเกงใน หญิงสาวปลดกระดุมเสื้อรัดติ้วเม็ดบนออกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นบราเชียร์ลูกไม้สีขาวแล้วขยับคอเสื้อไปมาเหมือนร้อน ยิ่งโชว์ให้ชายหนุ่มข้างๆดูเท่าไหร่เธอก็ยิ่งมีอารมณ์เท่านั้น
แจนตั้งใจจะยั่วขุนที่นั่งอยู่ข้างๆเพราะอารมณ์ของเธอเริ่มเกินจะควบคุมแล้ว ส่วนขวัญนั้นกำลังคุยกับคนขับแท็กซี่อย่างออกรส ทำให้ไม่สังเกตเห็นกริยายั่วสวาทของซี้สาว แจนนั้นไม่เพียงแต่ขยับคอเสื้อเบาๆ เธอยังเอามือลูบไล้ตามโคนขาอ่อนของตัวเองโดยแกล้งทำเป็คันซึ่งแจนนั้นทำเป็เกาสูงขึ้นเรื่อยๆ ส่วนขุนนั้นนั่งมองตาไม่กระพริบ ท่อนเอ็นเริ่มตั้งโด่แต่แจนไม่สามารถเห็นได้เนื่องจากมีกางเกงยีนส์บังอยู่
สายตาของแจนและขุนประสานกัน ขุนนั้นไม่มีทีท่าจะหลบสายตาแต่อย่างใดหากแต่ยังส่งสายตาอันร้อนแรงกลับมา แจนเห็นดังนั้นก็เริ่มกล้ามากขึ้น เธอส่งสายตายั่วยวนกลับไป ลากนิ้วที่เกาที่โคนขาอ่อนไล่จากต้นขาขาว ผ่านหน้าอกขนาดคัพดีแล้วใช้ริมฝีปากบางดูดนิ้วชี้ตัวเองอย่างหื่นกระหาย ที่ร่องหลืบของเธอผลิตน้ำออกมามากมาย รูเสียวคันแบบสุดๆ ทำให้เธอต้องหุบขาแน่นแล้วเบียดไปมาแทน เพื่อช่วยลดความเสียว อารมณ์ของแจนเตลิดสุดๆ เธอเริ่มบีบหน้าอกทั้งสองเต้าอย่างเบามือ พร้อมทั้งมองกลับไปที่ขุนอย่างเชิญชวน
แจนนั้นไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเธอกล้าขนาดนั้น แต่เหมือนมีอะไรบางอย่างคอยกระตุ้นเธอตลอดเวลา มันทำให้เธอรู้สึกดี อย่างตอนนี้ที่ขุนเริ่มเอามือลูบขาขาวเนียนของเธอ ถ้าเป็เมื่อสองสามเดือนก่อนเธอจะปัดทันที แต่เดี๋ยวนี้เธอรู้สึกอยากให้ชายหนุ่มลูบคลำมากกว่านี้ มือเธอไม่ปัดป้องหากแต่ยังจับมือของชายหนุ่มให้ลูบไล้ขาขาวเนียนนุ่มของเธออย่างสะใจในอารมณ์
“ให้ผมช่วยนะพี่แจน” ขุนกระซิบอย่างแ่เบา ระวังไม่ให้ขวัญกับคนขับรถแท๊กซี่ได้ยิน แจนเพียงส่งสายตาเร้าร้อนกลับไปเท่านั้น
ขุนขยับเข้ามานั่งใกล้ๆแจน กลิ่นน้ำหอมของแจนทำให้ขุนอยากเย็ดเธอซะตรงนี้แต่ก็ไม่สามารถทำได้ จากนั้นใช้มือซ้ายล้วงเข้าไปในกระโปรง ค่อยๆถอดกางเกงในสีขาวที่เปียกชุ่มของแจนออกแล้วยัดลงไปในกระเป๋ากางเกงตัวเอง ขุนเริ่มคลึงเม็ดแตดไปมา แจนเกร็งตัวสุดชีวิตพยายามข่มเสียงของตัวเองไม่ให้เล็ดลอดออกมา หน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงมากขึ้น หายใจหนักหน่วงกระชั้น ร่างอรชรสั่นระริก เหงื่อผุดออกมาตามเรือนร่าง ทำให้เสื้อนักศึกษารัดติ้วสีขาวแนบลู่กับลำตัวอย่างเซ็กซี่ เธอกอดแขนของขุนไว้แแ่ เต้านุ่มนิ่มเบียดประชิดพร้อมทั้งมองขุนตาแป๋วเหมือนลูกแมวน้อย ลีลาของขุนนั้นช่ำชองอย่างมาก ราวกับว่าเคยทำแบบนี้มาบ่อยๆ ตอนนี้เขาแกล้งลูบคลำที่เนินสวาทโดยพยายามหลีกเลี่ยงร่องหลืบของเธอ แจนรู้สึกขัดใจไม่น้อย เธอร่อนเอวไปมาอย่างน่าสงสาร พยายามให้นิ้วของขุนโดนเม็ดแตดเธอบ้าง
เนื่องจากไม่ได้อยู่กันสองคนทำให้แจนกับขุนทำอะไรไม่สะดวกนัก แต่แจนกลับชอบความรู้สึกนี้มากที่ต้องคอยหลบเลี่ยงไม่ให้คนอื่นจับได้ เธอเริ่มตอบโต้โดยการเริ่มลูบหาท่อนเอ็นของขุนแต่ความเสียวจากนิ้วของขุนทำให้เธอเพียงลูบคลำท่อนเอ็นผ่านยีนส์อย่างสะเปะสะปะเท่านั้น เพียงแค่ลูบผ่านยีนส์ก็ทำให้เธอรู้ว่าท่อนเอ็นของขุนนั้นต้องมีขนาดที่ไม่ธรรมดา นั่นยิ่งทำให้อารมณ์ของแจนเพิ่มขึ้นอีกเป็ทวีคูณ
“อืมมม”
แจนส่งเสียงครางเบาๆ โดยไม่สามารถเก็บมันได้ เพราะตอนนี้นิ้วของขุนเริ่มแยงรูเสียวของเธอช้าๆ กลีบเสียวขมิบตอบรับอย่างหนักหน่วง เนื่องจากความสุขเสียวที่มากเกินไปทำให้แจนขยับสะโพกหนีนิ้วของขุน แต่มีหรือที่ขุนจะยอม เขาจึงซอยนิ้วใส่แจนอย่างรวดเร็ว แจนที่ไม่ทันตั้งตัวกำลังจะเผลอครางออกมาแต่ถูกขุนปิดปากไว้อย่างรู้งาน
“อือออ... พี่ใกล้แล้วนะ” แจนพูดอู้อี้ พร้อมทั้งอ้าขากว้างมากขึ้น แอ่นสะโพกลอยกลางอากาศ
ขุนไม่รอช้า เขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก ปกตินั้นแจนก็ข่มเสียงยากอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งยากเข้าไปอีก ร่องหลืบของแจนตอบรับนิ้วของขุนเสมือนเป็สิ่งที่ขาดกันไม่ได้ รูเสียวตอดขมิบนิ้วขุนตลอดเวลา แจนกำหมัดแน่น ภาพเริ่มกลายเป็สีขาวโพลน แต่พอจะถึง่ไคลแมกซ์นั้น
“ถึงบ้านแล้ววว” ขวัญะโออกมาพลางบิดี้เี
ขุนรีบผละจากแจนทันทีด้วยความใ ส่วนแจนนั้นแอ่นสะโพกตามนิ้วของขุนอย่างเสียดาย อารมณ์เธอค้างเติ่งอย่างไม่ต้องสงสัย ใบหน้าแดงซ่าน รูเสียวตอดตุบๆเหมือนยัง้าสิ่งเติมเต็มอยู่ หัวนมตั้งชูชันเสียดสีกับบราเชียร์ทำให้แจนอยากขย้ำเต้าตัวเองเพื่อบรรเทาความเสียว ขุนมองแจนอย่างขอโทษส่วนแจนนั่งเหม่อลอยไร้เรี่ยวแรง เธอพยายามส่ายหัวแรงๆเพื่อสลัดความเสียวก่อนจะจัดระเบียบเสื้อผ้าตัวเอง ส่วนกางเกงในนั้นเธอไม่รู้ว่าหายไปไหน จากนั้นก็ลงจากรถ
“พี่แจนเข้าไปนั่งเล่นในบ้าน ก่อนไหมครับ” ขุนถามแจนพร้อมส่งสายตาร้อนแรงให้เธอ
แจนไม่ตอบ เธอเพียงยืนกอดอก เบียดขาบิดไปมาเพื่อหวังว่าจะช่วยลดอาการกระสันของเธอได้ น้ำเงี่ยนไหลลงมาตามเรียวขาขาว สายตาของขุนทำให้แจนหน้าแดงก่ำ เธออยากจะทำต่อเหลือเกิน แต่ก่อนที่แจนจะตอบตกลง ขวัญก็เอ่ยขึ้นมา
“อื้อ มาสิแจน มาพักห้องฉันก่อน ฉันมีเื่อยากคุยกับแกพอดีเลย” ขวัญพูดพลางวิ่งไปคล้องแขนเพื่อนสาว เดินเข้าบ้าน
บ้านของสองพี่น้องนั้นมีขนาดใหญ่โต แสดงถึงฐานะอันร่ำรวยของทั้งสอง คนสวนคนหนึ่งรีบวิ่งมาเปิดประตูบ้านให้คุณหนูขวัญกับคุณหนูขุนของแกเข้าบ้าน
ที่ห้องนอนของขวัญ
“แจน เธอใส่เสื้อผ้าฉันก่อนก็ได้นะ” ขวัญเสนอเพื่อนสาวของเธอ เพราะปกติเวลาแจนมาอยู่ด้วยก็จะยืมเสื้อขวัญอยู่แล้ว วันนี้เธอชวนแจนค้างหนึ่งคืนด้วยเหตุผลบางอย่าง
“อื้ม ขอบใจนะ”
แจนขอบใจพลางเช็ดหัวหลังจากเพิ่งอาบน้ำเสร็จ อารมณ์เสียวของเธอยังคงเหลืออยู่บางส่วน วันนี้แจนตัดสินใจแล้วว่า จะเผด็จศึกกับน้องชายเพื่อนสาวเธอให้ได้ เธอจึงไม่ช่วยตัวเองตอนอาบน้ำซึ่งยากสำหรับเธอพอดู ขวัญมองดูแจนที่นุ่งผ้าขนหนูสั้นๆ อยู่ก่อนจะพูดว่า
“แกนมใหญ่ขึ้นเปล่าวะ” ขวัญถามพลางลุกขึ้นจากเตียงเดินไปหาแจน
“คงใช่มั้ง ไม่รู้สิ” แจนตอบพร้อมทั้งห่อไหล่บีบนมตัวเอง สองเต้างามถูกดันขึ้นมาอย่างท้าทาย “อุ้ย!! ทำไรน่ะขวัญ”
อยู่ๆขวัญก็ตะปบใส่นมของแจน พร้อมทั้งลูบไปมาพลางหัวเราะคิกคักชอบใจที่ได้แกล้งแจน แต่แทนที่แจนจะปัดป้องหรือถอยหนี เธอกลับยืนนิ่งแอ่นหน้าอกสู้สายตามองขวัญอย่างท้าทาย ความเสียวและมโนภาพที่เบาะหลังกับขุนแล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว นั่นเป็เพราะอารมณ์ของแจนยังคงค้างอยู่เมื่อมีอะไรมากระตุ้นเพียงนิดหน่อยทำให้แจนตอบรับอย่างง่ายดาย แจนเริ่มกลับมาหน้าแดงซ่านอีกครั้ง หัวนมชมพูตั้งชูชัน ขวัญเริ่มเห็นสิ่งผิดปกติของเพื่อนสาวจึงรีบหยุดมือ
“ว้ายยย!!! จะทำอะไรน่ะแจน”
สิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อจู่ๆ แจนกอดขวัญอย่างแแ่พร้อมทั้งไซร้ซอกคองามระหงอย่างหื่นกาม ขวัญที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ถูกกับพฤติกรรมของเพื่อนสาว เธอคิดว่าเพื่อนเธอกำลังแกล้งเธอกลับ อีกทั้งยังเป็ผู้หญิงด้วยกัน จึงปล่อยแจนตักตวงความสุขจากร่างกายเธอตามใจชอบ
“แหมม เลิกแกล้งฉันได้แล้วน่า” ขวัญพูดอย่างหวาดๆ
ตอนนี้แจนไม่สนแล้วว่าจะเป็เพศไหน หากแต่ปลดเปลื้องอารมณ์ตอนนี้ของเธอได้ก็เป็พอ อารมณ์ของแจนที่เก็บมาทั้งวันะเิออกมา มือของเธอเคล่นคลึงหัวนมเพื่อนสาวพลางดันขวัญนอนลงบนเตียง เต้าคัพซีของขวัญเริ่มเสียวทีละน้อย เธอรู้สึกได้ถึงลมหายใจหนักหน่วงที่กำลังหายใจรดต้นคอขาวเธออยู่ แจนนั่งตัวตรงขาเรียวคร่อมร่างขวัญ ร่องเสียวของทั้งสองประกบติดกัน ผ้าขนหนูของทั้งคู่หลุดไปั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้ แจนเริ่มโยกเอว เม็ดแตดของทั้งสองเสียดสีกันไปมา ร่องหลืบของแจนผลิตน้ำเงี่ยนออกมามากมาย ขวัญรู้แล้วว่าแจนไม่ได้แกล้งเธอจึงพยายามดันแจนออกไปเมื่อเห็นแล้วว่าผิดท่า เธอพยายามข่มความเสียวที่แจนมอบให้ ก่อนผลักเพื่อนสาวอย่างเต็มแรง
ขวัญสังเกตเห็นรูปร่างของเพื่อนสาวอย่างเต็มตา หน้าท้องขาวแบนราบ หน้าอกขนาดคัพดีกลมกลึงสวยงามกำลังกระเพื่อมขึ้นลงจากการหายใจอันรุนแรงแสดงให้เห็นอารมณ์ครุกกรุ่นที่อยู่ภายใน ใบหน้าเนียนสวยแดงก่ำ สายตาเหม่อลอยฉ่ำเยิ้ม
“เอ๊ะ!! แกไม่ถอดสร้อยตอนอาบน้ำเหรอ” ขวัญรีบชวนแจนคุยเมื่อเห็นสร้อยคอสีขาวไข่มุกแกว่งไปมาบนคองามระหง ส่วนหนึ่งเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของแจน อีกส่วนเธอก็สงสัยจริงๆ ใครกันบ้างล่ะจะใส่สร้อยอาบน้ำ
แจนไม่ตอบ เธอคลานเข้าไปหาขวัญอีกครั้ง แววตาจับจ้องขวัญไม่วางตา
“แก... อุ๊บบบ”
ขวัญโดนแจนประกบปากทันที ลิ้นแจนพยายามชอนไชเข้ามาในปาก ขวัญเม้มปากแน่นขัดขืนมือพยายามดันแจนออกแต่คราวนี้เธอสู้แรงแจนไม่ได้ ตอนนี้ทั้งสองอยู่ในท่านั่ง ขาแจนเกี่ยวรัดรอบเอวของขวัญแน่น สองแขนกอดรอบคอพลางลูบไล้ไปมาที่แผ่นหลัง ผิวกายเนียนนุ่มของทั้งคู่เบียดกันราวกับจะรวมเป็คนเดียวกัน แจนพยายามส่ายหน้าอกเพื่อให้ปทุมถันเสียดสีกัน ส่วนล่างเริ่มโยกจนแคมทั้งสองเบียดชิดติดกัน
ขวัญที่ขัดขืนอยู่นาน เมื่อโดนแจนมอบความเสียวพร้อมกันหลายส่วนก็สุดจะทานทน รูเสียวรู้สึกเหมือนปวดฉี่ ริมฝีปากบางเริ่มเผยอออก ทำให้ลิ้นของแจนแทรกเข้ามาได้ ขวัญเริ่มจูบแลกลิ้นกับแจนตามสัญชาตญาณ สองแขนเริ่มกอดแจนกลับ รูเสียวเริ่มขมิบตุบๆ ตอนนี้แจนเร่งจังหวะเร็วขึ้น ขวัญโยกสะโพกสวนตาม
“อ๊ะ อ๊า....”
ไม่นานนัก แจนก็กระตุกตัวเกร็ง ส่งเสียงครางดังยาวนาน แขนกับขารัดขวัญแแ่ ก่อนที่ร่างเปลือยเปล่าจะนอนลงกับเตียงแล้วหลับไปอย่างรวดเร็ว ส่วนขวัญที่ยังไม่ได้ปลดเปลื้องอารมณ์ได้แต่นั่งมองแจนที่หลับไปด้วยความงุนงง อีกทั้งอารมณ์เสียวยังคงทำให้รูเสียวเธอเริ่มคัน เธอเองยังไม่เคยช่วยตัวเองมาก่อนทำให้ไม่รู้ว่าอาการปวดฉี่ของเธอตอนนี้คืออาการเงี่ยนร่านนั่นเอง
ขวัญลุกขึ้นไปแต่งตัวชุดนอนกางเกงขายาว รูเสียวขมิบตอดตุบๆ ไม่นานนักอารมณ์เงี่ยนของขวัญก็ถูกเธอข่มไปจนหมดสิ้น ขวัญเดินกลับมาจัดท่านอนให้เพื่อนสาวของเธอที่พริ้มตาหลับอย่างเบามือ ก่อนจะสังเกตเห็นสร้อยไข่มุกเส้นนั้นส่องแสงสีขาวนวลอย่างเชิญชวน เธอค่อยๆถอดสร้อยเส้นนั้นออก พลางพินิจของสิ่งนี้อย่างตั้งใจ
“อันนี้เหรอเจ๊” ขุนพูดด้านหลังขวัญ
“ว้ายยยย!!” ขวัญใร้องเสียงหลง หันกลับไปอย่างรวดเร็ว ขุนโผล่ั้แ่เมื่อไหร่ ทำไมเธอไม่รู้สึกเลย “เข้ามาั้แ่เมื่อไหร่?”
“ก็ั้แ่ได้ยินเสียง... ของพี่แจน” ขุนส่งยิ้มให้พี่สาวแบบกรุ้มกริ่ม ส่วนขวัญก็หน้าแดงด้วยความเอียงอาย
“ละ แล้วทำไมแกไม่เคาะประตู” ขวัญตำหนิ
“โอ้ยยเจ๊ ขุนเคาะแล้ว เห็นไม่ตอบก็เลยเข้ามาเลย” ขุนตอบยิ้มๆ ท่าทีกวนโอ๊ย “สงสัยขุนคงได้พี่สะใภ้แทนพี่เขยแล้วล่ะมั้ง”
“จะบ้าเหรอ ฉันชอบผู้ชาย ไม่ได้ชอบผู้หญิง!!” ขวัญหน้าแดงซ่านแก้ตัว กำหมัดต่อยแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของขุนแก้เก้อ
“ครับๆ ผู้ชายก็ผู้ชาย โอ๊ยๆๆ ละ..แล้วสร้อยนั่น” ขุนยกมือขอสงบศึก พลางเปลี่ยนเื่คุย
“เออใช่ ฉันว่าจะไปถามแกพอดี แกว่าไง เห็นอะไรไหม?” ขวัญส่งสร้อยให้ขุนดู
ขวัญกับขุนนั้น มีััพิเศษมาั้แ่เด็ก ทั้งสองมีความสามารถที่จะััถึงวัตถุแปลกปลอมต่างๆได้ เช่น วัตถุที่มีการลงอาคมไว้ สิ่งของที่คนตายหวงแหนจนไม่ยกให้ผู้อื่น หรือแม้กระทั้งสิ่งที่ไม่ได้สร้างมาจากโลกนี้ แต่ตอนนี้นั้นความสามารถของทั้งคู่ยังไม่สมบูรณ์ เนื่องจากต่างคนต่างพยายามหลบเลี่ยงที่จะใช้ความสามารถนี้เพื่อทำให้ตัวเองเป็คนปกติ
“ดีนะที่พ่อบอก ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้ไม่รู้ว่าแจนจะเป็ยังไง” ขวัญรำพึงกับตัวเองพลางไปนั่งรอที่โซฟามุมห้อง ขณะที่ขุนกำลังพินิจอย่างตั้งใจ
“ไม่รู้อ่ะ” ขุนนั่งลงบนเตียงข้างแจนอย่างหมดแรง จากนั้นโยนสร้อยให้ขวัญ “ตอนนี้ขุนรู้แค่ว่า สร้อยเส้นนี้ทำให้พี่แจนเปลี่ยนไป”
“งั้นสร้อยเส้นนี้ก็มีความสามารถในการสะกดจิตให้กลายเป็อีกคนสินะ” ขวัญวิเคราะห์ ก่อนจะถอนหายใจอย่างอารมณ์เสีย “รู้แค่นี้จะขายได้ไงเล่า!!” ขวัญวางสร้อยไว้บนโต๊ะที่ข้างโซฟา
ครอบครัวของขวัญจริงๆที่ร่ำรวยมาได้ เพราะทำการค้าวัตถุอาถรรพ์กับแก้ไขปัญหาจากวัตถุอาถรรพ์ โดยหัวเรือใหญ่คือพ่อของขวัญนั่นเอง โดยวัตถุอาถรรพ์แต่ละชิ้นมีค่ามากกว่าเจ็ดหลัก ทายาททุกรุ่นจะเกิดมาพร้อมััพิเศษ ก่อนที่พ่อขวัญไปทำงานต่างประเทศ พ่อขวัญกำชับให้เสาะหาวัตถุอาถรรพ์มาเก็บไว้พร้อมเขียนสรรพคุณ ซึ่งตอนนี้ขวัญมีสร้อยแล้ว แต่หากไม่รู้ว่าทำอะไรได้ ก็ทำให้คนซื้อไม่กล้าซื้อนั่นเอง
“งั้นถ้าพี่แจนตื่น เราก็ถามพี่เค้าก็ได้หนิ” ขุนเสนอไอเดีย
“บ้าเหรอ!! ความลับเราได้แตกพอดี” ขวัญตำหนิน้องชายที่ไม่รอบคอบ “อีกอย่างนะ ฉันอยากดูเป็คนปกติต่อหน้าเพื่อนฉัน”
แต่จู่ๆขวัญก็นึกบางอย่างได้
“งั้นฉันลองใส่ดีไหม จะได้รู้ว่าทำอะไรได้ แกว่าไงขุน?” ขวัญพูดปนตื่นเต้นเหมือนได้ของเล่นชิ้นใหม่
“จะดีเหรอเจ๊ เดี๋ยวเป็อะไรขึ้นมา น้องทำไง” ขุนเตือนปนเป็ห่วง
“ห่วงฉันเหรอออ ฉันไม่เป็อะไรหรอกน่า”
“ห่วงสิ มีพี่สาวคนเดียว”
“ฉันไม่เป็อะไรหรอก แจนใส่มาเป็เดือนยังไม่เป็ไรเลย” ขวัญยกเหตุผลให้น้องเธอลดความกังวล
“งั้นก็แล้วแต่เจ๊เลย อย่าลืมจดบันทึกด้วยนะเจ๊ เดี๋ยวได้เสียเวลาฟรี” ขุนคิดสักพักก่อนตอบ เขารู้ว่าถ้าพี่สาวตั้งใจจะทำอะไรแล้ว ต่อให้เป็พ่อเองก็หยุดไม่ได้
“ฉันรู้น่า” ขวัญตอบ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาขุนพร้อมกับยื่นสร้อยให้ “อ๊ะ.. ใส่ให้หน่อยสิ”
ขุนรับสร้อย จากนั้นจึงคล้องสร้อยไข่มุกลงบนคองามของขวัญอย่างแ่เบา
“เป็ไงเจ๊ รู้สึกอะไรไหม?” ขุนถามอย่างเป็ห่วง พลางสังเกตกริยาพี่สาว เตรียมพร้อมกับสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น ในใจกลัวว่าขวัญจะมีกริยาแบบแจนในรถแท็กซี่
ขวัญนิ่งไปพักนึงก่อนตอบ
“ไม่นะ ไม่รู้สึกอะไรเลย” ขวัญพูดอย่างแปลกใจ ส่วนขุนโล่งใจปนเสียดาย “สงสัยต้องใส่นานกว่านี้หน่อย สักสองสามเดือน”