สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 141

ตู้ม !! สตีฟฟาดมือลงไปบนรถปอเช่เจ้าปัญหาเสียงสตีฟฟาดมือลงไปดังสนั่นทำให้กระโปรงหน้าของรถปอเช่นั้นถึงกับยุบลงไป

“อ๊ะโทษทีนึกไม่ถึงว่ารถมันจะทนฝ่ามือไม่ได้ว่าจะลองจับดูเฉยๆ ห้าล้านใช่มั้ยมาเอาไปสิ” สตีฟฉีกยิ้มพลางหันไปมองเจ้าหนุ่มแดนเวอร์ที่กำลังยืนอ้าปากค้างอยู่

เอางี้ดีกว่าเราขอพลางเลเวลไว้หน่อยจะได้ปั่นประสาทหมอนี่ สตีฟนึกสนุกก่อนจะเข้าไปแก้ไขสถานะของตัวเองให้เหลือเลเวลแค่หนึ่ง และเปลี่ยนจากอาชีพที่เป็นฮีโร่ให้เป็นสุดยอดพ่อบ้าน ส่วนเรื่องระดับสตีฟก็เอามันออกตอนนี้เขาไม่ต่างจากคนธรรมดาเลยสักนิด

“กะ กะ แกทำอะไรลงไปรู้มั้ยรถนั่นมันราคาตั้งร้อยล้านเลยนะ !!” แดนเวอร์เมื่อได้สติก็ยกมือขึ้นชี้หน้าสตีฟก่อนจะรีบตรวจสอบสถานะ

หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 1อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้านอายุ : 29ฉายา : คุณพ่อบ้าน

บ้าน่าเลเวลหนึ่งแล้วมันทำให้กระโปรงหน้าเรายุบเข้าไปแบบนั้นด้วยการฟาดฝ่ามือลงไปได้ยังไง แดนเวอร์ตื่นตระหนกอยู่ในใจโดยไม่คิดเลยว่าสตีฟจะเลเวลสูงเพราะการแต่งตัวของสตีฟไม่มีมาดของคนเลเวลสูงเลยสักนิด

“ยังไม่ได้ทำอะไรเลยแค่จะลองจับรถดูหน่อยเห็นว่ามันสวยดีแต่นึกไม่ถึงว่ารถคันนี้แค่แตะนิดแตะหน่อยจะยุบแบบนี้” สตีฟพูดพลางยกมือขึ้นแคะขี้มูกก่อนจะดีดมันใส่ล้อข้างหนึ่งของปอเช่
ตู้ม !! ฟี้ !! เสียงยางระเบิดออกก่อนลมจะพุ่งออกมาจากล้อ

“โอ้วแม่เจ้าแค่ขี้มูกก็ระเบิดล้อรถเป็นรู !!!” เสียงชายคนหนึ่งที่ดูอยู่ไม่ไกลอุทานออกมาหลังจากเห็นการกระทำของสตีฟ

“เอาล่ะดูเหมือนลุงเอ็งจะอยู่ที่โรงเรียนฮีโร่สินะ” สตีฟเดินเข้าไปหาแดนเวอร์

“ชะ ชะ ใช่ลุงตรูเป็นฮีโร่ระดับ SSS เป็นไงกลัวล่ะสิทางที่ดีรีบจ่ายมาห้าล้านไม่สิสิบห้าล้านซะเพราะแกทำกระโปรงหน้ารถฉันบุบแต่ถ้าไม่มีเงินล่ะก็ลองกราบรถตรูสิแล้วจะยกโทษให้” แดนเวอร์เมื่อเห็นว่าสตีฟพูดถึงลุงของเขา ก็เริ่มขู่ให้สตีฟกลัวทันที

เหอะๆสรุปอยากโชว์ว่าตัวเองทำอะไรก็ได้สินะถึงอยากให้กราบรถนักกราบรถหนา สตีฟหัวเราะในใจก่อนจะคว้าหมับไปที่แขนของแดนเวอร์

“อ๊าก !! ปล่อยตรูนะเว้ยอยากตายหรือไง !!” แดนเวอร์ร้องลั่นออกมาทันทีที่สตีฟคว้าที่แขนเขา

แดนเวอร์พยายามสะบัดให้หลุดจากการจับของสตีฟแต่ทว่าเขาก็ไม่สามารถหลุดออกมาได้

มือไอ้เจ้าพ่อบ้านนี่ยังกับคีมเหล็กบ้าจริงมันเลเวลหนึ่งไม่ใช่หรือไง หรือว่ามันหลอกฉันมันพลางเลเวลตัวเอง แดนเวอร์คิดในใจก่อนจะเริ่มใช้สกิล

ฟู่ !! เขาใช้มืออีกข้างที่สตีฟไม่ได้จับสร้างไฟลูกใหญ่ออกมาทันที

ฟู่ม !! ไฟความร้อนหลายร้อยองศาถูกแดนเวอร์สร้างขึ้นมาโดยใช้สกิลของเขา

กรี๊ด !! เหล่าประชาชนคนธรรมดาที่มุงอยู่รอบๆเมื่อเห็นแดนเวอร์เริ่มใช้สกิลพวกเขาก็กรีดร้องออกมาก่อนจะรีบถอยหลบไปไกลเพราะกลัวลูกหลงทันที

ส่วนสตีฟก็ไม่ได้สนใจเจ้าความร้อนอะไรนี่เลยเพราะสำหรับเขามันไม่ร้อนสักนิดเขาลากแดนเวอร์ไปที่รถปอเช่ของมันทันที

“ปล่อยตรูนะเว้ยถ้าไม่ปล่อยล่ะก็ตรูจะเผาเอ็งทั้งเป็นแน่ๆ” แดนเวอร์พยายามขู่สตีฟ

“ก็ลองดูดิถ้าเสื้อตรูไหม้ล่ะก็เอ็งเจอดีแน่” สตีฟขู่กลับแน่นอนเขาไม่กลัวเสื้อไหม้อะไรนั่นหรอกเพราะเสื้อผ้าที่เขาใส่ประจำนั้นได้ติดตั้งออร์บซ่อมแซมผ้าไปเรียบร้อยแล้ว

ไอ้เจ้าพ่อบ้านนี่มันคงเลเวลเยอะกว่าเราไม่เท่าไหร่ค่าสถานะความแข็งแกร่งของมันน่าจะเยอะกว่าเราไม่มากเพราะไม่งั้นเราแขนหักไปแล้ว แดนเวอร์คิดในใจโดยไม่รู้เลยว่าสตีฟที่ใช้แรงจับและลากอยู่นั้นได้ใช้แรงไปไม่ถึงสามส่วนเลยด้วยซ้ำ

“กะ กะ ถ้าอย่างนั้นอย่าหาว่าตรูโหดแล้วกัน !!’ แดนเวอร์เมื่อเห็นว่าสตีฟไม่ยอมปล่อยก็ยกมืออีกข้างปาบอลไฟที่สร้างด้วยสกิลใส่สตีฟทันทีเพราะเขาคิดว่าสตีฟน่าจะไม่ตายคาที่เต็มที่ก็สาหัสรักษาตัวหลายวัน

ตู้ม !! ฟู่ม !! บอลไฟถูกกระแทกใส่สตีฟในระยะประชิดความร้อนวูบกระจายระเบิดไปทั่วบริเวณ

“ฆ่าคนแล้ว !!!” เสียงประชาชนที่มองอยู่ไกลๆตะโกนออกมาอย่างตื่นตระหนก

แดนเวอร์ที่พึ่งจะจัดการสตีฟไปก็ฉีกยิ้มออกมาทว่าตอนนั้นเองจู่ๆสตีฟที่น่าจะโดนจัดการไปแล้วก็พูดออกมา

“ไอ้เวรเสื้อตรูไหม้เลยเห็นมั้ย แต่ไฟเอ็งนี่กากจริงๆความร้อนแค่นี้ต้มน้ำยังไม่เดือดเลยด้วยมั้ง” สตีฟพูดออกมาจากกลางเปลวไฟแดนเวอร์ที่ได้ยินดังนั้นก็ตกใจจนเผลอสลายสกิลของเขาไป

“หึ !! บอกแล้วใช่มั้ยถ้าเสื้อตรูไหม้เอ็งเจอดีแน่” สตีฟหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะลากแดนเวอร์ที่อึ้งอยู่ไปที่รถของมันก่อนจะออกแรงกระชากประตูออกมา

ผัวะ !! ประตูรถของปอเช่ถูกกระชากออกมาด้วยแรงของสตีฟไม่รอช้าสตีฟโยนร่างของเจ้าแดนเวอร์นี่เข้าไปในรถทันที

ตุ่บ !! แดนเวอร์ที่ถูกสตีฟโยนเข้าไปในรถก็ได้สติขึ้นมา

“แกจะทำอะไร !!” แดนเวอร์หันมาพูดกับสตีฟ

“ก็สั่งสอนนิดหน่อย” สตีฟยักใหล่ก่อนจะใช้ประตูที่ดึงติดมือมากระแทกติดเข้าไปใหม่

ปัง !! ประตูถูกกระแทกเข้าไปจนโครงรถถึงกับยุบทำให้ประตูติดคาอยู่อย่างนั้นสตีฟเดินไปหน้ารถท่ามกลางสายตาของแดนเวอร์ที่มองสตีฟไม่คลาดสายตาแดนเวอร์ไม่เข้าใจว่าสตีฟกำลังจะทำอะไร

“ราวๆสองกิโลสินะ” สตีฟมองไปทางประตูโรงเรียนที่อยู่ห่างไปสองกิโลเมตร

“เห็นว่ารถปอเช่แข็งแรงมากเลยอยากจะทดสอบดูหน่อยถ้ามันเจ๋งจริงเอาไว้ว่างๆตรูจะไปซื้อมาขับเล่นบ้าง” สตีฟหันไปพูดกับแดนเวอร์ที่นั่งอยู่ในรถก่อนเขาจะก้มลงและใช้มือข้างหนึ่งจับไปที่กันชนหน้ารถ

ครืน !! สตีฟออกแรงยกด้วยมือข้างเดียวจนรถถึงกับลอยแดนเวอร์ที่เห็นว่ารถตัวเองกำลังลอยก็ถึงกับตกใจจนแทบบ้า

“เหวอปล่อยนะแกจะทำอะไร !!” แดนเวอร์ไม่รู้ว่าสตีฟกำลังทำอะไรแต่เขาคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

“ก็ส่งกลับไปหาลุงเอ็งยังไงเล่าตรูจะไปดูหน้าลุงเอ็งสักหน่อย” สตีฟพูดก่อนจะออกแรงทำในสิ่งที่บ้าที่สุดเท่าที่คนจะคิดได้ทันที

“ย๊าก !!” สตีฟร้องตะโกนออกมารถคันนี้หนักราวๆสามตันสตีฟเหวี่ยงมันออกไปด้วยแขนข้างเดียวทันที

ฟิ้ว !! รถปอเช่ในมือสตีฟลอยละลิ่วไปตามแรงของสตีฟมันพุ่งตรงไปที่หน้าโรงเรียนฮีโร่

สตีฟยกมือขึ้นป้องแดดพลางมองดูผลงานตัวเอง

“อืม...กะแรงไม่พลาดน่าจะตรงหน้าประตูโรงเรียนพอดี” สตีฟมองดูพลางพยักหน้าพึงพอใจในผลงานเขาเดินไปมองดูซากรถมอเตอร์ไซค์เวสป้าของเขาก่อนจะถอนหายใจออกมา

“เฮ้อ...ชาตินี้เราคงทำบุญกันมาแค่นี้เอาไว้ว่างๆจะเอาไปฝังอย่างดี” สตีฟถอนหายใจออกมา

ตู้ม !! เสียงอะไรบางอย่างหนักๆตกพื้นดังขึ้นมาสตีฟเหลียวมองไปดูข้างหลังก่อนจะเห็นว่ารถที่โยนไปเมื่อครู่ลงจอดตรงหน้าโรงเรียนพอดีเป๊ะๆแน่นอนรถมันไม่ระเบิดหรอกเพราะสมัยนี้ไม่ใช่เครื่องยนต์ที่ใช้น้ำมันแล้วมันถูกเปลี่ยนเป็นไฟฟ้าทั้งหมด

“เอาล่ะไปดูผลงานหน่อยดีกว่า” สตีฟยักไหล่ก่อนจะเก็บรถเข้ากระเป๋ามิติไปและปรับค่าสถานะให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม

“ละ ละ เลเวลสองร้อยสี่สิบเก้าบ้าน่าชายคนนั้นเป็นใครกันในโลกเรามีคนที่เลเวลสูงขนาดนี้ด้วยเหรอ” ประชาชนที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ไกลๆอุทานออกมาหลังจากลองตรวจสถานะของสตีฟ

“เฮ้ยจริงดิ...อ๊ะจริงด้วยเลเวลสองร้อยสี่สิบเก้าหมอนั่นเป็นคนรึเปล่าเนี่ย”

“อ๊ะเหมือนฉันจะรู้จักเขานะ ฉันมักจะเห็นเขามาที่โรงเรียนฮีโร่ประจำหรือว่าเขาเป็นอาจารย์ที่นั่น”

เสียงเหล่าประชาชนที่มุงอยู่พูดคุยซุบซิบกันถึงเรื่องสตีฟแต่เรื่องที่ทุกคนสงสัยที่สุดก็คือสตีฟนั้นไปอยู่ไหนมาทำไมเลเวลขนาดนี้พวกเขาถึงไม่รู้จัก

“เอาล่ะเราก็ไปดูผลงานดีกว่าให้ตายเถอะกะว่าจะไปที่ซุปเปอร์แท้ๆ” สตีฟส่ายหน้าออกมาก่อนจะค่อยๆเดินกลับไปทางโรงเรียน

อีกด้านหนึ่ง

“มังกรดำเจ็ดตัว !!” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากฟังเรื่องราวที่อิจิยะเล่า

“ใช่ครับถึงจะยังไม่ได้ยืนยันว่าจะมาที่วอชิงตันจริงมั้ยแต่ก็ได้ข่าวมาว่ามันกำลังมุ่งหน้ามาทางวอชิงตัน” อิจิยะพยักหน้า

“หมายความว่าคุณอิจิยะต้องการให้สตีฟไปจัดการพวกมันสินะคะถึงได้มาหาฉัน” ซาร่าพลางพยักหน้าและเข้าใจแล้วว่าอิจิยะมาหาเธอทำไม

“ใช่ครับผมต้องการความช่วยเหลือถึงแม่นี่จะเป็นคำขอที่เห็นแก่ตัวไปหน่อยแต่ในตอนนี้คงมีแค่คุณสตีฟคนเดียวที่พอจะรับมือพวกมันไหว” อิจิยะพูดทว่าตอนนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงตูมดังไปทั่วโรงเรียน

ตู้ม !! เสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นมาบริเวณหน้าโรงเรียน

“เสียงอะไรกัน !!x2” ทั้งอิจิยะและซาร่าอุทานออกมา

“เสียงดังมาจากหน้าโรงเรียน” ซาร่ารีบวิ่งไปดูที่หน้าต่างก่อนจะเห็นว่ามีรถคันหนึ่งสภาพด้านหน้ายุบอยู่ที่หน้าโรงเรียนเนื่องจากยังไม่พักเที่ยงจึงไม่มีนักเรียนคนไหนวิ่งออกไปดูตอนนั้นเองก็มีเสียงของอาจารย์คนหนึ่งตะโกนออกมาเสียงดัง

แดนเวอร์ !!!!! เป็นเสียงของสมิธลุงของแดนเวอร์นั่นเองสมิธที่กำลังเดินไปที่ห้องพักครูพอได้ยินเสียงตูมเขาก็มองไปทางต้นกำเนิดเสียงนั่นและเมื่อเขามองดูชัดๆก็เห็นว่าสิ่งที่ทำเสียงดังนั้นเป็นรถของหลานเขานั่นเอง

“เป็นรถของหลานอาจารย์สมิธนั่นเอง” ซาร่าพูดเบาๆกับตัวเอง

“เราไปดูกันหน่อยมั้ยครับเผื่อเป็นวายร้ายบุกมาอีก” อิจิยะพูดพลางคิดว่าเจ้าวายร้ายนั่นคงซวยแล้วล่ะที่ดันบุกในวันที่มีเขาอยู่ที่โรงเรียนฮีโร่สาขานิวยอร์คแห่งนี้

“ค่ะ” ซาร่าพยักหน้าจากนั้นทั้งคู่ก็รีบไปที่หน้าโรงเรียนทันที

ที่หน้าโรงเรียน

ปัง !! ปัง !! ปัง !! สมิธที่มาถึงหน้าโรงเรียนอย่างรวดเร็วรีบทุบรถเพื่อเอาแดนเวอร์ออกมาทันที

“แดนเวอร์หลานไม่เป็นอะไรนะ ใครทำหลานแบบนี้ !!” สมิธตะโกนเรียกแดนเวอร์ที่ติดอยู่ในรถสภาพของหลานเขานั้นมีหัวแตกนิดหน่อยเพราะแรงกระแทก

“บ้าจริงตัวอะไรกันที่ทำให้รถเป็นแบบนี้” สมิธพยายามกระชากประตูรถออกมาแต่เขาไม่สามารถทำได้เพราะรถคันนี้มันแข็งแรงมากๆ

ปัง !! ปัง !! ปัง !! สมิธพยายามทุบกระจกรถแต่เนื่องจากมันเป็นกระจกกันกระสุนทำให้ไม่สามารถพังมันได้

“อืม....ละ ละ ลุง” แดนเวอร์เริ่มได้สติขึ้นมาก่อนจะเห็นลุงของเขาอยู่ข้างนอกกระจก

“แดนเวอร์หลานไม่เป็นอะไรนะไปเจอตัวอะไรมา แถวๆนี้ไม่น่าจะมีสัตว์กลายพันธ์ที่ทำได้ขนาดนี้นี่นา” สมิธเมื่อเห็นแดนเวอร์หลานเขาได้สติแล้วก็ถามทันที

“ปะ ปะ เป็น....” แดนเวอร์ยังไม่ทันได้พูดออกมาสมิธก็ได้ยินเสียงปรบมือของใครบางคนเสียงก่อน

“แปะ !! แปะ !! แปะ !! รถนี่ยอดไปเลยขนาดโยนลอยละลิ่วมาเป็นกิโลยังไม่พังเลยแถมคนข้างในก็ไม่เป็นอะไรมากด้วยสุดยอด” เสียงปรบมือพร้อมกับเสียงพูดด้วยน้ำเสียงเย้นหยันทำให้สมิธหันหน้าไปมอง

“แกเป็นคนทำงั้นเห.........” สมิธหันไปพูดพลางตรวจสอบแต่เขายังพูดไม่ทันจบก็ต้องเงียบเสียงไป

สมิธยกมือขึ้นขยี้ตาเพื่ออยากจะมองดูใหม่ว่าเขาไม่ได้มองผิดไปแต่ไม่ว่าจะลองขยี้ตากี่ครั้งผลก็ยังเหมือนเดิม

“ละ ละ เลเวลสองร้อยสี่สิบเก้า !!” สมิธอุทานออกมาพลางหน้าซีดเขามองดูรถของหลานตัวเองที่ชายคนนี้บอกว่าลอยมาเป็นกิโล หรือว่าเสียงตูมและสภาพรถที่บุบแบบนี้จะเป็นฝีมือของชายคนนี้ตอนนั้นเองก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนเรียกชื่อชายคนนี้

“สตีฟ !!!” เป็นซาร่านั่นเองเมื่อเธอเห็นสตีฟก็ร้องเรียกสตีฟเสียงดัง

“นี่น่ะเหรอคุณสตีฟ เลเวลเยอะสุดยอดไปเลยไม่แน่ว่าอาจจะรับมือมังกรดำพวกนั้นไหวก็ได้” อิจิยะพึมพำเบาๆหลังจากเห็นสตีฟและได้ตรวจสอบ

“งะ งะ ไงซาร่า” สตีฟยกมือทักทายซาร่าเธอนั้นกำลังตีหน้ายักษ์ใส่เขา

ดูเหมือนตรูจะทำเกินไปหน่อยนะแฮ่ะๆ สตีฟหัวเราะแห้งๆในใจ

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 141 ทำเกินไปหน่อย

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 141 ทำเกินไปหน่อย

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้