ชี้แจง ถ้ามีคำผิดต้องขอโทษด้วยนะคะ เดี่ยวมีเวลาว่างเราค่อยมาแก้ค่ะ
-------------------------------------
ท้องฟ้าที่มืดมิด แต่กลับยังคงมีเสียงที่ดังออกมา ทั้งเสียงกรีดร้องที่โหยหวนน่ากลัวในค่ำคืนนี้ บ่าวในจวนท่านอ๋องได้แต่ถอนหายใจหลับไปอย่างกลับไม่มีไรเกิดขึ้น แต่เสียงนั้นมันกลับดังออกไปจากนอกจวน ชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงต่างพากันนอนใต้ผ้าห่ม
ในห้องที่มีแสงเทียนริบหรี่ บนเตียงมีชายรูปงามที่นอนหมดสภาพอยู่ด้วยใบหน้าที่ทั้งทุกข์ทั้งเป็สุข อี้หลงที่ได้ปลดปล่อยความสุขเขามีความสุขเสียอะไร อีกใจก็ทุกข์เพราะไม่ได้บุกตีประตูด่านให้เป็ของตน เริ่มหลับตาอย่างเพลียไปทั้งตัว
ฟ่านเว่ยที่นอนอยู่ข้างๆรับรู้ความคิดนั้นก็ลุกขึ้นนั่งก่อนถีบอี้หลงให้ตกเตียงไป อี้หลงที่ตกเตียงไปก็ลืมตาขึ้น เงยหน้ามองฟ่านเว่ยที่ยิ้มชั่วร้ายให้เขา
"สามี นี้คือห้องข้า ข้ามาเ้ารีบออกไปเสีย"ฟ่านเว่ยชี้นิ้วไปที่ประตู ไล่อี้หลงออกไป อี้หลงที่ได้ยินก็ตื่นเต็มตา รีบดีดตัวขึ้นไม่พอใจ
"ภรรยา เ้าและข้าก็แต่งกันแล้วยังไงซะก็ต้องนอนด้วยกันสิถึงจะถูก"อี้หลงกัดฟันของตน จ้องมองฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยไม่สนหยิบหมอนที่อยู่ใกล้ตัวโยนโดนหน้าของอี้หลงเต็มๆ
"หุบปาก ก่อนที่ข้าจะเย็บปากนั้น"ฟ่านเว่ยเอยเสียงอย่างอาฆาต ถ้าเหล่าจื๊อถีบไม่ทัน ป่านนี้ด่านของเขาคงโดนตีบุก
"ภรรยา ข้าก็จะนอนกับเ้าไม่รู้ด้วยแล้ว"อี้หลงไม่ยอมเขาอยากนอนกอดหอมฟ่านเว่ย
"อาโยว สามีถ้าท่านไม่กลัวว่าข้าจะแอบแทงประตูด่านของเ้าตอนหลับละก็ หึหึ"ฟ่านเว่ยเหลือบมองัของตนที่ยังคงหลับใหลฝันลึกอยู่ ก่อนยกยิ้มอย่างมีเลศนัย
"ข้าไปก็ได้"อี้หลงฟุดฟัดจับหมอนนั้นก่อนกัดมันอย่างเคียดแค้น เดินปึงปั้งออกไปโดยที่ยังไม่ใส่ชุดแม้แต่ชิ้นเดียว ฟ่านเว่ยอยากหัวเราะสายตาจับจ้องก้นแน่นนั้นของอี้หลงอย่างน้ำลายไหล
อี้หลงที่เดินพ้นออกจากห้องโดยที่ยังไม่ใส่ชุดสักชิ้นก็หันไปมองทางประตูอีกครั้ง ฟ่านเว่ยไม่มาห้ามเขาหรือ ก่อนเหลือบมองสภาพตนรีบวิ่งเข้าห้องไปหยิบชุดออกมา ท่ามกลางเสียงหัวเราะของฟ่านเว่ย
แสงอาทิตย์สอดส่อง ฟ่านเว่ยลุกขึ้นก่อนล้างหน้าและออกไปรับสำรับที่สวน หลงเปาเมื่อวานสลบไปสองครั้ง เขารู้สึกละอายใจต้องให้ฮูหยินมาพาตนไป
ระหว่างที่ฟ่านเว่ยกำลังนั่งจิบชาอยู่ก็มีธนูพุ่งเข้ามาปักข้างๆเขา หลงเปาที่ข้างๆก็ใกลัว มีคนลอบฆ่าฮูหยินอีกแล้วก่อนจะมองมันดีๆ ที่ธนูนั้นมีกระดาษติดอยู่ หลงเปารีบหยิบมันขึ้นมามอบให้กับฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยรับมันมาก่อนคลี่ออกอ่าน เขากระตุกยิ้ม ก่อนพับกระดาษและนำปล่องไฟออกมาเผามัน ดวงตาของฟ่านเว่ยส่องสะท้านกับไฟที่กำลังลุกไหม้เผากระดาษอย่างรวดเร็ว หลงเปาได้แต่มองอย่างสงสัย
"เอาละ รีบไปจัดการปัญหากันเถอะ ถึงเวลาเริ่มงานเลี้ยงอีกแล้ว "ฟ่านเว่ยลุกขึ้นเดินออกไป หลงเปาก็ยังคง งงงวย งานเลี้ยงอีกแล้ว หลงเปาได้แต่ตัวสั่น เขารีบวิ่งตามฟ่านเว่ยไป
ฟ่านเว่ยรีบเตรียมตัว เขาเรียกมู่ซานและหยางอินรวบรวมกองทหารเกราะดำทมิฬ ก่อนที่จะขึ้นหลังม้าไป หลงเปาที่ดูทุกอย่างอย่างเร่งรีบอย่าง งงงวย เขาอยากถามนายตนว่ากำลังทำอะไรอยู่ แต่คำตอบที่ได้รับก็เพียง เื่สนุก
"นี่ ๆ ท่านมู่ซานขอรับ พวกเราจะไปไหนกันหรือ"หลงเปาอยากรู้อยากเห็น เขาแอบกระซิกถามมู่ซานที่ขี่ม้าอยู่ข้างๆ ถึงแม้จะเดินออกมาจากนอกเมืองได้ครึ่งยามแล้ว แต่หลงเปาก็ยังไม่รู้ว่าจะไปไหน
"ก็ นายท่านบอกว่าเื่สนุก หลงเปาเองก็จะต้องสนุกแน่ๆ ไม่ต้องห่วงข้าจะเป็คนปกป้องเ้าเอง"มู่ซานหันมายิ้มให้หลงเปาด้วยรอยยิ้มหวานเยิ้ม หลงเปาเห็นก็เขินอาย หน้าแดงบิดไปมา
"ข้าตั้งหากที่ต้องเป็ฝ่ายปกป้อง ผู้ชายต้องเป็ฝ่ายปกป้องผู้หญิงสิ"หลงเปายื่นอกตบอกตนเองอย่างแรง เชิดหน้าขึ้น มู่ซานเห็นแบบนั้นก็อยากให้หลงเปา รีบๆโตซะ หยางอินที่ขี่อยู่ข้างหลังทั้งสองก็อยากกรอกตา
ฟ่านเว่ยที่ขี่ม้าอยู่ด้านหน้าได้ยินก็หัวเราะออกมาดังๆ หลงเปาคงยังไม่รู้ว่าตัวเองจะไปที่ไหน ฟ่านเว่ยได้รับจดหมายจากซุนหงเกี่ยวกับาในตอนนี้ ดูท่ามันจะรุนแรงขึ้น
ฟ่านเว่ยยกยิ้มก่อนรีบกระตุ้นให้ม้าวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ทหารที่ตามเขามาก็รีบเร่งจังหวะให้ตามเขาทัน ทหารเกราะดำทมิฬ เป็กองทัพของเขาที่ฝึกขึ้นมาเอง ความโเี้และแข็งแกร่ง ชื่อนี้จนเป็ที่กล่าวขานของผู้คน มีเพียงเขาที่สั่งการได้และผู้ถือตราที่เขามอบอำนาจให้ชั่วคราวเท่านั้น น่าเสียดายตอนที่เขาเกิดประสบอุบัติเหตุ ่นั้นยังไม่เกิดาเขายังไม่ได้มอบตราให้ใคร
ความผิดคงต้องโทษเขาที่ประมาท ใครจะรู้เล่าว่าจะมีคนที่เขาไม่รู้จักมาเล่นงานเสียได้ แถมยังเป็พวกปัญญาอ่อนเจ็บใจเื่ผู้หญิงเสียอีก ทหารของเขาตอนนี้กำลังตื่นเต้นและกระหายเื พวกเขารีบเร่งทัพไปให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะได้ไม่พลาดงานเลี้ยงที่ห่างหายไป
ดินแดนที่รกร้างเสียงดาบที่กระทบกันก่อนเชือดเฉือนเนื้อจนเืสีแดงสดพุ่งออกมา กลิ่นคาวของเืและซากศพที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ เหล่าชายชาตรีที่ฮึดสู้เพื่อที่จะอยู่รอดต่างฆ่าฟันอีกฝ่ายอย่างโเี้
"ท่านแม่ทัพขอรับตอนนี้ชนเผ่าฝูตวนได้บุกมาแล้วขอรับ ผู้นำในการนำทัพคือ แม่ทัพฮูเล่อเจ๋อได้นำทหารห้าหมื่นนายมาประชิดแล้ว"ทหารนายหนึ่งรีบวิ่งลงจากม้าส่งสารข่าวให้มาชายหนึ่งผู้หนึ่ง ที่มีใบหน้าหล่อเหลาคมคาย มีนามว่า ฟ่านหยุน บุตรชายคนโตของฟ่านซวิน ฟ่านหยุนขมวดคิ้ว นับวันพวกชนเผ่าฝูตวนก็รุนแรงขึ้น ถึงกลับฆ่าชาวบ้านทั้งเด็กและคนแก่ในหมู่บ้านเล็กๆ ส่วนผู้หญิงก็จับมาเป็ทาสกาม ผู้ชายจับไปเป็ทาสหรือทามกามอารมณ์ของพวกวิปริต
ตอนนี้ท่านพ่อก็หายตัวไป ถึงเขาจะคอยคุมทัพได้แต่พวกมันก็ไม่หวั่นเกรงกลับเพิ่มจำนวนมากเรื่อยๆ และตอนนี้พวกเขาโดนพวกมันล้อมไว้แล้ว แม่ทัพฮูเล่อเจ๋อ ชายผู้นี้เองก็เป็พวกกระหายเื ชอบรบราฆ่าฟันและนิสัยค่อนข้างวิปถาร เขาชอบจับชายรูปงามมาบำเรอตนแถมยังมีอะไรกับศพอีกคนคนนี้กินไม่เลือกหน้า
ถึงแม้จะมีข่าวของฟ่านเว่ยที่ห่างหายถึงสองปีกลับมาแล้ว แต่น้องชายคนนี้ชอบเอาแต่ใจ จะมาตอนไหนก็ยังไม่รู้ ตัวเขาอาจตายไปก่อนก็ได้
"ท่านแม่ทัพรอง?"นายทหารยังคงเห็นฟ่านหยุนยืนนิ่ง เขาก็ร้อนใจแทน ซุนหงขี่ม้ามาข้างฟ่านหยุน
"ท่านแม่ทัพข้าได้ส่งข่าวให้นายท่านแล้ว ดูท่าว่าจะเจอกับท่านอ๋องแล้ว นายท่านจะรีบเร่งตามมาสมทบก่อน"ซุนหงอ่านสารที่มู่ซานส่งมาให้เขา แต่ฟ่านหยุนก็ยังโล่งใจไม่ได้เพราะฟ่านเว่ยนั้นชอบแวะไปทั่ว มาถึงเขาก็คงต้องตายเสียก่อน ฟ่านหยุนได้แต่ถอนหายใจ
"ตวนซวนยังต้านทัพหน้าของอีกฝั่งอยู่หรือ"ฟ่านหยุนถามซุนหง ซุนหงรีบตอบคำนั้น ฟ่านหยุนรู้สึกแปลกไปทุกอย่าง ั้แ่พ่อของเขาหายไป แผนการทุกอย่างก็ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ไปหมด ในกองทัพของเขามันมีหนอนหรือ ฟ่ายหยุนกำเชือกม้าแน่น เฝ้าดูอย่างเคร่งเครียด
ตรงกลางที่มีการฆ่าฟันอย่างโหดร้ายมีชายร่างสูงใหญ่กำยำขี่อาชากำลังกวัดแกร่งทวนฟันศัตรูที่อยู่เบื้องล่าง เขาฉีกยิ้มอย่างมีความสุขก่อนจะหันไปมองทิศที่ฟ่านหยุนอยู่ เขาค่อยๆหันม้ามาเริ่มขยับม้าให้วิ่ง ม้าวิ่งมาทางฟ่านหยุนอย่างรวดเร็ว ใช้ทวนฟันทหารล้มตายมากมาย
ฮูเล่อเจ๋อได้ยินเื่ความงามของแคว้นฉีมาบ้าง หรือเื่ของสี่ชายงามที่โด่งดังทำเอาเขาตื่นเต้น ถ้าชนะศึกานี้เขาจะได้กดกอดเหล่าชายงามทั้งหมดเป็ของตน ได้เห็นพวกมันยกก้นขึ้นอ้อนวอนัของเขา ตัวเขาก็ร้อนถึงแม้ทุกวันจะเล่นสนุกกับทหารของตนแต่ก็ไม่งดงามเรียบเนียนเหมือนพวกคนแคว้นฉีหรือิ
ตอนนี้ฮูเล่อเจ๋อเห็นชายหล่อเหลาสองคนก็อยากจับสองร่างนั้นมาให้อยู่ใต้ร่าง ครวญครางขยับสะโพกไปมาเหมือนพวกผู้หญิง แค่คิดัของเขาก็จะพ่นน้ำทะลักออกมา
"เหล่าชายงาม ข้าผู้นี้จะเป็ผู้เผด็จศึกพวกเ้าเอง"ฮูเล่อเจ๋อรีบนำม้าวิ่งไปอย่างรวดเร็ว ทหารที่เห็นแม่ทัพของศัตรูพุ่งมาทางที่ฟ่านหยุนอยู่ก็รีบมาสกัดแต่ก็ไม่อาจห้ามได้ กำลังกายและกำลังทวนของฮูเล่อเจ๋อเหนือกว่า เขาแทงทหารที่มาสกัดตาย
ซุนหงเห็นแบบนั้นก็รีบไปต้านฮูเล่อเจ๋อจนล้มลงจากม้า ทั้งสองสู้ฟันกัน ฮูเล่อเจ๋อใช้จังหวะที่ซุนหงเผลอบีบก้นของเขาไปเต็มมือ ซุนหงหน้าดำเขียว เขาที่ปกติไม่ค่อยแสดงสีหน้าก็เ็าลงสุดขีดหันไปฟาดดาบลงบนลำตัวของฮูเล่อเจ๋อ ฮูเล่อเจ๋อหลบได้
"ชายงามมาครวญครางอยู่ใต้ร่างข้าดีกว่านะ"ฮูเล่อเจ๋อที่ได้ััก้นของบุรุษ ตรงเป้าก็พองนู่นออกมา ฟ่านหยุนเหวี่ยงดาบไปด้านหลังของฮูเล่อเจ๋ออย่างเร็วแต่เขาก็หลบได้ ก่อนแย่งดาบในมือเอามือตบก้นของฟ่านหยุน
"อ๊า ชายงามทั้งสองข้าคนนี้จะทำให้พวกเ้ามีความสุขเอง"ฮูเล่อเจ๋อฉีกยิ้มในหัวมีภาพทั้งสองต่างรุมแย่งตัวเขา ส่ายก้นไปมา
ฟ่านหยุนและซุนหงใบหน้าเ็าอยากรีบสับไอคนนี้แล้วให้นกแร้งกินซะ ฟ่านหยุนรีบวิ่งไปหยิบดาบที่ตกพื้นเข้าใส่ฮูเล่อเจ๋อ ฮูเล่อเจ๋อใช้ทวนนั้นฟันดาบที่อยู่ในมือของฟ่านหยุนจนแตกหัก ยื่นมือออกมาอย่างรวดเร็วจะจับฟ่านหยุน ซุนหงเห็นท่าไม่ดี รีบวิ่งไปดึงฟ่านหยุนก่อนขึ้นม้าวิ่งไป ฮูเล่อเจ๋อจ้องก่อนวิ่งตามอย่างรวดเร็ว เขาไม่มีวันยอมปล่อยชายงามไปเด็ดขาด ชายงามทุกคนต้องอยู่ใต้ร่างเขา
ฮูเล่อเจ๋อวิ่งไปก่อนชิงม้าของทหารฝั่งตนไล่ตามทั้งสองที่ขี่ม้าอย่างรวดเร็ว ถ้าจับได้เขาจะจับทั้งสองกดกลางที่นี้เสีย ทหารของชนเผ่าฝูตวนได้ฆ่าทหารของแคว้นฉีจำนวนมาก ทหารแคว้นฉีต่างหมดกำลังใจพวกเขาเริ่มท้อแต่ต้องสู้ต่อจำนวนคนเริ่มลดน้อยลง ความป่าเถื่อนของเผ่าฝูตวนทำให้พวกเขาหวาดกลัว พวกเขายังเป็ทหารที่ถูกเกณฑ์มาชุดใหม่
"ตายซะ พวกแคว้นฉี"ชนเผ่าฝูตวนที่จำนวนมากกว่าคึกคะนองมีความสุขที่ได้ฆ่าคนจากแคว้นฉี พวกเขาเป็ชนเผ่าที่มีจำนวนมากอาศัยอยู่แถบชายแดนเหนือ อากาศที่อยู่หนาวเย็นไม่มีที่อาศัยเป็หลักแหล่ง ต้องเร่ร่อนไปมาก่อนจะกลับมาที่เดิม พวกเขาภูมิใจในตัวเองแต่ก็อิจฉาพวกแค้วนฉีที่มีที่อยู่ของตัวเอง ไม่ต้องมาหนาวเหน็บเหมือนของพวกเขา ไม่ต้องอดอยาก ได้สวมเสื้อผ้าที่สวยงาม กินอาหารอร่อย ได้หญิงสามที่สวยงามกดกอด
ฟ่านหยุนและซุนหงที่โดนฮูเล่อเจ๋อไล่ตามยังคงขี่ม้าวิ่งไปข้างหน้าก่อนที่ม้าของพวกเขาจะล้มลง ม้าร้องออกมาอย่างเ็ป ซุนหงและฟ่านหยุนล้มลง ม้าของพวกเขาโดนทหารของเผ่าฝูตวนฟันขา ฟ่านหยุนที่ล้มลงหน้าผากของเขาเืไหลอาบ ทหารของฝูตวนรีบเล็งดาบมาทางเขา ฟ่านหยุนหลบดาบนั้นก่อนแย่งดาบมาแทงจนแน่นิ่ง ทหารเริ่มล้อมพวกเขาอย่างดุร้าย ซุนหงที่ล้มลงแขนของเขาโดนเฉือดจนเป็แผลยาวเสียเืมาก
ฟ่านหยุนและซุนหงฟาดดาบลงฟันทหารศัตรูจนตาย แต่โล่งใจได้ไม่นาน ฮูเล่อเจ๋อที่ขี่ม้าตามมาทันซัดทั้งคู่จนล้มลง ฮูเล่อเจ๋อลงจากหลังม้ามาทางทั้งสองฉีกยิ้มออกมา มีชายงามมาหอมกอด ที่กลางกางเกงเริ่มนูนพองออกมา ก่อนจับทั้งสองไป
ศึกครานั้นเป็ฝ่ายชัยชนะของเผ่าฝูตวน ทหารของแคว้นฉีโดนจับไปเป็เชลย เผ่าฝูตวนต่างเฉลิมฉลองอย่างมีความสุข ต่างพากันดื่มสุรา ในวันพรุ่งนี้พวกเขาก็จะบุกไปเมืองจินตู
ในกระโจมที่มีแสงเทียนที่สว่างจ้า สองร่างที่ยังหลับอยู่ค่อยๆตื่นขึ้นมา พวกเขามึนงง เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี้ มือของทั้งสองโดนมัดเชือกไว้ ฟ่านหยุนมองหน้ากับซุนหง ซุนหงพยายามหามือที่แอบไว้แต่มีดสั้นของซุนหงหายไป
เสียงผ้าที่เปิดออกมาเห็นชายรูปร่างเล็กเดินเข้ามาเขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าของอิสตรีที่ดูยั่วยวนเปิดเผยหน้าอกยอดสีชมพูสวยเปิดเนื้อหนังออกมา เดินถือกองผ้ามาให้
"ข้าเอาชุดมาให้พวกเ้าใส่มันซะ"ชายคนนั้นพูดอย่างหยิ่งพยอง เขาเป็ถึงชายบำเรอที่เป็ที่โปรดปรานของแม่ทัพฮูเล่อเจ๋อ ดูตอนนี้สิมีชายหล่อเหลาอีกสองคนมาอยู่เคียงข้าง เขาเกลียดชัง
ฟ่านหยุนและซุนหงมองเสื้อผ้าที่อยู่ในมือนั้น ใบหน้าก็เขียวเข้มอย่างน่าเกลียด ชุดที่น่ารังเกียจอะไรเยี่ยงนี้ ชายร่างเล็กเดินบิดตูดออกไปอย่างเชิดหน้าหยิ่งผยองราวกับนกยูง
ฟ่านหยุนและซุนหงยังคงนิ่งเงียบ ข่าวลือนั้นเป็จริงเสียด้วย จับชายงามหรือจับทหารที่หน้าตาดีมาเป็ทาสกามอารมณ์สนองตัณหาของตน ในเรือนหลังของฮูเล่อเจ๋อมีแต่เหล่าชายงามมากมาย
หลังชายร่างเล็กไปได้ไม่นาน ผ้ากระโจมก็โดนยกขึ้นอีกครั้งคราวนี้เป็ฮูเล่อเจ๋อที่อารมณ์ดีเลียริมฝีปากมองทั้งสอง ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ ฟ่านหยุนและซุนหงยังคังสงบ ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกไป
"เหตุใดไม่เปลี่ยนชุดเล่า ชายงามทั้งสอง"ฮูเล่อเจ๋อเดินเข้ามาบีบคางที่ใบหน้าของฟ่านหยุนก่อนเหลือบมองขึ้นลง ตรงกลาง้าอย่างมาก รีบฉีกขึงชุดเกราะฉีกชุดออก ผลักฟ่านหยุนล้มลงซุนหงเห็นก็ใช้เท้าเตะฮูเล่อเจ๋อ
"โห เ้าก็อยากได้ข้าจนตัวสั่นแล้วสินะ"ฮูเล่อเจ๋อจับขาของซุนหงไว้ก่อนเหวี่ยงตัวไปฉีกชุดเกราะและชุดออกจนร่างนั้นเปลือยกายท่อนบน ลิ้นร้อนดูดไปทั่วร่าง ซุนหงขยะแขยงเหลือทน
เพล้ง
ฟ่านหยุนหยิบแจกันทุบลงบนศีษระของฮูเล่อเจ๋อ
------------------
ดีจ้า ขอพื้นที่บ่นแปปนึง วันนี้ซวยมาก ขับรถไปส่งของค่ะ ทีนี้ติดไฟแดง แล้วเจอคนบ้าอะค่ะ มีคนบอกว่า เขาขาดยานี่แหละ จู่ๆเขาก็วิ่งมาหาเราอย่างเร็ว ดีนะคะเนี่ยไฟเขียวมาบิดแปดคูณร้อยเลยค่ะ ใครขับรถอยู่ก็ระวังตัวด้วยนะคะ เขาไม่ใส่แมสด้วยค่ะแล้วเขาชอบเดินไปมา ไปไหนก็ระวังตัวกันด้วยนะอย่าลืมใส่แมสพกสเปรย์ไปฉีดด้วย
ขอบคุณนะที่เข้ามาอ่าน เข้ามาคอมเม้นท์ค่ะ
18K
