พ่ายรักบอสสาวร้ายมารยา
ตอน ทำให้เลิกกับแฟน
ใบหน้ารูปไข่ที่เคยอิ่มสวยตกอยู่ในสภาพเลอะน้ำลายของบอสสาว เอวถูกกอดรัดจนท้องกิ่ว
"ถ้าไม่หยุดฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะคะ คุณเอสเทอร์" หมวยร้องเสียงดังเมื่อถูกบอสเลียลำคออันยาวระหงส์
แผล็บ! ลิ้นสากหยาบของเ้านายหญิงถากถูผ่านคอหอยลงมาถึงคอเสื้อ
เพี๊ยะ! หมวยง้างมือฟาดหน้าอันสดสวยของเ้านายทั้งๆที่เธอยังนั่งอยู่บนตักของหล่อน
ฮิ! ๆ เอสเทอร์กลับหัวเราะและยิ้มมุมปากทั้งๆที่โดนตบจนหน้าสะบัดหันข้าง
หมวยลุกยืนแล้วยกสองมือไหว้บอสสาวก่อนจะวิ่งออกจากห้องทำงานในสภาพน้ำตาร่วง "หนูขอโทษค่ะ แต่หนูทำงานที่นี่ไม่ได้แล้วจริงๆค่ะ"
"เดี๋ยวค่ะ ๆ คุณหมวย จะไปไหนคะ" เลขาหน้าห้องวิ่งมายืนขวางหมวยที่กำลังจะกดลิฟท์ลงชั้นล่าง
"ฉันทำงานที่นี่ไม่ได้หรอกนะคะ ขอลาออกค่ะ" หมวยเอ่ยและยกเเขนเสื้อเช็ดน้ำตาที่พาดแก้มป่องอันน่าฟัด
"ออกไม่ได้นะคะ ถ้าออกคุณหมวยตายแน่ๆ" เลขาหน้าห้องกางสองมือและเอ่ยอย่างตื่นตูม
"ทำไมฉันจะออกไม่ได้ เ้าของบริษัทที่นี่มันใหญ่นักรึไงคะ" หมวยะโลั่นหวังจะให้เอสเทอร์ได้ยิน
"ตอนคุณหมวยเซ็นสัญญาทำงานไม่ได้อ่านหรือคะว่าถ้าออกก่อน่ทดลองงานต้องจ่ายค่าปรับเป็จำนวนสิบเท่าของเงินเดือน"
"สิบเท่า สามแสน!" หมวยตาโตพลันใด
"ไม่ว่าจะเจออะไรก็อดทนไว้นะคะ บอสไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอกค่ะ กลับเข้าห้องทำงานเถอะนะ นะคะ"
"แต่ฉันเพิ่งตบหล่อนไปนะคะ" หมวยสองจิตสองใจ
"เข้าไปเถอะค่ะ บอสไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นหรอกนะคะ" เลขารบเร้าและดึงแขนหมวยให้เดินตามมาหน้าห้องประธานบริษัท หล่อนเปิดประตูแล้วผลักหลังหมวยให้เดินเข้ามา
เธอก้มหน้าก้มตามานั่งซับน้ำตาที่โต๊ะรับแขก พอเหลือบมองไปที่โต๊ะทำงานริมหน้าต่างก็เห็นบอสสาวกำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารเป็ปึกด้วยตัวเอง
"ทียังงี้เซ็นเองได้ ชิ" หมวยเบ้ปากสีชมพูอันอิ่มเอิบและพึมพำเบาๆ
"ว่าอะไรนะ" เอสเทอร์ะโถาม แต่หมวยกลับไม่ตอบ
ราวๆสามสิบนาทีเศษๆบอสสาวก็เซ็นเอกสารครบ หล่อนเรียกหมวยให้รับเอกสารกลับไปแจกจ่ายให้กับแผนกต่างๆ หมวยรู้สึกโล่งอกเมื่อไม่ต้องอยู่ใกล้บอสสาว
ขณะที่เอสเทอร์เรียกผู้บริหารระดับสูงมาประชุมในห้องทำงานของเธอ หมวยก็ลงลิฟท์จากชั้นบนถึงชั้นล่างเพื่อแจกเอกสารคืน กว่าจะครบทุกชั้นก็กินเวลาเลยไปถึงบ่าย
เลขาหน้าใหม่รู้สึกหิวจนตาลาย ท้องร้องและแขนขาอ่อนแรง หิวจนเหงื่อออกที่ฝ่ามือ พอเดินกลับมาที่ห้องทำงานก็พบว่าบอสสาวกำลังรอเธอทานข้าวอยู่
"ป่ะ ไปกินข้าวกัน" เอสเทอร์เงยหน้าเอ่ยขณะนั่งไขว่ห้างรอหมวย ภาพเ้าของบริษัทที่แก้มมีรอยแก้มแดงฉานทำให้หมวยรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย แถมการต้องประชุมกับผู้บริหารคนอื่นๆทั้งที่โดนตบจนหน้าช้ำนั้นทำให้หมวยจินตนาการไม่ออกเลยว่าเอสเทอร์นั้นแกร่งขนาดไหน
ความรู้สึกทั้งหมดทำให้หมวยไม่กล้าปฏิเสธบอสสาวจอมหื่น ต่อให้จะไม่อยากไปกับหล่อนเพียงใดก็ตาม
เอสเทอร์พาลงมาชั้นล่างแล้วขับรถสปอร์ตสองประตูให้หมวยนั่งข้าง จากนั้นขับพาไปร้านอาหารริมแม่น้ำแล้วสั่งอาหารทะเลล้วนๆมากิน
บนโต๊ะมีทั้งกุ้งเผา ปลาเก๋านึ่งมะนาว หมึกสามรส ต้มยำกุ้งเผ็ดร้อนและอีกหลายอย่าง
"กินสิ" เอสเทอร์เอ่ยขณะตักปลาเก๋านึ่งมะนาวร้อนๆใส่จานให้หมวย
"ไม่ต้องทำยังงี้ก็ได้ นะคะ" หมวยเอ่ยและก้มหน้าหลบสายตาบอสสาว
"แล้วต้องทำยังไง" เอสเทอร์เงยหน้าสบตาเอ่ย
"ทำแบบที่เ้านายกับลูกน้องทำเถอะค่ะ เป็ตัวของตัวเองเลย แล้วหนูสัญญาว่าจะทำงานให้ดีที่สุด ที่ผ่านมาวันสองวันนี้หนูขอโทษค่ะ"
หมวยเอ่ยแล้วยกมือไหว้เอสเทอร์อีกรอบด้วยความรู้สึกผิดและความหวังที่จะตั้งใจใหม่
"กินเยอะๆล่ะ" บอสสาวเอ่ยและแกะกุ้งเผาตัวใหญ่ใส่จานของหมวย เ้านายทำเอาเธอถึงกับอึ้ง ราวกับว่าหล่อนทำหูทวนลมกับคำขอร้อง
หลังจากทานอาหารเสร็จเอสเทอร์ก็พาหมวยไปจิบกาแฟที่คาเฟ่ลับชั้นใต้ดินของโรงแรมหรู
ในนี้มีแต่แขกระดับวีไอพีที่สามารถเข้ามาได้ มันเป็คาเฟ่สไตล์ตะวันตกที่มีเวทีและบาร์ให้นั่งยาวๆเรียงกันหน้าบาร์เทนเดอร์ที่กำลังยืนชงเครื่องดื่ม มีเสียงดนตรีคลาสสิคคลอเบาๆและแอร์เย็นเฉียบจนทำให้ตัวสั่น
มีน้ำอ่างพุใหญ่และไอจากน้ำแข็งแห้งขาวๆลอยฟุ้งปกคลุมบนพื้นขึ้นมาถึงเข่าโดยรอบบริเวณ มองดูแล้วราวกับกำลังเหยียบย่ำอยู่บนปุยเมฆบนสรวง์
"ตกลงจะดื่มอะไร" เอสเทอร์หันมาถามหมวยที่กำลังก้มอ่านเมนู หมวยก็กำลังตาค้างเมื่อเห็นเมนูกาแฟแต่ละแก้วราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันบาท
"เอากาแฟอะไรก็ได้ค่ะ ที่ถูกที่สุด" เลขาสาวเงยหน้าสั่งบาร์เทนเดอร์โดยไม่หันมาตอบบอสของตัวเอง
ฮิ! ๆ เอสเทอร์หัวเราะและเอานิ้วจิ้มที่เมนู บาร์เทนเดอร์โค้งคำนับรับออร์เดอร์จากหล่อนราวกับว่าเคารพกันสุดๆ
เพียงสามนาทีกาแฟเย็นสองแก้วก็มาวางอยู่ตรงหน้าสองสาว
"ตอนบ่ายนี้ไม่เข้าไปทำงานหรือคะ" หมวยถามเ้านายที่กำลังนั่งเล่นมือถือ
หึ! หล่อนส่ายหน้าและสไลด์หน้าจอเล่น พอหมวยแอบมองมือถือก็เห็นว่าเอสเทอร์กำลังเลือกหนุ่มบาร์โฮสอยู่ แต่ละคนมีทั้งรูป อายุ และค่าตัว
"ป่ะ ไปห้องวีไอพี" บอสเอ่ยแล้วลุกยืน จากนั้นจับมือหมวยให้เดินตามมาแบบงงๆ
พอเข้ามาในส่วนลึกของคาเฟ่ลับก็เจอกับห้องวีไอพีที่เรียงรายราวกับห้องร้องคาราโอเกะแบบส่วนตัว
พอเข้ามาในห้องหนึ่งก็เจอกับเวทีเล็กๆ โซฟารับแขกและจอทีวีเปิดคาราโอเกะให้ร้อง ที่โต๊ะแก้วหน้าโซฟามีเหล้าและเครื่องดื่มจัดเรียงรออยู่แล้ว
หมวยกับเอสเทอร์นั่งบนโซฟายาวตัวเดียวกันเพราะว่ามันมีเพียงตัวเดียว ชั่วครู่ก็มีผู้ชายหล่อล่ำสองคนเดินเข้ามายกมือไหว้และให้บริการชงเหล้าและร้องเพลงเอนเตอร์เทนสองสาว
"ดื่มสิ" เอสเทอร์ยกแก้วมาขอชนกับหมวย
"ขอเป็น้ำอัดลมได้ไหมคะ" หมวยตอบและวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ
"ไม่ได้สิ เธอเป็เลขานี่นา" เอสเทอร์ตอบ
"แล้วยังไงคะ" หมวยชักโมโห
"ก็ถ้าฉันดื่มคนเดียวจนเมาแล้วกลับไปทำงานไม้ได้จะให้ทำยังไง เลขาก็ต้องช่วยแบ่งเบาภาระเ้านายสิ เห้อ"
เอสเทอร์เอ่ยแล้วยกเหล้าเย็นๆซดอย่างกระหาย
ฟู่วส์! หมวยถอนหายใจแล้วยกเหล้านอกขึ้นมาดื่ม
แปะ! ๆ เอสเทอร์ปรบมืออย่างอารมณ์ดี สองหนุ่มถอดเสื้อและไปยืนบนเวทีเล็กๆ จากนั้นถือไมค์คนละอันแล้วร้องเพลงอย่างสนุกสนาน
"ชน"
"ชนอีก หมดขวดแล้วกลับเลย"
บอสสาวชวนหมวยดื่มจนมึนเมากันไปทั้งคู่ ต่างก็หน้าแดงและตาลายไปหมด
"ถอดกางเกงหน่อย" เอสเทอร์ะโสั่งสองหนุ่มบนเวทีเล็กๆหน้าจอทีวีั์
ฟุ่บ! ๆ จู่ๆบาร์โฮสทั้งสองก็ก้มถอดกางเกงจนเห็นขนาดแท่งเอ็นโตๆผ่านกางเกงในที่ฟิตรัดรูป หมวยถึงกับอ้าปากค้างและเอามือขยี้ตาเมื่อเห็นแท่งเอ็นอ่อนๆพาดยาวลงมาทางขาของหนุ่มๆ ถึงมันจะอ่อนตัวอยู่แต่ก็ดูใหญ่โตกว่าของแฟนเธอมากโข
"คลานมา ฮิ! ๆ" เอสเทอร์ะโสั่งขณะล้วงเอาเงินในกระเป๋าสะพายข้างออกมาเป็ปึกๆ
สองหนุ่มกล้ามโตคลานเหมือนหมามาอยู่หน้าขาบอสสาว หล่อนเอามือถดึงกางเกงในทั้งสองจนตูดเปิดแล้วเอาแบงค์พันหลายใบยัดเข้าไปก่อนจะตีตูดสองหนุ่มดังเพี๊ยะ!
"ตีสิหมวย" บอสสาวหันมาสั่ง
เพี๊ยะ! ๆ ฮื! ๆ หมวยเอาหน้ามือหลังมือฟาดตูดสองหนุ่มและหัวเราะร่วนด้วยความเมาจนลืมตัว
"เกิดเป็ลูกคนรวยนี่มันดีจริงๆเลยนะคะ งานทำบ้างไม่ทำบ้างก็ได้"
"ยังไงก็ไม่มีวันอดตาย ใช่ไหมคะ" เลขาสาวโน้มกอดคอบอสแล้วกระซิบหูหล่อนราวกับเพื่อนเล่น
"ฮิ ก็นะ บอกแล้วว่าถ้าเราสวย รวย และมีอำนาจ"
"ถ้ามีทั้งสามนี้ผู้ชายทั้งโลกต่างก็ยอมก้มหัวให้"
"เรามาถ่ายรูปคู่กันไว้ไหมล่ะ" เอสเทอร์เอ่ย
"ได้ค่ะ" หมวยชูสองนิ้วและยิ้ม
"มือถือเธอล่ะ" บอสถาม
"ใช้ของคุณเอสเทอร์ไม่ได้หรือคะ" หมวยย้อน
"มันพังแล้วน่ะ ฮิ! ๆ" เอสเทอร์เอ่ยแล้วล้วงมือถือออกมาจุ่มถังน้ำแข็ง
"ฮ่า! ๆ คุณนี่ตลกจริงๆเลยนะคะ ถ้าไปแสดงตลกคงรุ่งกว่าเป็เ้าของบริษัท" หมวยหัวเราะลั่นและเอ่ยด้วยความเมาจนลืมตัว
แช๊ะ! ๆ ๆ เอสเทอร์รับมือถือจากหมวยมากดถ่ายรูปเซลฟี่ จากนั้นกวักมือให้สองหนุ่มขึ้นมานั่งบนตักพวกเธอแบบคนละคู่
"โอ๊ยหนัก ไม่เอา" หมวยร้องและพยายามตกตัวหนุ่มกล้ามโตออกจากตักทว่ายกไม่ขึ้น
แช๊ะ! ๆ ๆ เอสเทอร์รีบกดมือถือถ่ายรูปหมวยกับหนุ่มแปลกหน้าแก้ผ้าก่อนจะเอายื่นคืนให้เธอ
ทั้งสองนั่งกินดื่มจนเหล้านอกหมดขวดจากนั้นเอสเทอร์ก็ประคองหมวยเดินโซซัดโซเซมาขึ้นรถ จากนั้นขับมาส่งที่คอนโดของแฟนหมวย
รุ่งเช้าวันต่อมา
หมวยมาทำงานในสภาพตาช้ำ แก้มแดงเป็รอยตบเหมือนกับแก้มของเอสเทอร์เมื่อวานไม่มีผิด
"เป็อะไรหมวย ทำงานไหวไหม นอนพักก่อนก็ได้" บอสสาวเอ่ยถามและเบ้ปากชี้มาทางโซฟาหรูกลางห้อง วันนี้หล่อนมาทำงานเช้าผิดปกติ
ฮือ! ๆ ๆ หมวยไม่ตอบเ้านายแต่กลับเดินมานั่งร้องไห้บนโซฟา
ฮิ! ๆ เอสเทอร์ทำหน้าระรื่นขณะนั่งไขว่ห้างจิบกาแฟร้อนที่ชงเองกับมือ