ความทรงจำที่หายไป

ตอนที่ 3 - จงระวัง !...ซอลมี ! ระวัง ! สิ้นเสียงมิเรตะโกนบอก ลูกบาสก็พุ่งมาใส่หน้าเราอย่างจัง ..ย๊ากกกกก !!!!!!!!! แฮ่กๆๆ .เอ๊ะ ! นี่มันเช้าแล้วหรือนี่ !!!.ฝันได้อีหยังมากค่ะ ?เฮ้ออออออ ใจจะหลุดจากอก ตื่นเต้นซะหอบเป็นนุ้งหมาวิ่งขึ้นบันไดเลื่อนผิดทางเลยฉัน นี่ยังไม่หายตกใจ ฉันยังอ้าปากค้างอยู่เลย นึกว่าจะโดนลูกบาสอัดเข้าหน้าซะละ โชคยังดีนะที่เป็นแค่ฝัน....แปลกช่วงนี้เราฝันต่อกันน๊านนาน แถมยังฝันถึงแต่โรงเรียนเก่าบ่อยๆ หรือมันมีอะไรเกิดขึ้นกับเพื่อนเรารึเปล่า? ถึงได้ฝันถี่ขนาดนี้? แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้ เราคงไม่ได้ไปเที่ยวนานเกินไปมั้ง กราฟความสัมพันธ์คงตกเลยออกมาเป็นรูปแบบความฝัน.โอ๊ะ ! นี่เพิ่งจะ 6 โมง !ตื่นเช้าขนาดนี้รีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วเดินไปทำงานแทนดีกว่า ..นานละที่ไม่ได้เดินชิวๆ ไปทำงาน ถ้าเราย้อนเวลากลับไปตอนเรียนได้เราจะทำอะไรดีน้า มีเหตุการไหนที่เราอยากกลับไปแก้อีกหว่า?อืมมมม... ตอนนั้นมีอะไรที่ไม่ได้ทำมั้ยนะ เหมือนจะมี...ฮึ่ม !!! แต่คิดไม่ออกแฮะ....การที่เราฝันกลับไปตอนนั้นจริงๆ ก็ดี เผื่อจะทำให้เราจำอะไรได้บ้าง แต่ขอให้เป็นฝันดี บ่อยๆ แล้วกันสิหน่า ไม่อยากเจอฝันร้ายเลย ..ณ ที่ออฟฟิต."นี่มินอา ถ้าย้อนเวลากลับไปตอนเรียนได้เธออยากทำอะไร"."ฉันน่ะเหรอ" มินอาเอียงหัวทำหน้าครุ่นคิด."ฉันว่าจะลองโดดเรียนซักครั้งนึง อยากทำมานานละ พอเรียนจบมาแล้วรู้สึกว่าตัวเองนั้นเคร่งเครียดกับการเรียนมากเกินไปหน่อย" มินอาตอบพร้อมในตามีความหวัง ☆ วิบวับ ☆."จำได้ละ เธอก็โดนกดดันเรื่องเรียนเหมือนกับยูจองสินะ"คำตอบมินอาทำให้เราคิดถึงยูจอง."แต่เธอก็ขยันจริงจังจนได้ไปเรียนต่อต่างประเทศจนได้นี่นา สุดยอดไปเลย ว่าแต่ ยูจองได้สอบชิงทุนไปเรียนกับเธอด้วยไหม?"."ไม่รู้สิ ฉันอยู่คนละห้อง และก็ไม่ค่อยได้เจอยูจองนะ"มินอาตอบไปพรางจัดแฟ้มงานไปด้วย.คืนนี้เราจะเจอมินอาในฝันบ้างมั้ยน้อ.....และฉัน ก็ฝันจริงๆ ซะด้วย มินอา เด็กเรียบร้อยที่เรียนกันคนละห้อง เธอใส่แว่นหนาเตอะ ดูเนิ๊ตและตั้งใจเรียนเอามากๆ .หืม... หน้าตาแบบนี้ใครจะไปรู้ว่าอยากโดดเรียน เห็นนางมาเรียนไม่เคยขาด วันๆ ก็อยู่แต่ห้องสมุด ใครชวนโดดเรียนลงก็บ้าละ ซอลมีบ่นพึมพัมพร้อมกับมองมินอาเดินผ่านไป ..ห้องสมุดที่นี่ดีจัง เพิ่งรู้ว่ามีหนังสือนิยายให้อ่านด้วยแฮะ ไหนดูซิมีเรื่องอะไรน่าสนใจบ้าง "นี่มัน ! พิชิตภพสยบสวรรค์ภาคแรกหนิ ! เล่มนี้หายากซะด้วยว้าวววววว แถมยังมีเรื่อง ความลับของเดวิล ให้อ่านอีกด้วย ! โอ้วที่นี่ไม่ธรรมดา"."โอ๊ย... มันเจ็บนะ"."ก็บอกแล้วไง ให้ทำรายงานแทนให้หน่อย ทำไม่ได้หรือไง ขอกันดีๆ แค่นี้เอง เห็นคะแนนงานดีทุกครั้งไม่ใช่เรอะ ทำงานเพิ่มนิดเพิ่มหน่อยจะเป็นไรไป".อยู่ๆ ก็มีเสียงเหมือนคนทะเลาะกัน ดังมาจากห้องด้านในสุด."ก็บอกแล้วไง ว่าเราไม่มีเวลาทำงานให้ขนาดนั้น ขนาดอ่านหนังสือสอบเรายังอ่านไม่ทันเลย"."แกก็สอบได้ติดท็อป 10 ทุกครั้งไม่ใช่แล้วรึ จะอ่านอะไรมากมาย"."แต่ยังไงรายงานมันก็ควรจะทำเองนะ เพราะมันจะมีเนื้อหาในนั้นออกสอบด้วย".พอเราเดินเข้าไปใกล้ๆ ที่มาของเสียง ก็เริ่มได้ยินบทสนทนาชัดขึ้น เสียงเหมือนมีใครบางคนกำลังมีปัญหา."เฮ้ย ! ทำอะไรกันหนะ ?".เพี๊ยะ !! โคร่ม !!!..โปรดติดตามตอนต่อไป >>..........☆ จากใจผู้เขียน ☆ ถ้าใครชอบนิยายกำลังภายใน อย่าลืมไปอ่าน พิชิตภพสยบสวรรค์ ด้วยเด้อ เค้าแอบไปพากย์เสียงเรื่องนี้มาด้วยนะ อิอิ ส่วนเรื่อง ความลับของเดวิล รออัพเรื่องต่อไปน้า แล้วอย่าลืมมาทายกัน ว่าเสียงใครโดนตบ ! ! !

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 - จงระวัง !

นิยายแนะนำ

ความทรงจำที่หายไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 - จงระวัง !

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้