เวลาผ่านไปสักพักใหญ่อาหารมากมายกว่า5-6อย่างก็ทำเสร็จเเล้วซูมี่เธอรีบมาเรียกพี่ชายกับพ่อไปที่ห้องอาหารทั้งหมดรอทานข้าวด้วยกันด้วยรอยยิ้มทั้งมีความสุขไปด้วยเพราะเป็ครั้งเเรกในรอบหลายปีเลยที่จะได้อยู่พร้อมหน้ากัน
"อืมอร่อยมากเลยลูกลูกสาวพ่อทำอะไรก็อร่อย"คนเป็พ่อรีบอวยลูกสาวทันที
"อร่อยก็ทานเยอะๆ นะคะเเต่คุณเเม่ก็ช่วยหนูทำ”ซูมี่รีบแซวคุณพ่อ
"สงสัยจะเบื่อฝีมือเเม่เเน่ๆ เลย"ซูหลินเอ่ยหยอกเย้าทุกคน
"ไม่ใช่!นะที่รักที่รักนะทำอร่อยเหมือนกันคับผมพึ่งได้ชิมฝีมือลูกสาวเรานะสรุปเเล้วรสมือเท่าๆ กันเลยคับ"เ้าตัวรีบพูดก่อนที่เมียรักจะเข้าใจตนผิด
"5555ฉันเเค่พูดเล่นคะที่รักกินต่อนะคะ.อ่ะนี้คะ"ว่าเเล้วเ้าตัวก็รีบตักอาหารให้สามีของตนทันที
ซูมี่กับซูเหวินหันมายิ้มเเละมองหน้าสงสายตาให้กันด้วยความรักที่พ่อเเม่มีให้กันนั่นไม่มีวันลดลงเลยจริงๆ
"เดี่ยวอีกสักพักหนูจะไปข้างนอกน่ะค่ะพอดีจะไปดูของตกเเต่งร้านพร้อมกับไปคุยกับช่างที่จะมาสร้างร้านให้สักหน่อยนะคะ"ซูมี่คิดว่าจะรีบออกไปคุยงานพร้อมตกลงราคากันเเละสั่งซื้อของตกเเต่งฟอนิเจอร์ด้วยตนเองอยู่เเล้ว
"พี่ไปด้วยนะครับน้องจะไปไหนพี่จะพาไปนะ"ซูเหวินรีบเสนอตนเองเเถบจะทันทีเขาอยากไปไหนมาไหนกับน้องสาวมากๆ ทั้งด้วยความเป็ห่วงเวลาเดินทางเขาคงต้องรีบหาการ์ดมาดูเเลน้องสาวเพิ่มสะเเล้ว
"...."ซูมี่เธอกำลังใช่ความคิดจึงลืมฟังพี่ชายพูด
"พี่ไปด้วยนะครับ"ซูเหวินเองก็ไม่ยอมจึงรีบสงสายตาให้พ่อช่วยพูดกับน้องสาว
"เอาเเบบนี้ละกันเดี่ยวเเม่กับพ่อจะรอที่นี่ซูมี่ลูกก็ไปกับพี่ชายก็ได้นะลูก"เธอรีบเอ่ยตัดสามีที่รักก่อนทันที
"ก็ได้ค่า"ซูมี่เธอพยักหน้าตอบรับตามที่เเม่
"หนูขอไปบอกเตรียมเอกสารรายละเอียดงานก่อนนะคะ"
ว่าเเล้วเ้าตัวก็รีบเดินออกไปหลังทานอาหารเสร็จเรียบร้อยจินม่านเธอกับเด็กๆอาสาเก็บจานชามไปจัดการล้างพร้อมจัดของว่างมาเเทน
"ไปก่อนนะคะคุณเเม่คุณพ่อ"ซูมี่เดินมาเเจ้งทั้งสองคนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ห้องนั่งเล่น
"พี่บอกคนเตรียมรถเเล้วนะคับ"ซูเหวินเดินเข้ามาหาน้องสาวทันทีเ้าตัวบอกกล่าวพร้อมกับจับจูงมือนุ่มนิ่มของซูมี่
"ค่า"ซูมี่หันมาตอบกับพี่ชายเธอเข้าใจความที่พี่ชายอยากที่จะดูเเลใสใจเธอเ้าตัวจึงไม่ปฏิเสธ
ทั้งสองเดินมุ่งหน้าไปขึ้นรถยนต์หรูของพี่ชายพร้อมกับบอดี้การ์ดของพี่อีกเกือบ10คน
บนท้องถนนในเมืองเต็มไปด้วยรถยนต์สัญจรไปมาผู้คนให้ความสนใจกับขบวนรถหรูราคาเเพงขับตามกันไป3-4คัน
ใช้เวลาไม่นานก็ถึงบริษัทออกแบบสองพี่น้องเดินควงแขนกันเข้าไปภายในบริษัท888ดีไชน์จำกัด
เป็บริษัทที่ให้บริการด้านการออกแบบ เขียนแบบ โรงแรม อพาร์ทเมนท์ รีสอร์ทและบ้านสวย โดยมีสถาปนิกมืออาชีพมากประสบการณ์ที่ช่างคิดและสร้างสรรค์
สามารถตอบสนองความ้าของลูกค้าได้จนกว่าจะพึงพอใจ ทางบริษัทจะเน้นถึงคุณภาพงานโครงสร้างที่แข็งแรงทนทาน เน้นถึงความสวยงามและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้งานสถาปัตยกรรมที่จะเกิดขึ้นเป็ที่ประทับใจของลูกค้าและผู้พบเห็นตลอดไปที่นี้จึงเป็ที่ซูมี่คัดเลือกมาอย่างดี
ที่นี่รับออกแบบและเขียนแบบ โรงแรม รีสอร์ท และ อพาร์เมนท์ โรงพยาบาลโครงการบ้านจัดสรร ร้านค้า ศูนย์การค้า บ้านเดี่ยว ทาวน์เฮ้าส์ โฮมออฟฟิศ งานภูมิสถาปัตย์ งานจัดสวนโดยงานออกแบบของที่นี้มีรายละเอียดทั้งงานสถาปัตย์ งานโครงสร้าง งานระบบไฟฟ้า ประปา สุขาภิบาล ที่ครบถ้วนด้วยทีมงานประสบการณ์กว่า 30 ปี
ซูมี่เเละซูเหวินเธอใช้เวลาในการพูดคุยตกลงรายเอียดไม่นานจึงเซ็นสัญญา ตกลงราคาจบที่เกือบยี่สิบกว่าล้านหยวนในการสร้างร้านตามเเบบที่เธอ้าซูมี่เธออยากได้ร้านอาหารสไตล์ยุโรปอิงธรรมชาติเป็หลักพี่ชายเธอเองก็อยากจะทำหน้าที่สายเปย์ให้กับเธอเหลือเกินจนเธอเหนื่อยที่จะห้ามเเล้วสุดท้ายพี่ชายเธอก็เป็คนจ่ายเงินตามความ้าของตนเองไปเเล้วเพราะเ้าตัวนั่นนั่งยิ้มเเป้นให้กับเธอหลังจากเสร็จธุระเเล้วสองพี่น้องก็เดินทางต่อไปร้านเฟอร์นิเจอร์เเถวยานการค้าดัง
ขบวนรถหรูราคาเเพงขับตามกันไปใช้เวลาสักพักก็ถึงร้านเฟอร์นิเจอร์ตกเเต่ภายในที่สวยหรูมีพนักงานรอต้อนรับทั้งสองทันทีที่เดินเข้าไปด้วยบุคลิกทั้งสองนั่นเป็ที่ดึงดูดของผู้คนรอบข้างตั้งเเต่เดินเข้ามาในโชนนี้เเล้วเเต่เฉซูเหวินกับซูมี่ก็ไม่ได้สนใจกับสายตาชื่นชมหลงใหลของผู้คนทั้งสินโดยขณะที่รอบข้างของทั้งสองมีบอดี้การ์ดร่างั์ประกบผู้เป็นายทั้งสองอยู่ด้วยจึงไม่มีใครเข้าใกล้ได้มากมาย
"ยินดีต้อนรับคะคุณจ้าวที่ติดต่อเข้ามาใช่ไหมคะ”
ซูเหวินพยักหน้าให้กับพนักงานวัยกลางคนทันที่ซูมี่เพียงเเค่ยืนยิ้มหวานให้กับพนักงานเท่านั่นเเววตาหวานมองสำรวจสิ่งรอบข้างด้วยความสนใจเพราะเ้าตัวชอบรูปเเบบของสินค้าที่นี้มาก
"เชิญที่ห้องรับรองส่วนตัวได้เลยนะคะ"พนักงานรีบเดินนำไปห้องที่ว่าทันที
ทั้งสองจึงเดินตามไปทันที่เพราะซูเหวินไม่ชอบสายตาของพวกผู้ชายเเถวนี้ที่มองน้องสาวของตนด้วยสายตาหลงใหลได้ปลื้มของพวกนั่นเ้าตัวอยากจะทำให้พวกนั่นมันตาบอดไปสะจริงๆ
เมื่อเข้ามาภายในห้องที่เป็ห้องรับลองโชนพิเศษหรือห้องรองรับลูกค้าวีไอพีนั่นเองภายในห้องตกเเต่งสวยหรูทั้งสองนั่งลงที่โซฟารอรายละเอียดที่พนักงานกำลังนำตัวอย่างของสินค้ามาให้ชม
"น้องสั่งที่ชอบเลยเดี่ยวพี่จัดการเองครับ"ซูเหวินออกอาหารสายเปย์น้องสาวคนเดี่ยวของตนทันที
"ขอบคุณนะคะ”ซูมี่ยิ้มหวานจนตายี่ให้กับพี่ชายทันทีเธอเองก็ไม่อยากขัดใจพี่ชายเพราะรู้ว่าเ้าตัวพยายามที่จะเติมเต็มด้วยการเอาใจเธอนั่นเอง
ซูมี่เธอจึงหันมาสนใจตัวอย่างสินค้าที่พนักงานเอามาให้ดูซึ่งมีเเบบให้ดูในรูปเล่มไม่ต้องไปเดินดูให้เหนื่อยเลยว่าเเล้วเ้าตัวก็สั่งสินค้าไปเยอะมากเพราะมีเเต่เเบบสวยๆ ถูกใจเธอมากดีที่มีพี่ชายค่อยเเนะนำเธอให้ความคิดเห็นไปด้วย สรุปเเล้ววันนี้พี่ชายสุดน่ารักของเธอเสียเงินไปเกือบสิบล้านหยวนเ้าตัวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่ได้เอาใจน้องสาวไปเเล้วจนคนสนิทข้างกายได้เเค่ไม่อยากจะเชื่อที่เ้านายอารมณ์ดีในรอบ10กว่าปีเลยก็ว่าได้
เสร็จจากที่นี้เเล้วทั้งสองจึงเวะซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อซื้อของสดไปทำอาหารเย็นซูมี่กับพี่ชายก็ยังคงเป็จุดสนใจกับผู้คนรอบข้างเสมอบางก็จดจำเธอได้บางคนเเอบถ่ายรูปไปเพื่อเป็ประเด็นร้อนแรงในวันถัดไปเ้าตัวไม่ได้สนใจว่าจะมีเื่ดังต่อจากนี้เลย
ทั้งสองพร้อมขบวนรถประกบหน้าหลังมุ่งหน้ากลับบ้านทันที
ตื้อออ!
เสียงข้อความมือถือเครื่องหรูของจ้าวซูเหวินดังขึ้นเ้าตัวรีบเปิดดูทันทีเพราะเบอร์นี้มีเเค่คนสนิทเท่านั่นที่ติดต่อได้
(นายอยู่ไหน.) หยางเฟยิ
"มีอะไรรึเปล่าพี่คะ"
ซูมี่หันมาถามคนข้างๆ ที่ตอนนี้เ้าตัวไม่รู้เลยว่าตนเองทำหน้าสงสัยหัวคิ้วขมวดชิดกันไปเเล้วซูมี่เธอเองก็กลังว่าพี่ชายมีเื่อะไรรึเปล่าตั้งเเต่เปิดดูข้อความในมือถือเเล้ว
ซูเหวินได้ยินเสียงน้องสาวก็ได้สติคืนมาทันที
"ไม่มีอะไรหรอกพอดีเพื่อนพี่เขาส่งข้อความมานะ"
เ้าตัวรีบหันมาบอกน้องสาวด้วยใบหน้าผ่อนคลาย
"เื่ด่วนหร่อคะ”
"เปล่าไม่ด่วนอะไรครับ"ซูเหวินตอบน้องสาวพร้อมทั้งกดส่งข้อความหาอีกฝ่าย
"อ่อค่ะ”ซูมี่เพียงเเค่พยักหน้าเข้าใจเธอเพียงเเค่มองออกไปหน้าต่างมองทางรถวิ่งผ่านไป
(ออกมาทำธุระข้างนอกกับซูมี่ทำไมมีอะไร)
ซูเหวินพิมพ์ตอบอีกฝ่ายไปสักพักก็ยังไม่มีคนตอบมาเขาจึงได้ละความสนใจมาพูดคุยกับน้องสาวทันที
"จริงสิอีกไม่กี่วันพี่จำได้ที่น้องเล่าให้ฟังว่าต้องไปสอบใช่ไหมครับวันนั่นพี่จะพาไปสอบนะครับ"ซูเหวินอาสามาน้องสาวไปสอบเข้าเรียนในอีกสามวันข้างหน้านี้เขาไม่อยากให้ซูมี่เดินทางไปคนเดี่ยว
"ไม่รบกวนหร่อค่ะถ้าหนูไปเองก็ได้คะพี่ชายต้องทำงานไม่ใช่หร่อคะ"ซูมี่เธอไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของพี่ชายเพราะเท่าที่เธอรู้มาว่าพี่ชายของเธอต้องทำงานมากมายก่ายกองเป็เเน่เพราะทุกคนได้บอกเเก่เธอเเล้วว่ามีธุระกิจของตระกูลจ้าวอยู่มากมาย
"อย่าใช่คำว่ารบกวนสิครับน้องเป็คนสำคัญพี่นะคะ"ซูเหวินทำใบหน้าออดอ้อนน้องสาวทันทีจนขนาดคนสนิทข้างกายของเขาที่ขับรถให้ทั้งสองพี่น้องนั่งนั่นยังไม่อยากจะเชื่อหูตนเองว่าเ้านายของตนจะเป็เอามากขนาดนี้
ซูมี่เธอยิ้มหวานให้กับพี่ชายของเธอที่พูดคะกับตัวเองเเล้วดูน่ารักมากๆ
"ก็ได้ค่ะ"
"ถึงเเล้วคับนาย"
14K
