องค์กรลับล่าสมบัติเสียว (light version)

         ฉับ..!!  

        ปลายหนวดตัดจนขาดสะบั่น ลงไปดิ้นกระตุกอยู่บนพื้นพร้อมกับโลหิตสีเขียวที่ไหลเจิงนอง นางพยาบาลปลาหมึกกรีดร้องอย่างเจ็บปวดก่อนที่มันจะเซถอยไปเล็กน้อย ตอนนั้นเองที่แอนได้พบกับไอ้หน้ากากกางเกงใน หรือ XCP CSCT-006 กับ เจ้ากางเกงในต้องคำสาป บนหัว xcp VENU-953   มันได้ปรากฏตัวออกมาช่วยหญิงสาวไว้ได้อย่างหวุดหวิด

        "รีบหนีไปก่อนครับคุณเลขาคนสวยตรงนี้ปล่อยให้มจัดการต่อเอง"ไอ้หน้ากากกางเกงในเอ่ยขึ้น

        "งะ งั้นฉันฝากด้วยนะ ขอบคุณมาก" แอนพูดด้วยท่าทางอาย ๆ ก่อนที่เธอจะพลันลุกขึ้น และวิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว

        "ทีนี้ก็เหลือแค่เธอกับฉันแล้วนะ ยัยนางพยาบาลน่าเกลียด เข้ามาเลย...!!"

        ไอ้หน้ากากกางเกงในกระชับดาบในมือพร้อมตั้งท่าต่อสู้ ส่วนนางพยาบาลปลาหมึกที่เห็นเช่นนั้น เธอก็โมโหสุดขีด ก่อนที่นางจะส่งเสียงคำรามลั่น และสะบัดหนวดทุกเส้นฟาดใส่เจ้าอย่างรุนแรง

        "หึ ไอ้ของนี้มันทำอะไรฉันไม่ได้หรอก เพลงดาบปราณราคะกระบวนท่าที่ สอง ฟันดะรอบทิศ ฟันทิ้งรอบด้าน ย้ากกก…!!" ไอ้หน้ากากกางเกงในแหกปากตะโดกนชื่อท่าอะไรของมันก็ไม่รู้ ก่อนหมุนกายราวกับเป็นลูกข่าง และฟันหนวดของ นางพยาบาลปลาหมึกจนขาดกระจุย ทว่า…เรื่องไม่ได้จบเพียงแค่นั้น

        เพราะหนวดที่โดนตัดไปแล้ว กลับงอกออกมาได้ใหม่ แถมยังเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นสองเท่า

        "นี่หล่อนเป็นไฮดร้าหรือไงฟ่ะ ยิ่งตัดยิ่งงอก ถ้างั้นก็ต้องเจอท่าไม้ตาย ระบำหน้ากากกางเกงในอัคคี…!!!"

        ไอ้หน้ากากกางเกงในแหกปากก่อนที่มันจะรำดาบด้วยท่าบ้าบอ ๆ ซึ่งก็พอจะทำให้ นางพยาบาลปลาหมึก งุนงงไปเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะตั้งสติได้ และหวดฟาดหนวดทั้งหมดใส่ไอ้หน้ากากกางเกงในสุดแรงเกิด ทว่า….ทุกการโจมตีของเธอนั้นหาได้โดนตัวเจ้า เลยแม้แต่น้อย แถมหนวดทุกเส้นยังถูกตัดจนขาดอีกรอบ 

        ซึ่ง นางพยาบาลปลาหมีกที่เห็นเช่นนั้นก้เผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมาที่มุมปาก เพราะนางคิดว่าตนเองกำลังจะได้หนวดเพิ่มขึ้นอีก แต่แล้วสีหน้าแห่งความยินดีก็พลันเปลี่ยนเป็นความตกใจสุดขีด เมื่อเห็นปลายหนวดทุกเส้นมีไฟลุกท่วม…!!!

        นี่ไอ้หน้ากากกางเกงในมันสามารถใช้ดาบจุดไฟเผาหนวดของเธอไม่ให้งอกออกมาได้อย่างงั้นรึ..!!? นางพยาบาลปลาหมึกคิดในใจ อย่างสิ้นหวัง และหมดกำลังใจจะสู้ต่อ เธอทรุดเข่าลงกับพื้นก่อนที่จะถูกเจ้าหน้าที่ขององค์กรคนหนึ่ง ยิงปืนช็อตไฟฟ้าจนสลบ

        "ขอบใจมาก นายช่วยได้มากทีเดียว" เจ้าหน้าที่ชายอีกคนเข้ามากล่าวขอบคุณไอ้หน้ากากกางเกงใน

        "เอ๋ ว่าแต่ฉันไม่ยักรู้เลยแฮะว่านายท่าไม้ตายเป็นดาบติดไฟด้วยสุดยอดไป…อ้าว" ยังไม่ทันที่เจ้าหน้าคนนั้นจะกล่าวชมจบ ไอ้หน้ากากกางเกงในก็หันหาเจ้าหน้าที่อีกคนก่อนที่มันจะ ยื่นไฟแช็ค กับน้ำมันรอนสันคืนให้ 

        "เสร็จเรื่องแล้วงั้นฉันขอตัวไปช่วยสาว ๆ คนอื่นก่อนนะที่เหลือฝากพวกนายด้วย" พูดจบมันก็เก็บดาบวิ่งตะบึ้งหายไปอีกทางอย่างรวดเร็ว โดยทิ้งให้เจ้าหน้าที่คนที่เอ่ยปากชมยืนยิ้มแห้ง ๆ ตัวแข็งทื่อ 

        "เป็นอะไรของนายทอม รีบพายัยปลาหมึกนี่ไปขังไว้ในห้องกัก แล้วไปช่วยคนอื่นกันต่อเถอะ มัวแต่ยืนเหวออยู่ได้"

        เจ้าหน้าหญิงอีกคนพูดขึ้น ก่อนที่เธอกับคนอื่น ๆ จะช่วยกันจับนางพยาบาลปลาหมึกกับไปกักขังไว้ที่ห้องนิรภัยของนางตามเดิม..

        เวลานี้คนในองค์กรรู้สึกเบามือไปได้พอสมควร เพราะตอนนี้มีเหล่า xcp ที่ไม่เป็นอันตรายได้ปรากฏตัวออกมาช่วย จึงทำให้สถานการณ์ที่คับคันก่อนหน้าคลี่คลายลงเป้นอย่างมาก

        ตัดกลับไปที่ห้องควบคุมหลัก ขณะนี้ สายชลกำลังพยายามป้อนคำสั่งทำให้ทุกอย่างกลับมาสู่สภาวะปรกติ ซึ่งใช้เวลาอีกไม่ถึง 5 นาทีทุก อย่างก็จะกลับมาเหมือนเดิม ทว่า…ในเวลานั้น สายชลก็ยินเสียงของใครบางคนดังขึ้นมาจากบนเพดานห้อง 

        เธอตกใจมาก จึงพลันแหงนหน้ามอง ก่อนจะได้พบกับ โจ ในสภาพเปลือยล้อนจ้อน แถมดุ้นควยตรงหว่างขายังส่ายไปมาราวกับมีชีวิต

        "อ๊าาาา…าาา พบกันอีกแล้วนะครับคุณแม่ เมื่อกี้ทำผมซะเจ็บแสบเลยนะ ใจร้ายจังที่จับลูกในไส้ของตัวเองไปขังได้ แต่ไม่เป็นไรหรอกเพราะเดียวผมจะเอา…. คืนทบต้น ทบดอก จนคุณแม่เสียวหีจนลืมไม่ลงไปเลยทีเดียว ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ" เจ้าโจใบหน้าบิดเบี้ยวราวกับไม่ใช่มนุษย์ เอ่ยขึ้นด้วยเสียงแหบพล่า พร้อมกับเสียงหัวเราะแหลมแสบแก้วหู จากนั้นมันก็กระโดดพุ่งเข้ามาหาสายชลอย่างรวดเร็ว

        หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวจึงเสียหลักล้มลงกระแทกกับพื้น เจ้าโจที่โดนเข้าสิงจึงใช้สองมือบีบขย้ำเต้าอวบอัดของสายชล ก่อนที่มันจะลากลิ้นยาว ๆ เลียไปมาตั้งแต่คอถึงแก้ม อย่างย่ามใจ 

        "อ๊าาาา.าาา รสชาติของคุณแม่มันช่างหวานเสียเหลือเกิน สองเต้าที่ข้าจับก็ใหญ่ล้นง่ามนิ้ว ไหน ๆ ขอดูให้เห็นกับตา ขอชิมให้หายอยากหน่อยเถอะ" เจ้าโจ ยิ้มอย่างอุบาทว์น่าเกลียดก่อนจะเอ่ยขึ้น จากนั้นมันจึงคิดที่จะฉีกเสื้อของสายชลให้ขาดออก ทว่า…ในตอนนั้น ร่างกายของมันกลับหยุดชะงัง ตัวแข็งค้างไปดื้อ ก่อนที่จะมีเสียงของใครบางคนพูดดังขึ้น

        "หยุดอยู่แค่นั้นแหละ ไอ้xcp สวะ…"

        คนที่ปรากฏตัวออกมา เป็นเด็กสาวตัวเล็กในชุดนอนสีชมพู่บาง ๆ ซึ่งเธอก็ไม่ใช่ใครอื่น 'มินต์' หรือ xcp WANZ-905 เด็กสาวสายเลือดราชินีปีศาจลิลิธ นั้นเอง..

        สายชลดีใจมากที่เห็นเธอโผล่มาช่วย แต่แล้วสีหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นตื่นตกใจสุดขีด เมื่อเห็นแขนของมินต์มีบางอย่างหายไป

        "มินต์..!! นี่หนู…"

        "ขอโทษนะคะ ดอกเตอร์ ที่หนูถอดอุปกรณ์ที่แขนโดยพลการ แต่ไม่ทำแบบนี้ หนูจะไม่สามารถช่วยใครได้เลย"

        มินต์ เอ่ยขึ้นในขณะที่เธอยกแขนข้างหนึ่งขึ้น พร้อมใช้พลังจิตอันมหาศาลตรึงร่างของโจไว้กับที่

        "เวลามีไม่มากแล้ว ดอกเตอร์ รีบ…รีบ ทำให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมเถอะค่ะ จากนั้นจะช็อตไฟฟ้า หรือจะเอาหนูไปขังเหมือนพวกระดับเอก็ได้"  

        มินต์ตั่วสั่นระริกตาปิดไปหนึ่งข้างเพราะเธอ เริ่มจะควบคุมพลังของตนไม่ไหว สายชลที่เห็นแบบนั้น ก็พยักหน้าก่อนจะพลักลุกขึ้นไปจัดการกับคอมพิวเตอร์ตัวแม่ที่ควบคุมทุกอย่างต่อ.. 

        "อดทนไว้นะมินต์ใกล้จะเสร็จแล้ว" ดอกเตอร์สายชลตะโกนเสียงดัง ขณะที่เหงื่อเธอแตกเต็มหน้าด้วยความกังวลใจ  

        ตอนนี้สิ่งที่เธอควรกลัวไม่ใช่ โจ ลูกชาย หรือพวก xcp ตัวอื่นอีกแล้ว หากแต่เป็น มินต์เด็กสาวผู้นี้มากกว่า หากเธอถูกพลังของลิลิธในร่างควบคุม จะไม่มีมนุษย์ หรือ xcp ตัวไหนหยุดเธอได้อีกต่อไป และถ้าเป็นแบบนั้น ประเทศนี้ ไม่สิ โลกทั้งใบคงถึงกาลอวสานเป็นแน่..

        "อีกนิดเดียว อีกนิดเดียว… เอาล่ะ เสร็จแล้ว…!!" ดอกเตอร์สายชลเผยรอยยิ้มแห่งความยินดีออกมาบนใบหน้าก่อนที่เธอจะกดปุ่มenter บนคีย์บอร์ด ซึ่งแปลว่าระบบทุกอย่างถูกกู้คืนมาได้เป็นที่เรียบร้อย 

        ดอกเตอร์สายชลดีใจมาก เธอรีบหันกลับมาหามินต์เพื่อที่จะบอกให้หยุดใช้พลัง ทว่า…..เมื่อหันไปสีหน้าของผู้อำนวยการสาวก็พลันซีดเผือด ด้วยความตกตะลึง เพราะภาพที่เธอเห็นยามนั้น ไม่ได้มีแค่มินต์อีกแล้ว หากแต่มันยังมีร่างปริศนาสามร่างกำลังยืนอยู่ 

        หนึ่งคือร่างของมนุษย์หมาขนสีเทา หรือก็คือเจ้าMAD-27 มนุษย์หมาป่าเงี่ยนว้อยยยยยย สองคือ ร่างของชายตัวเล็กสวมฮู้ดสีดำปกปิดใบหน้า กับร่างกาย และสามก็คือ ชายวัยกลางคนหัวล้าน พุงพลุ้ย ใบหน้าลามกวิปริต ซึ่งมันก็คือ เจ้า xcp-HBAD164 หรือ อิลุงนักเย็ดข้ามมิติ นั้นเอง

        "พะ พวกแก….."

        "สวัสดีผู้อำนวยการคนสวย ในที่สุดเธอก็สามารถกู้ทุกอย่างกลับคืนมาได้แล้วสินะ แต่แย่หน่อย เพราะพวกฉันก็ได้ของที่ต้องการมาแล้วเหมือนกัน"

        การปรากฏตัวของพวกมันถือเป็นเรื่องเลวร้าย แต่ที่เลวร้ายกว่าก็คือ ยามนี้ในอ้อมแขนของเจ้ามนุษย์หมาป่าเงี่ยนว้อยยยยยยมีร่างของโจ และ มินต์ที่หมดสติอยู่

        "พวกแกคิดจะทำอะไร ปล่อยลูกชายฉัน กับมินต์เดี๋ยวนี่นะ…!!" สายชลตวาดเสียงดังลั่น แต่ดูเหมือนพวกมันทั้งสามจะไม่ได้ใส่ใจแม้นแต่น้อย ก่อนที่อิลุงนักเยข้ามมิติจะเอ่ยขึ้น

        "คิดจะทำอะไรงั้นเหรอ….? เรื่องนั้นลุงคงบอกไม่ได้หรอกหนู ไว้ถึงเวลาหนูก็จได้เห็นเอง ตอนนี้ลุงขอเด็กสองคนนี้ไปก่อนนะจ๊ะ บาย ๆ"

        อิลุงนักเยส่งยิ้มน่าเกลียดให้สายชล ก่อนที่มัน กับเจ้าxcp อีกสองตัวจะเดินหายเข้าไปในหลุมสีดำบนกำแพงที่เกิดขึ้น ไวเท่าความคิดสามชลพยายามจะวิ่งตามไป แต่ก็ไม่ทันแล้ว เจ้าหลุดสีดำหายไปอย่างรวดเร็วราวกับกระพริบตา 

        สายชลโวยวายเสียงดัง ใช้สองมือทุบกำแพงอย่างรุนแรงหลายครั้ง เพราะโมโหจนขาดสติ ก่อนที่ แอน กับหน่วยรักษาความปลอดภัยคนอื่น ๆ จะเข้ามาจับตัวเธอให้สงบสติอารมณ์ลง…

        จบตอน