บานประตูไม้สักหน้าบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ถูกผลักเปิดอ้าออกอย่างกะทันหัน เผยให้เห็นร่างของ 'เอก' ลูกชายของผมที่ก้าวเท้าเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มเบิกบานใจกว้างขวางอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันหอบหิ้วกระเป๋าเดินทางใบโตและแฟ้มเอกสารน้ำเงินเข้ามากอดไว้แน่น ท่าทางของมันไม่ได้เต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยอิดโรยเหมือนทุกครั้ง แต่กลับเต็มไปด้วยพลังงานและความปลาบปลื้มใจล้นพ้น
ผมและแก้มที่ยืนขาสั่นตัวสั่นเทาอยู่ตรงตีนบันไดโถงกลางบ้าน พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะระงับอาการตื่นตระหนกและลนลานกะทันหันให้ราบเรียบที่สุด แก้มพยายามขืนยิ้มหวานส่งไปให้สามีของเธอ ขณะที่ใจของผมเต้นระรัวราวกับกลองรบด้วยความกลัวว่าคราบน้ำรักอุ่นร้อนและกลิ่นสวาทลับบนที่นอนยางพาราใหม่ชั้นบนจะโชยฟุ้งลงมาเข้าจมูกมัน
"อ้าวไอ้เอก! ทำไมกลับมาก่อนกำหนดล่ะลูก พ่อนึกว่าจะกลับมาวันพรุ่งนี้ซะอีก ไหนบอกว่าคุมไซส์งานระบบปูนยังไม่เสร็จดีไง" ผมเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบพยายามคุมโทนให้ปกติที่สุดเพื่อซ่อนพิรุธความลนลานในอก
เอกวางกระเป๋าเดินทางลงบนพื้นเสียงดังตุบ ก่อนจะเดินตรงเข้ามากอดไหล่แก้มภรรยาสาวของมันไว้แน่นและกดจูบลงบนแก้มของเธอเบาๆ เป็ครั้งแรกในรอบปีที่มันแสดงความรักอบอุ่นเช่นนี้ แก้มสะดุ้งตัวเล็กน้อย ใบหน้าสวยซีดลงทันควันแต่ก็พยายามโอบแขนกอดตอบมันเพื่อไม่ให้มีพิรุธใดๆ
"พอดีวิศวกรใหญ่และคณะกรรมการตรวจรับโครงการปูนโครงสร้างฐานรากที่สระบุรีเสร็จเร็วกว่ากำหนด 1 วันครับพ่อ! และผลการทดสอบก็ออกมาสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ 100% เลยครับ! ทางบริษัทเ้าของงานประทับใจความเร็วและคุณภาพการคุมงานปูนปูฐานรากของผมมากจนอนุมัติผลประมูลโครงการ่ถัดไปให้บริษัทเราทันที หัวหน้าเลยประทับใจผมมากและอนุมัติข่าวดีครั้งใหญ่เปลี่ยนชีวิตให้ผมเลยครับ!" เอกบอกเล่าป่าวประกาศน้ำเสียงตื่นเต้นดังก้องสะท้อนโถงบ้านเดี่ยว
"ข่าวดีอะไรล่ะเอก" แก้มถามเสียงสั่นเครือเล็กน้อยพยายามทำเป็ยินดีต้อนรับสามี
"ผมได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็ทางการให้เลื่อนตำแหน่งเป็ 'ผู้จัดการเขตภาคกลางถาวร' ของบริษัทรับเหมาก่อสร้างสำนักงานใหญ่แล้วครับแก้ม! ั้แ่วันจันทร์หน้าเป็ต้นไป ผมไม่ต้องเดินทางบึ่งรถไปคุมไซส์งานต่างจังหวัดไกลๆ อีกต่อไปแล้วครับ! ผมจะได้ทำงานประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่ในเมืองหลวง และกลับมานอนพักผ่อนที่บ้านกับแก้มได้ทุกวันเลยครับ! แหม... ขอบคุณพ่อมากเลยนะครับที่คอยช่วยดูแลแก้มแทนผมตลอด่ที่ผมไม่อยู่" เอกพูดพร้อมรอยยิ้มซาบซึ้งส่งมาให้ผม ยิ่งทิ่มแทงความรู้สึกผิดบาปศีลธรรมในอกของผมให้ทรมานรุนแรงขึ้น
คำป่าวประกาศข่าวดีของเอกเปรียบเสมือนอสุนีบาตฟาดเปรี้ยงเข้ากลางอกของผมและแก้มทันควัน
หากเอกกลับมานอนที่บ้านเดี่ยวหลังนี้ทุกค่ำคืนในฐานะสามีถาวร... นั่นหมายความว่าวันเวลาแห่งวิมาน์บาปลับๆ ของผมกับแก้มสะใภ้คนดีจะต้องจบสิ้นลงโดยสิ้นเชิง! พวกเราจะไม่มีวันได้ลักลอบโอบกอด สมสู่ หรือพรมจูบกันในมุมต่างๆ ของบ้านหลังนี้ได้อีกต่อไปแล้ว
แต่นั่นยังไม่สะใจรุนแรงเท่ากับประโยคถัดมาที่เอกพูดขึ้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ พลางควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดรูปภาพโครงการบ้านใหม่ส่งให้เราสองคนดู
"และที่สำคัญที่สุด... เซอร์ไพรส์ใหญ่ที่ผมเคยไลน์บอกพ่อไว้ล่วงหน้า... คือผมได้ยื่นเื่กู้ธนาคารเพื่อซื้อ 'บ้านเดี่ยวจัดสรรหลังใหม่โครงการหรู' ที่อยู่ใกล้กับสำนักงานใหญ่เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ! นี่ครับพ่อ ดูรูปสิ เป็บ้านเดี่ยว 3 ห้องนอนกว้างขวาง มีสวนหย่อมรอบบ้านส่วนตัวและระบบรักษาความปลอดภัยหนาแน่น มีคลับเฮาส์และสระว่ายน้ำส่วนตัวด้วย ผมว่าผมจะสั่งซื้อโซฟาผ้ากำมะหยี่สีเทาตัวใหญ่ๆ มาวางไว้ตรงกลางห้องนั่งเล่น ส่วนพื้นที่สวนหลังบ้านผมจะลงต้นมะนาวกับปลูกดอกมะลิที่แก้มชอบตากแห้งมาชงชาด้วยนะครับ และเอกสารการกู้ก็ผ่านการอนุมัติฉลุยเมื่อเช้านี้เอง! สิ้นเดือนนี้เราจะทำเื่โอนบ้านใหม่ทันที และผมจะพาแก้มย้ายออกจากบ้านเดี่ยวเก่าของพ่อหลังนี้ ไปสร้างครอบครัวใหม่เป็ส่วนตัวกันสองคนสามีภรรยาทันควันเลยครับแก้ม! ดีใจไหมครับภรรยาคนดีของผม!" เอกกอดแก้มแน่นและยิ้มร่าเริงอย่างตื่นเต้นภูมิใจพลางเลื่อนหน้าจอชี้ให้ดูผังห้องนอนทีละห้องอย่างละเอียดสลัวปนเปยินดีล้นพ้น
ผมต้องฝืนยิ้มกลบเกลื่อนพิรุธและเอ่ยคำยินดีคำโตอย่างกระอักกระอ่วนใจ "ดีใจแทนแกด้วยจริงๆ นะไอ้เอก แหม โตขึ้นเยอะเลยลูก พ่อดีใจด้วยจริงๆ..."
คำว่า "ย้ายออกจากบ้านพ่อ" และ "ไปอยู่สองคน" เปรียบเสมือนโลกทั้งใบพังครืนลงมาทับถมตัวผมจนแหลกสลายเ็ปในอกอย่างรุนแรง
ผมยืนนิ่งอึ้งในลำคอ ราวกับถูกแช่แข็งปมประดักประเดิดหึงหวงและห่วงใยสะใภ้สะท้านรุนแรงขัดแย้งกับความเป็พ่อ แก้มเองก็ยืนนิ่งสนิท ใบหน้าสวยหวานถอดสีจนขาวซีดราวกระดาษเปล่า แววตาของเธอเบิกกว้างสั่นระริกสะท้อนความทุกข์ระทมอย่างแสนสาหัสขัดแย้งในใจอย่างที่สุด มือบางกำกระโปรงเสื้อผ้าของเธอแน่นจนขึ้นข้อขาวแต่ต้องฝืนสะกดเสียงพูดคำยินดีออกไป
"คะ...ดีใจด้วยนะคะเอก ช่างเป็เซอร์ไพรส์ที่ใหญ่จริงๆ ค่ะ..." แก้มฝืนตอบน้ำเสียงสั่นเครือแ่เบาจนแทบไม่มีเสียง
เย็นวันนั้น เอกเตรียมซื้อแชมเปญราคาแพงและเบียร์มาจัดฉลองมื้อค่ำความสำเร็จสามคนร่วมกันที่โต๊ะอาหารห้องครัว ชาญและแก้มต้องฝืนทำตัวยิ้มแย้มและชนแก้วฉลองอวยพรลูกชายท่ามกลางความอัดอั้นและระทมใจขัดแย้งปวดร้าวลึกซึ้งใต้โต๊ะอาหาร ภายใต้โต๊ะอาหาร ปลายเท้าของแก้มขยับมาแตะััหลังเท้าของผมเบาๆ เป็สัญญาณของการลาจากและน้ำตาแห่งความทุกข์ระทมที่หลั่งล้นออกมาเงียบๆ ชาญบีบหน้าขาสะกดอารมณ์รักและเศร้าหมองดื่มแชมเปญแก้วแล้วแก้วเล่าจนเอกเมามายขอตัวไปนอนสลบไสลที่ห้องนอนเล็กของมันด้วยความอ่อนเพลียปนเปยินดี
---
กลางดึกคืนนั้น ในบ้านเดี่ยวที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นแชมเปญและเบียร์ ชาญนอนไม่หลับเลยสักนิด ความเศร้าเสียใจหวงแหนสะใภ้และรู้สึกผิดบาปต่อลูกชายทับถมทิ่มแทงอกจนอึดอัด ผมเดินก้าวเท้าเปล่าออกไปสูดอากาศหนาวเย็นที่ระระเบียงห้องนอนใหญ่ชั้นบน มองดูแสงจันทร์สีนวลส่องกระทบลานหญ้าและดอกไม้หน้าบ้านด้วยดวงตาปวดร้าวสะท้านอารมณ์รักต้องห้าม
ทันใดนั้นเอง เงาร่างขาวสลัวในชุดนอนกระโปรงตัวบางของแก้มก็ค่อยๆ ก้าวเดินก้าวเข้ามาในความมืดที่ชานระเบียงหลังบ้านอย่างเงียบเชียบ แก้มเอื้อมมือเรียวบางที่สั่นเทามากุมมือหนาของผมไว้แน่น น้ำตาอุ่นร้อนไหลอาบแก้มสวยนองหน้าสะท้อนแสงจันทร์สลัว
"คุณพ่อคะ... แก้มทนไม่ได้จริงๆ ค่ะ แก้มไม่อยากย้ายหนีไปจากคุณพ่อเลยค่ะ... หัวใจของแก้มอยู่ที่บ้านหลังนี้กับคุณพ่อแล้ว..." เธอกระซิบเสียงเครือสะอื้นเบาแ่หวิวไหวสะท้าน "เมื่อกี้ตอนที่เอกเปิดรูปบ้านใหม่ให้ดู แก้มรู้สึกเหมือนมองดูห้องขังสีเหลี่ยมที่ไร้ชีวิตชีวา แก้มไม่อยากย้ายไปอยู่ที่นั่นกับเอก แก้มอยากอยู่ที่บ้านเดี่ยวหลังนี้กับคุณพ่อ คืนนี้เป็คืนสุดท้ายก่อนเดินทางไปหัวหินพรุ่งนี้ และก่อนโอนบ้านใหม่สิ้นเดือนนี้... แก้มขอเข้าไปหาคุณพ่อในห้องนอนคืนนี้นะคะพ่อจ๋า..."
หยาดน้ำตาเม็ดเขื่องสะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนร่วงหล่นเผาะลงบนหลังมือผม ผมประคองใบหน้าสวยหวานที่กำลังสะอื้นไห้ไว้ด้วยสองมือ หยาบกร้านลูบแก้มเช็ดน้ำตาให้อย่างทะนุถนอมระคนหม่นใจ
"แก้มจ๋า... พ่อก็รักแก้มใจแทบขาดเหมือนกันลูก... แต่เอกมันคือลูกชายแท้ๆ ของพ่อ และหนูคือภรรยาแต่งของมัน... ถ้าความลับเื่บาปสวาทนี้แดงขึ้นมา ชีวิตของเราทั้งสามคนจะพังพินาศป่นปี้ ไม่มีที่ยืนในสังคมนี้อีกเลยนะลูก..." ผมเตือนสติกระซิบเตือนด้วยความกังวลใจเป็ล้นพ้น
"แก้มไม่สนสังคม ไม่สนบาปบุญใดๆ ทั้งนั้นแล้วค่ะคุณพ่อ... แก้มสนแค่คุณพ่อคนเดียว คืนนี้ให้แก้มได้รักคุณพ่ออีกสักครั้งเถอะนะคะ... ถือว่าเป็์คืนสุดท้ายในวิมานลับของเรา ก่อนที่คลื่นลูกใหญ่จะซัดเอาแก้มไปไกลแสนไกล..." แก้มเว้าวอนเสียงพร่าพรมจูบสลัวนิ้วมือของผมอย่างเอาใจ
คำขอร้องน้ำตาอาบแก้มของสะใภ้คนดีท้าทายศีลธรรมและความปลอดภัยในค่ำคืนที่สามีของเธอนอนหลับสนิทปนเปกลิ่นเบียร์อยู่ห้องนอนข้างๆ ชวนระทึกใจจนเป้ากางเกงเลสั่นไหว ผมถอนหายใจยาวกวาดอ้อมแขนรวบร่างอวบอัดดึงแก้มเข้ามาสวมกอดแนบอกแน่นในความมืด ก่อนจะเปิดประตูระเบียงกระจกประคองตัวเธอเข้าสู่ห้องนอนใหญ่อีกหนท่ามกลางเสียงสายลมค่ำคืนที่พัดพาพายุเงียบสงัดระทึกที่สุดในชีวิตพ่อยผัวและสะใภ้!
ความเงียบสงัดเข้าโอบล้อมพวกเราเมื่อบานประตูกระจกระเบียงปิดสนิทลง ปล่อยให้ความจริงอันขมขื่นภายนอกลอยละล่องจางหายไป เหลือไว้เพียงสองสรีระที่กระชับกอดก่ายแลกเปลี่ยนไออุ่นและความโหยหากลางห้องนอนใหญ่ชั้นบนของผม ทริปเดินทางมุ่งหน้าสู่หัวหินในวันพรุ่งนี้ร่วมกันสามคน และแผนการซื้อบ้านจัดสรรหลังใหม่ของเอก จะต้องกลายเป็เื่ทับถมจิตใจและฉุดรั้งพวกเราเข้าสู่ค่ำคืนแห่งบาปสวาทรสขมขื่นปนหวานล้ำคืนสุดท้ายนี้อย่างแน่นอน! ค่ำคืนนี้จึงกลายเป็อีกหนึ่งบทพิสูจน์ความรักต้องห้ามอันตึงเครียดหนักหน่วงปนสยิวสะท้านที่สุดที่จะสลักลึกลงในความทรงจำลับของพ่อยผัวและลูกสะใภ้ไปตลอดกาล!
306
