“กลับเลยไหมจะได้ไปส่งหรือว่าจะไปหาตะวันก่อน”ญาดาหันหลังกลับมาหาเขาทันที
“ได้ไหม?”หญิงสาวเปลี่ยนเป็คนละคนทันทีจนฐานทัพอดขำไม่ได้
“แต่ว่าหมอตะวันเขากำลังทำงานเขาคงไม่ชอบใจแน่เลยที่ญาดาไปเกะกะเขา”ใบหน้าสวยกำลังครุ่นคิด
“อืมเอาไว้คราวหน้าก็ได้”หญิงสาวตัดสินใจ
“กลับเลยใช่ไหม?”
“อืม หรือฐานจะให้ญาดานอนที่นี่ละ”ฐานทัพหน้านิ่วคิ้วขมวด
“บ้านตัวเองก็มีก็นอนที่บ้านสิ”ฐานทัพพูดไปตามความจริง
“ก็อยากเห็นหน้าหมอตะวันทุกวันนิ”เธอหน้ามุ่ยให้เพื่อน
“ไปเถอะ” ฐานทัพเดินไปที่รถไม่นานรถยนต์ก็ถูกขับออกไปจากฟาร์ม
“เมื่อทุกคนพร้อมแล้วขึ้นรถได้เลยสถานีต่อไป ฟาร์มไซบีเรียนฮัสกี้”
“ว้าวววว~” ทุกคนต่างตื่นเต้นดีใจ
“สถานีนี้หมอลิตาเป็คนดูแล”
“นอกจากฟาร์มแกะแล้วหมอลิตาดูฟาร์มไซบีเรียนด้วยเหรอคะ?”เหมือนฝันเอ่ยถามหนุ่มรุ่นพี่ด้วยความสงสัย
“อืม ทั้งฟาร์มแกะและฟาร์มไซบีเรียนฮัสกี้ทั้งสองฟาร์มอยู่ในความดูแลของหมอลิตา และทั้งสองฟาร์มเปิดบริการท่องเที่ยวรวมทั้งจำหน่ายลูกสุขนัขด้วยกลุ่มลูกค้าก็จะเป็ครอบครัวซะส่วนใหญ่”ตะวันเอ่ยตอบรุ่นน้องเสียงดังให้ได้ยินกันทั่วขณะเสียงลมที่พัดตีเสียงดังเช่นกันยามอยู่บนรถ
“สุดยอดไปเลยนะคะ”แก้วตาเอ่ยบ้าง
“นั่นน่ะสิ”ฟาร์มแพะก็เปิดให้เข้าชมเป็แหล่งท่องเที่ยวด้วยแถมยังมีผลิตภัณฑ์นมแพะเป็ของตัวเองอีกด้วยรวยมาก”ช่อฟ้าเอ่ย ตะวันยิ้มน้อยๆกับคำพูดสาวๆที่เอ่ยชื่นชมฟาร์ม
“อืม รวยมาก เป็เื่จริง”
“แล้วที่หมอพีต้าร์ละครับรับผิดชอบส่วนไหน?”ฉลามเอ่ยถาม
“พีต้าร์ดูแลวัวนมส่วนเดียวเพราะงานที่ฟาร์มวัวนมก็แทบจะไม่มีเวลาได้พัก”ตะวันตอบคำถามรุ่นน้องทุกคนพยักหน้ารับฟัง
“เดี๋ยวงานทุกอย่างพวกเธอจะต้องได้ััแน่ๆ”รอยยิ้มของหมอตะวันทำเอารุ่นน้องแต่ละคนเริ่มหวั่นๆ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่าเริ่มหวั่นกันแล้วละสิ”ตะวันเอ่ยเมื่อเห็นสีหน้าของรุ่นน้องแต่ละคน
“รับรองประสบการณ์เน้นๆ”ปรินเอ่ยกับเหล่าเพื่อน
“นั่นสิถือว่าเลือกลงถูกที่”ตุลเอ่ยเสริม
“ถึงแล้ว ลงรถ”
“เหมือนดูสิ อื้อ น่ารักอ่ะ”
“มาที่นี่ไม่มีใครไม่หลงรักเด็กๆพวกนี้หรอก”ตะวันยิ้มเมื่อเห็นรุ่นน้องแต่ละคนให้ความสนใจเหล่าสุนัขไซบีเรียนเป็อย่างมาก
“ที่นี่เป็ฟาร์มไซบีเรียนอันดับต้นๆของประเทศเลยก็ว่าได้”
“ดูร่าเริงอารมณ์ดีมากเลยนะคะ”เหมือนฝันเอ่ยกับตะวันเมื่อเธอััได้ถึงพลังอันล้นหลามของเ้าขนปุยเหมือนฝันเดินเข้าไปใกล้
“ไง”เธอเอ่ยทักทายเ้าสุนัขไซบีเรียนฮัสกี้ที่มีดวงตาสีฟ้าขนสามสีสลับสีขาว เทา ดำ มือบางเอามือลูบที่ข้างแก้มเ้าขนนุ่มอย่างเอ็นดู
“ที่นี่ก็ไม่มีอะไรมาก ตรวจสุขภาพฉีดยา พัฒนาสายพันธุ์ออกสู่ตลาด หลักๆก็จะประมาณนี้ พี่ให้เวลาพวกเราสิบนาทีแล้วเราจะไปต่อกันที่ฟาร์มแกะที่อยู่ข้างๆนี้”
หลังจากออกจากฟาร์มไซบีเรียนก็มุ่งหน้าสู่ฟาร์มแกะที่นี่มีเหล่านักท่องเที่ยวกลุ่มครอบครัวเป็ส่วนมาก พาเด็กๆมาให้อาหารแกะ
“ร้านอาหารนี่เป็ของฟาร์มด้วยหรือเปล่าครับ?”
“เป็ส่วนหนึ่งของฟาร์มเปิดจำหน่ายเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่นักท่องเที่ยวที่มาชมฟาร์ม”ตะวันเอ่ยตอบคิมหันต์
“มีครบวงจรเลยนะครับ”ฉลามเอ่ย
“อืม”
“เดี๋ยวบ่ายสามเราจะออกจากที่นี่กันเพื่อไปยังจุดสุดท้าย”ทุกคนพยักหน้ารับทราบ
“มากันแล้วเหรอ”หมอลิตาเดินออกมาจากในฟาร์มแกะมาหารุ่นน้องนักศึกษา
“พี่ตะวันพาเด็กๆไปที่ไหนมาบ้างค่ะเนี่ย”
“เหลือที่สุดท้ายฟาร์มวัวนมน่ะ”
“อ้อ”
“อีกเดี๋ยวพี่ก็พาไปฟาร์มวัวนมแล้วเพราะนี่ก็ค่ำแล้ว เดี๋ยวต้องแจกตารางงานด้วย”ตะวันเอ่ยกับลิตา
“ตารางงานในส่วนของลิตาส่งให้แล้วนะคะวางที่โต๊ะทำงานพี่”
“อืม พี่ดูแล้วเมื่อเช้า”
“ไปละ เดี๋ยวพรุ่งนี้เริ่มงานจะส่งเด็กๆมาให้”ตะวันพูดยิ้มๆกับหมอรุ่นน้อง
“ค่า”ลิตาส่งยิ้มให้ก่อนจะเดินกลับเข้าไปที่ห้องทำงานของฟาร์ม
“พี่ลิตาสลับวันดูแลเหรอคะ”เหมือนฝันเอ่ยถามตะวัน
“แล้วแต่นะ บางวันก็ไปทั้งสองที่ต้องดูหน้างาน เมื่อมีเคสด่วนต้องเข้า”
“อ้อ”
“บางครั้งเข้าพร้อมกันทั้งสามคนกรณีที่ด่วนมากต้องช่วยกัน”
“อืม”
“ไปเถอะ”ตะวันเรียกทุกคนขึ้นรถเพื่อไปยังจุดสุดท้าย ขับรถออกไปอีกสิบนาทีก็ถึง
…
“ที่นี่อยู่ค่อนข้างห่างจากเพื่อนมากนักเพราะว่าเป็ฟาร์มปิด”ทุกคนลงจากรถ ทำความสะอาดก่อนเข้าฟาร์ม
“ที่นี่มีวัวนมกี่ตัวหรือครับ?”นาวาเอ่ยถาม
“ประมาณพันตัวได้”
“เยอะมาก”แก้วตาตาโตเมื่อได้ยินจำนวนวัวนมที่ต้องมาเข้ามาฝึก
“ใช่ที่นี่งานเยอะมากบางครั้งพี่ก็ต้องเข้ามาช่วยหมอพีต้าร์ด้วยเหมือนกัน”
“มากันแล้วเหรอ”หมอพีต้าร์ที่ใส่ชุดเอี้ยมเดินออกมาหารุ่นน้อง
“พึ่งลุยงานมาเหรอ?”หมอตะวันเอ่ยถามหมอหนุ่มรุ่นน้อง
“ครับพี่ ผ่าคลอดเคสด่วนน่ะ”
“อืม”หมอตะวันพยักหน้ารับทราบ
“ขอตัวก่อนนะพี่”
“อืม ไปเถอะเดี๋ยวพรุ่งนี้ส่งเด็กๆมาช่วยงาน”ตะวันเอ่ยตามหลังหมอหนุ่มรุ่นน้อง
“จัดไปพี่”หมอหนุ่มโบกมือให้รุ่นพี่เป็การรู้กัน
“ไปดูที่ห้องทำงานกัน”ตะวันพาเข้าดูที่ห้องทำงานของพีต้าร์
“ใหญ่กว่าทุกที่เลย”ช่อฟ้าเอ่ย
“อืม เพราะที่นี่งานเท่าตัว”
“บนบอร์ดคืออะไรเหรอคะ?”ช่อฟ้าถามหมอตะวัน
“ตารางงานประจำสัปดาห์น่ะ ที่ต้องทำ”
“หมอพีต้าร์ทำไหวเหรอคะเนี่ย?”
“ไม่ไหวหรอกพี่กับหมอลิตาก็สลับกันมาช่วยคนละวันน่ะ อย่างวันไหนมีฉีดยาก็จะต้องมาช่วยกัน”
“คุณฐานทัพไม่รับหมอเพิ่มเหรอคะ”น้อยหน่าเอ่ยถาม
“รับนะแต่ส่วนมากแล้วหมอเขาก็ชอบที่จะอยู่ตามโรงพยาบาลมากกว่าที่นี่งานเยอะแล้วยังห่างไกลด้วย หมอที่จะอยู่ได้จริงๆก็มีไม่มาก”
“เอาละกลับกันเรายังต้องกลับไปแบ่งกลุ่มสำหรับเริ่มงานในวันพรุ่งนี้กัน”เหล่านักศึกษาเดินกลับมาขึ้นรถเพื่อกลับหอพัก
“ไปไหนต่อครับคุณหมอตะวัน?”เข้มเอ่ยถาม
“กลับที่พัก”ตะวันเอ่ยตอบรุ่นน้อง
“ครับ”รถรับส่งเคลื่อนตัวออกจากฟาร์มวัวนมกลับสู่ที่พักซึ่งเดินทางไม่ไกลมากนัก เพราะไม่ได้ย้อนกลับทางเดิมลักษณะของฟาร์มจะล้อมรอบเป็วงกลม ไม่นานรถรับส่งก็ถึงที่พัก
“เราไม่ได้กลับทางเดิมนิคะ”
“ใช่ที่ที่เราอยู่ อยู่ศูนย์กลางวงกลมฟาร์มต่างๆเป็วงล้อมรอบ ซึ่งใช้เวลาไม่นานมาก”เหมือนฝันพยักหน้ารับทราบ
“ทุกคนนั่งรอพี่ที่ลานตรงนี้ก่อนนะ”
“ครับ/ค่ะ”หมอตะวันเดินกลับเข้าไปในออฟฟิศหลักเพียงไม่นานเขาก็ถือกระดาษปึกหนึ่งออกมาพร้อมกล่องหนึ่งกล่อง
“เหมือนฝันเอาเอกสารไปแจกเพื่อน”
“ค่ะ”เหมือนฝันเดินไปหยิบเอากระดาษจากมือหมอตะวันเดินแจกเพื่อนทีละคน
“ในกล่องนี้จะมีชื่อพี่ หมอลิตาและหมอพีต้าร์ อยู่สามคน จับได้คนไหนแสดงว่าสองเดือนแรกคือฝึกที่นั่น ส่วนการวนเริ่มจากพี่ ไปที่หมอลิตา และต่อด้วยหมอพีต้าร์ เช่นใครที่จับได้ของพี่แสดงว่าอีกสองเดือนถัดไปต้องไปที่หมอลิตา แล้วค่อยต่อด้วยหมอพีต้าร์ ส่วนใครที่จับได้หมอลิตาสองเดือนต่อจากนั้นก็ไปที่หมอพีต้าร์ และวนกับมาที่พี่ เข้าใจใช่ไหม”
“ค่ะ/ครับ”
“ส่วนเอกสารที่อยู่ในมือของทุกคนเก็บให้ดีๆเพราะเป็ตารางงานประจำแต่ละฟาร์มซึ่งพวกพี่ทำมาให้แล้ว มีใคร มีคำถามไหม?”ไม่มีเสียงเอ่ยถามจากรุ่นน้อง
“ถ้าไม่มี ก็ออกมาจับฉลากได้ รอเปิดพร้อมกันนะ”เมื่อทุกคนจับเสร็จกันเรียบร้อยตะวันก็ให้ทุกคนเปิดม้วนกระดาษพร้อมกัน
“ใครได้ของพี่ยืนตรงนี้ ของหมอลิตาและของหมอพีต้าร์ ยืนเรียงตามลำดับ”ตะวันยิ้มเมื่อเห็นว่าเหมือนฝันจับได้ของเขาเป็ด่านแรก
“พรุ่งนี้ก็หยิบตารางงานที่ให้ไปของแต่ละฟาร์มออกปฏิบัติหน้าที่ได้เลยทุกๆเช้าเจอกันที่ลานเวลาเดิมขึ้นรถไปพร้อมกัน ส่วนเื่วันหยุดสัปดาห์ละหนึ่งวันซึ่งพี่จะสลับกันหยุดให้นะ จะหยุดพร้อมกันหมดไม่ได้”ทุกคนพยักหน้ารับทราบ
“หากมีอะไรก็แจ้งพี่ๆได้ตลอดเวลามีปัญหาไม่สบาย หรืออื่นๆ ไม่ต้องเกรงใจ ส่วนวันนี้ก็พอแค่นี้ก่อนแยกย้ายได้”เมื่อแจ้งรายละเอียดทั้งหมดเป็ที่เรียบร้อยแล้วตะวันก็ปล่อยให้รุ่นน้องทั้งหมดได้พักผ่อนแล้วรุ่นน้องทั้งหมดก็แยกย้ายกันกลับที่พักเพื่ออาบน้ำ
“เหมือนฉันจะได้กอดเ้าปุกปุยแล้ว”น้อยหน่าเอ่ยกับเหมือนฝันขณะเดินกลับห้องพัก
“อืมกอดเผื่อด้วยนะ”เหมือนฝันที่แอบอิจฉาเพื่อนที่จะได้เล่นกับเ้าสุนัขไซบีเรียนก่อน
“เหมือนจะอาบน้ำก่อนไหม?”
“น้อยหน่าอาบก่อนเลยเดี๋ยวเหมือนอาบทีหลัง”
“โอเค”
หลังจากที่ทั้งสองอาบน้ำเสร็จก็นัดรวมกันกับฉลามและนาวาเพื่อไปกินข้าวพร้อมกันที่โรงอาหาร
891
![ในร่มเงารัก [ พู่ไหม ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1578648491_60990627.webp)
![[RIN] อัจฉริยะย้อนเวลา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1560781350_58775047.webp)
