พลิกบทบาทนางร้าย สู่สะใภ้ผู้ดีหมายเลขหนึ่ง

ข่าวฉาวในแวดวงผู้ดียังคงมีอย่างต่อเนื่องแม้ว่าจุ๋มจิ๋มอยู่ระหว่างถูกลงโทษด้วยการกักขังชั่วคราว แต่คล้ายว่าฝ่ายตรงข้ามจะยังไม่พอใจแสงจันทร์ถูกแฉทันทีในช่วงเย็นวันนั้นว่าไปเหวี่ยงไปวีนมาทั่วเมืองทั้งคลินิกเสริมความงาม ร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมและสถานที่ต่างๆ

‘โรสกับพี่กรเราสนิทกันแต่ไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่นแสงจันทร์คงหึงมากที่โรสใกล้ชิดกับพี่กร ทั้งที่เธอก็รับรู้ดีที่สุดว่าพี่กรกับโรสเป็นพี่น้องกันมานานยังไงก็ขอโทษจริงๆ’

ครอบครัวภัควิมลรวมถึงครอบครัวกุลศิริบริรักษ์ต่างนั่งชมไลฟ์สดแถลงการณ์ของโรสพร้อมกัน

‘โรสเห็นข่าวของแสงจันทร์แล้วฮึก โรสรู้จักเพื่อนคนนี้ดีกว่าใครแต่ขออนุญาตไม่พูดถึงเรื่องเสียๆ นะคะโรสไม่อยากแฉพฤติกรรมของเพื่อนเพราะรักเพื่อนมาก ฮึกก’

แสงจันทร์ทั้งถูกแฉเรื่องนิสัยขี้เหวี่ยงขี้วีนในพักหลังแล้วยังถูกแฉเรื่องที่เที่ยวคลับบาร์ก่อนเข้าพิธีวิวาห์ยั่วยวนชายหนุ่มตามสถานที่อโคจรไม่เหมาะกับว่าที่ตำแหน่งภรรยาหมายเลขหนึ่งเอาเสียเลย

‘โรสขอโทษต่อไปโรสจะออกห่างจากพี่กรค่ะ เรื่องนี้สอนให้โรสระมัดระวังตัวมากขึ้นว่าไม่ควรไปไหนมาไหนกับคนที่เรานับถือเป็นพี่ชาย พี่ชายจริงๆ’

“ถ้าโรสจริงใจกับหนูจันทร์จริงไม่เห็นจำเป็นต้องออกแถลงการณ์อะไรนั้นเลยยิ่งทำอย่างนี้คนที่เห็นใจโรสแล้วหันมาด่าทอหนูจันทร์ก็ยิ่งเพิ่มขึ้น”ฉัตรตรีพูดหลังไลฟ์สดแถลงการณ์ของโรสจบลงโดยมีสองครอบครัวนั่งอยู่ตรงกันข้ามบนโซฟาภายในห้องรับแขก

“ฤดีเห็นด้วยค่ะคราวนี้โรสก็ทำให้เห็นแล้วว่าเธอไม่ใช่เพื่อนแท้ของลูกดิฉัน”ต่อมาฤดีหันมาปลอบประโลมลูกสาวที่มัวแต่นั่งก้มหน้าก้มตา เธอรับฟังข่าวสารแต่ไม่คิดการตอบโต้ใดแสงจันทร์ยังคงอยู่ในอาการเสียใจและรู้สึกผิดที่ก่อปัญหาทำให้สาวรับใช้คนสนิทต้องเป็นผู้รับเคราะห์แทน

“แสงจันทร์ลูกไม่เป็นอะไรใช่ไหม” ฤดีถามลูกสาวเสียงอ่อนทว่าเธอก็ใคร่จะพูดตอบ

“จะแจ้งความตามหาคนที่ปล่อยข่าวเธอไหมพี่จะช่วยเรื่องคดี” ทิวากรพูดขึ้นมาเขานั่งอยู่บนโซฟาหรูฝั่งตรงกันข้ามกับเธอมาตั้งแต่แรก

“แสงจันทร์!”

เมื่อถูกเรียกย้ำอีกครั้งเธอถึงเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาก่อนจะลุกจากโซฟาสายตาคู่นั้นยังคงความโกรธเคืองไม่เลือนหาย

“ไม่จำเป็นค่ะทำธุระของพี่กรไปจะดีกว่า เรื่องของจันทร์จันทร์จะจัดการเองจันทร์ขอตัวนะคะคุณพ่อคุณแม่” เสร็จเธอก็หันหลังเดินออกจากห้องรับแขกไปทันที

ทุกคนมองตามในนี้ไม่มีใครดุด่าแสงจันทร์แม้ว่าเธอจะถูกแฉวีรกรรมจนเป็นข่าวฉาวมีแต่พากันเห็นใจหญิงสาวผู้นี้เช่นเคย

“ใครกันที่ปล่อยข่าวเรื่องหนูจันทร์เข้าบาร์ก่อนแต่งงานกับตากรส่วนเรื่องเหวี่ยงวีนพวกนั้นคงแค่เรื่องที่กุขึ้นหนูจันทร์ไม่มีทางทำพฤติกรรมอย่างนั้น”ฉัตรตรียังคงมั่นใจว่าลูกสะใภ้ดีงามทั้งกายและจิตใจแค่คิดเอะใจในเรื่องที่คนนอกไม่มีสิทธิรับรู้

“เรื่องเข้าบาร์ก่อนงานแต่งก็มีแค่คนในบ้านดิฉันบางส่วนรู้กับคนของบ้านคุณพี่ฉัตร”

“บ้านพี่ก็รู้เรื่องนี้แค่ตัวพี่เองคุณปิติแล้วก็ตากร นอกเหนือจากนี้ไม่มีใครทราบเลยค่ะน้องฤดี”

“ว่าแต่เป็นข่าวในทางไม่ดีอย่างนี้ลูกสาวดิฉันจะถูกตัดสิทธิ์ออกจากตำแหน่งภรรยาหมายเลขหนึ่งไหมคะคุณพี่”

“คงทราบเรื่องพรุ่งนี้ค่ะว่าสมาคมจะจัดการอย่างไร”

ทิวากรนั่งคิดอะไรบางอย่างแม้ว่าสองครอบครัวพากันวิตกคุยปรึกษาถึงปัญหาที่เกิดขึ้น

“ผมขอตัวนะครับ”เขาตัดสินใจเอ่ยลาผู้ใหญ่ด้วยคำสุภาพทันใดนั้นจึงเดินออกจากห้องรับแขกตามแสงจันทร์ไปอีกคน ผู้ใหญ่เริ่มพูดตามหลังกัน

“พี่ว่าคราวนี้หนูจันทร์คงโกรธตากรเอาเป็นเอาตายเลยนะคะน้องฤดี”

“ฉันก็ไม่เคยเห็นลูกสาวหันหลังให้หมอกรมาก่อนเลยค่ะ”

“พี่ต้องขอโทษที่ลูกชายทำตัวไม่เอาไหนไม่ซื่อสัตย์กับลูกสาวของน้องแม้ว่าเข้าพิธีวิวาห์กันแล้วพี่ไม่รู้จะต้องจัดการอย่างไรแล้วจริงๆคงเพราะเขาเห็นตัวอย่างที่ไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก” ฉัตรตรีหันขวับจ้องปิติที่กำลังนั่งสนทนาเรื่องไวน์กับอาทิตย์อย่างสนุกสนานจนสามีหยุดสนทนาต่อแล้วหันมาโต้ตอบเธอ

“เมื่อไรที่ผมเปลี่ยนตัวเองขึ้นมาคุณรับมือให้ไหวก็แล้วกันคุณฉัตร”

“ก่อนฉันจะหมดลมหายใจลงก็คงไม่ได้เห็นวันที่คุณเลิกทำนิสัยไม่ดี เลิกเที่ยวเตร่ดื่มสุรา”

"แต่ผมก็ไม่เคยทิ้งงานที่โรงพยาบาลเหมือนไอ้กรอย่างนี้ลูกคุณไปเอานิสัยไม่รับผิดชอบเช่นนี้มาจากใคร"

สองสามีภรรยาเริ่มมีปากเสียงกันฤดีและอาทิตย์ต่างเกรงใจหันมาสบตากันเป็นอันรู้ว่าควรหลีกเลี่ยงจากสถานการณ์นี้โดยด่วน

“ถะถ้าอย่างนั้นฉันกับคุณอาทิตย์ขอตัวเดินทางกลับ ยังไงก็รบกวนฝากดูแลแสงจันทร์ด้วยนะคะ”

“ได้จ้ะน้องฤดีไม่ต้องเป็นห่วงหนูจันทร์นะทางนี้พี่จะช่วยดูแล” ฉัตรตรีหันมายิ้มแย้มกล่าวลา

ฝ่ายฤดีและอาทิตย์พากันเดินออกมาจากนั้นก็ได้ยินเสียงสามีภรรยาทะเลาะกันเล็ดลอดตามหลังออกมาถึงด้านนอกทั้งยังมีเสียงดังโครมครามคล้ายทำลายข้าวของ

‘เพราะคุณตากรถึงได้เป็นอย่างนี้ถ้าคุณเป็นตัวอย่างที่ดีลูกของเราจะเอาแบบอย่างชั่วๆ มาจากที่ไหน!!’

‘อะไรๆ คุณก็โทษแค่ผม’

‘ก็เพราะคุณเป็นผู้ชายที่แย่มากไงคะ!!’

‘ทำไมไม่โทษว่าลูกเป็นอย่างนี้เพราะตั้งแต่เด็กมีแต่ถูกบังคับไม่คิดว่าลูกถูกกดดันจนใจแตกอยากแหกกฎบ้างหรือไง!’

เพล้งง!!

‘คุณฉัตรนั่นมันแจกันนะเกิดถูกตัวขึ้นมาผมบาดเจ็บเลือดไหลได้เลย’

‘สมควรแล้วนี่ค่ะเลือดชั่วๆ จากตัวคุณมันสมควรหลั่งออกมาบ้าง’

“เรารีบกลับกันเถอะค่ะคุณ”ฤดีได้ยินก็เป็นอันขนหัวลุก ผู้ใดจะใคร่คิดว่าฉัตรตรีกุลสตรีผู้ครองตำแหน่งภรรยาหมายเลขหนึ่งรุ่นที่หกจะโมโหเกรี้ยวกราดได้เพียงนี้

“คุณฉัตรตรีน่ากลัวไม่ต่างจากคุณเวลาโกรธผมเลยนะครับ”

“คุณอาทิตย์!”