ระหว่างหวงซวนเดินไปส่งหลานสาว
“ไม่เห็นต้องลำบากเดินมาส่งเฟิ่งเอ๋อร์เลยนะเ้าคะให้เฟิ่งเอ๋อร์เป็คนเดินไปส่งท่านปู่ยังดีเสียกว่า ท่านปู่จะได้ไม่เหนื่อย”
ชายชรายกมือลูบเรือนผมหลานสาวที่เป็ตัวแทนของบุตรชายคนโตที่ทุกวันนี้เขารักและทำดีกับนางจนใครหลายคนค่อนขอดก็เพื่อชดเชยที่แต่ก่อนไม่ได้สนใจนางเท่าไร
“ปู่ห่วงเ้า”
“เฟิ่งเอ๋อร์ก็ห่วงท่านปู่”นางเกาะแขนเขา เสียงท่านปู่ไอออกมาติดๆ กันหลายหนเด็กหญิงจึงชวนให้เขานั่งพักก่อน หวงซวนเห็นสีหน้าหลานไม่สู้ดีนักจึงกล่าวปลอบโยนนางน้ำเสียงอ่อนโยน
“ปู่ตายไปทั้งที่ยังห่วงเ้าไม่ได้หรอกอย่างน้อยก่อนจะตาย ก็ควรหาคู่ครองดีๆ มาดูแลเ้าแทนปู่ให้ได้เสียก่อน”
“ไม่เอาท่านปู่ต้องไม่ตาย เฟิ่งเอ๋อร์จะอยู่กับท่านปู่” พูดถึงความตายทีไรน้ำตาเป็ต้องเอ่อคลออย่างห้ามไม่ได้
อุ้งมือเหี่ยวย่นตามวัยลูบเบาๆตรงนวลแก้มอิ่มเต็มของหลานสาว “เด็กโง่เอ๊ยปู่เ้าถึงเวลาก็ต้องตาย ก็เหมือน...” หวงซวนยั้งคำเกือบไม่ทันยิ่งคิดถึงความหลังก็ยิ่งเกิดความสงสารหลานสาวกำพร้าของตนเองก่อนจะกลายเป็เื่เศร้าเสียก่อน ชายชราจึงเปลี่ยนเื่คุย “บอกมาซิ เ้าคิดอย่างไรกับคุณชายติง”
“ท่านปู่จะให้เฟิ่งเอ๋อร์คิดอะไรหรือเ้าคะ”ดวงตาใสแจ๋วสบตากับชายชรา
“ปู่รู้ว่าเ้าได้ยินเื่ที่ย่ารองพูด”
“อืม...” หวงเฟิ่งเหยาหยุดค้นหาความรู้สึกที่มีต่อเพื่อนของพี่ชาย “คุณชายติงนิสัยดี เขาตามใจเฟิ่งเอ๋อร์คอยช่วยเฟิ่งเอ๋อร์เวลาถูกเ้าหน้าดำแกล้ง”
หวงซวนอดยิ้มไม่ได้เมื่อรับรู้ถึงความขุ่นเคืองในน้ำเสียงของหลานสาวที่มีต่อสืออวิ๋น“แล้วเ้าชอบเขาหรือไม่หากเขาคิดจะส่งคนมาทาบทามหมั้นหมายเ้าไว้”
“เฟิ่งเอ๋อร์อายุแค่สิบเอ็ดนะเ้าคะ”
“แต่ติงเฉิงคุนอายุสิบห้าแล้วผู้ชายอายุเท่านี้ล้วนเริ่มมองหาหญิงในดวงใจ”
“ไม่แน่เขาอาจจะชอบพี่จิ่วเอ๋อร์ก็ได้นี่เ้าคะ”
“ปู่ถามในกรณีที่เขาชอบเ้า”
คิ้วเรียวเล็กขมวดเล็กน้อย“เฟิ่งเอ๋อร์แล้วแต่ท่านปู่เ้าค่ะ ขอแค่ท่านปู่ชอบเขาคิดว่าเขาเป็คนดี เฟิ่งเอ๋อร์เชื่อฟังท่านปู่”
หวงซวนน้ำตาปริ่มคลอซาบซึ้งกับคำพูดเอาใจของหลาน
“หลานรักของปู่ปู่ขอโทษเ้าจริงๆ”
เขายังรู้สึกเสียใจไม่หายกับ่เวลาที่เคยหมางเมินหลานสาวเพราะเหวินฝูเป็บุตรชายคนแรก เขาจึงคาดหวังจะได้หลานชายสักคนผิดหวังนักที่สะใภ้คลอดบุตรสาวและตายจากในเวลาอันใกล้ พอเหวินฝูแต่งงานใหม่สะใภ้รองยังให้กำเนิดบุตรสาวเช่นเดิมในตอนนั้นมิเท่าเรียกผิดหวังซ้ำสองหรอกหรือ
สำหรับหวงเฟิ่งเหยานั้นหลังจากสิ้นบิดามารดาและท่านแม่รองก็มีเพียงท่านปู่คนเดียวเท่านั้นที่แสดงความรักต่อนางนางจดจำคำสัญญาของท่านปู่จนขึ้นใจ
‘ปู่ขอโทษ ต่อจากนี้ปู่จะดีต่อเ้าจะรักเ้าให้มาก จะดูแลเ้าเป็อย่างดี’
ไม่เหมือนท่านย่ารองที่คอยกระแนะกระแหนทุกครั้งที่มีโอกาสอีกทั้งท่านอาก็ไม่สนใจไยดีว่ามีนางอยู่ร่วมบ้านหรือไม่อาสะใภ้ก็เป็อีกคนที่ไม่ยินดียินร้ายกับความเป็อยู่ของนางกับพี่ชายพี่สาวแม้เล่นด้วยกันได้ แต่บ่อยครั้งนางโดนพวกเขาแกล้งและพูดจาไม่ดีใส่การรักษาความรักจากปู่ด้วยการเป็เด็กดีเชื่อฟังคำสั่งสอนของท่านจึงเป็สิ่งที่นางทำอย่างสม่ำเสมอนางไม่อยากนึกถึงวันที่ท่านปู่จะต้องจากไป
ถ้าไม่มีท่านปู่แล้วชีวิตนางจะเป็เช่นไรหนอ...
“เฟิ่งเอ๋อร์รักท่านปู่จะดูแลท่านปู่ให้สุขภาพแข็งแรงอยู่กับเฟิ่งเอ๋อร์นานๆ”
“เด็กดีๆ ปู่ให้สัญญาจะอยู่กับเ้าให้นานที่สุด” กล่าวจบแล้วก็ลุกขึ้นจูงมือหลานสาวไปส่งยังห้องนอน
ยามสายในวันที่อากาศอบอุ่นตานเอ๋อร์ปูเบาะผ้าบนเก้าอี้เอนหลังตัวยาวให้คุณหนูของนางใต้ร่มไม้ในสวนบ้านสกุลหวงหวงซวนกับหวงกว่างฝูออกไปธุระเื่การค้าน้ำมันถั่วลิสงต่างเมืองคาดว่าอีกสองวันจะกลับ หวงเฟิ่งเหยาเมื่อไม่มีท่านปู่อยู่ใกล้ให้พูดจาออดอ้อนเอาใจติงเฉิงคุนก็ยังไม่ได้แวะมาพูดคุยหรือนำขนมอร่อยๆ มาให้ั้แ่เมื่อวานหลันซิ่วจูก็ออกไปหาสมุนไพรกับบิดาบนเขา หะแรกนางคิดจะติดตามไปด้วยแต่เมื่อท่านย่ารองรู้จุดประสงค์ในการจะออกจากบ้านของนาง ก็ห้ามปรามเสียงหนักว่าจะไปเป็ภาระให้ท่านอาหลันิเสียเปล่า
‘โตขึ้นอีกปียังทำตัวเป็เด็กเล็กๆคิดแต่จะเที่ยวเล่นเป็ภาระผู้อื่น’
นางก็อยากเถียงกลับไปเหมือนกันผ่านมาอีกตั้งปี เหตุใจย่ารองยังไม่หยุดหาเื่ดุด่านางเสียที
นอนอ่านหนังสือภาพได้สักพักหวงเฟิ่งเหยาก็รู้สึกง่วงจนเผลอหลับไปตานเอ๋อร์เห็นนายน้อยนอนหลับสบายมาครู่หนึ่งแล้วก็แอบย่องไปเข้าห้องน้ำขากลับจะแวะไปยังโรงครัวเผื่อมีขนมให้คุณหนู
เสียงนกบนต้นไม้ใหญ่ทำให้หวงเฟิ่งเหยารู้สึกตัวตื่นกวาดสายตามองรอบข้างไม่เห็นพี่เลี้ยงจึงนอนมองนกในรังต้นหญ้าแห้ง จู่ๆก็รู้สึกปวดท้องน้อยขึ้นมากะทันหัน ครั่นเนื้อครั่นตัวรู้สึกไม่สบายตัว
หรือเป็เพราะนอนตากลมนานเกินไป...เด็กหญิงอายุสิบสองขยับตัวลุกขึ้นนั่งชะเง้อมองหาพี่เลี้ยงซึ่งตามปรกติควรกลับมาถึงสวนได้แล้วถ้าไม่ใช่เพราะถูกอี้หงเรียกใช้กะทันหัน
หวงเฟิ่งเหยาหยิบหนังสือมาถือไว้คิดจะกลับไปนอนพักที่ห้องโดยไม่รอตานเอ๋อร์กลับมาที่ไกลออกไปสุดสายตาพบคู่อริของตนกำลังนั่งพรวนดินใต้ต้นฝูหรง
ต้นฝูหรง...เห็นเ้าต้นนี้ทีไรเป็อันคิดถึงวันที่ถูกมดแดงทั้งรังรุมกัดอยู่เรื่อยไปยิ่งมาเห็นสืออวิ๋นนั่งอยู่ใต้ต้นฝูหรงยิ่งไม่ชอบสองสิ่งนี้เข้าไปยกใหญ่ หวงเฟิ่งเหยาสะบัดหน้าหนีขณะนั้นสายตากลับเห็นรอยแดงวงใหญ่เปื้อนอยู่บนเบาะรองนอน
เืมาจากไหนเืใครกัน ก็นางนอนอยู่ตรงนี้ตลอด
หรือจะเป็เืของนางนางป่วยเป็อะไรร้ายแรงหรือเปล่า!
พอจ้องมองเืวงนั้นนานเข้าหวงเฟิ่งเหยาพานจะเป็ลมขึ้นมา และเมื่อก้มมองกระโปรงสีฟ้ากระจ่างซึ่งตอนนี้เลอะเปรอะด้วยเืสีแดงเป็ดวงรับรู้ถึงความรู้สึกว่ากำลังมีสิ่งเปียกชื้นไหลลงมาตามขาอ่อน
หวงเฟิ่งเหยากรีดเสียงร้องขึ้นมาอย่างตกตื่นก่อนจะทันคิดถึงเื่ตัวเองได้เติบโตเป็สาวตามคำบอกเล่าของอาสะใภ้
เสียงร้องของคุณหนูผู้เอาแต่ใจเสมอทำให้สืออวิ๋นรีบวางมือจากการพรวนดินแล้ววิ่งไปยังคนต้นเสียง ก่อนหน้าคุณหนูกับตานเอ๋อร์จะเข้ามาในสวนเขาก็ทำงานแถวนี้อยู่ก่อนแล้ว พอเห็นคุณหนูมาก็รีบถอยห่างออกไปกะว่านางนอนเต็มอิ่มลุกกลับห้องไปแล้วจะเข้ามาทำงานให้เสร็จเด็กหนุ่มวิ่งมาหยุดอยู่เบื้องหน้านายหญิงตัวน้อยเขาเห็นเืเปื้อนเต็มกระโปรงส่วนที่นางถลกขึ้นมากำไว้ในมือ
“คุณหนูาเ็รึ”
าเ็กะผีน่ะสิ!
เมื่อได้สติก็รับรู้ว่าตนกำลังประสบชะตากรรมเดียวกับลูกพี่ลูกน้องยามล่วงเข้าสู่วัยแรกสาว
“ตานเอ๋อร์เล่าเห็นตานเอ๋อร์หรือไม่” คนที่นางควรจะได้เห็นหน้าคือพี่เลี้ยงหรือผู้หญิงด้วยกันการพบหน้าผู้ชายใน่มีเืเดือนถือเป็เื่ผิด โดยเฉพาะคนที่นางไม่อยากเห็นหน้าที่สุดด้วยแล้ว
“นางควรจะอยู่กับคุณหนูนี่ขอรับ”
“ก็เพราะไม่อยู่ถึงได้ถามไงเล่าเ้าทึ่ม”
คนเป็ห่วงแต่กลับถูกด่าว่าทึ่มคิ้วเข้มพาดเฉียงด้วยความฉุนกึ้กรู้อย่างนี้สู้เขาปล่อยให้นางร้องจนคอแตกอยู่คนเดียวก็ดีคิดแล้วก็หันกายจะกลับไปพรวนดินทำสวนของตัวเองต่อเขาอยากให้งานในสวนเสร็จก่อนนายผู้เฒ่ากลับมา
“นั่นจะไปไหน” หวงเฟิ่งเหยาถามเสียงห้วน
“ข้าจะอยู่ทำไมในเมื่อคุณหนูไม่มีอะไรให้เรียกใช้”นางจะเืไหลจนหมดตัว จะเจ็บด้วยเหตุใดก็เื่ของนางเถอะ
“ไปตามตานเอ๋อร์มาพบข้าเดี๋ยวนี้เลยบอกว่าข้าเป็...ข้าเป็” ครั้นจะพูดเื่ลับของสตรีหวงเฟิ่งเหยาก็เกิดอาการอึกอักกระดากปาก ได้แต่ร่ำร้องในอกหงุดหงิดขึ้นสองเท่าเมื่อมองหน้าสืออวิ๋น
“ตายแล้ว...” เสียงแหลมของตานเอ๋อร์ดังมาก่อนจะทันเห็นตัวนางเดินมาอีกด้านจึงมองเห็นรอยเืที่เลอะเปรอะกระโปรงของคุณหนูชัดเจน “คุณหนูของตานเอ๋อร์เป็เืเดือนแล้วหรือเ้าคะ”
ด้วยความตื่นเต้นตานเอ๋อร์ลืมตัวโพล่งออกมาต่อหน้าสืออวิ๋นเด็กหนุ่มคนเดียวเมื่อรู้ว่าคุณหนูไม่ได้รับาเ็ใดๆที่นางกรี๊ดสติแตกก่อนหน้าไม่ใช่เื่คอขาดบาดตายด้วยว่าตนเองก็เคยได้ยินมารดาพูดเื่นี้กับบ่าวสูงอายุในเรือนด้วยว่าห่วงใยคุณหนูเฟิ่งเหยาว่าขาดมารดาถ้าเข้าสู่วัยแรกสาวจะเผชิญกับเื่ส่วนตัวของสตรีเช่นไร
“ไสหัวไปเลยนะ ไปเลย”ด้วยความอับอาย หวงเฟิ่งเหยากระทืบเท้าชี้นิ้วไล่คนที่นางไม่อยากเห็นหน้า
ถึงนางไม่ออกปากไล่ใช่ว่าเขาอยากจะอยู่ใกล้เด็กผู้หญิงอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ อย่างนางเสียหน่อย สืออวิ๋นคิด
“เ้าช่วยไปตามบ่าวหญิงมาช่วยข้าเก็บพวกเบาะนี่ก่อนได้หรือไม่”ตานเอ๋อร์ลงมือพับเบาะรองนั่งขณะสั่งความสืออวิ๋น
เด็กหนุ่มรับคำแล้วรีบจากไปทันที
พอลับหลังสืออวิ๋นแล้วหวงเฟิ่งเหยาก็ร้องโอดโอยไม่รู้จะทำเช่นไรกับท้องที่เริ่มปวด พี่เลี้ยงสาวปลอบประโลมให้นางใจเย็นแล้วรีบพานายตัวน้อยที่เข้าสู่วัยแรกสาวกลับห้องไป
เื่เืเดือนครั้งแรกของเด็กหญิงรู้ถึงหูอาสะใภ้กับท่านย่ารองในไม่กี่เค่อต่อมาทั้งสองนางมาที่ห้องพักของหลานสาวแล้วสั่งสอนในฐานะที่นางเติบโตเป็สาวแล้วกำชับนักหนาเื่ไม่ให้ใกล้ชิดผู้ชายโดยเฉพาะต่อไปนี้กับติงเฉิงคุนยิ่งต้องมีระยะห่าง จะเล่นหรือเข้าหาบ่อยๆดังเช่นสมัยเป็เด็กไม่ได้อีกแล้ว
ตกค่ำหวงเฟิ่งเหยายังคงนอนบิดท้องครางโอยกับอาการปวดท้อง ตานเอ๋อร์นำขวดกระเบื้องใส่น้ำร้อนแล้วห่อผ้ามาให้นางวางไว้บนท้องน้อยไม่นานนักเหนียงเซียงก็มาที่ห้องพร้อมสำรับอาหารมื้อพิเศษ
“บ่าวมีข้าวต้มและใบอี้หมู่เฉ่า[1]ทอดกับไข่เป็ดเปลือกเขียวมาให้เ้าค่ะ”
ใบอี้หมู่เฉ่านี้สรรพคุณยามีรสขมนิดๆ ช่วยกระตุ้นการไหลเวียนเืและขับปัสสาวะ ขับสารพิษลดอาการบวมได้ จึงเหมาะแก่สตรีที่มีเืเดือน
“ใบยาที่ท่านอาสะใภ้มักต้มดื่มแทนชาทุกเดือนน่ะหรือ”
นอกจากใบอี้หมู่เฉ่าญาติทั้งสองยังต้มต้นซัวฉ่าว[2]ซึ่งมีสรรพคุณปรับลมปราณขับเืประจำเดือน ลดอาการปวดท้อง เป็กาๆ ให้หวงจิ่วหลินดื่มด้วย
“ใช่เ้าค่ะถ้าเืลมไหลเวียนไม่ดี จะอึดอัดไม่สบายตัว คุณหนูก็กินมากๆ หน่อยนะเ้าคะ”เหนียงเซียงรู้ว่าคุณหนูไม่ชอบกินผักสีเขียวเท่าไร
เด็กหญิงตอบรับความห่วงใยของแม่ครัวด้วยการลุกลงจากเตียงนอกจากข้าวต้มกำลังอุ่นได้ที่ บวกกับผัดใบอี้หมู่เฉ่า ยังมีเนื้อปลาตุ๋นอีกหนึ่งถ้วยขณะที่นางกำลังละเลียดอาหารค่ำอย่างช้าๆเหนียงเซียงก็มองอย่างปลาบปลื้มกับการเจริญเติบโตของคุณหนูที่เห็นั้แ่แบเบาะ
[1]รู้จักกันในชื่อกัญชาจีน
[2]หญ้าแห้วหมู
2K
![สมรสพระราชทาน บันดาลรัก [สามพี่น้องตระกูลหาน]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719672027_8412571.webp)
