สถานการณ์ล่าสุดของเมืองหลวงเบลซ...
ฝูงมอสเตอร์กำลังเข้าใกล้เมืองหลวงมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ผู้เล่นบนกำแพงต่างก็จับอาวุธของตัวเองไว้แน่น พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงเพราะความหวาดกลัวและตื่นเต้น ขณะที่ฝูงมอนเตอร์เริ่มคืบคลานข้ามาจนถึงระยะโจมตีของหลายๆอาชีพแล้ว เสียงของผู้นำแต่ละกลุ่มจึงดังขั้นเพื่อสั่งการณ์ทันที
"สมาคมนักธนูเตรียมพร้อม.... โจมตี!!!"
เสียงของหัวหน้าสมาคมนักธนูดังขึ้น พวกเขาประจำการอยู่บนกำแพงทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง พอได้รับคำสั่ง..สมาชิกของสมาคมนักธนูก็ระดมยิงลูกธนูออกไปทันที ลูกธนูจำนวนมากมายมหาศาลจนนับไม่หวาดไม่ไหวพุ่งทะลวงฝ่าความมืดมิดในยามค่ำคืน ตรงไปยังฝูงมอนสเตอร์เสมือนดั่งสายฝนที่โหมกระหน่ำ
ฉึกๆๆๆๆๆ!!!!"
ก๊าซซซซซ!!!!
ฝูงมอสเตอร์ที่อยู่ด้านหน้าต่างล้มตายเป็จำนวนมาก ซากศพของพวกมันแต่ละตัวล้วนมีลูกธนูปักอยู่ตามร่างกายเต็มไปหมด ส่วนทางด้านกำแพงทิศเหนือเองก็เริ่มลงเมือแล้วเช่นกัน
"สมาคมนักเวทย์ลงมือได้!!!!!"
ฝั่งของนักเวทย์ก็เริ่มลงมือแล้วเช่นกัน ชายคนหนึ่งที่คอยสั่งการณ์พวกเขาเดินออกมาที่ขอบกำแพงอย่างช้าๆ เขาจับคฑาแล้วชูมือทั้งสองข้างขึ้น ก่อนจะร่ายเวทที่แรงที่สุดของตัวเองออกมา
"ด้วยพลังแห่งเปลวเพลิงอันศักดิสิทธิ์.. พลังที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้ ขอให้ท่านจงสถิตย์และมอบพลังให้แก่อาวุธคู่กายของข้า เพื่อให้ข้าได้ทำลายล้างกองทัพศัตรูเบื้องหน้านี้ให้หมดสิ้น..."
สิ้นเสียงของชายที่เป็หัวหน้าสมาคมนักเวทย์ ปรากฏลูกไฟขนาดใหญ่หลายสิบหลายร้อยลูก ร่วงหล่นลงมาจากบนฟ้าตกลงมาใส่ฝูงมอสเตอร์ข้างล่าง เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำได้ลุกไหม้อย่างรวดเร็ว แค่เพียงสกิลเดียวของเขามอสเตอร์หลายร้อยหลายพันตัว ต่างก็กลายเป็ซากศพสีดำส่งกลิ่นเหม็นไหม้ทันที
การตกตายของมอนสเตอร์หลายพันตัวเพียงไม่กี่นาทีดูเหมือนจะเรียกจวัญกำลังใจให้ฝั่งของผู้เล่นไม่น้อย แต่ทว่าฝั่งของมอนสเตอร์กลับไม่แสดงความหวาดกลัวหรือใใดๆเลย ซึ่งทันทีที่มอสเตอร์แถวหน้าตาย พวกที่อยู่ด้านหลังก็จะเข้ามาแทนที่อีกครั้งเป็แบบนี้เรื่อยๆ
และด้วยจำนวนที่มากมายมหาศาลของพวกมัน ทำให้การบุกไม่ได้ช้าลงเลยแม้แต่น้อย พวกมันเข้ามาใกล้เมืองหลวงเบลซมากขึ้นเรื่อยๆ นับเป็สถานการณ์ไม่ดีนัก ดังนั้นจึงทำให้กองกำลังที่เป็ที่จับตามองที่สุดในาครั้งนี้หรือสมาคมนักฆ่า เริ่มเคลื่อนไหวและเข้าปะทะกับฝูงมอนสเตอร์ตามคำสั่งของกันต์ทันที
"สมาคมนักฆ่าไป!!!!"
เงาสีดำพุ่งทะยานออกไปเป็จำนวนมากมายมหาศาล ภาพของเหล่าสมาคมนักฆ่าที่พุ่งตัวออกไปอย่างมีระเบียบและทรงพลังนั้น สร้างความประทับใจและเกรงกลัวขึ้นในใจของทุกๆคน ที่เข้าร่วมาในครั้งนี้ได้เป็อย่างมาก โดยเฉพาะขุมกำลังต่างๆในเมืองเบลซ ที่คิดจะหาเื่สมาคมนักฆ่าก่อนหน้านี้ ต่างก็ตัดใจและโล่งใจที่ไม่ได้ไปหาเื่สมาคมที่มีสมาชิกเกือบ2ล้านคนเช่นนี้
หลังจากสมาคมนักฆ่าเคลื่อนไหว สามาคมสายประชิดอื่นๆต่างก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน ฝูงมอสเตอร์ด้านล่างแต่ละตัวทั้งแข็งแกร่งและดุร้ายมาก พวกมันไม่มีความหวาดกลัวอยู่ในจิตใจเลย พวกมันใช้ร่างกายตัวเองเป็ทั้งเกราะและอาวุธทำให้สายประชิดค่อนข้างจะลำบากเมื่อเข้าปะทะกับพวกมันตรงๆ
โฮกกกกกกกกก!!!
มอสเตอร์ระดับาาจำนวนหนึ่งเริ่มบุกทะลวงมาจนถึงกำแพงเมืองแล้วในตอนนี้ พวกมันวิ่งมาด้วยความเร็วและกระแทกเข้ากำแพงซ้ำๆ จนผู้เล่นที่อยู่บนกำแพงบางคนถึงกับผลัดตกลงมาด้วยแรงกระแทกนั้น
"สมาคมนักฝักสัตว์ตามผมมา เราจะไปเก็บพวกมอสเตอร์ที่หลุดออกมาจนถึงกำแพงเมือง"
ณ.เวลานี้หลายๆฝ่ายต่างก็ช่วยเหลือกันอย่างเต็มที่ แต่ดูเหมือนจำนวนของมอสเตอร์จะไม่ค่อยลดลงเลย ในขณะที่ฝ่ายของผู้เล่นกลับลดลงเรื่อยๆ ส่วนกันต์เขายังไม่คิดจะลงมือในตอนนี้ เขารอดูความเคลื่อนไหวของมอสเตอร์ระดับจักรพรรดิและราชันอยู่เงียบๆ
"จับััได้ไหม ทั้งสอง.."
กันต์ลองถามสัตว์อสูรของเขาดู จึงได้รู้ว่าทั้งสองตัวนั้นกำลังลอยตัวอยู่บนท้องฟ้าเพื่อเฝ้าดูสถานการณ์ในสนามรบการต่อสู้ดำเนินมาทั้งคืน..จนพระอาทิตย์ของวันใหม่เริ่มจะโผล่พ้นขึ้นมาอีกครั้ง แสงแดดยามเช้าที่คืบคลานเริ่มสาดส่องลงมายังสนามรบทำให้มองเห็น อาคารต่างๆที่พังยับเยิน กำแพงเมืองปรากฏรูขนาดใหญ่ที่เกิดจากการพุ่งชนของมอสเตอร์มากมาย ทั้งผู้เล่นและNPC ต่างก็เสียชีวิตเป็จำนวนมาก นับเป็สถานการณ์ที่สิ้นหวังมากสำหรับฝั่งผู้เล่น
"โนอาร์ ออกมาสังหารมอสเตอร์ระดับาาทิ้งให้หมด รอนานกว่านี้ไม่ได้แล้ว"
และในขณะที่ผู้เล่นกำลังจะสิ้นหวัง เพราะพวกเขาฆ่ามอสเตอร์ไปมากมายแต่ดูเหมือน จำนวนของพวกมันจะเหลืออยู่อีกเกือบครึ่ง พวกเขาจึงรู้สึกเหนื่อยล้าที่ต้องต่อสู้กันมาทั้งคืน หลายๆคนก็เริ่มคิดที่จะยอมแพ้แล้วแต่ในตอนนั้นเอง..
โฮกกกกกกกกกกกก!!!!!!!
เสียงร้องคำรามของสัตว์อสูรที่ดังกว่าครั้งไหนๆในาครั้งนี้ ดังกึงก้องขึ้นก่อนจะปรากฏเป็ร่างของัสีดำทมิฬขนาดตัวมหึมา ที่กำลังยืนอยู่ข้างๆหัวหน้าสมาคมนักฆ่าเหมือนกำลังรอรับคำสั่งบางอย่าง หลังจากนั้นมันก็บินออกไปด้วยความเร็วแล้วคำรามขึ้นมาอีกครั้ง
เสียงคำรามครั้งนี้ดังกว่าครั้งแรกมาก พวกมอสเตอร์ระดับาาต่างหวาดกลัวและพยายามที่จะหลบหนี แต่..โนอาร์มีหรือจะยอมมันพ่นไฟออกมาจากปากของมัน เป็เปลวเพลิงสีดำที่ร้อนแรงและลุกลามอย่างรวดเร็ว ทำให้มอนสเตอร์จำนวนมากที่กำลังออกันหน้ากำแพงเมืองอยู่ถูกเผาจนเกลี้ยงในพริบตา
ส่วนมอสเตอร์ตัวไหนที่มีฝีมือหน่อย จนสามารถหลบการโจมตีของโนอาร์ได้ใน แต่ถ้ามันเผลอไปสกิดโดนซากศพของมอนสเตอร์ข้างๆแม้เพียงนิดเดียว เปลวเพลิงสีดำที่กำลังลุกไหม้ก็จะลุกลามมาที่มันและเผามันจนกลายเป็ขี้เถ้าทันที
"โอ้!!!นั้นสัตว์อสูรของหัวหน้าสมาคมนักฆ่านิ สุดยอด!!"
"แข็งแกร่งมาก.. มันเลื่อนระดับมาชั้นจักพรรดิแล้วเหรอ?"
"เห้ยๆอย่ามั่วแต่พูดลุยเข้าไปพร้อมัตัวนั้นเลยลุย!!!!!!!!"
ตอนนี้ผู้เล่นหลายๆคนเริ่มกลับมามีกำลังใจและพร้อมจะต่อสู่อีกครั้ง เพราะการปรากฏตัวของโนอาร์ ทำให้สถานการณ์ที่เคยเสียเปรียบกลับมาเป็ฝ่ายได้เปรียบอย่างรวดเร็ว
"นั้นซินะ.. สัตว์อสูรรับใช้ของมันในที่สุดก็ออกมา บาสเตียนข้ายกมันให้เ้า.." ชายที่ชื่อร็อคโก้เอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า
"ได้ท่านร็อคโก้ข้าจัดการเอง"
ตึง!!!!!!!!!!!!
....
ในขณะที่ผู้เล่นหลายๆคนกำลังดีใจอยู่กับการปรากฏตัวของโนอาร์อยู่นั้น.. จู่ๆร่างของพวกเขาก็ทรุดกองลงบนพื้นโดยไม่สามารถขยับตัวได้ ร่างกายนั้นหนักอึ้งอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน หลายๆคนพยายามมองหาสาเหตุต่างๆนาๆทั้งพยายามที่จะลุกแต่ก็ไม่เป็ผล จนในที่สุดสายตาของผู้เล่นมากมายก็ไปหยุดอยู่ที่.. บนหัวของัสีดำทมิฬโดยไม่ได้ตั้งใจ..
"ตาย!!!!!"
บาสเตียนที่ตอนนี้จู่ๆก็มาโผล่ขึ้นที่บนหัวของโนอาร์ มันะโเสียงดังลั่นพร้อมปลดปล่อยพลังออกมาเพื่อหวังจะกดดันโนอาร์ให้เคลื่อนไหวได้ลำบากขึ้น มันต่อยเข้าไปที่หัวอันใหญ่โตของโนอาร์ดัง..
เปรี้ยง!!!!!!!!!!!!!!!!
ร่างอันใหญ่โตของโนอาร์ปลิ้วกระเด็นไปชนเข้ากับกำแพงเมืองอย่างแรง ทำให้กำแพงเมืองอันแข็งแกร่งพังทะลายลงครืน ภาพที่เห็นสร้างความใให้ทางฝ่ายผู้เล่นเป็อย่างมาก
"เหอะไม่เห็นจะเก่งเลย.." บาสเตียนที่กำลังได้เปรียบเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง
"ฮ่าาๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
แต่แล้วจู่ๆโนอาร์ที่เป็ฝ่ายเสียเปรียบก็หัวเราะขึ้นมา มันเริ่มปลดปล่อยพลังออร่าสีดำทมิฬออกมามากมาย บาสเตียนที่เห็นแบบนั้นก็เกิดความกลัวขึ้นมาทันที เพราะมันรู้ดีว่าเผ่าพันธุ์ัทมิฬนั้นแข็งแกร่งเพียงใด
"ทำไม..ทำไมตัวตนแบบเ้าถึงมาอยู่ในสถานที่แบบนี้ได้?"
บาสเตียนและพวกรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย อันที่จริงพวกมันไม่ได้รู้เลยว่ากันต์ก็คือชิน เพราะตัวตนของชินได้หายไปนานแล้ว และการจะไม่รู้ข้อมูลอะไรของกันต์เลยจึงถือว่าไม่แปลกนัก เพราะพวกมันเพียงคิดว่ากันต์เป็เพียงมนุษย์ชั้นต่ำคนหนึ่งที่บังเอิญได้ของที่พวกมันอยากได้ จึงไม่จำเป็ที่จะต้องสืบหาข้อมูลอะไรให้มากมาย
"อสูรชั้นต่ำแบบเ้า.. ไม่มีสิทธ์มาตั้งคำถามกับข้า!!!!"
หลังจากที่ออร่าสีดำทมิฬซึ่งปกคลุมรอบๆกายัขนาดมหึมาได้หายไป ด้านหน้าของบาสเตียนก็พลันปรากฏร่างมนุษย์ของโนอาร์ขึ้นมาแทนที่ โนอาร์ตอนนี้ผมที่เคยขาวเปลี่ยนเป็สีดำ ดวงตาสีแดงเืก็กลับหลายเป็สีดำทั้งดวงทำให้โนอาร์ในตอนนี้ดูน่ากลัวเป็อย่างมาก
"ตาย!!!!!!!!!!!" โนอาร์อ้าปากพร้อมกับปลดปล่อยเพลิงสีดำลูกเล็กๆออกมา ลูกไฟนั้นถูกปล่อยออกมาด้วยความเร็วที่มากเกินกว่าบาสเตียนจะหลบได้
ตูมมมม!!!! เสียงดังสนั่นหวั่นไหว..
พื้นที่ๆบาสเตียนกำลังยืนอยู่หายไปทันที ส่วนมอสเตอร์หรือผู้เล่นที่อยู่แถวๆนั้นต่างก็โดนลูกหลงไปด้วย เพราะโนอาร์มันไม่ได้สนใจเลยว่ามนุษย์หน้าไหนจะโดนไปด้วย ภาพที่เห็นทำให้ผู้เล่นที่คิดจะเข้ามาช่วยโนอาร์ ต่างพากันวิ่งหนีตายกลับไปในเขตของเมืองหลวงทันที
"ไอ้ับ้านั้นไม่สนใจพวกเดียวกันเลย" เสียงบ่นเบาๆของหลายๆคนหลุดออกมา แต่โนอาร์ก็ยังได้ยินแต่มันก็ไม่ได้ให้ความสนใจอะไร เพราะนอกจากกันต์แล้วมนุษย์ทุกคนไม่เคยอยู่ในสายตาอันหยิ่งผยองของมันเลย
....
เมื่อกลุ่มควันและเศษฝุ่นดินที่ลอยคละคลุ้งเริ่มหายไป.. ตรงกลางหลุมขนาดใหญ่ก็ค่อยๆปรากฏร่างของบาสเตียนขึ้นมาร่างของบาสเตียนเต็มไปด้วยาแ แขนขวาของมันขาดออกไปข้างหนึ่ง ทำให้ความน่ากลัวและเกรงขามของมันก่อนหน้านี้หายวับไปจนหมดสิ้น
"หนอยแกอย่าคิดว่าจะจบง่ายๆ ย๊ากกกกกก!!!!"
มันคำรามเสียงดังลั่นอีกครั้ง.. แล้วเื่ราวอันแปลกประหลาดก็พลันเกิดขึ้น เมื่อแขนขวาที่เคยขาดค่อยๆงอกขึ้นมาพร้อมกับความเร็วที่เพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ฟุบ..มันหายตัวไปอย่างรวดเร็วก่อนจะมาปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของโนอาร์ พร้อมแตะเข้าไปที่ใบหน้าของโนอาร์อย่างแรง
"อ๊ากกกกก!!ไอ้อสูรบัดซบเ้าต้องตาย!"
ทั้งคู่ต่อสู้กันได้อย่างสูสี แต่ด้วยความสูงศักดิ์ของสายเืและระดับเลเวลที่สูงกว่าของโนอาร์ ทำให้ร่างของโนอาร์ยิ่งสู้ยิ่งเปลี่ยนแปลง ทั่วทั้งร่างเริ่มปรากฏเกล็ดัสีดำออกมาปกคลุม รวมไปถึงปีกสองข้างขนาดใหญ่ เขาทั้งสองข้างและหาง ซึ่งมันเป็ร่างเดียวกันกับ..ที่กันต์เคยเห็นมาแล้วครั้งหนึ่ง ตอนทำทำพันธสัญญากับโนอาร์ในครั้งแรก และด้วยร่างนี้ทั้งพลังและความเร็วของโนอาร์จึงเพิ่มขึ้นอีกเป็เท่าตัว
ฟุบ!!!!
โนอาร์เพียงแค่ขยับปลายเท้าร่างของมันก็หายไปจากสายตาของบาสเตียนทันที แต่ด้วยความสามารถของบาสเตียนมันรีบก้มหัวลง วูบ!!!!!!! หางัขนาดใหญ่ฟาดเฉียดหัวของมันไปเพียงเล็กน้อย ทำให้มันรอดตายไปได้อีกครั้ง
ฟุบ!!!
ด้วยความเร็วของทั้งคู่ที่ไม่ต่างกันมากทำให้ทั้งสอง ต่างมองเห็นความเคลื่อนไหนของกันและกันได้ แต่คนที่มองดูจะเห็นพวกเขาหายตัวแล้วไปโผล่อีกที่แทน บาสเตียนยกมือขึ้นมา มันเกรงพลังจนมือของมันกลายเป็มือของอสูรที่แสนน่าเกลียดสีดำที่แหลมคม มันพุ่งมาในระยะประชิดพร้อมกับใช้มือ.. แทงจ้วงเข้าไปยังหัวใจของโนอาร์อย่างแม่นยำ
ฉึก!!!! เสียงฉึกดังขึ้นพร้อมๆกับรอยยิ้มของผู้ชน่ะ บาสเตียนยิ้มออกมาอย่างอวดดี แต่..ก่อนที่มันจะทันได้ใจไปมากกว่านี้มันกลับเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ที่ผิดสังเกต..
"ทำไม....ทำไมแทงไปไม่ถึงหัวใจของมัน?"
ที่จริงโนอาร์แกล้งเผยจุดอ่อนให้มันเห็นเพื่อหลอกล่อให้มันมาติดกับ แต่เหมือนจะได้ผลเกินคาด โนอาร์คว้าจับไปที่แขนอีกข้างที่เหลือของมัน ส่วนอีกข้างหรือข้างที่กำลังเสียงคาอกนั้นมันไม่สามารถดึงออกมาได้ เพราะโนอาร์ได้ทำการเกรงกล้ามเนื้อเพื่อให้กล้ามเนื้อหดตัวแล้วรั้งแขนข้างนั้นเอาไว้แล้ว
ดวงตาของโนอาร์ปรากฏรังสีฆ่าฟันที่รุนแรงออกมา ในขณะที่กำลังจ้องมองไปยังใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสับสนของบาสเตียน..
"ตายได้แล้วไอ้อสูรชั้นต่ำ!!!"
ดาบเล่มยาวถูกเรียกออกมาเพื่อเตรียมตัว.. ที่จะตัดหัวของบาสเตียน บาสเตียนจึงรีบใช้ทักษะของมันเพื่อที่จะหนีเอาตัวรอดมันจ้องไปยังดวงตาของโนอาร์ เพื่อใช้ทักษะลับของมัน ฉับ!!!! แต่ดูเหมือนมันจะช้าไป ตอนนี้หัวของมันได้หลุดออกมาจากร่างเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนโนอาร์มันไม่ได้ประมาทศัตรูผู้นี้ มันอ้าปากอีกครั้งเพื่อพ่นไฟเผ่าร่างของบาสเตียนให้กลายเป็ผุยผง
"นายท่านข้าทำสำเร็จแล้ว..." โนอาร์ในตอนนี้เหนื่อยอย่างมาก เพราะมันได้ใช้พลังไปจนหมดสิ้นแล้ว
"เหอะไม่ได้เื่" ร็อคโก้ที่เห็นบาสเตียนพ่ายแพ้ จึงอดไม่ได้ที่จะพูดสบถออกมา
......
"เฮือก!!!" ในขณะที่โนอาร์กำลังจะหันหลังและกลับไปหากันต์ จู่ๆร่างของโนอาร์ก็ขยับไม่ได้
"กลับมาโนอาร์!!!" กันต์ที่รับรู้ถึงความผิดปกติได้ก่อนใคร.. จึงเรียกตัวโนอาร์กลับเข้ารอยสักทันที แต่..มันก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผล
"ตายซะเ้าัตัวน้อย..." ร็อคโก้เริ่มลอยตัวเข้ามาหาโนอาร์ช้าๆโดยไม่รีบร้อนอะไรนัก ทำให้กันต์ขนลุกซู่ทั่วร่างกันต์ในตอนนี้ไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว เขารีบเปิดไผ่ใบสุดท้ายที่มีทันที
"เอ็มม่าออกมา!!" หลังจากที่กันต์พูดจบ ด้านหน้าก็พลันปรากฏหญิงสาวที่เต็มไปด้วยเสน่ห์แสนยั่วยวนออกมาหญิงสาวคนนี้มีผมสีม่วง ดวงตาสีเดียวกัน ใบหน้าคมเข้ม และรูปร่างที่สมส่วน
"เห้ย!!หัวหน้าสมาคมนักฆ่า มันมีสัตว์อสูรระดับจักพรรดิกี่ตัวว่ะ?" ทันทีที่เอ็มม่าปราะกฏ ทุกสายตาก็จับจ้องไปที่เธอทันที
"ไปช่วยโนอาร์เร็วเข้าเอ็มม่า!!!" ร็อคโก้เหมือนจะไม่ได้สนใจเอ็มม่านัก มันเปลี่ยนจากค่อยๆลอยเป็พุ่งตัวเข้าไปหาโนอาร์ทันที เพียงเสี้ยววิมันก็มาปรากฏอยู่ด้านหลังของโนอาร์ แล้วใช้มือจับหมับไปที่หัวของโนอาร์แล้วออกแรงบีบช้าๆ
"อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!!"
โนอาร์ไม่หลงเหลือแรงพอจะสู้แล้วในตอนนี้ มันร้องออกมาด้วยความเ็ปและทรมาน โพล๊ะ!!! และในที่สุดหัวของโนอาร์ก็แตกออก พร้อมๆกับร่างที่ไร้ลมหายใจนั้นได้ร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่าง ก่อนจะชักกระตุกอยู่สองสามครั้งแล้วก็นอนแน่นิ่งไป..
"ไม่!!!!!!!!!!!!"