ตอนที่2
แอบมองพ่อสามีอาบน้ำ
“พิชญ์จะไม่ทานข้าวเช้าก่อนเหรอคะ”แพรวาเอ่ยถามสามีที่กำลังเดินไปทางประตูโดยไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียว
“ไม่ล่ะ ผมรีบไปทำงาน”
“แต่แพรทำของโปรดพิชญ์ไว้เยอะเลยนะคะ”
ทว่าพิชญ์กลับไม่หยุดฝีเท้าหรือหันมองเธอสักนิด เขาก้มหน้าวุ่นวายกับโทรศัพท์แล้วรีบขับรถออกไปทันทีในใจของแพรวาบังเกิดความรู้สึกวูบโหวงขึ้นมาสามีของเธอแปลกไปั้แ่สองสามเดือนก่อนที่ออกไปรับงานจากข้างนอกเขาไม่เคยเ็ากับเธอแบบนี้
แพรมองอาหารมากมายบนโต๊ะ เธอเป็สะใภ้ที่สามีพาเข้าบ้านหน้าที่ของเธอแค่ทำงานบ้านดูแลบ้านและทำอาหารให้สามีกับพ่อสามีเท่านั้น
“อ้าว ไอ้พิชญ์ออกไปทำอะไรแต่เช้า ่นี้ที่ไร่ก็ไม่มีงานอะไรนะ”พิทักษ์ที่ถอดเสื้อพาดไหล่ก้าวเข้ามาในห้องครัว
“แต่เห็นพิชญ์บอกว่ามีงานยุ่ง แพรไม่รู้เลยค่ะว่างานอะไร”ดวงตาคู่สวยไหววูบลงแต่พอเห็นมัดกล้ามสีน้ำตาลของพ่อสามีก็ทำเอาความเศร้าก่อนหน้าแทบมลายหายไป
“วันนี้มีน้ำพริกกะปิด้วยเหรอ ดีๆ ฉันชอบ” พิทักษ์ตวัดสายตาขึ้นทำเอาแพรวาที่มองร่างกำยำตาเยิ้มสะดุ้งเล็กน้อยเธอกลอกสายตากลับหันมาจับนู่นทำนี่มือเป็ระวิง
“ทำเยอะเลยค่ะ มื้อนี้คุณพ่อต้องช่วยกินแล้วล่ะค่ะ”แก้วนวลยังแดงระเรื่อ แทบไม่กล้าหันกลับไปมองพ่อสามี
“มีน้ำพริกกะปิก็ต้องมีแตงกวา” พิทักษ์หันไปเปิดตู้เย็น
คำพูดของพิทักษ์ทำเอาแพรวารีบหันขวับมามองวันนี้เธอคิดว่าจะจัดการกับแตงกวาลูกเมื่อวานเลยทำเมนูน้ำพริกกะปิแต่เธอยังไม่ทันได้ปอกแตงกวา
แพรวามองแตงกวาในมือพ่อสามีสองสามลูกมีลูกใหญ่ยาวลูกหนึ่งที่สีออกเหลืองไม่ค่อยสด และเธอรู้ได้ทันทีว่าลูกนั้นเป็ลูกที่เธอใช้ช่วยตัวเองเมื่อวาน
“ลูกนี้ดูเหมือนไม่ค่อยสด เอามากินก่อนแล้วกัน”พูดจบพิทักษ์ก็หยิบลูกนั้นมากัดกินทันที แพรวาได้แต่อ้าปากค้างพูดไม่ออกสักคำเพราะไม่รู้จะพูดอย่างไรดี
“มะ ไม่ล้างก่อนเหรอคะ”ใบหน้าของแพรวายิ่งแดงก่ำเมื่อคิดว่าแตงกวาที่อยู่ในปากพ่อสามีเป็ลูกเดียวกันกับที่มันกระแทกเข้ารูเธอเมื่อคืน
“ไม่ต้องหรอก เด็ดจากสวนเราไม่พ่นยาอยู่ละลูกอื่นหนูแพรก็เอาไปล้างเถอะเดี๋ยวลูกนี้ฉันกินเอง”
แพรวารับแตงกวามาล้างด้วยท่าทางเงอะงะ เสียงกัดแตงกวากรอบๆ กลับทำให้เธอรู้สึกเสียวแปลบตรงท้องน้อย
พิทักษ์มองบั้นท้ายอวบของลูกสะใภ้ขณะกัดกินแตงกวาไปด้วย นึกเสียดายแทนไอ้พิชญ์ลูกชายที่มีเมียสวยขนาดนี้แทนที่จะดูแลเอาอกเอาใจให้ดีๆแต่นี่กลับปล่อยให้เมียเหงาจนแอบเดินออกจากห้องดึกๆ ดื่นๆมาใช้แตงกวาช่วยตัวเอง
ถ้าเป็เขาจะดูแลเป็อย่างดี จะเอาทั้งวันทั้งคืนไม่ให้เธอทำอะไรเลยนอกจากนอนรอให้เขาไปตอกตำ
“สะ เสร็จแล้วค่ะ มากินข้าวเถอะค่ะ”จังหวะที่หันมาสบตาร้อนแรงของพ่อสามีทำเอาเธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งร่าง
“อืม”
แพรวาเหลือบมองพ่อสามีที่ตักข้าวกินคำโตดูอย่างไรพ่อสามีก็ไม่เหมือนพิชญ์สามีของเธอ พิชญ์ใบหน้าค่อนไปทางสำอางรูปร่างก็ไม่ได้สูงใหญ่มาก ผิดกับพ่อสามีที่มีใบหน้าคมคร้าม กรามเป็สันชัดเจนรูปร่างยังสูงใหญ่กำยำ มีกลิ่นอายความเป็ชายชาตรีอยากรู้จริงถ้าทำเื่อย่างว่าจะเร่าร้อนขนาดไหน
“ไม่กินเหรอหนูแพร”
“กะ กินค่ะ” ใบหน้าของแพรวาร้อนวูบวาบ เธอรีบหลุบสายตาลามกของตัวเองลงนึกเขินอายตัวเองที่ไม่วายมองหน้าพ่อสามีแล้วคิดแต่เื่แบบนั้น
หลังจากกกินข้าวเช้าเสร็จพ่อสามีก็ออกไปทำงานออกแรงที่สวนส่วนแพรวาที่เป็สะใภ้ก็หางานบ้านทำ เธอซักผ้าถูบ้านความจริงเื่พวกนี้พ่อสามีบอกให้จ้างแม่บ้านก็ได้จะได้ไม่ให้เธอเหนื่อยแต่เธอยืนยันจะทำ ไม่อยากนั่งๆ นอนๆ ทำตัวไร้ประโยชน์ เพราะค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ภายในบ้านเป็พ่อสามีของเธอออกทั้งหมดไม่เพียงเท่านั้นบางครั้งยังเอาเงินให้เธอไปใช้สอยส่วนตัวอีกส่วนสามีเธอนั้นลำพังแค่ใช้ส่วนตัวของเขาก็แทบไม่พอ แทบไม่เคยหยิบยื่นให้เธอเพราะคิดว่าเธอคงไม่จำเป็ต้องใช้
“ผักหมดแล้วสินะ”
แพรวาตรวจของในตู้เย็น ก่อนจะเดินไปหยิบตะกร้าแล้วไปเก็บผักในสวนพ่อสามีของเธอมีไร่สวนขนาดใหญ่ ปลูกผลไม้หลายชนิดส่งออกขาย ทำให้เขามีฐานะพอสมควร
ส่วนสวนผักก็ปลูกกินไร่เล็กๆ ขนาดพอแบ่งกินในบ้านและแบ่งคนงานได้ตลอด
แพรวาเดินเก็บผักออกมาเรื่อยๆ พอให้ได้ใช้สักสองสามวันถึงจะบอกว่าเป็สวนผักเล็กๆ แต่ก็กว้างกว่าสวนผักครัวเรือนบ้านอื่นๆ
ในตะกร้าได้ผักพอประมาณแล้ว ขาดแต่มะระเห็นพ่อสามีอยากกินต้มจืดมะระวันนนี้ต้องเก็บไปสักสองสามลูก
จ๋อม!
เสียงน้ำดังจากลำธารเล็กๆที่อยู่ไม่ไกลเรียกให้แพรวาหันไปมองด้วยความสงสัยเธอก็เจอเข้ากับร่างของพ่อสามีมีที่กำลังอาบน้ำในลำธาร
ร่างสูงกวักน้ำและขัดตัวด้วยก้อนหินสากๆ ทั้งตัวมีแต่ผ้าขาวม้าพันรอบเอวแค่ตัวเดียวที่ตอนนี้มันแนบไปกับส่วนล่างทำให้เห็นอะไรต่อมิอะไรปูนนูนขึ้นมา
‘อึก... ใหญ่จัง’
ตอนแรกแพรวาจะเดินกลับแต่ก็เปลี่ยนใจเดินไปหลบหลังต้นไม้แล้วแอบมองพ่อสามีอาบน้ำ
มือหนาขัดนูนนี่นั่นอย่างทะมัดทแมงบ้างล้วงบ้างขัดจนส่วนลับโผล่หัวให้เห็นวับๆ แวมๆ แพรวากัดฟันมองตาเขม็งด้วยความลืมตัวจ้องมองแท่งยาวว่ามันจะใหญ่ยาวขนาดไหน
เหมือนว่าผ้าขาวม้าจะรู้ใจคนแอบมอง จู่ๆมันก็หลุดลงออกจากร่างแกร่งเผยแกนกายอันใหญ่ยาวผงกหัวขึ้นมาให้เธอเชยชม
‘ซี๊ด... ใหญ่มาก’ ดวงตาของแพรวาเบิกกว้าจ้องท่อนลำยาวตาเขม็งมันใหญ่พอๆ กับแขนของเธอ รอบลำยังเต็มไปด้วยเส้นเืปูดนูนเหมือนลูกมะระปลายหัวบานสีคล้ำไปทั้งลำ
สะใภ้ขี้เหงาลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่รู้สึกเสียวแปล๊บตรงน้องสาวขึ้นมาวูบหนึ่ง
เธอจ้องมือพ่อผัวใช้มือรูดสาวแกนกาย แรกๆ ก็เหมือนจะทำความสะอาดแต่ไม่รู้อย่างไร ไปๆ มาๆ ก็ชักรูดช่วยตัวเองเสียอย่างนั้น
“อ่าส์...” เสียงคำรามทุ้มต่ำใบหน้าคมเหยเกยดูเซ็กซี่เร่าร้อนจนใจกลางสาวของเธอเต้นตุ๊บๆ
ใจจริงแพรวาก็อยากดูต่อให้เสร็จแต่ตอนนี้เธอรู้สึกคันตรงนั้นจนอยากจะหาอะไรสักอยากมากระแทกรูให้หายอยาก
หญิงสาวกวาดตามองรอบตัว ก่อนจะไปหยุดตรงลูกมะระที่เธอยังไม่ได้เก็บมีลูกหนึ่งที่มันทั้งใหญ่ทั้งยาว พอๆ กับแท่งเอ็นของพ่อผัวของเธอ
แพรวาชำเลืองมองพ่อผัวครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินย่องออกจากหลังต้นไม้ แล้วเด็ดลูกมะระสองสามลูก แล้วกลับเข้าบ้านไป