“มึง!” พันดาวไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดีสองเท้าก้าวเดินวนเวียนไปมามือหนึ่งถือโทรศัพท์ไว้แนบใบหู อีกมือก็ยกขึ้นกัดเล็บตัวเองด้วยความพลั้งเผลอเธอขมวดคิ้วเข้าหากันขณะสายตาก็เหลือบแลไปยังร่างหนาใหญ่ที่ยังยืนอยู่ใกล้กับตัวรถอย่างระแวดระวังเพราะกลัวเขาจะเดินตามมาฟังเื่ที่เธอจะสนทนากับกลทีป์
“อะไรของมึงวะดาวทำอย่างกับมีเื่ร้ายแรงเกิดขึ้นอย่างนั้นแหละ”
“พี่เหนือมาหากูที่บ้านมึงว่าร้ายแรงไหมล่ะ” ถึงจะอยู่ค่อนข้างไกล หากพันดาวก็ยังเลือกที่จะพูดเสียงเบากับเพื่อนป้องกันเอาไว้ก่อนเป็ดีที่สุด...ดีกว่าเื่มันแย่แล้วมาแก้ทีหลังมันไม่ง่ายเลยสักนิด
“ก็แค่พี่เหนือมาหาที่บ้านหือ! อะไรนะ มึงพูดใหม่อีกครั้งได้ไหมวะดาว ใคร...ใครมาหามึงถึงที่บ้านนะ”ปลายสายเอ่ยถามด้วยความแปลกใจอย่างยิ่งยวด
“เออ...อย่างที่ได้ยินนั่นแหละพี่เหนือมาหากูที่บ้าน ย้ำด้วยนะว่า ‘พี่จะมาหาคู่หมั้นบ้าง ไม่ได้เหรอ’ มึงคิดดูตอนที่กูได้ยินนะ แม่ง! เกือบจะพลัดตกจากเก้าอี้แปลกใจจนคิดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่เลยมึง”
“กูว่ามันชักจะแปลกแล้วนะดาวทำไมพักนี้อีตาพี่เหนือตามติดมึงจัง มึงไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่าวะ แต่อันนี้ไม่น่าจะใช่เพราะมึงไปทำให้เขาไม่พอใจและรำคาญบ่อยมากหรือว่ามึงไปทำอะไรให้อีตาพี่เหนือมันสนใจจนเกิดความรู้สึกว่ามึงมันน่าพิศวาสขึ้นมาวะดาว”
สิ้นคำพูดเพื่อน พันดาวอึ้งอยู่พักใหญ่ก่อนจะส่ายศีรษะเพราะรู้สึกว่าคำพูดของกลทีป์มันยังไม่ถูกต้อง แต่ถ้าจะมีเหตุให้เขาตามติดเธอมันก็น่าจะ...
“หรือเพราะวันนั้น”พันดาวหลุดปากออกมาเสียงเบา
“วันนั้นวันไหน...มึงไปทำอะไรอีตาพี่เหนือมา”
“ก็วัน...วันที่กูตัดสินใจที่จะยุติเื่ระหว่างฉันกับพี่เหนือไงหนึ่งวันนั้นกูเอาแหวนหมั้นไปคืน...พอดีว่าเขาไม่ให้กูเจอแล้วมันก็บังเอิญว่ากูได้เจอกับพี่เหนือตอนที่กำลังจะออกไปข้างนอกกูก็เลยคืนมันตรงนั้นเลย...แบบว่ามันก็มีคนอยู่กันหลายคน” พันดาวบอกไปเสียงเบา
“ฉิบหาย!” กลทีป์หลุดปากออกมาทันทีที่ได้ฟังคำบอกกล่าวของเพื่อนจบ“มึงทำให้พี่เหนือเสียหน้าต่อหน้าคนมากมาย พี่เหนือเลยจะเอาคืนมึง...ใช่ไหมวะ”แต่คนอย่างแดนเหนือนี่นะ จะเอาคืนพันดาวเพราะเื่เสียหน้าแค่เล็กน้อยทำไมเขารู้สึกว่ามันไม่ใช่ มันจะต้องมีอะไรมากไปกว่านั้น เพียงแค่เขาและพันดาวยังนึกไม่ถึงและคิดไม่ออกเท่านั้น
“เออ...ตอนนี้เื่นั้นช่างมันก่อนเถอะตอนนี้มึงช่วยกูคิดก่อน จะหาทางปลีกตัวจากพี่เหนือไปหามึงได้ยังไง”บอกตามตรงว่าตอนนี้เธอหมดปัญญาแล้ว
“ทำไมต้องคิดให้มันวุ่นวายมึงก็บอกไปตามตรงว่ามีนัดกับกูไง ยิ่งมึงคิดว่าจะปฏิเสธไปยังไงมันยิ่งทำให้มึงดูมีพิรุธมากขึ้นเปล่าวะ”
“กูบอกเขาว่าจะไปซื้อของ”
“มึงก็บอกนัดกับกูไว้จะไปซื้อของด้วยกันไง”
“เออวะ” แม้จะรู้ว่าปลายสายไม่ได้เห็นแต่พันดาวพยักหน้ารับไป“ขอบใจนะมึง เดี๋ยวกูไปบอกพี่เหนือก่อน”
943
