ก้องภพ ยื่นมือไปคลำหาร่างคนตัวเล็ก ทั้งที่ยังไม่ลืมตา หวังจะดึงร่างบางเข้ากอด แต่ก็ต้องพบแต่ความว่างเปล่า จึงลืมตามองไปรอบๆ ห้อง ก็ไม่พบว่า คนธรส ได้อยู่ในห้อง ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นเดินไปดูในห้องน้ำ ก็ว่างเปล่า หยิบเสื้อและกางเกงมาสวมใส่แบบลวกๆ เดินลงไปชั้นล่างของบ้าน ก็ไม่เจอตัวเลย จึงเดินออกไปดูที่ชายหาด ก้องภพ ถอนหายใจโล่งอกออกมาทันทีที่เห็น คนธรส นั่งชันเขาอยู่บนพื้นทราย ตามองออกไปยังท้องทะเลอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา
หญิงสาวสวมเสื้อยืดสีฟ้าคอวี และกางเกงขาสั้นที่ขาว ดูแล้วช่างบอบบางเหลือเกิน หากวันใดที่ชายหนุ่มเผลอทำรุนแรงเข้า เ้าหล่อนจะไม่แตกหักเลยเหรอ
คนธรส มัวแต่คิดอะไรเพลิน จึงไม่ทันได้รู้ตัวว่า ก้องภพ เดินเข้ามาใกล้และนั่งลงข้างๆ
“อุ้ย!.. พี่ภพ ใหมดเลยค่ะ” คนธรส อุทานออกมาเสียงหลง
“พี่มาออกจะเสียงดัง เหม่อลอยไปถึงไหนเนี้ยเรา” ชายหนุ่มยื่นแขนแกร่งขึ้นไปพาดโอบกอดไหล่บอบบางไว้
“ตอนเช้าทะเลที่นี่สวยจังนะคะ” คนธรส หันไปบอกชายหนุ่มพร้อมส่งยิ้มหวานให้
ซึ่งยิ้มนี้สิที่ ก้องภพ อยากได้ และยังเคยอิจฉาคนอื่นที่ได้รับมันก่อนหน้านี้ด้วย มันช่างเป็รอยยิ้มที่เปิดโลกให้ดูสดใสสวยงามขึ้นมาทันตาเห็น และก็เป็ยิ้มที่ทำให้ชายหนุ่มอดใจไว้ไม่ไหวเช่นกัน จนต้องโน้มใบหน้าเข้าไปจูบลงที่ปากบางจิ้มลิ้มนั้น
“อรุณสวัสดิ์ ทูนหัว” ก้องภพ ถอนจูบออกพร้อมกับกล่าวทักทายคนตัวเล็กในอ้อมแขนแกร่ง
คนธรส แก้มแดงระเรื่อขึ้นมา มองหน้าคนตัวโตอย่างอายๆ
“เอ่อ! พี่ภพ หิวหรือยังค่ะ เดี๋ยวรสไปทำอาหารเช้าก่อนดีกว่านะ” คนธรส บอกพร้อมกับลุกขึ้น
“เดี๋ยวพี่ไปช่วยรสทำอาหารด้วยแล้วกัน” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ยื่นมือใหญ่มาให้คนตัวเล็กฉุดดึงตัวให้ลุกขึ้น หญิงสาวจึงยื่นมือเรียวเล็กไปดึงมือใหญ่นั้นอย่างเสียไม่ได้
แต่แทนที่ชายหนุ่มจะลุกขึ้นตามแรงฉุดดึงของหญิงสาว กับเป็คนตัวเล็กซะเองที่ถูกแรงของชายหนุ่มฉุดรั้งให้ล้มลงไปนั่งเกยทับอยู่บนตักแทน
“อุ้ย! พี่ภพ คนบ้านี้ แกล้งกันนี้น่า” คนธรส ต่อว่าชายหนุ่ม พร้อมกับส่งค้อนให้วงใหญ่หนึ่งวง
“หึหึ! ช่วยไม่ได้ก็อยากน่ารักเองนี้น่า พี่ก็อดใจแกล้งไม่ไหวสิ” ก้องภพ หัวเราะ และเอ่ยหยอกเย้าคนตัวเล็กที่เกยนั่งอยู่บนตักแกร่ง
“บ้า!..น่ารักตรงไหนกัน” คนธรส พึมพำออกมาเบาๆ สายตามองสบกันนิ่งราวกับมีแรงพลังดึงดูดภายใน ก้องภพ เลื่อนมือใหญ่ข้างหนึ่งที่โอบอยู่ที่เอวบาง ขึ้นมาที่ท้ายทอยคนตัวเล็ก แล้วโน้มศีรษะให้เข้ามาใกล้ใบหน้าชายหนุ่มช้าๆ จนปากบางจิ้มลิ้มแนบสนิทชิดกับปากบางของเขา
ก้องภพ ค่อยๆ จูบซับปากบางจิ้มลิ้มอย่างนุ่มนวลแ่ๆ แล้วสอดลิ้มสากอุ่นร้อนลื่นของตน เข้าไปสำรวจหาความหวานที่อยู่ข้างในโพรงปากคนตัวเล็ก จนคนในอ้อมกอดสั่นสะท้านซาบซ่าน อ่อนระทวย เพราะความสยิวเสียวซาบซ่าน ที่ก่อตัวขึ้นอยู่ภายใน
“ไปทำอาหารกันดีกว่านะ เพราะถ้าขืนไม่ไปตอนนี้ มีหวังพี่คงต้องกินรสเป็อาหารเช้าแทนแน่เลย” ก้องภพ กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เมื่อถอนจูบออกจากปากบางจิ้มลิ้ม ซึ่งคำพูดของชายหนุ่มบวกกับการกระทำก่อนหน้านี้ ยิ่งทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงมากขึ้นกว่าเดิม จนลามไปถึงใบหูเลยทีเดียว
“บ้า! รสไม่ใช่อาหารนะคะ ถึงจะกินแล้วอิ่มได้น่ะ” คนธรส กล่าวตอบพร้อมกับลุกขึ้นจากตักแกร่งของชายหนุ่ม
“อิ่มได้สิ ถ้าไม่เชื่อ ให้พี่กินไหมล่ะ?” ก้องภพ เอ่ยถามด้วยสายตากรุ่มกริ่ม และพร้อมที่จะกินคนตัวเล็กได้ทุกเมื่อ
“ไม่เอาล่ะค่ะ รสไปทำอาหารให้พี่ทานดีกว่า” คนธรส หน้าร้อนเผ่าขึ้นมาอีก และทำอะไรไม่ถูกเอาเสียเลย จึงหันหลังเดินกลับเข้าบ้าน เพื่อเข้าครัวทำอาหารเช้า โดยที่สายตา ก้องภพ ยังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างบาง พร้อมกับลุกขึ้นยืน อมยิ้มอยู่ในที แล้วค่อยเยื้องย่างตามเข้าไปในบ้าน
๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗
2K
