สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 13

สวัสดีฉันคือลี้คิมฮวง หรือฉายาในวงการฮีโร่ก็คือมีดบินไม่พลาดเป้า ส่วนชื่อจริงก็คือมีอา วูดส์แลนด์ เป็นฮีโร่ระดับ C เลเวล 47

แต่ฉันชอบให้คนอื่นๆเรียกลี้คิมฮวงมากกว่า เพราะชื่อนี้เป็นชื่อที่ได้มาจากนิยายจีนกำลังภายในที่ปู่ฉันชอบตอนที่โลกยังไม่เข้าสู่กลียุค

ก่อนหน้านี้นันฉันเคยเป็นแชมป์ปาลูกดอกรุ่นจูเนียร์หรือรุ่นอายุไม่เกินสิบห้าปีของนิวยอร์ค และพอหลังจากที่รัฐบาลแจกจายระบบให้แก่ประชาชน ก็ได้รู้ว่าตัวเองนั้นมีสกิลเพิ่มความแม่นยำให้กับสิ่งที่ปาอยู่ด้วยอ๊ะถ้าไม่เห็นภาพก็มาดูสถานะของฉันเอาแล้วกัน

หน้าต่างชื่อ : มีอา วูดส์แลนด์ Level 47อาชีพ : ฮีโร่ อายุ : 27ฉายา : มีดบินไม่พลาดเป้าRank : Cสกิลพิเศษปาสิ่งของแม่นยำ Lv.66ค่าสถานะความแข็งแกร่ง 39ความเร็ว 45พลังกาย 30ความฉลาด 40โชค 25
เป็นไงล่ะค่าสถานะของฉัน ถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้าของระดับ C เลยนะและวันนี้ฉันเองก็มาเก็บระดับที่เซ็นทรัลปาร์คเหมือนทุกๆวัน ที่นี่นั้นเหมาะสำหรับช่วงเลเวล 40 เป็นอย่างมาก

ในระหว่างที่เก็บระดับอยู่ก็บังเอิญไปพบกับมือใหม่เลเวลหนึ่งที่กำลังจะโดนนกฮูกกลายพันธ์กินอยู่พวกมือใหม่นั้นมักจะเสร็จเจ้านี่เอาง่ายๆเพราะมัวแต่ไปจ้องมันที่ปล่อยแสงออกจากตัวเพื่อล่อเหยื่อแสงนั่นเป็นสกิลของมัน มีผลทำให้ผู้ที่จ้องมองเกินสามวินาทีถูกสะกดจิตจนร่างกายไม่ฟังคำสั่งตัวเอง

หลังจากช่วยเจ้าฮีโร่มือใหม่ฉายาคุณพ่อบ้านนั่นจากนกฮูกกลายพันธ์เสร็จฉันก็เข้าไปเก็บศพของมันก่อนจะไล่เจ้าคุณพ่อบ้านนี่ให้ออกไปเพราะที่นี่อันตรายสำหรับมือใหม่ ไม่เข้าใจจริงๆหมอนี่คิดอะไรอยู่ที่มาลุยในสวนสารธารณะแห่งนี้ ข้อมูลมันก็น่าจะบอกเลเวลของสัตว์กลายพันธ์เอาไว้นี่

สงสัยมือใหม่นั่นคิดอยากจะรวยทางลัดเข้ามาจับกระรอกน้ำแข็ง เจ้านั่นมันมีราคาถึงหนึ่งล้านเหรียญถ้าจับได้แบบเป็นๆ ภารกิจนี้เป็นภารกิจที่ค้างอยู่บนกระดานมานานแล้ว ความเร็วของมันนั้นต่อให้เป็นระดับ S ก็ยังจับไม่ได้ง่ายๆ แต่พวกระดับ S นั้นไม่มาสนใจกับเจ้ากระรอกน้ำแข็งราคาแค่หนึ่งล้านหรอกพวกนั้นไปทำภารกิจบุกเบิกยึดคืนดินแดนกันเสียมากกว่า

หลังจากนั้นฉันก็เดินทางเก็บเลเวลต่อไปเรื่อยๆ กว่าชั่วโมงฉันฆ่าสัตว์กลายพันธ์ไปถึงสิบตัว และคาดว่าอีกไม่นานเลเวลก็น่าจะขึ้นไปที่สี่สิบแปดได้ในที่สุดคาดว่าอีกไม่ถึงเดือน เลเวลน่าจะเกินห้าสิบและได้เลื่อนระดับเข้าสู่ระดับ B สักที

ตอนนั้นเองฉันก็เจอเหยื่อรายต่อไป ฉันรีบปามีดปักเข้าที่หัวมันอย่างง่ายดายก่อนจะเดินไปเก็บศพของมันเข้ากระเป๋ามิติเอาไว้ไปขายที่สมาคมฮีโร่

“อ๊ะ ทำไมรู้สึกแปลกๆ” ตอนนั้นเองก็รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติเพราะสัตว์กลายพันธ์ที่ฆ่าไปเมื่อครู่มันไม่มีเสียงร้องเลย ก่อนจะมองไปที่ศพของมันก็ไม่มีเลือด ตอนนั้นเองแสงจากพระจันทร์ก็สะท้อนให้เห็นกับอะไรบางอย่างถูกขึงเอาไว้กับระหว่างต้นไม้

“ใยแมงมุม !!” ฉันอุทานออกมาก่อนจะเตรียมวิ่งหนีเพราะว่านี่มันคือกับดัก ในระหว่างที่กำลังจะกลับตัวและหนีนั้นก็มีอะไรบางอย่างพุ่งมารัดตัวฉันเอาไว้

กรี๊ด !!!!! ฉันกรีดร้องลั่นป่าก่อนสายตาจะไปสบเข้ากับดวงตาสีแดงหลายคู่ของแมงมุมมันค่อยๆเดินออกมาพร้อมๆกับพ่นใยรัดตัวฉันจนแน่นก่อนจะดึงร่างของฉันไปห้อยไว้กับต้นไม้ก่อนร่างมันจะหายไปอีกครั้ง

“บ้าฉิบพลาดท่าซะได้ มันแขวนเราเอาไว้แบบนี้คงคิดจะล่อเหยื่อมาเพิ่มสินะ ดีนะที่แมงมุมนี่เลเวลไม่สูงมากเท่าไหร่แต่ใยมันเหนียวเป็นอย่างมาก

จากนั้นฉันก็ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในการตะโกนขอความช่วยเหลือโดยหวังว่าแถวนี้จะมีฮีโร่เลเวลสูงอยู่บ้าง เพราะถ้าไม่โดนโจมตีทีเผลอแบบฉันการจัดการกับเจ้าแมงมุมกลายพันธ์นั่นไม่ยากเลย

และในที่สุดความพยายามของฉันก็สำเร็จมีคนมาช่วยในที่สุดแน่เมื่อแสงจันทร์จากด้านบนส่องลงมาให้เห็นร่างของคนที่มาช่วยก็ต้องอุทานออกมาอย่างตกใจ

กลับมาปัจจุบัน

“หนีไปคุณพ่อบ้าน โธ่เอ้ย !! ทำไมคนที่มาช่วยจะต้องเป็นตานี่ด้วย แล้วทำไมถึงไม่หนีออกไปตามที่บอกแต่แรกเล่า” ลี้คิมฮวงสบถออกมาอย่างหัวเสีย

“จะให้ผมหนีไปไหนล่ะครับมีคนขอความช่วยเหลืออยู่ตรงหน้าแท้ๆ” สตีฟพูดก่อนจะเดินเข้าไปเพื่อช่วยเหลือลี้คิมฮวงลงมา

”ระวัง !!” เสียงลี้คิมฮวงตะโกนเตือนหลังจากเห็นเจ้าแมงมุมกลายพันธ์ย่องมาทางข้างหลังสตีฟก่อนจะพ่นใยใส่ทันที

“ไม่นะ !!” ลี้คิมฮวงตะโกนออกมาอย่างตกใจ

“หือ !!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาพันรอบๆตัวเขาก้มลงไปมองก่อนจะเห็นว่าเป็นใยแมงมุมนั่นเอง มันพ่นใยพันไปทั่วตัวของสตีฟก่อนจะดึงสตีฟขึ้นไปบนต้นไม้เหมือนกับลี้คิมฮวง

“โธ่เอ้ย !! ตายๆแบบนี้ตายกันหมด นี่นายพ่อบ้าน ทำไมถึงไม่หนีออกไปตั้งแต่ที่บอกฮะ” ลี้คิมฮวงถามแต่สตีฟนั้นไม่ได้ฟังเลยเพราะกำลังตรวจสอบเจ้าแมงมุมนั่นอยู่

หน้าต่างแมงมุมกลายพันธ์ Lv.27ออกหากินตอนกลางคืน มักล่าเหยื่อโดยการใช้เหยื่อล่อมันจะไม่กินเหยื่อทันที ควรระวังใยของมันเอาไว้ให้ดีเพราะมีความเหนียวเป็นอย่างมาก

“เลเวลก็ไม่ได้มากเท่าไหร่นี่นา” สตีฟพูดออกมา

“ใช่สิยะ เลเวลของเจ้าแมงมุมนั่นไม่ได้มากเท่าไหร่ แต่ใยของมันนั้นถ้าไม่ใช้ไฟตัดล่ะก็เอาไม่ออกหรอก ใยของมันโคตรจะเหนียวเลย ถ้าไม่ใช่พวกที่มีความแข็งแกร่งถึงร้อยล่ะก็ดึงมันไม่ขาดหรอกนะ” ลี้คิมฮวงพูด

“เอ๋อย่างนั้นผมก็ดึงขาดได้อ่ะดิ” สตีฟพูดออกมาหลังจากได้ยินที่ลี้คิมฮวงบอก

“เลเวลหนึ่งอย่างนา..................” ลี้คิมฮวงยังพูดไม่ทันจบก็ต้องอ้าปากค้างเพราะสตีฟนั้นหลุดจากใยแมงมุมที่มัดเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

แคว่ก !! เสียงใยถูกฉีกออกง่ายๆด้วยการออกแรงเบ่งกล้ามของสตีฟ

“เอาล่ะครับคุณลี้คิมฮวงลงมาเถอะ ห้อยต่องแต่งแบบนั้นคงรู้สึกไม่ดีสินะครับ” สตีฟพูดก่อนจะใช้มือฉีกใยพวกนั้นออกจากร่างของเธอก่อนจะอุ้มลงมาให้ยืนกับพื้น ส่วนลี้คิมฮวงนั้นยังอ้าปากค้างตกตะลึงอยู่

ก๊าซ !!!!!!!! เจ้าแมงมุมนั้นพอเห็นเหยื่อตัวเองหลุดออกมาได้ก็คำรามออกมาด้วยความโกรธทันทีก่อนจะพุ่งเข้ามาพร้อมเขี้ยวที่มีพิษอันแหลมคม

“อ๊ะ หลบเร็วพิษมันมีฤทธิ์อัมพาตอยู่” ลี้คิมฮวงที่ได้ยินเสียงคำรามก็ได้สติก่อนจะเตือนสตีฟ

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่โดนก็พอสินะครับ แต่ไม่เห็นต้องยุ่งยากอย่างนั้นเลยแค่ฆ่ามันก่อนก็พอแล้วนี่ครับ” สตีฟพูดออกมา

“มันจะเป็นไป....” ลี้คิมฮวงกำลังจะพูดว่ามันจะเป็นไปได้ยังไงแต่ยังไม่ทันเอ่ยจบสตีฟก็หายไปจากข้างๆเธอและไปโผล่อยู่ข้างหลังของเจ้าแมงมุมกลายพันธ์ก่อนจะมีเสียงตู้มดังออกมา

ตู้ม !!! โคร่ม !!! เสียงเจ้าแมงมุมนั้นถูกต่อยเข้าที่ข้างหลังก่อนจะกระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้ตายคาที่ทันทีท่ามกลางสายตาของลี้คิมฮวงที่มองอย่างไม่เข้าใจว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจ้าพ่อบ้านนี่ไม่ใช่มือใหม่เลเวลหนึ่งหรอกเหรอ

“ผมว่าคุณลี้คิมฮวงน่าจะพูดผิดเรื่องไม่เหมาะกับมือใหม่นะครับที่นี่ ผมว่าเหมาะออกจะตายที่นี่สัตว์กลายพันธ์ก็เยอะ แถมยังฆ่าง่ายอีกด้วย อ๊ะจริงสิผมต้องไปไล่จับเจ้ากระรอกนั่นต่อขอตัวก่อนนะครับ อย่าให้โดนจับได้อีกล่ะ” สตีฟพูดขึ้นมาก่อนจะวิ่งออกไปหากระรอกต่อทันที

“อ๊ะเดี๋ยว !!!” ลี้คิมฮวงที่ได้ยินสตีฟพูดว่ากำลังจะไปก็รีบเรียกทันทีแต่ไม่ทันเสียแล้วสตีฟหายไปแล้ว

“นี่มันอะไรกันฉันกำลังฝันอยู่หรือไง ฮ่าๆ นั่นสินะต้องฝันแน่ๆ มือใหม่เลเวลหนึ่งที่ไหนจะจัดการสัตว์กลายพันธ์ได้ง่ายๆ ล่ะแถมยังใช้มือฉีกใยแมงมุมที่ขึ้นชื่อว่าถ้าความแข็งแกร่งไม่ถึงร้อยก็ฉีกมันไม่ขาดนั่น เฮ้อเป็นฝันที่ประหลาดชะมัด เอ๊ะก็ไม่ได้ฝันนี่นา” ลี้คิมฮวงหยิกแขนตัวเองก่อนจะรู้สึกว่าเจ็บ

“อ๊ะหรือว่าเราจะโดนภาพหลอนจากสกิลตัวอะไรสักอย่าง นั่นสินะนั่นเป็นไปได้มากที่สุดเลย วันนี้เรากลับก่อนดีกว่ามั้งแบบนี้ ล่าได้สิบกว่าตัวแล้วด้วย อย่างน้อยวันนี้ก็ได้เป็นแสนแล้วล่ะนะ” ลี้คิมฮวงพูดก่อนจะเดินออกจากสวนสาธารณะเซ็นทรัลปาร์คไป

ทางด้านสตีฟ

เขาวิ่งหาเจ้ากระรอกนั่นไปทั่วสวน เวลาเจอสัตว์กลายพันธ์ตัวไหนก็ฆ่าทิ้งก่อนจะเก็บเข้ากระเป๋ามิติ จนตอนนี้กระเป๋าของสตีฟได้เต็มเรียบร้อยแล้ว

“เสียดายชะมัดกระเป๋ามิติทำไมมันเก็บได้น้อยแบบนี้ล่ะ โธ่มีตั้งหลายศพที่เก็บกลับไปขายไม่ได้ ไม่รู้ราคามันเท่าไหร่ด้วยสิ” สตีฟพูดออกมาพลางมองศพของงูยักษ์ตัวใหญ่กว่าสี่เมตร ที่พึ่งจะถูกตบตายไปตอนนั้นเองก็มีเสียงร้องคล้ายหนูแต่สตีฟจำได้ว่ามันคือเสียงกระรอกดังขึ้นมา

จี๊ด !! เสียงร้องของเจ้ากระรอกดังออกมาไม่ไกล

“อ๊ะทางนั้นเอง” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะวิ่งไปตามเสียงร้องนั่นทันที

ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปจากจุดที่มีศพของงูกลายพันธ์นอนกองอยู่ในพริบตาเดียว

และแล้วคืนนั้นก็ได้มีข่าวลือกันไปทั่วสมาคมฮีโร่ว่ามี สัตว์กลายพันธ์ระดับสูงปรากฎขึ้นที่สวนสาธารณะเซ็นทรัลปาร์ค เพราะมีซากศพของสัตว์กลายพันธ์ตัวอื่นๆถูกทิ้งเอาไว้มากมาย เพราะถ้าเป็นฮีโร่ฆ่าเองซากของพวกมันคงถูกเก็บเอาไปขายจนหมด เหล่าฮีโร่เลเวลน้อยที่ได้ยินข่าวนั้นก็รีบไปที่เซ็นทรัลปาร์คทันทีที่ได้ยินข่าวพวกเขานั้นไปเพื่อเก็บซากศพมาขายนั่นเอง แล้วยิ่งพอไปที่สวนเซ็นทรัลปาร์คและพบกับศพเข้าจริงๆ ข่าวเรื่องสัตว์กลายพันธ์ระดับสูงปรากฎตัวยิ่งเป็นเรื่องที่ดังขึ้นไปอีกจนฮีโร่ระดับ A ต้องเข้าไปตรวจสอบด้วยตัวเอง

เช้าวันถัดมา

“ฮ้าว !!! ง่วงชะมัดกว่าจะจับเจ้านั่นได้เล่นเอาเกือบสว่าง ว่าแต่มันยังไม่แหกกรงหนูของเราออกไปใช่มั้ย” สตีฟพูดก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงไปดูเจ้ากระรอกน้ำแข็งที่จับได้เมื่อคืนที่ใส่กรงเอาไว้ที่ห้องนั่งเล่น

จบ...
ปล. ถ้าชอบหรือถูกใจยังไงฝากกดติดตาม กดใส่ชั้นหนังสือ ฝากรีวิวเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับขอบพระคุณครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 13 โดนภาพหลอน ??

นิยายแนะนำ

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 13 โดนภาพหลอน ??

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้