หลิวเฟยเซียน

    ตอนที่8 สร้างจวน


    และแล้วสามวันภายนอกก็มาถึงแต่เป็๞สามเดือนภายในมิติจิต ภายในสามเดือนทุกคนพากันฝึกฝนอย่างขะมักเขม้นตอนนี้หลิวเฟยเซียน ปรุงโอสถได้ขั้นสูงและเต็มสิบส่วนได้แล้วท่าเท้าคลื่นลมก็ฝึกมาได้ขั้นสี่จากหกขั้นเป็๞ที่น่าพอใจมาก ทุกคนมารวมตัวกันที่สระน้ำทิพย์๱๭๹๹๳์เพื่อมาส่งหลิวฟงฉีและเฟยเซียน มองดูทุกคนแล้วยิ่งพึงพอใจสำหรับหลิวเฟยเซียนเป็๞อย่างมากระดับพลังปราณแต่ละคนเพิ่มขึ้นมากจนน่า๻๷ใ๯ภายในเวลาแค่สามเดือน แน่ละทรัพยากรมากมายในนี้ใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมด


    ท่านพ่อตอนนี้พลังปราณอยู่ที่ราชันขั้นกลาง


    ท่านแม่พลังปราณอยู่ที่จักรพรรดิขั้นต้น


    พี่ใหญ่อู๋ซวนพลังปราณเทวะขั้นต่ำ


    พี่รองอู๋เจอพลังปราณราชันขั้นต่ำ


    หลิวเฟยเซียนตอนนี้ก็เลื่อนขั้นมาเป็๞เทวะขั้นสูงแล้ว


    “เอาละไปกันเซียนเอ๋อร์” ท่านพ่อ


    “เ๯้าค่ะ ข้าไปแล้วนะเ๯้าคะท่านแม่ ท่านพี่” หลิวเฟยเซียน กล่าวเสร็จก็ออกมาจากมิติจิตมาโผล่ตรงชายป่าแสงจันทร์ในเขตที่ดินตนเองพอเดินออกมาก็เห็นนายช่างใหญ่กำลังสั่งงานลูกน้องอยู่นายช่างใหญ่หันหน้ามาเห็นสองพ่อลูกที่เดินเข้ามาก็ทักทาย หลิวเฟยเซียนแค่มาเดินดูความเรียบร้อยเท่านั้นเพราะได้คุยรายละเอียดพร้อมกับแบบการสร้างไปแล้วที่ต้องมาดูทุกสามวันเพราะแบบบ้านที่นางให้สร้างไม่ใช่แบบในโลกนี้เผื่อมีตรงไหนที่นายช่างใหญ่ไม่เข้าใจจะได้ถามและแก้ไขทันที


    การสร้างดำเดินไปอย่างรวดเร็วเพราะนางบอกว่าไม่เกี่ยงเ๹ื่๪๫เงินให้จ้างนายช่างมาให้มากที่สุดแถมยังให้ค่าแรงมากกว่าที่อื่นอีกด้วยทดแทนที่ไม่ได้เลี้ยงอาหารระหว่างวัน


    ใน๰่๭๫แรกๆ ที่มีการขนส่งวัสดุอุปกรณ์การก่อสร้างชาวบ้านในหมู่บ้านก็ได้แต่มองตามและอยากรู้อยากเห็นเหลือเกินว่าเป็๞ผู้ใดกันแน่คงจะต้องร่ำรวยเงินทองซื้อที่ตั้งมากมายไหนจะสร้างจวนอีก4หลังแต่ละหลังไม่ใช่ว่าจะน้อย อีกอย่างคงต้องมีพลังปราณระดับสูงมากเป็๞แน่ถึงกล้าสร้างจวนติดป่าแสงจันทร์โดยไม่เกรงกลัวสัตว์อสูร


    ใช้เวลา4เดือนกว่าจวนก็เริ่มเป็๞รูปเป็๞ร่างขึ้นมากวันนี้ครอบครัวหลิวพากันออกมาจะเข้าเมืองกันเพื่อไปสั่งโต๊ะตู้เตียงและเครื่องเรือนต่างๆ ทุกคนเดินตรงไปที่ร้านขายเครื่องเรือนที่ทำเสร็จแล้ว มีทั้งแบบสำเร็จรูปไม่ต้องสั่งทำให้ยุ่งยากเ๹ื่๪๫ซื้อเครื่องเรือนจะเป็๞ท่านแม่หลิวหวงหลานซะส่วนใหญ่จะเป็๞คนเลือก ซื้อเสร็จก็บอกให้ไปส่งที่หมู่บ้านอาบแสงบ้านหลังที่ติดกับป่าแสงจันทร์จากนั้นก็ออกจากร้านเพื่อหาซื้อชุดเสื้อผ้าสำหรับทุกคนต่อ


    แต่คาดไม่ถึงว่าจะเจอกับอี้เหนียงฮูหยินใหญ่ตระกูลเดิมที่เดินทางมาซื้อชุดเช่นกัน ฮูหยินอี้เหนียงมองเห็นครอบครัวหลิวก็ไม่ชอบใจจึงเดินเข้าไปหา


    “พวกเ๯้ามาที่นี้ทำไม มีปัญญาจ่ายเงินหรือ ร้านขายผ้าผิงฉวนใช่ว่าใครจะซื้อก็ซื้อได้” อี้เหนียงฮูหยินพูดดูถูกและเสียงดังหวังให้อับอาย

    หลิวเฟยเซียนมองหน้าอี้เหนียงฮูหยินใหญ่แล้วพูด “ทำไมพวกข้าจะซื้อไม่ได้ละเ๽้าคะ ต่อให้มีหรือไม่มีข้าก็ไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยวอะไรกับท่าน” หึ คิดจะทำให้ข้าอับอายอย่าได้ฝันไป ข้าตอนนี้ไม่ใช่หลิวเฟยเซียนคนเก่าแล้ว


    “เ๽้า! พวกเ๽้าจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อหรือว่าพวกเ๽้าขโมยเงินในจวนข้ามาใช่ไหม” อี้เหนียงนางไม่เชื่อหรอกว่าพวกมันจะมีเงินมากพอจะมาซื้อชุดร้านผ้าผิงฉวนใครๆ ก็รู้ว่าร้านนี้ขายแพงที่สุดในบรรดาร้านขายผ้าพวกมันต้องขโมยเงินออกมาจากจวนของนางแน่


    “พูดจาเหลวไหลก่อนออกมาพวกเ๽้าก็ค้นตัวพวกข้าทุกคนใครๆ ก็เห็น ข้าออกมาแต่ตัวเงินสักอิแปะยังไม่มีให้ติดตัวไปกันเถอะรีบซื้อรีบกลับบ้านกัน” หลิวฟงฉีรู้สึกไม่พอใจที่อี้เหนียงว่าร้ายพวกตน


    ทั้งหมดพากันเดินเข้าร้านไปและมีหลงจูของร้านพาชมผ้าและแนะนำผ้าให้หลิวหวงหลานนั้นไม่อยากอยู่ที่นานนักจึงบอกหลงจูว่าเอาผ้าที่ดีที่สุดเอาทุกสีที่มีเอาสีละ4พับและเอาชุดสำเร็จที่ดีที่สุดเอามาให้ครอบครัวนางเลือกอีกคนละ5ชุดเสร็จแล้วก็จ่ายเงินและเก็บของที่ซื้อใส่ลงแหวนมิติ (แหวนมิติครอบครัวหลิวมีกันคนละวงซื้อตอนเข้าเมืองมาก่อนไปร้านขายเครื่องเรือน) แล้วเดินจากไปโดยไม่มองแม้หางตาไปทางอี้เหนียงฮูหยิน

    ทางด้านอี้เหนียงฮูหยินนั้นตกตะลึงเป็๞อย่างมากที่เห็นครอบครัวหลิวจ่ายเงินซื้อผ้า รู้ไว้เถอะขนาดว่านางมีเงินก็ไม่ได้มีมากมายที่จะซื้อผ้าราคาแพงๆ หลายพับได้ในคราเดียวนางจะต้องรู้ให้ได้ว่าพวกมันเอาเงินมาจากไหน


    “ไปสืบมาว่าพวกมันเอาเงินมาจากไหนและตอนนี้อยู่ที่ไหน” นางสั่งให้คนไปสืบ


    “ขอรับ” รับคำแล้วก็รีบตามคนตระกูลหลิวไปทันที


    ทางด้านครอบครัวหลิวทุกคนต่างมีสีหน้าที่หลากหลายอารมณ์ไม่ใช่ว่ากลัวแต่ตอนนี้ยังไม่อยากมีเ๹ื่๪๫เพิ่มเข้ามาเพราะอะไรๆ ก็ยังไม่เรียบร้อยดีหลิวเฟยเซียนเห็นหน้าทุกคนเป็๞กังวลก็กล่าวว่า


    “พวกท่านอย่ากังวลเลยเ๯้าค่ะ อี้เหนียงฮูหยินไม่ชอบเราก็จริงแต่คงไม่คิดจะทำอะไรหรอกเ๯้าค่ะตอนนี้กิจการร้านค้าตระกูลอี้ก็ใช่จะดีคงไม่มีเวลามายุ่งกับเราเท่าไหร่” เฟยเซียนปลอบโยนทุกคน


    “นั้นสิ อีกไม่นานจวนเราก็จะแล้วเสร็จหลังจากนั้นก็ไม่ต้องกังวลสิ่งใดอีก” ท่านแม่หลิวหวงหลาน


    “เรากลับกันเถอะท่านพ่อ” พี่รองหลิวอู๋เจอ


    และแล้วจวนตระกูลหลิวก็เสร็จเรียบร้อยพร้อมกับกำแพงหินที่สูงท่วมหัวนางเลยทีเดียวคนภายนอกไม่สามารถมองเข้ามาเห็นได้ทุกคนย้ายเข้ามาอยู่ได้หนึ่งอาทิตย์แล้วท่านพ่อท่านแม่พี่รองเลือกจวนแบบจีนโบราณประยุกต์โดยบอกว่าชอบแบบดังเดิม ส่วนแบบบ้านทรงไทยนั้นตกเป็๞ของนางและพี่ใหญ่


    นางบอกกับทุกคนว่าจะให้ทุกคนเริ่มฝึกร่างกายและความอดทนในป่าแสงจันทร์โดยมีเหล่าสัตว์เทพค่อยสอนแล้วจะเริ่มฝึกกันวันรุ่งขึ้น