จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 45 กบฏ

“ให้ข้าจัดการนางเลยขอรับ” หลังจากที่ลูฟานจากไปเป่าเปยก็เอ่ยถามซีเหลียนฮวาทันที
“สั่งสอนเบาๆ ไปก่อน” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกจากนั้นก็ลงมือทานอาหารไปด้วย พลางคิดว่าซิวเหวยหลงจะหิวหรือไม่ หรือจะได้ทานอาหารเหมือนเธอหรือเปล่า
“กรี้ด!!” ไม่นานก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นในห้องรับรองพวกเธอพากันหันไปมองก็พบว่ามีผู้บุกรุกเขามาในห้องพร้อมกับอาวุธครบมือ
“หยุด! ถ้ายังไม่ตาย” พวกนั้นต่างพากันกรูเข้ามาในห้องก่อนจะข่มขู่พวกที่ส่งเสียงร้องไม่หยุด พวกมันมาเป็นร้อยคน ทำให้ห้องกว้างๆ นี้คับแคบลงไปถนัดตา
“อยู่นิ่งๆ อย่าให้เป็นที่จับตามอง” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกพลางกับยืนหลบด้านหลังขององครักษ์ตัวเอง ไปด้วย
“พวกมันเป็นพวกกบฏแคว้นโจ ที่พวกมันทำแบบนี้เพื่อกดดันให้ฮ่องเต้ลงจากบัลลังก์” เป่าเปยพูดขึ้นมาเบาๆ เพื่อให้ทุกคนได้ยินและเข้าใจ
“ทำไมละ” ซีเหลียนฮวาเอ่ยถามเพราะไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“ฮ่องเต้ผู้นี้เป็นเพียงลูกของหญิงสามัญชนธรรมดาขอรับ พวกที่ยึดติดชนชั้นไม่ชอบใจก็เลยทำการก่อกบฏขอรับ” เป่าเปยกล่าวบอกต่อก่อนจะมองหาทางหนีไปด้วย
“เหตุผลห่วยแตกชะมัด” ซีเหลียนฮวาพึมพำก่อนจะกลอกตาไปมา แต่เรื่องแค่นี้ยังด่วนสรุปไม่ได้หรอก ต้องดูกันไปนานๆ
“บอกให้เงียบ!!” เสียงตะโกนจากชายคนหนึ่งดังขึ้นเมื่อมีบางคนยังคงส่งเสียงร้องไม่หยุด
ซีเหลียนฮวามองไปเห็นว่าลูฟานกำลังตัวสั่นไม่หยุดแม้จะมีองครักษ์อยู่ด้วยก็ตาม ทีอย่างนี้ละกลัวตอนที่มาหาเรื่องเธอทำไมไม่เป็นแบบนี้บ้างนะ
“เจ้านายๆ ใช้ข้าสิขอรับ” กริชคู่ร้องบอกน้ำเสียงตื่นเต้นจนปิดไม่มิด
“รอก่อน ข้าอยากดูอะไรสนุกๆ” ซีเหลียนฮวาไม่อยากลงมือตอนนี้ เพราะฝั่งทางนั้นมีคนเยอะเกินไป และเธอไม่รู้ด้วยว่าอีกฝ่ายมีฝีมือขนาดไหน
“ข้าคนเดียวก็เอาอยู่” ยิวฉี่เอ่ยขึ้นเมื่อได้รับรู้ความคิดของซีเหลียนฮวา ถึงพวกมนุษย์จะมากันเป็นกองทัพเขาก็สามารถเอาชนะได้สบายๆ อยู่แล้ว
ยกเว้นซิวเหวยหลงคนเดียวเท่านั้นที่เขาเอาชนะไม่ได้ ชายคนนั้นอันตรายเกินไปชนิดที่มังกรอย่างเขายังต้องยอมถอยออกมา เพราะเขาสัมผัสลมปราณของซิวเหวยหลงได้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินพวกมนุษย์มากเป็นสิบเท่า และมันเหมือนจะมีอะไรมากกว่านั้น
“หึ! คนแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก” แล้วกริชคู่ของเธอก็เริ่มเปิดฉากทะเลาะกับยิวฉี่อีกครั้ง
“เจ้านายท่านใช้ข้าก็ได้นะขอรับ” วิหคเพลิงอัคคีหรือก็คือไป๋หลงที่เธอเป็นคนตั้งชื่อให้กล่าวขึ้น
“เจ้านายใช้ข้าดีกว่านะขอรับ” กวางเหมันต์หรือไป๋ฉีที่เธอเป็นคนตั้งชื่อให้อีกนั่นแหละกล่าวขึ้น แล้วทำไมสัตว์อสูรของเธอถึงได้อยากจะออกไปสู้นักละ
“พวกข้าไม่ได้สู้มานานแล้วนะขอรับ ก็เลยขันไม้ขันมือนิดหน่อย” ไป๋หลงเอ่ยบอกเมื่อรับรู้ความคิดของซีเหลียนฮวา
“รอก่อนข้าแค่อยากดูอะไรสนุกๆ เท่านั้น งานนี้ข้าให้พวกเจ้าทั้งหมดสู้แน่” ซีเหลียนฮวาบอกก่อนจะหันมาสนใจเรื่องราวข้างหน้าตัวเอง
“ปล่อยข้านะ” หญิงสาวคนหนึ่งร้องบอกในขณะที่ถูกพวกกบฏลากตัวไป ตอนนี้มันเริ่มแยกชายหญิงออกจากกันแล้วเธอมองเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ถูกซ่อนเอาไว้ใต้โต๊ะ ร่างเล็กนั้นๆ นั้นลั่นไม่หยุด น่าจะห้าขวบเห็นจะได้
“ใครมันขัดขืนฆ่ามันได้เลย” เสียงของชายคนหนึ่งที่เหมือนเป็นหัวหน้าก่อกบฏร้องบอก
ซีเหลียนฮวาที่ยืนอยู่ด้านหลังขององครักษ์ของตัวเองและมุมที่เธอเลือกนั้นเป็นมุมอับทำให้ถ้าไม่สังเกตดีๆ พวกนั้นไม่มีทางเห็นเธอที่ยืนหลบอยู่ด้านขององครักษ์แน่นอน
“เดินไปรวมกับผู้ชายพวกนั้นซะ” ชายคนหนึ่งเดินมาหาพวกเธอก่อนจะสั่งพวกองครักษ์ของเธอที่ยืนนิ่งอยู่กับที่จนเธอตัดสินใจที่จะลงมือตอนนี้
“จัดการพวกมัน”
เหล่าองครักษ์แม้จะแปลกใจที่ได้รับคำสั่งแบบนั้นแต่ก็ยอมทำตามทันที เป่าเปยตวัดดาบไปที่คอของอีกฝ่ายทันทีอย่างรวดเร็ว ยากที่จะมองตามทันเพราะขนาดคนที่ถูกตวัดดาบใส่ยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
ตุ้บ!
“ฆ่าพวกมัน!!” หัวหน้ากบฏเห็นลูกน้องตัวเองถูกฆ่าก็ร้องสั่งทันที เพราะไม่คิดว่าจะมีคนขัดขืนพวกมัน
“ออกมา” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกก่อนที่สัตว์อสูรของเธอจะออกมาพร้อมกับกริชคู่ของเธอที่ออกมาอยู่ในมือทั้งสองข้างของเธอ สัตว์อสูรของเธอออกมาในรูปแบบที่เปลี่ยนรูปร่างเป็นมนุษย์เพื่อที่จะไม่ให้ใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง
เมื่อทั้งสี่ออกมาก็เริ่มจัดการพวกกบฏทันที เธอและเหล่าองครักษ์ต่างพากันพุ่งเข้าหากบฏอย่างรวดเร็วราวกับพายุ
กลิ่นเลือดพุ่งอบอวลไปตัวทั้งห้อง หัวของพวกกบฏถูกตัดออกราวกับเป็นของเล่นตอนนี้ฝ่ายกบฏต่างพากันวิ่งไปจับตัวประกันมาข่มขู่เธอ
“ถ้าเจ้าเข้ามาข้าจะฆ่ามันเสีย”
“ตามสบาย” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอก เพราะเธอไม่รู้จักอีกฝ่ายที่ถูกจับเป็นตัวประกันเสียหน่อย เลยไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษอะไรด้วย
“พี่สาว! ได้โปรดช่วยท่านแม่ของข้าด้วย” เด็กชายตัวเล็กออกมาจากที่ซ้อนก่อนจะตะโกนร้องบอกเธอ ให้ตายสิ น่าจะหลบอยู่ที่เดิมก็ดีอยู่แล้วจะออกมาเป็นเป้านิ่งทำไมกัน
พรึบ!
“ถอยออกไปเสียไม่อย่างนั้นเด็กนี้ตายแน่” มีคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ ก็คว้าตัวเด็กคนนั้นก่อนจะร้องบอก
ซีเหลียนฮวากำกริชแน่นก่อนขว้างกริชออกไปทันทีไม่ได้แม้แต่จะสนใจคำพูดเมื่อครู่ของอีกฝ่ายที่ข่มขู่พวกเธอ
“ขอโทษทีพอดีข้าไม่ชอบรับคำสั่งจากใคร” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกหลังจากที่ชายคนนั้นถูกกริชของเธอเสียบทะลุหน้าผากไปแล้ว จากนั้นเธอก็หันมามองชายตรงหน้าที่เอาดาบกดลงบนคอของหญิงสาว “พวกเจ้าไม่น่าเข้ามาในนี้ตั้งแต่แรก” ซีเหลียนฮวาเอ่ยบอกเพราะคนพวกนี้รบกวนการทานอาหารของเธอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 45 กบฏ

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 45 กบฏ

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้