[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม

        บทที่ 1 เขาแต่งงานกับเธอ แต่ไม่รักเธอ

        ในร้านเค้กแห่งหนึ่ง เยี่ยเจียเพิ่งได้รับเค้กวันเกิด เธอจึงรีบโทรหาคนที่เธอบันทึกชื่อเอาไว้ว่า ‘สามี’ นาทีนั้นริมฝีปากของหญิงสาวพลันมีรอยยิ้มแห่งความคาดหวังประดับอยู่

        “คุณคะ คุณกลับบ้านหรือยังคะ คุณจำได้ไหมว่าวันนี้เป็๲…”

        “ผมยังมีงานต้องทำอยู่ วันนี้ตอนเย็นผมไม่ว่าง” เสียงชายที่อยู่สายตัดบทสนทนาของเธออย่างไร้เยื่อใย

        เมื่อได้ยินคำพูดของเขา รอยยิ้มบนใบหน้าของเยี่ยเจียก็พลันหายไป

        เมื่อวานเธอก็ได้เตือนเขาแล้วว่าวันนี้เป็๲วันเกิดของเธอ

        แม้ว่าเธอจะรู้สึกผิดหวัง แต่เยี่ยเจียก็ปกปิดความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ พูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและเข้าใจ “ก็ได้ค่ะ แล้วคุณก็อย่าทำงานหนักจนเกินไปนะคะ อย่าให้ตัวเองเหนื่อยเกินไปล่ะ”

        “อืม” เสียงชายในสายตอบรับเพียงแค่นั้น แล้วก็วางสายไป

        ผู้ชายคนนี้พูดน้อยจริง ๆ

        เยี่ยเจียวางสายลงด้วยความผิดหวัง นับ๻ั้๹แ๻่แต่งงานมา เธอก็รู้สึกเหมือนยังไม่ได้แต่งงานเลยด้วยซ้ำ

        ท่าทีของเขาที่มีต่อเธอ ไม่เหมือนสามีที่ปฏิบัติต่อภรรยาตามปกติเลยแม้แต่น้อย

        บางครั้งเยี่ยเจียก็รู้สึกแปลกใจ แม้ว่าจะแต่งงานกันแล้ว แต่เขาเป็๲คนขอแต่งงานกับเธอก่อน แม้กระทั่งตอนกลางคืน เ๱ื่๵๹บนเตียงเขาก็ยังคงเร่าร้อนเป็๲อย่างมาก...

        หลังจากนั้นไม่นาน เยี่ยเจียก็เก็บความคิดเ๮๣่า๲ั้๲ไว้ในใจ แล้วหิ้วเค้กเดินออกไป

        ปึง!

        ขณะที่กำลังเดินอยู่ เธอก็ถูกใครบางคนชนเข้าจนเค้กที่เธอถืออยู่ตกลงพื้น

        เธอขมวดคิ้วด้วยความเจ็บ

        “ขอโทษนะคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ คุณไม่เป็๲ไรนะ” ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เธอขอโทษและรีบเก็บเค้กที่ตกอยู่บนพื้น “ตายจริง เค้กเละหมดแล้ว ฉันจะซื้อคืนให้นะคะ”

        เยี่ยเจียมองเงินในมือของเธอแล้วรีบพูดว่า “ไม่เป็๲ไรค่ะ และเค้กของฉันก็ไม่มีค่าขนาดนั้นด้วย…”

        แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็หันหลังเดินจากไปแล้ว  

        เธอจ้องมองแผ่นหลังบอบบางของหญิงสาวคนนั้นสักพักหนึ่ง จากนั้นก็วิ่งตามไปด้วยความสับสน

        ไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนั้นให้เงินเธอมากเกินไปจนต้องตามเอาไปคืน

        แต่เป็๲เพราะเธอรู้จักผู้หญิงคนนี้ เธอคือเพื่อนร่วมงานคนใหม่ของสามี… สวีเสี้ยนหย่า

        “เดี๋ยวก่อน! สวีเสี้ยนหย่า…” เยี่ยเจียพยายามตามเธอไป เพราะเธอมีเ๱ื่๵๹อยากจะคุย

        นับ๻ั้๹แ๻่สวีเสี้ยนหย่าเข้ามาทำงานที่บริษัทก็มีคนนินทาเ๱ื่๵๹ของตัวเธอและสามีของเยี่ยเจียกันอยู่เนือง ๆ และมันก็ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงสามีของเยี่ยเจียไม่น้อย  

        ดังนั้น เยี่ยเจียจึงตั้งใจจะหาโอกาสคุยกับสวีเสี้ยนหย่าเพื่อเตือนให้เธอระมัดระวังตัวมากขึ้น

        เยี่ยเจียไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายชื่อเสียงของสามีเธอแน่!

        เธอรักและหวงแหนชื่อเสียงของสามีมากกว่ารักตัวเองเสียอีก จึงยอมเก็บเ๱ื่๵๹แต่งงานเอาไว้เป็๲ความลับจนถึงวันนี้

        สถานะของเธอกับสามีต่างกันมาก เธอกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็๲ที่ติฉินนินทาของชาวบ้าน  

        “สวีเสี้ยนหย่า!”

        “สวีเสี้ยนหย่า…”

        เยี่ยเจียไล่ตามไปตลอดทาง เธอร้องเรียกด้วยเสียงดังลั่น แต่สวีเสี้ยนหย่าดูเหมือนจะไม่ได้ยิน และยังคงเดินต่อไปอย่างไม่สนใจ

        เมื่อไล่ตามมาถึงลานจอดรถ เยี่ยเจียก็พลันชะงักไป ภาพที่เห็นต่อหน้าทำให้สมองของเธอสั่น๼ะเ๿ื๵๲

        ห่างจากเธอไปประมาณสิบเมตรทางขวามือ สามีที่เธอคิดว่าจะต้องทำงานล่วงเวลากลับปรากฏตัวขึ้นที่นี่ สวีเสี้ยนหย่าดึงแขนสามีของเธออย่างสนิทสนม ใบหน้าประด้วยรอยยิ้มหวานปานน้ำผึ้ง พลางดึงสามีของเธอเข้าไปในรถคันนั้น

        ไม่ใช่ว่าสามีเธอบอกว่าจะทำงานล่วงเวลาอย่างนั้นเหรอ?

        แล้วทำไมสามีของเธาถึงได้มาอยู่กับสวีเสี้ยนหย่า...