เคยแอบรักใครสักคนไหม? ไป๋ลี่ถิงหรือถิงถิงเพิ่งหยิบหนังสือที่เจียอีเพื่อนสนิทคนเดียวของเธอแอบยัดใส่กระเป๋านั้นออกมาก่อนที่รูมเมทอีกสามคนในห้องจะพากันมามุงดู
ใคร?เสี่ยวถิงของพวกเรามีความรักแล้วหรอเยว่หานรูมเมทคณะออกแบบดีไซน์ของถิงถิงเอ่ยออกมาก่อนที่ รั่วรั่ว ซางชุนและอิงหลันจะกรูเข้ามาคาดคั้นเธอ
สาวน้อยของพวกเราแอบชอบชายหนุ่มผู้โชคดีคนไหนกัน?ซางชุนเอ่ยพร้อมกับเดินมาจับไหล่ของถิงถิงเป็จังหวะเดี๋ยวกันกับที่วีแชทของถิงถิงเด้งขึ้น
เจียอี: โจวอี้เฉินมีแข่งบาสบ่ายสอง
โจวอี้เฉิน! หลังจากที่ทุกสายตาจับจ้องไปที่มือเธอของถิงถิงที่เพิ่งเด้งขึ้นมาทำลายความเงียบนั้นทั้งสามถึงกับะโออกมาพร้อมกันเรียกได้ว่าแทบจะได้ยินกันทั้งชั้น
ที่แท้เป็อย่างนี้นี้เองโจวอี้เฉินคนที่ทำให้ถิงถิงคนที่เกรงใจคนอื่นถึงกับปฏิเสธรุ่นพี่เหยียนโจวหนุ่มฮอตจากคณะออกแบบและดีไซน์
วู้ววววรูมเมทอีกสองคนเอ่ยขึ้นหลังจากที่รั่วรั่วเอ่ยจบพร้อมกับถิงถิงที่ถูกคาดคั้นจนกระทั่งยอมเล่าเหตุการณ์ั้แ่ครั้งแรกที่เริ่มตกหลุมรักเขา…………โจวอี้เฉิน
***โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในเมืองหางโจว
เสียงลูกบาสตกกระทบพื้นดังสะท้อนทั่วสนามโรงเรียนมัธยมผสมผสานกับเสียงกรีดร้องของสาวๆที่นั่งอยู่รอบๆสนามบาสกล้างแจ้งหลายสิบคนต่างกำลังจ้องมองไปยัง“โจวอี้เฉิน” ชายหนุ่มผิวขาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดบาสสีขาวที่เข้ากับผิวของเขาอย่างลงตัวกำลังเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วในสนาม แขนขาและสายตาของเขาที่จับจ้องไปที่ลูกบาสอย่างมุ่งมั่นรวมถึงเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มขึ้นทุกครั้งที่เขาะโเพื่อขึ้นชู้ตหรือแม้กระทั่งจะเป็การวิ่งเลี้ยงลูกธรรมดานั่นยิ่งทำให้เขาดึงดูดสายตาของผู้คนที่อยู่รอบๆสนาม
ถิงถิงเด็กหญิงตัวเล็กรูปร่างผอมเพรียวเอ่ยเรียกชื่อของใครบางคนที่กำลังเหม่อมองโจวอี้เฉินที่เป็ดาวเด่นในสนามอยู่ตอนนี้
ไปลี่ถิง! เจียอีะโเข้ามาจากทางด้านหลังของถิงถิงหลังจากที่เห็นว่าถิงถิงกำลังยืนเหม่อพร้อมกับมองออกไปข้างนอกสนามบาสนั้น
ไป๋ลี่ถิงน้อไป๋หลี่ถิงนี้ก็เทอมสุดท้ายแล้วทำไมยังไม่ยอมไปสารภาพรักกับเขาละ เจียอีเอ่ยขึ้นแอบชอบเ้าคนเ็านั้นมาั้แ่มัธยมต้นจนตอนนี้เหลืออีกแค่หนึ่งเทอมก็เข้ามหาลัยแล้วไม่รู้ว่าจะเจอกันอีกเมื่อไหร่ ทำไมไม่สารภาพออกไปเลย
สา….สารภาพหรอ ถิงถิงที่ได้ยินคำพูดของเจียอี เธอชั่งใจอยู่สักพักจนกระทั่งมีคนขนของผ่านมาซึ่งเป็กระจกบานใหญ่ที่ชุมนุมเต้นเพิ่งได้งบซื้อมาใหม่สะท้อนเงาของเธอในกระจก เด็กหญิงร่างท้วมผิวแห้งกร้านที่ขาดการบำรุงและทรงผมหน้าม้าเต่อที่เธอเองก็ไม่ได้ชอบมันนักอีกทั้งยังแว่นตาที่หนาเตอะนั้นก่อนที่จะมองไปยังคนในสนามบาส พลางคิดในใจ
นี้มันฟ้ากับเหวชัดๆถิงถิงได้แต่หันหลังกลับและเดินคอตกกลับไป
ถิงถิงรอด้วยไปไหนคาบต่อไปเรียนพละนะ เจียอีร้องตามหลังถิงถิงก่อนที่จะเดินตามไป
****คาบพละ
ถิงถิงเสียงของเจียอีกระซิบเรียกชื่อของถิงถิงเบาๆในระหว่างที่กำลังเชคชื่อ
เหล่าซือบอกว่าจะสุ่มรายชื่อคนที่ออกมาสาธิตเป็คู่ชายกับหญิงผู้ชายเห็นว่าเป็โจวอี้เฉิน ส่วนผู้หญิงเป็………ไม่ทันที่เจียอีจะเล่าต่อจนจบเสียงของเหล่าซือก็เอ่ยดังขึ้นมาเป็รอบที่สามโดยที่เ้าของชื่อนั้นไม่ได้ยินเลย
ไป๋ลี่ถิง! เหล่าซือเรียกชื่อของถิงถิงอีกครั้งจนตอนนี้ทุกคนหันมาที่ถิงถิงจนเ้าตัวถึงกับได้แต่ยืนนิ่งงันก่อนที่จะเอ่ย
มา……….มาค่ะ
เอาละในเมื่อเชคชื่อเสร็จแล้ววันนี้จะมาสอนทักษะการเลี้ยงลูก
โดยมี โจวอี้เฉินจะมาเป็ผู้สาธิตในครั้งนี้เหล่าซือเอ่ยพร้อมกับโจวอี้เฉินก้าวขาเดินออกมา
และไป๋ลี่ถิงจะเป็ฝ่ายตั้งรับ สิ้นเสียงเหล่าซือถิงถิงยิ่งอึ้งไปกว่าเดิมก่อนที่จะค่อยๆก้าวขาออกมา
เสียงลูกบาสตกกระทบลงที่พื้นเป็การบ่งบอกว่าเป็การเริ่มการสาธิตทักษะในการเลี้ยงลูกครั้งนี้เหมือนทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี แต่ทันใดนั้นเองถิงถงกลับสะดุดเชือกรองเท้าตัวเองที่มัดไว้ไม่แน่นจึงทำให้เชือกหลุดออกมานั่นจึงทำให้เขาสะดุดล้มลงไปและพลาดทำให้โจวอี้เฉินได้รับาเ็ไปด้วย
โจวอี้เฉิน! ถิงถิงถึงกับะโออกมาด้วยความใเพราะเห็ยว่าโจวอี้เฉินมีเืออกตรงที่แขนและหัวเข่าเหล่าซือที่เห็นดังนั้นจึงรีบพาทั้งสองไปที่ห้องพยาบาลประจวบเหมาะกับคาบเรียนนั้นเป็คาบเรียนสุดท้ายแล้ว
****ห้องพยาบาล
โจวอี้เฉินที่หลังจากทำแผลเสร็จกำลังเก็บของกลับบ้านจู่ๆกลับมีเสียงเคาะประตู
ไป๋หลี่ถิง? โจวอี้เฉินเลิกคิ้วสงสัยเมื่อเห็นว่าผู้มาเยือนใหม่เป็ใคร
ขอโทษถิงถิงเดินยื่นนมสตอว์เบอรี่กับพลาสเตอร์ยามาให้ก่อนที่โจวอี้เฉินจะรับมันมาแล้วตอบเบาๆเพียงอืม
และรีบเดินออกไปในทันทีทิ้งให้ถิงถิงยืนอยู่ในห้องพยาบาลคนเดียวกับความรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่
หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้ถิงถิงยิ่งไม่กล้าเข้าไปใกล้โจวอี้เฉินเข้าไปใหญ่ทำได้เพียงแอบมองดูเขาห่างๆเช่นเคยจนกระทั่งวันที่ทุกคนต้องจากกันก็เข้ามาถึง
ถิงถิงวันนี้เป็วันสุดท้ายที่จะได้เจอโจวอี้เฉินแล้วนะ ถ้าไม่บอกตอนนี้จะบอกตอนไหนเจียอีที่พยายามเชียร์เพื่อนรักอย่างถิงถิงให้บอกความรู้สึกที่มีกับโจวอี้เฉินสักทีเธอแอบชอบเขามานานขนาดนี้แต่ยังไม่กล้าบอกความรู้สึกออกไปสักที
ไป๋หลี่ถิงแอบชอบเขามาั้แ่มัธยมต้นจนตอนนี้จะเก็บไว้บอกอีกทีตอนเขามีลูกหรือยังไงหรือว่าจะรอให้เขาไปเจอสาวสวยคนอื่นๆที่มหาวิทยาลัยหรอ
สาวสวย? ก็จริงอย่างที่ว่าเจียอีดูสภาพฉันสิ ถิงถิงเอ่ยกับเจียอี
ใครว่า แกไม่สวย เจียอีเอ่ยพร้อมกับจับไปที่เส้นผมของถิงถิงเส้นผมตรงสลวยดกดำขนาดนี้ ดวงตากลมโต จมูกนั่นอีก ใคร ใครว่าแกไม่สวย
เจียอีหยุดถิงถิงที่ทนฟังต่อไปไม่ได้เดินออกไปในทันที จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ลอกเกตของโจวอี้เฉินถิงถิงชั่งใจอยู่นานจนกระทั่งเอาสร้อยเส้นหนึ่งพร้อมกับจดหมายที่ไม่ระบุชื่อผู้ส่งใส่ลอกเกอร์โจวอี้เฉินไป
*******
ถิงถิงอ่าฉันคิดว่าตอนนี้แกก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่เหมือนที่แกเคยว่าตัวเองในอดีตเลยนะรั่วรั่วเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองไปที่หญิงสาวหน้าตาพริ้มเพราะ รูปร่างผอมบางตรงหน้า
ใช่นอกจากจะไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่แถมยังน่ารักมากอีกต่างหากสารภาพกับโจวอี้เฉินไปเลยแบบนี้เขาไม่มีทางปฏิเสธหรอก รูมเมทอีกคนเอ่ยขึ้นแต่สุดท้ายแล้วถิงถิงก็ยังบ่ายเบี่ยงและรีบออกจากห้องไปในที่สุด
ถิงถิงทางนี้!เจียอีกวักมือเรียกถิงถิงเพราะเธอเองก็มาชียร์แฟนของเธอที่เป็คู่แข่งของทีมโจวอี้เฉินอยู่เหมือนกัน
เฟยฉีทางนี้!
ฟึ่บโจวอี้เฉินะโรับเอาลูกบาสนั้นไว้ได้ก่อนที่เขาจะส่งลูกออกไปและวิ่งไปรออีกจุด
ฟุบ เสียงลูกบาสตกลงเข้าไปในแป้น
สามแต้ม! เฮ้เสียงของทีมที่นั่งอยู่ข้างๆส่งเสียงร้องออกมาหลังจากที่โจวอี้เฉินทำแต้มได้
เหลืออีกแค่แต้มเดียวทีมของโจวอี้เฉินก็จะตามทันทีมของเฟยฉีทันแล้วถิงถิงได้แต่คิดอยู่ในใจก่อนที่จะมองไปที่เวลา อีกหนึ่งนาทีก็จะหมดควาเตอร์ที่สี่แล้ว
โจวอี้เฉินเจียโยว่ถิงถิงได้แต่พูดพึมพำคนเดียวเบาๆ
ฟุบเสียงลูกบาสลงไปอีกครั้งพร้อมกับเสียงตื้ดดดดด เป็การบอกเวลาว่าหมดควาเตอร์แล้ว
เฮ้! เสียงเฮกระหึ่มดังมาจากทีมของโจวอี้เฉินอีกครั้งเขาพลิกกลับมาชนะได้ในที่สุดถิงถิงได้แต่ยิ้มดีใจออกมาอยู่คนเดียวพร้อมกับจ้องมองไปที่โจวอี้เฉินก่อนที่เขาจะหันมาทางถิงถิงเป็จังหวะเดียวกันกับที่เจียอีลากถิงถิงลงไปหาแฟนของเธอ
ที่รักไม่เป็ไรใช่ไหมเจียอีเอ่ยถามเพราะเห็นว่าทีมของเฟยฉี
ไม่เป็ไรครับแค่ที่รักมาเค้าก็ดีใจแล้วเฟยฉีเอ่ยเจียอีถึงกับเขินม้วนเข้าไปกันใหญ่ก่อนที่เพื่อนของเฟยฉีจะเดินเข้ามา
คนที่น่ารักตรงหน้านี้คือใครกัน
เพื่อนของฉันเองหูซานทำไมหรอเจียอีเอ่ยขึ้น
ไม่มีอะไรแค่อยากรู้จักแค่นั้นเองชายหนุ่มที่ดูแพรวพราวตรงหน้าเอ่ยขึ้น
ไม่ได้ คนเ้าชู้แบบนายถิงถิงอย่าไปรู้จักจะดีกว่าเจียอีรีบทำตัวเป็ไม้กันหมาในทันที
ทางด้านโจวอี้เฉินที่ตอนแรกยิ้มออกมาเขาถึงกับต้องหุบยิ้มเพราะเห็นว่าคนที่เขามองขึ้นไปนั้นกำลังยืนคุยกับใครบางคนอยู่
โจวอี้เฉินเค่อลั่วะโมากอดคอพร้อมกับมองตามอี้เฉินไป
สาวน่ารักคนนั้นเป็ใครกันว่าแล้วเค่อลั่วก็กำลังจะเดินเข้าไปหาถิงถิงแต่กลับโดนโจวอี้เฉินดึงมือเอาไว้ก่อนที่จะลากเค่อลั่วออกมา
ไม่ได้!
ไม่ได้อะไร แฟนนายหรอ?
ไม่ใช่! โจวอี้เฉินตอบพร้อมกับลากเค่อลั่วออกมาพลางคิดในใจแต่ในอนาคตต้องใช่แน่
***ร้านบาร์ใกล้มหาลัย
ถิงถิง ไหวหรือป่าวเจียอีเอ่ยดังขึ้นเพราะเห็นว่าถิงถิงนั้นฟุบหลับไปแล้วรอบหนึ่งก่อนที่จะลุกขึ้นมา
ถิงถิงได้แต่ส่ายหัวไปมาพร้อมกับความรู้สึกพะอืดพะอมที่ตี้ขึ้นมา
ในขณะเดียวกัน หูซานเดินเข้ามาพอดีพร้อมกับน้ำเปล่าก่อนที่เขาจะยื่นให้ถิงถิง
ขอบคุณถิงถิงรับขวดน้ำนั้นมาก่อนที่จะกระดกมันลงไป
โจวอี้เฉินมาได้ยังไงเพื่อนในทีมบาสที่นัดฉลองกันแปลกใจเมื่อเห็นโจวอี้เฉินเดินเข้ามาเพราะทุกครั้งเขาไม่เคยมาเสียด้วยซ้ำ
***สิบห้านาทีก่อนหน้า
เค่อรั่ว:ส่งรูปภาพ(รูปถิงถิงนั่งอยู่ในร้าน)
เค่อรั่ว:เทพโจวจะมาไหม?
โจวอี้เฉิน:ที่ไหน
เค่อรั่ว:ผู้หญิงน่ารักคนนั้นคือรักแรกของนายในวัยสิบขวบใช่ไหม
โจวอี้เฉิน:ส่งรูปภาพ(รูปปลาของเค่อรั่ว)
โจวอี้เฉิน:อยากเห็นลูกๆของนายขาดอากาศหายใจไหม
เค่อรั่ว:แชร์โลเคชั่น
*****
นั่งรถมาโจวอี้เฉินตอบหน้าตาเฉยพร้อมกับเดินเข้ามานั่งลงเป็จังหวะเดียวกันกับที่เขาเจอถิงถิงเดินออกไป
เฮ้ เฮ้ โจวอี้เฉินจะไปไหนเพิ่งมาไม่ใช่หรอ
เฮ้ เสียงเพื่อนในทีมเรียกตามโจวอี้เฉินที่เพิ่งมาถึงและเดินออกไปแต่โจวอี้เฉินกลับไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
ฟุบถิงถิงที่เดินเซไปเกือบล้มลงกับพื้นโชคดีที่ยังมีคนรับไว้ได้ทัน
โจวอี้เฉินถิงถิงมองไปบนใบหน้าของคนที่เพิ่งมารับเธอเอาไว้
นายมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง หรือนี้เป็ความฝันนะถิงถิงที่คิดได้ดังนั้นจึงยื่นมือไปััใบหน้าของคนตรงหน้าก่อนที่จะหยิกแก้มโจวอี้เฉินเบาๆไม่เจ็บคงฝันไปจริงๆว่าแล้วถิงถิงก็ผลักโจวอี้เฉินออกก่อนที่จะเดินไปสักพักแล้วหยุดลงและหันหน้ามาทางโจวอี้เฉินอีกครั้ง
ไหนไหนก็ฝันแล้วขอขี่หลังหน่อยได้ไหมถิงถิงเอ่ยเพราะตอนนี้เธอรู้สึกว่ากำลังปวดขาอยู่พอดีโจวอี้เฉินที่ได้ยินดังนั้นถึงกับยืนอี้งอยู่พักใหญ่
ถ้านายไม่ให้ขี่นะฉันจะนั่งลงตรงนี้แหละถิงถิงไม่ว่าเปล่าเตรียมตัวจะนั่งลงจนโจวอี้เฉินแทบจะคว้าไว้ไม่ทัน
และสุดท้ายแล้วตอนนี้โจวอี้เฉินกำลังแบกถิงถิงขึ้นมาไว้บนหลังก่อนที่จะก้าวเดินต่อไป
โจวอี้เฉิน
อืม
นายรู้ไหม นายทำฉันปวดใจมากเลยนะ
ห่ะโจวอี้เฉินถึงกับงุนงงเพราะเขาจำได้ว่าเขาพยายามที่จะเข้าไปใกล้ถิงถิงแต่ทุกครั้งเธอจะเลี่ยงเขาทุกครั้งไม่ว่าจะเป็ตอนเดินผ่านที่โรงอาหารสนามกีฬา และที่อื่นๆโจวอี้เฉินพยายามหาจังหวะที่จะเจอถิงถิงโดยบังเอิญแล้วแต่เธอก็ยังหลบหน้าเขาทุกครั้ง
ใช่ที่ห้องพยาบาลนายคงเกลียดฉันมากเลยล่ะสิ ถิงถิงเอ่ย
ต่อให้นายเกลียดฉันมากขนาดนี้แต่ทำไม ทำไมฉันก็ยังชอบนายอยู่ดี เห้อออถิงถิงเอ่ยพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
โจวอี้เฉิน ฉัน ชอบ นาย!
รู้สึกสบายจังได้พูดออกไปสักทีถิงถิงเอ่ยก่อนที่จะฟุบหลับไปทิ้งให้โจวอี้เฉินยืนอึ้งอยู่ก่อนที่จะไปส่งถิงถิงที่หอ
เสี่ยวถิง
ถิงถิง
เป็ยังไงบ้างถิงถิงที่เพิ่งรู้สึกตัวรู้สึกปวดหัวอยู่ไม่น้อยก่อนที่เหตุการณ์ทุกอย่างจะพรั่งพรูเข้ามา
กรี้ดดดดดถิงถิงถึงกับกรี้ดออกมาเธอไม่ได้ฝันไป!
เสี่ยวถิงมันเกิดอะไรขึ้นทำไมเมื่อวานกลับมากับโจวอี้เฉินได้ รั่วรั่วเอ่ยถามพร้อมกับรูมเมทที่รอฟังคำตอบจากถิงถิงถิงถิงที่ถูกคาดคั้นสุดท้ายแล้วก็ยอมเล่าทุกอย่างออกไป
*****สองอาทิตย์ต่อมา
ไป๋หลี่ถิงโจวอี้เฉินเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าถิงถิงที่เห็นโจวอี้เฉินเดินมาจึงรีบไปหลบเขาแต่ใครจะไปคิดว่าคนที่เธอพยายามหลบกลับมายืนอยู่ตรงหน้า
สวัส…..ดีถิงถิงเอ่ยก่อนที่จะเดินอ้อมกลับไป
บอกชอบคนอื่นแล้วหลบหน้าแบบนี้หรอ!โจวอี้เฉินเอ่ยออกไปก่อนที่ถิงถิงจะหยุดชะงักไปพร้อมกับหันหน้ามา
เอ่อออ….. ถิงถิงอ้ำอึ้งอยู่นานก่อนที่จะกัดฟันพูดออกไป
ขอโทษ!
ขอโทษ? โจวอี้เฉินเดินเข้าใกล้ถิงถิงเรื่อยๆจนถิงถิงสังเกตเห็นได้ว่าสร้อยคอที่เขาสวมใส่
สร้อยของฉัน?
ไม่ใช่เธอให้ฉัน มันเป็ของฉัน
นายรู้?
อืม โจวอี้เฉินเอ่ยพลางนึกถึงเหตุการณ์ที่ถิงถิงเอาจดหมายรักและสร้อยคอนั้นมาใส่ลอกเกอร์ของเขา
แล้วทำไมนาย……
ก็เธอเอาแต่หลบหน้าฉันน่ะสิถิงถิงยืนนิ่งอยู่นานก่อนที่จะสูดหายใจเข้าและถอนหายใจออกมา
โจวอี้เฉินถึงนายจะไม่ได้ชอบฉันแต่ฉันก็ยังอยากบอกนายฉันชอบนาย! ชอบมานานมากแล้วชอบั้แ่มัธยมต้นแต่ก็ยังไม่กล้าบอกนายเพราะกลัวนายจะรังเกียจไม่อยากคุยกับฉันขอโทษที่พูดออกไปแบบนี้ขอโทษที่ทำให้นายอึดอัดใจฉันสัญญาว่าต่อจากนี้ฉันจะจัดการกับความรู้สึกตัวเอง ขอโทษ!ว่าแล้วถิงถิงก็เดินหันหลังกลับไป
หยุด! โจวอี้เฉินเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินมากระซิบที่ข้างหูถิงถิงเบาๆ
ไป๋หลี่ถิงฉันชอบเธอชอบั้แ่ที่สนามเด็กเล่นแล้ว
****สนามเด็กเล่น
เหมี้ยวเสียงแมวร้องอยู่ในสนามเด็กเล่น ถิงถิงในวัยสิบขวบกำลังเดินตามเสียงลูกแมวไป
เหมี้ยว
เจอแล้ว! ถิงถิงที่เพิ่งเจอเสียงแมวร้องเดินเข้าไปกำลังจะอุ้มลูกแมวนั้นขึ้นมาเป็จังหวะเดียวกันกับที่เสียงของเด็กชายคนหนึ่งเดินเข้ามาพอดี
เพ่ยเพ่ย อยู่นี้เองโจวอี้เฉินเดินเข้ามาพร้อมกับอุ้มลูกแมวขึ้น
แมวของนายหรอถิงถิงเห็นเด็กชายเดินเข้ามาอุ้มแมวจึงเอ่ยถามขึ้น
อืมถิงถิงที่ได้ยินดังนั้นจึงได้แต่ทำหน้าหงอยก่อนที่จะยื่นอาหารแมวให้
ให้นายฉันคิดว่าเป็แมวจรจัดเลยซื้ออาหารแมวมาให้
โจวอี้เฉินรับมันมาก่อนที่ถิงถิงจะวิ่งออกไป
*******
ถิงถิงที่ได้ยินดังนั้นถึงกับเบิกตาโพลงเพราะเธอเองเกือบลืมไปแล้ว
นายหรอ
อืมโจวอี้เฉินเอ่ยพร้อมกับเ้าเพ่ยเพ่ยโผล่หน้าส่งสียงร้องออกมาจากกระเป๋าของโจวอี้เฉินพอดี
เหมี้ยวก่อนที่ถิงถิงและโจวอี้เฉินจะยิ้มออกมา
-จบ-
169
