ตอนที่ 28
Devourer
ฟึ่บ!!!
กรงเล็บทั้งหกของ Devourer พุ่งเข้ามาพร้อมกันราวกับพายุเหล็ก ความเร็วของมันเหนือกว่า Sewer Ghoul ทุกตัวที่นนท์เคยเจอ แม้ Will of Survivor จะเพิ่มประสาทตอบสนองให้เขา แต่ในวินาทีนั้น ร่างกายก็ยังแทบตามไม่ทัน
ฉัวะ!
กรงเล็บหนึ่งเฉือนผ่านไหล่ของนนท์ทันที เืสดกระเซ็นใส่กำแพง ขณะที่อีกสองข้างฟันลงบนพื้นคอนกรีตจนแตกกระจายเป็หลุมลึก
ตูมมม!!!
แรงกระแทกทำให้ทั้งทางเดินสั่นะเื
“พี่นนท์!!”
เมย์กรีดร้องลั่น
นนท์รีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว เืไหลลงมาตามแขนและสีข้างไม่หยุด ความเจ็บแสบแล่นทั่วร่าง แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่า คือดวงตาของ Devourer
มันกำลัง “ตื่นเต้น”
กรรรรรรร…
ปากขนาดใหญ่กลางอกของมันอ้าออกอีกครั้ง ใบหน้ามนุษย์หลายสิบใบด้านในเริ่มดิ้นพล่านพร้อมเสียงร้องโหยหวนเบาๆ ราวกับิญญาที่ยังไม่หลุดพ้น
“ช่วยด้วย…”
“เจ็บ…”
“ฆ่าฉันที…”
เสียงแ่เบาเ่าั้ทำให้ทุกคนขนลุกไปทั้งตัว
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งถึงกับทรุดลงอาเจียนทันที
“แม่ง… ตัวบ้าอะไรเนี่ย…”
ติ๊ง!
[Devourer กำลังดูดซับเืในพื้นที่]
[Regeneration เพิ่มขึ้น]
ดวงตาของนนท์หรี่ลงทันที
เืของเขา…
กำลังช่วยฟื้นฟูมัน
ฟึ่บ!!!
Devourer พุ่งเข้ามาอีกครั้ง
เร็วกว่าเดิม
นนท์รีบยกกระบองไฟฟ้าขึ้นรับ
เปรี้ยง!!!
กระแสไฟฟ้าะเิใส่แขนของสัตว์ประหลาดเต็มแรง กลิ่นไหม้ลอยฟุ้งทันที แต่ Devourer เพียงแค่ชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะใช้แขนอีกข้างฟาดสวนกลับมา
ตูม!!!
ร่างของนนท์กระเด็นไปกระแทกกำแพงเต็มแรง
“อั่ก!”
เืพุ่งออกจากปากทันที
ติ๊ง!
[ค่าความทนทานลดลง]
[อาการาเ็สะสม]
ภาพตรงหน้าเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย
แต่ Devourer ไม่ให้เวลาพัก
กรรรรรรร!!!
มันคลานเข้ามาช้าๆ พร้อมเสียงกระดูกในร่างกายที่ขยับไปมาอย่างผิดธรรมชาติ Sewer Ghoul ตัวอื่นเริ่มเดินล้อมวงด้านหลัง ราวกับกำลังรอให้
หัวหน้าฉีกเหยื่อก่อน
“SE-01!”
นนท์กัดฟันแน่น ขณะพยายามลุกขึ้น
“มีอาวุธอะไรในฐานอีกไหม?!”
AI ลอยขึ้นกลางอากาศทันที
“ตรวจสอบคลังอาวุธ…”
ติ๊ง!
[พบอาวุธฉุกเฉิน]
[Shotgun M870]
[ะุ 12 Gauge : 8 นัด]
[ตำแหน่ง : ห้องรักษาความปลอดภัย]
ดวงตาของนนท์สว่างขึ้นทันที
ปืนลูกซอง!
“อยู่ไหน?!”
“ทางเดินขวา ระยะ 23 เมตร”
ทันใดนั้นเอง—
ฟึ่บ!!!
Devourer พุ่งเข้ามาอีกครั้ง
กรงเล็บทั้งหกแทงลงมาราวกับหอกหลายเล่ม นนท์รีบกลิ้งตัวหลบอย่างเฉียดฉิว พื้นคอนกรีตด้านหลังแตกกระจายทันที
เร็วเกินไป!
ถ้าสู้ต่อระยะประชิด เขาตายแน่
“เมย์! พาทุกคนถอยไปห้องควบคุม!!”
“แล้วพี่ล่ะ?!”
“รีบไป!!”
นนท์ะโลั่น ก่อนจะยิงสวนทันที
ปัง! ปัง!
ะุสองนัดเจาะเข้าที่หัวของ Sewer Ghoul ตัวด้านข้างจนล้มลง เปิดช่องว่างเล็กๆ ขึ้นในวงล้อม
เขารีบพุ่งออกไปทันที
ฟึ่บ!!!
Devourer คำรามลั่น ก่อนจะคลานไล่ตามอย่างรวดเร็ว แขนทั้งหกกระแทกพื้นต่อเนื่องจนทางเดินสั่นะเื
ติ๊ง!
[ะุคงเหลือ : 8 นัด]
พอดีกับลูกซอง
นนท์วิ่งสุดแรงผ่านทางเดินใต้ดิน แสงไฟสีแดงกะพริบเหนือหัวไม่หยุด เสียงคลานของ Devourer ดังไล่มาติดๆ จนเขารู้สึกได้ถึงลมหายใจเหม็นคาวอยู่ด้านหลัง
เร็วเกินไป!
ฟึ่บ!!!
กรงเล็บเฉือนผ่านหลังของเขาอีกครั้ง
ฉัวะ!
เสื้อขาดทันที เืไหลอาบแผ่นหลัง ความเจ็บแล่นขึ้นสมองจนภาพตรงหน้าพร่าไปชั่วครู่
แต่ในที่สุด—
เขาก็มาถึงประตูเหล็กบานหนึ่ง
[Security Room]
นนท์รีบกระแทกประตูเข้าไปทันที
ปัง!!!
ก่อนจะหมุนตัวล็อกประตูจากด้านใน
ตู้มมม!!!
แทบจะในวินาทีเดียว Devourer ก็พุ่งชนประตูจากด้านนอกทันที แผ่นเหล็กทั้งบานสั่นะเือย่างรุนแรง รอยบุบเริ่มปรากฏขึ้นช้าๆ
ติ๊ง!
[ประตูห้องรักษาความปลอดภัย]
[ความทนทานคงเหลือ : 78%]
มันจะพังเข้ามาแน่
นนท์รีบหันไปค้นหาทันที
ภายในห้องเต็มไปด้วยตู้เหล็กและจอมอนิเตอร์เก่าๆ ก่อนที่สายตาของเขาจะหยุดอยู่ที่ “ตู้เก็บอาวุธฉุกเฉิน” ด้านมุมห้อง
เขารีบเปิดมันออกทันที
แกร๊ก!
และสิ่งที่อยู่ด้านใน…
คือปืนลูกซองสีดำด้านขนาดใหญ่ พร้อมกล่องะุสีแดงหลายกล่อง
ติ๊ง!
[ได้รับ : Shotgun M870]
[ได้รับ : ะุ 12 Gauge x8]
นนท์คว้าปืนขึ้นมาทันที
น้ำหนักของมันหนักแน่นกว่าปืนพกหลายเท่า
ตู้มมม!!!
เสียงกระแทกดังขึ้นอีกครั้ง
รอยแตกเริ่มปรากฏบนประตูเหล็กแล้ว
กรรรรรรร!!!
เสียงคำรามของ Devourer ดังลอดเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
มันกำลังจะเข้ามาแล้ว
นนท์สูดหายใจลึก ก่อนจะขึ้นลำลูกซองช้าๆ
แกร๊ก…
เสียงโลหะกระทบกันดังชัดเจนในห้องแคบ
แล้วในวินาทีนั้นเอง—
ประตูเหล็กก็ะเิออก