EP : 21 ง่ายแบบนี้เลยเหรอ
“พระชายาจะไปไหนกัน” องครักษ์ที่หนึ่งพูดขึ้นในตอนที่หมิงเจียเจียเดินไปในทางเพิ่งเดินจากมา
“ไม่รู้ ตามไปกันเถอะ” องครักษ์ที่สองพูดก่อนจะพากันตามหมิงเจียเจียไปอย่างรวดเร็ว
“เข้าไปในถ้ำทำไมกัน” องครักษ์ที่หนึ่งพูดขึ้นอย่างสงสัยเพราะเขาจำได้ว่าในถ้ำนั้นไม่มีอะไรเลย
“ตามเข้าไปในถ้ำ” องครักษ์ที่สองบอกก่อนหยุดชะงักลงเมื่อพวกเขากำลังจะเข้าไปในถ้ำ แต่ถ้ำตรงหน้าก็มีการเปลี่ยนแปลงทำให้พวกเขาเข้าไปไม่ได้
ครืน!!
“เสียงมันอยู่แถวๆ นี้” หมิงเจียเจียพอเข้ามาด้านในถ้ำก็หันซ้ายหันขวาตามเสียงที่มันเรียกเธอมาที่นี่โดยที่ไม่รับรู้เกี่ยวกับด้านนอก
“สว่าง” หมิงเจียเจียพูดขึ้นก่อนที่จะมีดวงไฟดวงเท่ากำปั้นของเธอสามดวง
“โอ๊ะ มีแอ่งน้ำในนี้ด้วยเหรอ นั้นมันต้นสมุนไพรหนวดมังกรไฟ ดอกราตรีมังกรไฟทำไมในมีแต่สมุนไพรเกี่ยวมังกรไฟเต็มไปหมดเลยละเนี่ย” หมิงเจียเจียร้องอย่างดีใจก่อนจะเดินมองดูรอบๆ พลางคิดว่าต้นสมุนไพรพวกนี้ซิวเหวยหลงไม่มี เก็บไปดีกว่า
“เก็บ! ” หมิงเจียเจียตะโกนก่อนจะรีบเก็บสมุนไพรใส่ในช่องมิติของตัวเองอย่างรวดเร็ว โดยที่หลงลืมไปแล้วว่าเข้ามาที่นี่ด้วยสาเหตุอะไร
“เดี๋ยวนะ เฮ้ย!! ”
ครืน!!
ก่อนที่หมิงเจียเจียจะนึกออก เสียงเหมือนถ้ำจะถล่มลงมาหลังจากที่เธอเก็บต้นสมุนไพรหมดแล้ว
“เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย! ” หมิงเจียเจีย ตะโกนก่อนจะหาที่หลบ แต่ในถ้ำมันจะมีที่ไหนให้หลบซ่อนกันเล่า มีแต่ก้อนหินที่จะตกลงมาใส่หัวนะสิ
“เดี๋ยวๆ ทำไมแอ่งน้ำมันเป็นแบบนั้นละ” หมิงเจียเจียร้องขึ้นเมื่อจู่ๆ ก้อนหินที่ตกใส่แอ่งน้ำก็กลายเป็นลาวา เอาแล้วไง สงสัยเธอต้องรีบออกจากถ้ำนี้แล้วละ
ตู้ม!!
ยังไม่ทันเธอจะได้หนีเสียงระเบิดก็ดังขึ้นมาจากแอ่งน้ำที่กลายเป็นบ่อลาวาไปแล้วเรียบร้อย
ต้องรีบหนีแล้ว!!
ตู้ม!!
“ซวยแล้ว” หมิงเจียเจียร้องอย่างตกใจเมื่อระเบิดลาวาปะทุขึ้นมาเรื่อยๆ ลาวาพวกนั้นกำลังไหลมาทางที่เธอยืนอยู่แล้ว
ฟู่!!
ก้อนหินที่อยู่ปลายเท้าของเธอละลายจนเธอต้องถอยหลังหนี ร้อนเป็นบ้าเลย
ตู้ม!!
“เจ้าเข้ามาตั้งนานแล้วทำไมไม่ลงไปหาข้าสักที”
“เหวอ มังกร แถมพูดได้ด้วย” หมิงเจียเจียร้องเสียงหลงเมื่ออยู่มังกรตัวใหญ่สีทองโผล่ขึ้นมาจากบ่อลาวาแล้วพูดกับเธอ
“นี่เจ้ามาช้าแล้วยังพูดมากอีกนะ” มังกรสีทองตัวใหญ่จ้องไปที่หมิงเจียเจียอย่างไม่ชอบใจ กว่าเขาจะขึ้นมาจากแอ่งน้ำที่เขาถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนจองจำเขาจนกว่าจะพบเจ้านายที่แท้จริงเข้าจึงจะหลุดออกจากมันได้
“ข้าเหรอ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามพลางคิดหาทางหนี มังกรไม่ใช่สัตว์ที่เธอจะต่อกรได้
“ก็ใช่นะสิ เจ้านี่มันเป็นเจ้านายไม่ได้เรื่องเลย” มังกรทองเอ่ยบอกเขารู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยเมื่อเจ้านายของเขามันซื่อบื้อ
“ข้าไปเป็นเจ้านายเจ้าตั้งแต่เมื่อไร” หมิงเจียเจียเอ่ยถามทันทีเพราะยังไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ แล้วเธอจะไปเป็นเจ้านายของมังกรทองตัวนี้ได้ยังไง
“อะไร เจ้าอยากออกมาเหรอ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามกริชคู่ที่เหมือนอยากจะออกมาข้างนอก
“ออกมา” หมิงเจียเจียพูดเบาๆ กริชคู่ก็ออกมาอยู่ในมือของเธอทั้งสองข้างแถมเจ้ากริชคู่ยังเปล่งเสียงออกมาอีก
“เจ้ามังกรโง่กล้าดียังไงมาตะโกนใส่เจ้านายข้า อยากจะถูกข้าเสียบทะลุหัวใจใช่หรือไม่”
หมิงเจียเจียเบิกตากว้างเปล่งเสียงได้ไม่พอยังร้องด่ามังกรอีกด้วย แถมไม่เกรงกลัวมังกรทองอีกด้วย
“เหอะ! นางก็เป็นเจ้านายของข้าเหมือนกัน” มังกรทองเอ่ยบอกก่อนจะเปลี่ยนร่างเป็นหนุ่มผมทองใบหน้าดุดันมองมาที่เธอกับกริชคู่
“หยุดก่อนทั้งสอง ตามที่มังตัวนี้คิดคือข้าเป็นเจ้านายของพวกเจ้า แต่เจ้าต้องมาทำพันธสัญญากับข้า” หมิงเจียเจียพูดขึ้นเพื่อห้ามทั้งสอง ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อคิดแผนดีๆ ออก
“ตกลง ข้ายิวฉี่จะทำพันธสัญญากับหมิงเจียเจีย” ยิวฉี่ร้องบอกก่อนที่แสงสีทองจะพุ่งเจ้ามาหมิงเจียเจียไปที่กลางหน้าผากแล้วก็หายไปเลย
“ง่ายแบบนี้เลยเหรอ” หมิงเจียเจียพึมพำ ก่อนจะตกใจยิ่งกว่าเดิม เมื่อนึกได้ว่าต้องออกไปรีบล่าสัตว์อสูร
“ข้าช่วยท่านได้นะขอรับเจ้านาย” กริชคู่ร้องบอกก่อนจะพุ่งตัวทะลุถ้ำออกไป จนเป็นทางให้หมิงเจียเจียรอดผ่านออกไปได้
“พระชายา!! ” สององครักษ์ร้องเรียกคนที่เดินออกมาจากถ้ำเมื่อเห็นว่าพระชายาไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรก็รู้สึกโล่งใจ ไม่อย่างนั้นพวกเขาถูกอ๋องซิวเหวยหลงฆ่าแน่นอน
“ข้าไม่เป็นไร ข้าต้องรีบล่าสัตว์อสูรแล้ว และเจ้าทั้งสองต้องช่วยข้าด้วย” หมิงเจียเจียร้องบอกก่อนมองทั้งสองแล้วเอ่ยบอก
“เอ่อ”
“กล้าขัดคำสั่งข้างั้นหรือ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามเมื่อเห็นท่าทีของทั้งสอง
“เปล่าขอรับ” สององครักษ์รีบปฏิเสธทันที พวกเข้าจะกล้าขัดคำสั่งได้อย่างไรกัน
“งั้นก็รีบเลย” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกก่อนจะเรียกกริชคู่ของตัวเองกลับมาหาก่อนจะเคลื่อนตัวไปหาสัตว์อสูรแถวนี้
“ไม่ไกลจากนี้มีฝูงหมูป่าปฐพีอยู่สิบตัวระดับจิตขั้นแปด” เสียงของยิวฉี่ดังขึ้นมาในหัวของเธอ และมันก็จริงเมื่อฝูงหมูป่านอนอาบโคลนเล่นอยู่อย่างสบายใจ
“กริชคู่พิฆาต” หมิงเจียเจียพูดขึ้นด้วยที่ไม่เคยรู้จักวิชานี้มาก่อน แต่ปากมันพูดออกไปเอง
ฟิ้ว
พรึบ
หมิงเจียเจียได้แค่เคลื่อนไหวไปตามกริชคู่พร้อมกับตกตะลึงกับการเคลื่อนไหวอันรวดเร็วของตัวเอง
“ร่างกายเจ้าไม่ธรรมดาเลย” ยิวฉี่ร้องบอกทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงร่างกายของหมิงเจียเจียที่มันพิเศษ
“เรื่องนั้นเราจะคุยกันที่หลังนะ ตอนนี้รีบจัดการพวกหมูป่าปฐพีก่อนเถอะ” หมิงเจียเจียเอ่ยตอบก่อนจะรีบจัดการเก็บซากสัตว์อสูรสามตัวใส่ในช่องมิติของตัวเองทันที ก่อนจะรีบจัดการสัตว์อสูรต่อ
“กริชคู่พิฆาต” หมิงเจียเจียพึมพำก่อนจะรีบจัดการหมูป่าปฐพีต่อไปอย่างต่อเนื่อง
“ไหนพระชายาบอกให้พวกเราช่วยไง แล้วทำไมจัดการเองละ” องครักษ์ที่สองเอ่ยกับองครักษ์ที่หนึ่งทันทีอย่างสงสัย ก็ตกใจอยู่หรอกนะที่พระชายาของเขานั้นเก่งกล้าสามารถเกินระดับพลังที่แท้จริงของตัว การเคลื่อนไหวก็รวดเร็วเกินว่าระดับปฐพีเสียอีก