เช้าวันต่อมา
ใบหลิวตื่นแต่เช้าด้วยความรู้สึกเหมือนมีไม้เบสบอลมาจ่ออยู่ที่ก้น
แต่... ไม้เบสบอลที่ร้อนแล้วก็ขยับได้เนี่ยนะ? โอ้มายก็อดดด ใหญ่ขนาดไหนกันเนี่ย ขนาดว่าก้นของเธอแนบชิดกับมันขนาดนี้ยังไม่รู้สึกถึงส่วนปลายหรือส่วนโคนมันเลยสักนิด
เธอจับมือที่วางพาดอยู่ตรงเอวออก
เรวัตขยับตัวทั้งที่ยังหลับอยู่และพลิกตัวนอนหงาย พอทำอย่างนั้นแท่งเนื้ออวบก็โผล่ออกมาจากใต้ขากางเกงพาดขึ้นมาถึงหน้าท้องทันที
โอ้! มาย! ก็อด! ริมฝีปากเล็กอ้าค้าง ในที่สุดเธอก็ได้เห็นของจริงสักที มันยาวอย่างน้อยก็เกือบ ๆ เจ็ดนิ้ว ทั้งยังหนาและอวบอ้วนมากด้วย
มือเล็กสั่นระริก สถานการณ์เป็ใจเกินกว่าจะปล่อยผ่าน... เธอวางนิ้วลงบนส่วนโคนแล้วค่อย ๆ เลื่อนนิ้วขึ้นไปตามท่อนลำพลางเพลิดเพลินไปกับความแข็ง แต่ก็นุ่มอย่างน่าประหลาดนั้น
ความร้อนที่แผ่ออกมาถึงปลายนิ้วรุนแรงกว่าที่คิด และเมื่อใกล้จุดปลายสุดเธอก็รู้สึกว่ามันกำลังดันสู้นิ้วของเธออยู่อย่างไรอย่างนั้น กระทั่งไปถึงรอยแยกน้ำเสียวหยดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาแล้วไหลลงบนนิ้วของเธอ
“อืออ”
ใบหลิวสะดุ้งสุดตัว เธอตวัดผ้าคลุมตัวเขาไว้แล้ววิ่งหนีลงไปด้านล่างเพื่อทำอาหารเช้าทันที ระหว่างที่ทำไข่เจียวและขนมปังปิ้งเธอก็อดนึกถึงสิ่งที่เพิ่งติดอยู่บนปลายนิ้วของตัวเองไม่ได้
หากเมื่อกี้พ่อเลี้ยงไม่ส่งเสียงขึ้นมาซะก่อนเธอคง ชิม มันเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นไปแล้ว
“น่าเสียดายชะมัด” ร่างเล็กคิดพลางจัดอาหารใส่ถาดแล้วยกขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบนทันที
‘แกร๊ก’ เธอวางถาดลงแล้วะโขึ้นไปบนเตียงพร้ะโกน “ตื่นได้แล้วค่าาาาา”
จากนั้นก็ลงมือจั๊กจี้เขา ตอนแรกยังได้เปรียบอยู่นิดหน่อยเพราะเขายังไม่ตื่นดี แต่ต่อมาเมื่อเขาตื่นเต็มตาก็โต้กลับอย่างรวดเร็วและเริ่มสนุกไปกับเธอ เราหัวเราะกันอย่างบ้าคลั่ง และเช่นเดิมใบหลิวไม่ปล่อยให้โอกาสลอยหายไปเปล่า ๆ เธอพยายามถูไถเนื้อตัวเข้ากับเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
กระทั่งถึงจุดหนึ่งก็ผละออกมาพร้อมสีหน้าเขินอาย
“โอ้ ป๊าคะ นั่น... เป็เพราะหนูรึเปล่าคะ” เธอชี้ไปที่กระโจมเล็ก ๆ กลางกายเขาแล้วเอ่ยถามด้วยสีหน้าใสซื่อ ขณะที่เรวัตหน้าแดงก่ำแล้วรีบร้อนคว้าผ้าห่มมาคลุมตักตัวเองเอาไว้อย่างรวดเร็ว
“หนู ป๊าขอโทษ แต่ป๊าห้ามตัวเองไม่ได้เลย หนู... หนูเองก็เอาแต่เข้าใกล้ป๊าไม่หยุดแถมยังแต่งตัวแบบนี้อีก อีกอย่าง... อีกอย่างแม่เขาก็ไม่อยู่ มันยากจริง ๆ”
“ป๊าคะ ไม่ต้องขอโทษนะ หนูไม่ถือหรอก” เธอบอกแล้วคลานเข้าไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้า จับมือและสบตาเขา
“ป๊ารู้มั้ยคะ บางทีหนูก็ไม่ค่อยมั่นใจเลยว่าตัวเองสวยหรือเซ็กซี่พอรึเปล่า”
“หนู อย่าสงสัยในตัวเองแบบนั้นสิ หนูเป็ผู้หญิงที่สวยที่สุดเท่าที่ป๊าเคยเห็นมาเลย”
“หนูดีใจนะคะที่ป๊าคิดอย่างนั้นแล้วหนูก็เชื่อด้วยเพราะป๊า... มีหลักฐาน คิกคิก” เธอพูดพลางชี้ไปที่แท่งเนื้อของเขาที่ยังแข็งโด่อยู่ใต้ผ้าห่ม
“อะ เอ่อ...” เรวัตลูบต้นคอด้วยความขัดเขิน
นี่คือ่เวลาตัดสิน สิ่งที่เธอพยายามทำมาจะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับวินาทีถัดไปนี้แล้ว
“หนูไม่เคยเจออะไรที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย เอ่อ ถ้าจะขอเข้าดูใกล้ ๆ จะเป็อะไรมั้ยคะ”
สีหน้าของเขาบ่งบอกเลยว่าใกับสิ่งที่เธอขอมากแค่ไหน แต่ในขณะเดียวกันสิ่งที่อยู่ใต้ผ้าห่มกลับผงกหัวหงึกหงักราวกับตื่นเต้นซะนักหนา
“หนู! ถามออกมาแบบนั้นได้ยังไง”
“โธ่ป๊าคะ หนูก็แค่อยากเห็นว่าของผู้ชายจริง ๆ มันเป็ยังไงเท่านั้นเอง”
ใบหน้าของเขาแดงก่ำในวินาทีแรก ต่อมาก็บิดเบี้ยวราวกับกำลังดิ้นรนอยู่ระหว่างความคิดสัปดนของตัวเองกับความถูกต้องอย่างไรอย่างนั้น
“แค่ดูใช่มั้ย?” ในที่สุดเขาก็ถามออกมาหลังจากที่เงียบไปนานจนเธอใกล้จะทนไม่ไหวอยู่รอมร่อ
ใบหลิวพยักหน้าขึ้นลงรัว ๆ ราวกับกลัวคนเป็พ่อเลี้ยงจะเปลี่ยนใจ
“งั้นก็ตามใจ” พูดจบก็หันหน้าหนีแล้วหลับตาแน่น ลมหายใจหอบกระชั้นด้วยความตื่นเต้น
“ป๊าจะนอนลงไปก็ได้นะคะ” เธอบอกก่อนค่อย ๆ ดึงผ้าห่มออกจากการเกาะกุมของเขา ระหว่างนั้นแท่งเนื้อก็ถูกดึงตามลงมาด้วย ขณะที่เรวัตก็ทิ้งตัวลงนอนราบกับเตียงตามคำแนะนำแล้วยกแขนสองข้างขึ้นปิดหน้า
ใบหลิวรอจนเขานอนลงไปเรียบร้อยแล้วจึงหันมาจัดการเื่ตรงหน้าอีกครั้ง
เธอออกแรงดึงผ้าห่มช้า ๆ แล้วโน้มตัวไปข้างหน้าด้วยความปรารถนาที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก ทันใดนั้นเองเมื่อขอบผ้าหลุดออก แท่งเนื้อของเขาก็เด้งขึ้นมาแล้วตบเข้าที่หน้าของเธออย่างจัง ปลายลำสีคล้ำเข้มลากไปตามแก้มซ้ายทิ้งรอยน้ำใส ๆ เอาไว้เป็ทาง
“อุ๊ย” เธออุทานแล้วเช็ดมันออกจากแก้ม ก่อนดึงตัวกลับเล็กน้อยเพื่อให้เห็นภาพตรงหน้าชัดขึ้น
แม้ว่าพ่อเลี้ยงดูไม่ค่อยเต็มใจ และเขินอาย แต่เธอรู้ว่าเขาภูมิใจในอวัยวะส่วนนี้ของตัวเองไม่น้อย ใบหลิวคิดพลางวางมือลงบนต้นขาแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อสำรวจมันอย่างละเอียด
สาบานได้เลยว่ามันใหญ่ขึ้นกว่าที่เธอเห็นตอนตื่นนอนซะอีก