ถังชวนห้อตะบึงกลับบ้านไปตลอดทางแต่ยังไม่ทันเข้าห้องก็หยุดเท้าเสียก่อน
ประตูบ้านเขาถูกคนในชั้นสามและนอกชั้นสามล้อมมุงดูแต่ละคนยืดคอมองด้วยความสงสัย พลางส่งเสียงซุบซิบนินทา
แม่เฒ่าหวงจับมือเขาอย่างประหลาดใจ“เสี่ยวชวนจื่อ เธอรีบกลับไปดูบ้านเร็ว เมื่อครู่พ่อเธอะโเสียงดังลั่นห้องปากก็พูดว่ามีผี แล้ววิ่งออกมาหายลับไป เธอรีบกลับไปดูเร็วว่าเกิดเื่อะไรขึ้นกันแน่!”
ถังชวนพลันตระหนกผ่ากลุ่มคนเข้าไปในห้อง แล้วกระแทกประตูปิดดังปัง
แต่กลับเห็นว่าภายในห้องไม่ได้มีอะไรผิดปกติมีเพียงแค่เตียงที่เละเทะเล็กน้อย บนพื้นมีคราบอาเจียน ถังชวนมั่นใจแปดส่วนว่าพ่อเขาคงเห็นเฮยจื่อกับชื่อกู่ตอนที่โค้งตัวลงมาอาเจียน
นี่มันเป็การเพิ่มความวุ่นวายจริงๆ!
ถังชวนไม่มีเวลามาสนใจเื่นี้แล้วพ่อเขาคนนั้นไม่มีความสามารถอะไร ทว่าความสามารถในการหลบเลี่ยงเคราะห์ร้ายนั้นเกรงว่าหากเหวยเสี่ยวเป่า[1]พบเขาคงน้อยเนื้อต่ำใจแทบตายไม่อย่างนั้นทั้งที่ติดหนี้จนถูกทุบตีและข่มขู่จะฆ่าไปทุกที่ ก็คงยังไม่เป็อะไรจนถึงตอนนี้
เขาค้นเตียงตนเองครู่หนึ่งโชคดีที่คฑาต้องสาปยังอยู่
ท่อนไม้ดำที่ไม่สะดุดตาท่อนนี้แน่นิ่งอยู่ในมุมหนึ่งอย่างไม่ดึงดูดความสนใจเลยสักนิดนอกจากกูเตริโอ ก็ไม่มีใครรู้ว่าการได้และควบคุมมันจะมีพลังที่น่าหวาดกลัวอย่างไร
แน่นอนว่าถังชวนใกล้จะเข้าใจความยิ่งใหญ่ของคฑาต้องสาปนี้แล้ว!
“ฉันควรจะทำอย่างไร”ถังชวนเล่นคฑา เขามองไม่ออกถึงเส้นสนกลในสักนิดเดียว
กูเตริโอเอ่ย“เริ่มจากการควบคุมพลังมรณาก่อนแล้วกัน...”
สามวันให้หลัง
ร้านKFC ในศูนย์การค้าโหย่วอี้บนถนนเหรินหมินแห่งเมืองตงไห่
นี่เป็เวลาเลิกงานแล้วประตูร้าน KFC นั้นมีคนคึกคักมากมายลูกค้าออกไปกลุ่มหนึ่ง ก็มีอีกกลุ่มหนึ่งมาพนักงานทำงานกันไม่หยุดจนเหงื่อไหลเต็มหน้า
หญิงสาวที่ใส่ชุดยูนิฟอร์มคนหนึ่งหันหน้ามาะโเสียงดัง“ข้าวฟ่างสองที่ แฮมเบอร์เกอร์ไก่ย่างหนึ่ง ขอบคุณค่ะ!”เธอนำอาหารจานด่วนที่ได้รับมาห่อให้ลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว แล้วก็ส่งลูกค้าจากไป พร้อมกับต้อนรับลูกค้าคนถัดไปหลังจากสอบถามชัดเจนถึงเมนูที่ลูกค้า้าสั่งแล้ว เธอก็หันกลับไปหยิบอาหารตอนที่กำลังหันไป ก็เห็นหัวหน้างาน จึงบ่นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ทำไมคนถึงเยอะขนาดนี้กันคะแล้วทำไมถังชวนไม่มา วันนี้เขาจะมาไหมคะ ฉันยุ่งจะตายแล้วฉันต้องรับหน้าแทนไปอีกนานแค่ไหนคะเนี่ย!”
หัวหน้างานก็ยุ่งหัวหมุนเช่นกัน จึงยิ้มเจื่อนๆ “ไม่ต้องพูดแล้ว ทำไปก่อนเถอะ!คาดว่าเสี่ยวชวนคงจะมีธุระอะไรกะทันหัน เธอก็ทำแทนเขาไปก่อน! รอเขามา ผมจะหักเงินเขา!”หญิงสาวคนนี้บ่นอีกเล็กน้อย แล้วหยิบของเตรียมจะหันกลับไปที่เคาน์เตอร์แต่สายตาเธอมองทะลุกลุ่มคนไปเห็นเงาร่างผอมแห้งแวบๆ อย่างไม่ตั้งใจ ดวงหน้าภายใต้แสงไฟถนนนั้นช่างคุ้นเคย
“ถังชวน!” เธอหลุดปากเรียก
คนรอบๆล้วนอึ้ง “อยู่ที่ไหนเหรอ”
ห่างกันเกินไปหญิงสาวจึงไม่กล้ายืนยัน เธอชี้ไปข้างนอก แล้วหันกลับมาคุยกับเพื่อนร่วมงาน “เธอดูสิคนที่สวมเสื้อโอเวอร์โค้ทนั่นไง” เมื่อเธอหันกลับไปก็พลันพบว่าคนคนนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
เพื่อนร่วมงานที่กำลังยุ่งอยู่ขบขันพลางหัวเราะเธอ “มุกล้อเล่นนี้ของเธอไร้ระดับเกินไปแล้วอากาศแบบนี้จะมีใครสวมโอเวอร์โค้ทกัน ไม่กลัวเป็โรคลมแดดเหรอ”
หญิงสาวฝืนยืมปากก็บ่นงึมงำ “แต่ฉันเห็นเขาชัดๆ …”
ความจริงเธอไม่ได้ตาฝาด
คนที่สวมเสื้อโอเวอร์โค้ทในวันที่อากาศร้อนเช่นนี้ก็คือถังชวน
ตอนนี้เขาสวมเสื้อโอเวอร์โค้ทตัวใหญ่มากตัวหนึ่งห่อร่างตนเองเอาไว้อย่างมิดชิด ชายเสื้อลากไปบนพื้น คลุมเท้าเอาไว้ตอนนี้เขาดูสูงกว่าแต่ก่อนหนึ่ง่ตัวคล้ายกับสูงขึ้นมาทีเดียวสิบเิเภายในคืนเดียว
ถังชวนก้มหน้าซ่อนดวงหน้าไว้ใต้ปกคอเสื้อ มือสองข้างประสานกันอยู่ในแขนเสื้อ ขณะที่เดินชายเสื้อโอเวอร์โค้ทก็ไม่สั่นไหวเลยสักนิด ใช้ชีวิตราวกับดวงิญญาที่ลอยไปลอยมา
วันที่อากาศร้อนอบอ้าวเช่นนี้ผู้คนรอบๆ ไม่มีใครไม่สวมแขนสั้น เหล่าสาวงามไม่โชว์หน้าท้องก็ไหล่สวยเหล่าหนุ่มหล่อไม่เปลือยท่อนบนก็โชว์ท่อนแขนเขาที่แต่งตัวแบบนี้ออกมาจึงทำให้ผู้คนมุงดูหัวเราะเยาะนับไม่ถ้วน
อากาศแบบนี้ยังจะสวมโอเวอร์โค้ทออกจากบ้านอีกเหรอคงไม่ได้เป็โรคหลอดเืในสมองหรอกนะ
พวกเขามองแล้วกลับตื่นตระหนกเล็กน้อยจากการเดินเหินเหมือนิญญาของถังชวนแต่ละคนล้วนมุงอยู่ห่างๆ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขาสักคน
หากมีใครสักคนในบรรดาพวกเขากล้าหาญเขยิบเข้าไปหาก็จะค้นพบอย่างน่าใว่าเด็กหนุ่มที่ซ่อนดวงหน้าไว้ใต้ปกคอเสื้อนั้นมีหมอกดำราวกับน้ำหมึกทะลักออกมาจากดวงหน้าขาวซีดหมอกดำกลุ่มนี้ลอยวนเวียน ขยับและบิดไปมาจนก่อตัวเป็ลวดลายแปลกประหลาดบนใบหน้าเขาช้าๆคล้ายกับนาบตราประทับลงบนหน้าถังชวน ดวงตาทั้งคู่ของเขาขาวซีดยิ่งกว่าคืนวันที่ใช้คำสาปโลหิตพิฆาตครั้งนั้นทั้งยังสามารถมองเห็นภูตผีดวงิญญาเล็กๆนับไม่ถ้วนที่แหกปากร้องไห้โหยหวนและปะทะกันในดวงตาขาวโพลนได้อย่างเลือนรางราวกับว่าดวงตาของเขาคือห้วงอเวจีอันลึกมืดที่กักขังดวงิญญาเอาไว้มหาศาล
สาเหตุที่เขาสวมโอเวอร์โค้ทนั้นเพื่ออำพรางหมอกทมิฬของเหล่าิญญาอันเข้มข้นที่วนเวียนอยู่รอบตัวเขาราวกับสสารหมอกทมิฬนี้ห่อหุ้มถังชวนเอาไว้ในนั้นกระทั่งสาเหตุที่เขาสูงขึ้นสิบเิเภายในคืนเดียวก็เป็เพราะพลังมรณากลุ่มนี้ยกเขาให้ลอยห่างจากพื้นถึงสิบเิเนั่นเอง!
ถังชวนเดินอยู่ในย่านการค้าอันคึกคักด้วยสติที่เลือนรางสติเสี้ยวหนึ่งที่เขามีล้วนถูกใช้ปกป้องจิติญญาที่อยู่ในส่วนลึกที่สุดของดวงิญญามือสองข้างของเขากุมโอเวอร์โค้ทตรงทรวงอกเอาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว คล้ายกับว่า หากเขาปล่อยมือจะมีปีศาจร้ายพุ่งออกมา
ตลอดทางมานี้ไม่รู้ว่าเขาชนคนไปเท่าไรและมีคนพึมพำด่าไปขนาดไหน แต่พอคิดจะหาเื่เขา กลับเห็นเงาร่างของเขาลอยจากไปไกลแล้วก็แอบตัวสั่นสะท้าน
วิธีการฝึกพิเศษของกูเตริโอแค่แรกเริ่มก็ทำให้ถังชวนเกือบจะอยู่ในเขตอันตรายที่เกือบมีเพียงไปไม่มีกลับเสียแล้ว
“พลังของเนโครแมนเซอร์ไม่เพียงแต่จะมีที่มาจากตัวพลังเวทกับพลังิญญาเท่านั้นแต่มาจากพลังมรณาที่เ้าด้วย คฑาต้องสาปในมือเ้าบรรจุภูตผีและดวงิญญาไว้มากมายมหาศาลหากเ้าสามารถปล่อยพวกมันออกมาและเปลี่ยนพลังของพวกมันเป็พลังของตนเองได้ทั้งหมดเช่นนั้นเ้าก็จะไร้คู่ต่อกร”
“ฉันไม่ได้อยากจะไร้คู่ต่อกรฉันแค่อยากช่วยชีวิตครูโจว ฉันควรจะทำอย่างไร”
“หาก้าจะปลุกคฑาต้องสาปให้ขานรับเ้าต้องผ่านสองด่านนี้ไปก่อน”
“สองด่านไหน”
“ด่านแรกลองสื่อสารกับเหล่าดวงิญญาและภูตผีที่อยู่บนโลกใบนี้ ให้พวกเขาขานรับจากนั้นก็ดูดซับ หลอมรวม ขัดเกลาและนำิญญาเร่ร่อนที่ไร้ญาติขาดมิตรกับภูตผีปีศาจพวกนั้นมากลั่นเป็พลังมรณาที่บริสุทธิ์ที่สุดเวทมรณานี้มีชื่อว่า หลอมรวมหมื่นิญญา!”
[1]เหวยเสี่ยวเป่าหรือ อุ้ยเสี่ยวป้อ เป็ตัวละครเอกในเื่อุ้ยเสี่ยวป้อ มีนิสัยกระร่อนปริ้นปร้อนเอาตัวรอดเก่ง
2K
