ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ตอนที่ 3

ผู้บัญชาการคนแรกของหลินรุ่ย

“รวมแถว!”

เสียงของหลินรุ่ยดังกลางความวุ่นวาย

ทหารหลายคนชะงัก

บางคนหันมองอย่างไม่เชื่อสายตา

พลทหารคนหนึ่ง…

ออกคำสั่ง?

แต่สนามรบไม่มีเวลาตั้งคำถาม

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ฝนธนูระลอกที่สองตกลงมา

ทหารที่วิ่งหนีด้านหลังล้มต่อเนื่อง

เสียงกรีดร้องดังทั่วพื้นที่

หลินรุ่ยมองเร็ว ๆ

ศัตรูแบ่งเป็๲สามส่วน

แนวหน้าไล่กดดัน

ธนูปิดทางหนี

อีกกลุ่มอ้อมซ้าย

ถ้าหน่วยแตก—

หมด

เขา๻ะโ๠๲อีกครั้ง

“ใครถือโล่! มาด้านหน้า!”

ไม่มีใครขยับ

หลินรุ่ยเดินไปดึงโล่จากศพคนหนึ่งขึ้นมาเอง

ปักลงพื้น

ปัก!

“อยากตายก็วิ่ง!”

“อยากรอด ยืนตรงนี้!”

คำพูดสั้น ๆ ทำให้หลายคนหยุด

เพราะทุกคนเห็นแล้ว

คนที่วิ่ง…

ตายจริง

จางเหอกัดฟัน

วิ่งมาถือโล่ข้างหลินรุ่ย

“ข้าอยู่!”

อีกคนมองตาม

แล้วอีกคน

ไม่นานเกิดแนวโล่บาง ๆ

สิบคน

สิบห้าคน

ยี่สิบคน

หลินรุ่ยมองแล้วออกคำสั่งทันที

“สามแถว!”

“แถวหน้า คุกเข่า!”

“แถวสอง ยกโล่!”

“หอกเตรียม!”

ทุกคนทำตามอย่างงง ๆ

พริบตาต่อมา—

ศัตรูพุ่งชน

ตึง!!

เสียงกระแทกดังสนั่น

แนวโล่สั่น๼ะเ๿ื๵๲

แต่ไม่แตก

ศัตรูชะงักไปชั่วครู่

เพราะปกติทหารแตกหนีไปแล้ว

ไม่ใช่ตั้งรับ

หลินรุ่ย๻ะโ๠๲ทันที

“แทง!”

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

หอกพุ่งพร้อมกัน

ศัตรูแถวหน้าล้มหลายคน

ทหารหน่วยสามอึ้ง

พวกเขา…

หยุดศัตรูได้จริง?

—

บนเนินเขา

ชายชุดดำขมวดคิ้ว

“เกิดอะไรขึ้น”

ลูกน้องรีบตอบ

“หน่วยนั้นไม่แตกครับ!”

ชายชุดดำสีหน้าเย็นลง

“ส่งคนลงเพิ่ม”

—

ด้านล่าง

หลินรุ่ยมองศัตรูเพิ่มจำนวน

เขาไม่ได้ดีใจ

นี่แค่เริ่ม

ระบบแจ้งเตือน

> ภารกิจลับถูกกระตุ้น

> บัญชาการกำลังพลครั้งแรก

เงื่อนไข: รักษาชีวิตเกิน 50 คน

รางวัล: 【ตำราพิชัยระดับต้น】

หลินรุ่ยมองข้อความ

จากนั้นก้มดูพื้น

มีรอยล้อเกวียนเก่า

มีทางแคบด้านข้าง

ในชาติที่แล้ว…

เขาจำได้

ตรงนั้นมีหุบตื้น

ถ้าเข้าไป

ศัตรูจำนวนมากเข้าพร้อมกันไม่ได้

เขาหันกลับ

“ถอยเป็๲ระเบียบ!”

จางเหอร้อง

“เมื่อกี้ยังบอกอย่าวิ่ง!”

หลินรุ่ยตอบทันที

“หนีคือแตกแถว”

“ถอยคือเปลี่ยนสนาม”

จางเหอเงียบ

ฟังดูง่าย

แต่ต่างกันสิ้นเชิง

หลินรุ่ยยกหอก

ชี้ไปด้านซ้าย

“เข้าเขา!”

ทุกคนเริ่มเคลื่อน

แต่ตอนนั้นเอง—

เสียงหัวเราะดังขึ้น

ชายคนหนึ่งเดินออกจากฝั่งศัตรู

ใส่เกราะหนังสีดำ

ถือดาบใหญ่

ลมปราณปะทุออกมา

ทหารหลายคนหน้าซีด

“ยอดฝีมือ…”

ระบบปรากฏข้อมูล

【เฉินคัง】

ระดับ: เปิดชีพจร ขั้น 7

ตำแหน่ง: รองหัวหน้าหน่วยลอบโจมตี

ค่าคุกคาม: สูง

ชายคนนั้นยิ้มเย็น

“ใครเป็๲คนสั่ง”

สายตาหยุดที่หลินรุ่ย

“พลทหาร?”

เขาหัวเราะ

แล้วชี้ดาบมา

“ฆ่ามัน”

หลินรุ่ยมองนิ่ง

กำลังภายในต่างกันมาก

ถ้าสู้ตรง ๆ

ตาย

แต่เขาไม่ได้คิดจะชนะด้วยกำลังอยู่แล้ว

เขายิ้มบาง ๆ เป็๲ครั้งแรก

แล้วพูดเบา ๆ

“ติดกับแล้ว…”

---

ตอนที่ 3 จบ