บทที่15 สุดยอดวิชา
เมื่อราดิชเดินออกมาจากถ้ำอย่างสบายอารมณ์ก็พบเจอเข้ากับอาจารย์และปิกามอนรออยู่ที่หน้าถ้ำด้วยสีหน้าแปลกๆ
“อ้าว อาจารย์ ปิกามอน มารอผมเลยเหรอเนี่ยแล้วนี่ผมเข้าไปนานรึเปล่า” ราดิชถามขึ้น พร้อมมองดูท้องฟ้าที่ตอนนี้มืดสนิทและก้มดูนาฬิกา
“สามทุ่มแล้วหรือเนี่ย หิวจัง”ราดิชบ่น
“ไปกินข้าวกันก่อนเถอะเื่อื่นค่อยว่ากันทีหลัง” อาจารย์บอกพร้อมกับเดินเข้ากระท่อมไป ส่วนเ้าปิกามอนก็พุ่งเข้าแหวนไปทันที ราดิชเดินตามอาจารย์ไปและแวะเอาดาบไม้วางไว้หน้าประตูแล้วเข้ากระท่อมไปจัดการอาหารที่อาจารย์เตรียมไว้อย่างหิวโหย หลังจากที่เก็บกวาดเสร็จเขาก็ออกมาพบอาจารย์ที่หน้ากระท่อม
“เป็ยังไงบ้าง การทดสอบ” อู๋ิเอ่ยถาม
“ยากสุดๆ เลยอาจารย์ผมเอาชนะไม่ได้ กว่าจะทำให้ผู้ทดสอบยอมรับได้ก็ยากอยู่เหมือนกัน” ราดิชบอกด้วยเสียงเข็ดขยาด และนึกถึงความซาดิสต์ของอาธูเรีย
“เยี่ยมยอดมากศิษย์ข้าเ้าเป็คนแรกและเป็คนเดียวด้วยที่ทำภารกิจนี้สำเร็จ และจะได้ทักษะประจำตัวของข้า”อู๋ิบอกขณะที่คิดถึงการฝึกฝีมือของราดิช ถ้าเขาปั้นดีๆ ราดิชจะต้องกลายเป็ยอดฝีมือในตำนานได้เป็แน่
“เอาล่ะ เ้ารู้ไหม ทำไมข้าถึงได้ให้เ้าใช้ดาบไม้เข้าไปทดสอบ” อู๋ิถามขึ้นมา พร้อมกับส่งดาบที่ฝากไว้คืนให้ราดิช ราดิชเก็บพวกมันเข้าหน้าต่างไอเท็ม
“ศิษย์ก็ไม่ทราบเหมือนกัน”ราดิชไม่รู้จริงๆ
“เ้าลองไปดูรายละเอียดของดาบไม้สิ” อู๋ิบอกด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ ราดิชจึงเดินไปหยิบดาบไม้แล้วดูความสามารถของมัน
-ดาบไม้ฝึกหัดของอู๋ิ(ไร้ระดับ)
(อาวุธขั้นไร้ระดับพลังโจมตีจะเท่ากับอาวุธที่ต่อสู้ด้วย ไม่มีวันพังเสียหาย)
ราดิชมองความสามารถของมันได้ด้วยความทึ่งสุดๆถึงว่าทำไมเขาถึงปะทะกับดาบของอาธูเรียได้อย่างสูสีทั้งที่มันเป็แค่ดาบไม้
“สุดยอดเลยอาจารย์ศิษย์ขอได้ไหมเนี่ย” ราดิชฝันหวานถึงการเอาดาบเล่มนี้ออกไปผจญภัย
“ไม่ได้หรอกดาบนี้มันเป็ไอเทมที่ใช้งานได้แต่ในมิตินี้เท่านั้น เอาออกไปจากที่นี่ไม่ได้หรอก”อู๋ิดับความหวังของราดิชไปในทันที
“แล้วภารกิจที่ทำไปนี้ได้อะไรมั่งครับ”ราดิชลองถามเื่ของรางวัลดู
“เ้าจะได้เงินค่าประสบการณ์และทักษะพิเศษของข้าน่ะ แต่ค่อยเอาพรุ่งนี้เช้าก็แล้วกันตอนนี้เ้าไปอาบน้ำนอนก่อนเถอะ” อู๋ิบอกราดิช
“โฮ่ๆๆ ในที่สุดสำนักเราก็มีผู้สืบทอด ถึงจะอยู่คนละประเทศแต่เราก็สอนวิชาเ้าหนูนี่ได้ถ้าใครๆ รู้ว่ามันเป็ศิษย์เรารับรองสำนักเราดังะเิแน่” อู๋ิพูดกับตัวเองหลังจากที่ราดิชเดินกลับเข้าไปในกระท่อมแล้ว
เมื่อเช้าวันใหม่มาถึงราดิชก็ตื่นแต่เช้ารีบอาบน้ำแต่งตัวเตรียมออกไปหาอาจารย์ แต่ก็เจอเ้าปิกามอนมาขวางทางไว้ก่อน
“เ้านาย ข้าได้ยินว่าท่านจะได้ค่าประสบการณ์จากภารกิจนี้ใช่ไหม ข้าไม่อยากได้ค่าประสบการณ์จากภารกิจนี้นะข้าอยากให้เ้านายเก่งขึ้นไวๆ ดังนั้น ช่วยปรับการแชร์ค่าประสบการณ์ด้วยนะเ้านาย”มันขอร้องราดิช
“อืม เอาอย่างนั้นก็ได้ เดี๋ยวเสร็จจากนี่ค่อยปรับคืนก็แล้วกัน” ราดิชบอก พร้อมกับปรับยกเลิกการแชร์ค่าประสบการณ์ทั้งหมดไป จากนั้นก็ออกไปหน้ากระท่อมก็พบกับอาจารย์กำลังร่ายรำดาบอยู่ตามปกติราดิชก็เอาดาบไม้ไปร่ายรำบ้าง ทว่าคราวนี้อาจารย์ของเขาจับตาดูอยู่ ซึ่งอู๋ิก็พบว่ากระบวนท่าของราดิชพัฒนากว่าเมื่อวานมากเลยทีเดียว
อู๋ิกล่าวขึ้นมาว่า “ราดิชดูท่าฝีมือเ้าจะพัฒนาไปอีกหลังจากที่สู้กับผู้ทดสอบนะ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วเรามาซ้อมมือครั้งสุดท้ายกัน” ราดิชจึงทำหน้าที่ของตัวเองเช่นเคย หลังจากที่รับประทานอาหารเช้าเสร็จ ทั้งสองก็มาที่หน้ากระท่อม
“เอาล่ะไหนเ้าลองเอาสิ่งที่ได้เรียนรู้จากการทดสอบมาลองสู้กับข้าสิ ไม่ต้องเกรงใจเ้ายิ่งเก่งข้ายิ่งภูมิใจนะ” อู๋ิบอกพร้อมตั้งท่า
ราดิชก็ตั้งท่าเช่นกัน พลางหาช่องโหว่ของอู๋ิเมื่อเขาเห็นช่องว่างเพียงนิดเดียวก็พุ่งเข้าไปและเหวี่ยงดาบฟันใส่ทันที อู๋ิกันไว้ได้และเตรียมโต้กลับแต่ว่าราดิชยังเหวี่ยงดาบใส่อย่างต่อเนื่องจนอู๋ิต้องตั้งรับเป็พัลวันเขาใกับฝีมือของลูกศิษย์ที่พัฒนาขึ้นมาก
อู๋ิแทงออกไปหลายทีติด ราดิชโยกตัวหลบเล็กน้อยและใช้ดาบขวางดาบสุดท้ายของอาจารย์ไว้ พร้อมอาศัยแรงต้านหมุนตัวฟันใส่อาจารย์ทันทีแต่อู๋ิก็ยังกันไว้ได้และดีดตัวถอยออกมาทันที
อู๋ิกล่าวด้วยน้ำเสียงชื่นชม “ยอดมาก!! เ้าพัฒนาขึ้นมากเลยทีเดียว แสดงว่าผู้ทดสอบเ้าเก่งมากๆ เลยละสิ” อู๋ิหยุดพักและถามลูกศิษย์ดู
“ใช่ครับ เขาบอกว่าใช้พลังไปแค่ 1% เอง ผมก็แทบแย่เลยละ ถ้าใช้พลังมากขึ้นอีกหน่อยผมก็ตายโดยที่ไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ”ราดิชตอบพร้อมนึกถึงอาธูเรีย
“อืม อย่างนี้นี่เอง” แต่อู๋ิกลับคิดไปถึงรองที่ว่าเขาจะปั้นลูกศิษย์ยังไงต่อไปคงต้องให้ไปผจญโลกภายนอก เพื่อหาประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างเดียวแล้วสำหรับตอนนี้
“เอาล่ะคงได้เวลาที่ข้าจะมอบของรางวัลภารกิจเสียที เ้าเข้ามาใกล้ๆ ข้าสิ” อู๋ิเรียก ราดิชเดินเข้าไปอู๋ิก็เอามือทาบที่หน้าผากราดิชพร้อมกับมีเสียงจากประกาศระบบดังขึ้นว่า
-ท่านสำเร็จภารกิจบททดสอบแห่งจิตใจ
-ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 500,000
-ท่านได้รับเงิน 5,000,000 G
-ท่านได้รับทักษะพิเศษหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง ทักษะเฉพาะตัวของผู้เฒ่าอู๋ิ
-ระดับของท่านเพิ่มเป็28
ราดิชที่ได้ยินว่าได้รับอะไรมาบ้างตกตะลึงสุดขีดเขาอ้าปากค้างอยู่นาน อู๋ิเลยเรียกสติของราดิชขึ้นมา “นี่เ้าจะอ้าปากอีกนานไหมแมลงวันบินเข้าไปหลายตัวแล้วนะ”
“ครับ อาจารย์ว่าแต่ทักษะนี่มันทำไมชื่อหมื่นกระบี่ล่ะ” ราดิชถาม
“จะดาบหรือกระบี่ก็ไม่ต่างกันหรอกมันก็ใช้ได้เหมือนกัน มันขึ้นอยู่กับการเรียกน่ะ อย่างดาบทางประเทศจีน ถ้าหากว่ามีคมด้านเดียวจะเรียกดาบมีคมสองด้านและตัวดาบยาวเสมอกันจะเรียกกระบี่ ถ้าเป็ดาบยุโรปส่วนใหญ่จะเป็แบบสองคมแต่ใบดาบจะหนากว่า หรือดาบทางตะวันออกกลางเป็ดาบคมเดียวแต่จะมีส่วนโค้งมากกว่าปกติแต่โดยรวมแล้วมันมีไว้ฟัน ตัดและแทง คุณสมบัติพวกนี้เดี๋ยวข้าจะสอนให้ทีหลัง ถึงจะเรียกต่างกันแต่มันก็คือดาบดีๆ นี่เอง เอาละทีนี้เ้าลองเปิดทักษะดูสิ” อู๋ิบอกราดิชซึ่งเขาก็เปิดหน้าต่างทักษะดูรายละเอียดทันที
-ทักษะพิเศษหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง
(เป็การสร้างกระบี่ไร้สภาพขึ้นมาเพื่อใช้ในการโจมตีเป้าหมายหรือป้องกันตัวเองมีท่าต่างๆ ดังนี้)
-พยุหะศาสตรา
(สร้างกระบี่ไร้สภาพขึ้นมาจำนวนหนึ่งหมื่นเล่มเพื่อทำการถล่มเป้าหมายกระบี่แต่ละเล่มมีพลังโจมตีเท่ากับอาวุธที่ถืออยู่ในมือขณะใช้ทักษะนั้นใช้พลังมานา 3,000 จุด สามารถใช้ซ้ำได้ก็ต่อเมื่อใช้กระบี่ทั้งหมื่นเล่มหมดแล้ว)
-กงล้อกระบี่
(สร้างกระบี่ไร้สภาพนับพันเล่มขึ้นมาเมื่อทำการวาดดาบเป็วงกลมกระบี่ไร้สภาพเหล่านี้จะแผ่ออกเป็วงกว้างเพื่อปกป้องเป้าหมาย ใช้พลังมานา 500จุด)
-แสงรวมศูนย์
(สร้างลำแสงแห่งการทำลายล้างและปล่อยออกไปเป็เส้นตรงใส่เป้าหมายความเสียหายเท่ากับพลังโจมตีคูณ 30 ใช้พลังมานา 3,000 จุด สามารถใช้ซ้ำได้เมื่อลำแสงสิ้นสุดขณะปล่อยลำแสงร่างกายจะขยับไม่ได้จนกว่าจะปล่อยลำแสงหมด)
-ดาบเดียวสะท้านโลกา
(สร้างกระบี่ไร้สภาพขนาดใหญ่ขึ้นมาเพื่อใช้โจมตีใส่เป้าหมายโดยความเสียหายเท่ากับพลังโจมตีคูณ 30 ใช้พลังมานา 3,000 จุด)
-หนึ่งเดียวพิชิตใต้หล้า
(ทักษะถูกปิดผนึกไม่สามารถใช้ได้)
ราดิชที่ได้เห็นคำอธิบายทักษะก็ได้แต่อ้าปากค้างรอบสองเพราะทักษะพวกนี้เป็สุดยอดทักษะที่กินพลังมานาสุดๆ เรียกได้ว่าถึงจะแรงจริงแต่ใช้ทีก็แทบทรุดเหมือนกัน
“เป็ไงล่ะ ทักษะประจำตัวข้า สุดยอดใช่ไหมล่ะ” อู๋ิบอกด้วยความภาคภูมิใจ
“ส...สุดยอดไปเลยอาจารย์ว่าแต่ทำไมท่าหนึ่งเดียวพิชิตใต้หล้ามันถึงใช้ไม่ได้ล่ะ” ราดิชถาม
“อ้อ เ้าต้องใช้ท่าอื่นให้ชำนาญก่อนนะสิถึงจะใช้ได้น่ะอีกอย่างตอนนี้เ้าก็เรียนพื้นฐานจากข้าจนแน่นแล้วข้าว่าอีกไม่นานก็คงใช้ได้นั่นแหละ” อู๋ิบอกกับราดิช
“เอาล่ะ เรามาลองซ้อมใช้ทักษะกันดีกว่า ไม่ต้องห่วง ใช้โจมตีใส่ข้าได้เลย” อู๋ิว่าพร้อมตั้งท่าต่อสู้ด้วยดาบไม้ในมือ
“ถ้าอย่างนั้นไม่เกรงใจล่ะอาจารย์” ราดิชบอกพร้อมกระชับดาบไม้ในมือตั้งท่าเตรียมพร้อม
ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่งแสงรวมศูนย์!!!
ราดิชะโพร้อมกับจี้ดาบใส่อู๋ิบังเกิดเป็คลื่นลำแสงมารวมตัวกัน และพุ่งออกไปใส่อู๋ิด้วยความรวดเร็ว
ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่งกงล้อกระบี่!!!
อู๋ิใช้ทักษะป้องกันลำแสงของราดิชทันใดนั้นก็มีกระบี่ไร้สภาพนับพันเล่มลอยออกมา ซ้อนทับกันในจุดที่ราดิชโจมตีใส่
เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงลำแสงของราดิชปะทะกับการหมุนวนป้องกันจนหายไปส่วนกระบี่ไร้สภาพของอู๋ิที่ใช้ป้องกันก็หายไปเช่นเดียวกัน
ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่งพยุหะศาสตรา!!!
อู๋ิะโก้องพร้อมกับสร้างกระบี่ไร้สภาพลอยหมุนวนอยู่ ฉับพลันนั้นมันก็พุ่งเข้าโจมตีราดิช ราดิชสร้างกระบี่ไร้สภาพมาเป็โล่ป้องกันได้ทันหวุดหวิด
เสียงปะทะดังถี่ยิบบ่งบอกว่าการโจมตีนี้รุนแรงยิ่งนักราดิชขนลุกซู่ ถ้าหากว่าเขาโดนท่านี้ไปเต็มๆ คงไม่เหลือซากแน่หลังจากสิ้นเสียงปะทะ ก็เห็นอู๋ิตั้งท่าและใช้อีกทักษะออกมา
หมื่นกระบี่รวมหนึ่งดาบเดียวสะท้านโลกา!!!
กระบี่ไร้สภาพขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นเหนือหัวอู๋ิพร้อมกับที่เขาตวัดดาบลงมา กระบี่ไร้สภาพนั้นก็ฟันลงมาหาราดิชทันทีด้วยความรวดเร็ว
กระบี่ไร้สภาพขนาดใหญ่พยายามฝ่าแนวป้องกันเข้ามาแต่ว่ากระบี่ไร้สภาพของราดิชก็หมุนวนไปซ้อนกัน เพื่อทดแทนอันที่พังไปตลอดเวลาจนกระบวนท่าของอู๋ิจบลงก็หายไป
“เป็ไงทักษะของข้า สุดยอดไหม โฮ่ๆๆ” อู๋ิหัวเราะอย่างสะใจ
“สุดยอดเลยอาจารย์ สมแล้วที่ท่านเป็ยอดฝีมือในตำนาน” ราดิชรู้ว่าอาจารย์บ้ายอก็เลยยอใส่เข้าไป
“แน่นอนอยู่แล้วและรับรองว่าเ้าที่เป็ศิษย์เอกของข้าจะเป็ยอดฝีมือที่เก่งที่สุดแน่นอน โฮ่ๆๆ”อู๋ิยังหัวเราะร่วนต่อไป
หลังจากหัวเราะเสร็จอู๋ิก็กล่าวต่อว่า “เอาล่ะ เดี๋ยวเ้าซ้อมใช้ทักษะให้ชำนาญไปก่อนไม่ต้องห่วงถ้าเ้าอยู่ในมิตินี้และใช้ทักษะจะไม่เสียพลังมานา และอีกอย่างนะ ทักษะของข้าน่ะถ้าเ้าไม่ปะทะยอดฝีมือก็ไม่ต้องใช้หรอก ลำพังแค่ทักษะที่เ้ามีตอนนี้ก็รับมือพวกธรรมดาได้อยู่แล้ว”คำพูดของอู๋ิทำให้ราดิชนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้เขาใช้ทักษะไปหลายท่าแต่ไม่รู้สึกว่าพลังมานาลดลงเลยดังนั้นตลอดทั้งวันนั้นราดิชจึงฝึกซ้อมใช้ทักษะอย่างเอาเป็เอาตายจนกระทั่งถึงเวลาเย็น
“ว่าแต่ข้าจะกลับไปข้างนอกยังไงล่ะท่านอาจารย์” ราดิชที่เตรียมตัวกลับถามอู๋ิ
“เ้าก็เอาบัตรที่ข้าให้มาถือไว้และพูดว่ากลับเมืองมันก็จะพาเ้าไปส่งที่ที่เ้ามา ตอนนี้ก็คงเป็ที่ป่าหมอกนั่นและ” อู๋ิบอก
“แล้วศิษย์จะมาที่นี่ได้อีกหรือเปล่า” ราดิชยังเสียดายไม่หายกับที่ที่ฝึกทักษะโดยไม่เสียพลังมานา
“มาได้ตลอดเวลาเลย เ้ามีบัตรเชิญสู่กระท่อมน้อยแล้วนี่ อ่อแต่ถ้ามาแล้วไม่เจอข้าก็ไม่ต้องใถ้าข้าไปไหนเดี๋ยวจะเขียนข้อความบอกไว้หน้ากระท่อมแล้วกันนะ” อู๋ิว่า
“ถ้าอย่างนั้นศิษย์ขอลาก่อน แล้ววันหลังจะมาเยี่ยมใหม่” จากนั้นราดิชอุ้มเ้าปิกามอนและหยิบบัตรออกมาแล้ววาร์ปออกไปเขามาปรากฏตัวที่กลางป่าหมอกอีกครั้งจากนั้นเขาก็ใช้ม้วนคาถากลับเมืองกลับไปยังเมืองเริ่มต้นต่อไป
ราดิชมาโผล่ที่ลานกลางเมืองตอนนี้กำลังมีคนอยู่พลุกพล่านเขาเลยไม่เป็จุดสนใจเท่าใดเขารีบออกเดินไปอาคารภารกิจเป็อันดับแรก พอไปถึงอาคารภารกิจที่ตอนนี้มีคนมาใช้บริการพอสมควรเขาก็รอคิวแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อทำการส่งภารกิจ
“ผมมาส่งภารกิจครับ” ราดิชบอกพร้อมยื่นนาฬิกาให้สแกน
“เรียบร้อยแล้วครับ ผมโอนเงินรางวัล 200,000 Gให้เรียบร้อยแล้วนะครับ” เ้าหน้าที่บอก
“ขอบคุณมากครับผม” ราดิชกล่าวขอบคุณเ้าหน้าที่แล้วเไปหาที่นั่งมุมหนึ่งของอาคารภารกิจเพื่อดูหน้าต่างข้อมูลที่เขาปิดเสียงไปว่ามีอะไรเพิ่มขึ้นมาบ้าง
-ทักษะชำนาญดาบเพิ่มระดับเป็90
-ทักษะหลบหลีกเพิ่มระดับเป็95
ราดิชดูทักษะดาบและทักษะหลบหลีกที่เพิ่มขึ้นอย่างพรวดพราดก็อดสงสัยไม่ได้แต่ก็คิดได้ว่าคงมาจากการฝึกฝนและต่อสู้กับอาธูเรียนั่นเองเพราะเป็การต่อสู้ที่ต่างระดับชั้นกันเกินไป จากนั้นเขาก็ถือโอกาสเซตค่าการใช้เรดโพชั่นอยู่ที่80 และบลูโพชั่นอยู่ที่ 90 เพื่อความไม่ประมาท เมื่อเขาดูเวลาตอนนี้ข้างนอกเกมก็สองทุ่มกว่าแล้วเขาจึงหาที่ว่างข้างอาคารภารกิจแล้วออกจากเกมไป
โอ๊คตื่นขึ้นมาและถอดเครื่องเบรนแคปออกจากนั้นเขาก็ลุกไปแต่งตัว เพื่อที่จะออกไปข้างนอกเสียหน่อย โอ๊คบึ่งมอเตอร์ไซค์คู่ชีพออกไปตลาดทันทีในตอนนี้ตลาดกำลังมีคนพลุกพล่านเพราะเป็่เลิกงาน โอ๊คเอารถไปจอดและเดินไปร้านประจำที่เขามาฝากท้องด้วยบ่อยๆด้วยความรวดเร็ว
“ป้าครับ ใหญ่หมูพิเศษเหมือนเดิมนะ” โอ๊คร้องสั่งอาหารกับป้าคนขายก๋วยเตี๋ยวเ้าประจำ
“จ้า รอแป๊ปนึง” ป้าคนขายตอบ เขานั่งรอไม่นานก๋วยเตี๋ยวร้อนๆก็มาเสิร์ฟ โอ๊คจัดการอย่างเอร็ดอร่อย หลังจากกินเสร็จและจ่ายเงินเรียบร้อย โอ๊คก็เดินซื้อของในตลาดหลายอย่างเช่น ไข่ไก่ ผัก ผลไม้ ขนมขบเคี้ยว พอได้ของที่้าแล้วก็บึ่งเ้ามอเตอร์ไซค์กลับบ้านทันทีพอกลับมาถึงบ้าน โอ๊คก็เอาของสดเข้าตู้เย็น จากนั้นก็อาบน้ำแล้วเขาก็ทำการต่อโทรศัพท์ถึงพี่ชายเขา
“สวัสดีพี่ คุยได้เปล่า” โอ๊คถาม
“คุยได้ มีไรว่ามาเลยน้อง” พี่ชายเขาพยายามทำเสียงไม่ให้ตื่นเต้นเพราะรู้ว่าน้องชายจะคุยเื่อะไร
“เนี่ยพอผมเข้าเกมไปก็...” โอ๊คเล่าเื่ต่างๆ ให้พี่ชายฟังทั้งเื่ที่ได้ปิกามอนเป็สัตว์เลี้ยง หรือไปเจออู๋ิและไปฝึกวิชารวมทั้งได้อาธูเรียกับดาบมา
“แกนี่มันสุดยอดจริงๆ จับาาหนูไฟฟ้ามาได้ ปกติมันหาตัวยากมากเลยนะนั่น”พี่ชายบอก
“นิดหน่อยพี่ แต่มันน่ารักดีนะ เอาไปกอดแทนหมอนข้างในเกมได้ด้วย” โอ๊คบอกพร้อมนึกถึงเ้าปิกามอนที่ตอนนี้ยังคงอยู่ในแหวนของเขาภายในเกม
พี่ชายรีบแนะนำเขา“พูดถึงดาบ พี่ว่าถ้าเข้าเกมไป แกลองดูรายละเอียดของมันหน่อยก็ดีนะมันอาจจะเป็สุดยอดไอเทมก็ได้” ซึ่งความจริงคือเขา้าให้โอ๊คทำสัญญากับดาบ จะได้ไม่ต้องกลัวว่าความลับที่ทำงานพลาดจะแตกนั่นเอง
“ก็ได้พี่ เดี๋ยวผมจะลองดู” โอ๊คบอกและคุยเื่อื่นๆกับพี่ชายต่ออีกหลายเื่ไปพักหนึ่ง จากนั้นจึงวางสายจากพี่ชายไป
“ดูทีวีหน่อยดีกว่า เดี๋ยวสักพักค่อยเข้าไปเล่นต่อ”โอ๊คว่าพร้อมเดินไปเปิดทีวี พอข่าวจบ โอ๊คก็กลับไปห้องนอนเขาเพื่อเข้าเกมต่อไป รอบนี้เขากะเล่นยาวถึงเช้าแล้วตื่นทีเดียวเลยเขาหยิบหมวกเบรนแคปขึ้นมาสวมและนอนลง จากนั้นก็เข้าเกมทันที
เขาเข้าเกมมาโผล่ที่ข้างอาคารภารกิจตอนนี้ก็เป็เวลาสายๆ ในเกม ราดิชจึงเรียกเ้าปิกามอนออกมาทันที
“เ้านายมาแล้วหรือ ข้าเบื่อจะแย่อยู่แล้ว” มันบอกพร้อมะโเข้าหาราดิชจนเขาต้องอุ้มมันเอาไว้
“เอาน่าๆ ว่าแต่วันนี้เราจะทำอะไรกันดี”ราดิชลองถามมันดู
“ไปภัตตาคารกัน หาอะไรกิน” มันร้องขอของกินซะแล้ว
“หา! ฉันซื้ออาหารให้แกตั้งเยอะนี่อย่าบอกนะกินหมดแล้ว” ราดิชตกอกใมาก
“ยังหรอกเ้านาย แต่ข้าอยากเปลี่ยนบรรยากาศน่ะ” มันบอกพร้อมเอาหัวมาดุนราดิช
“เออๆ ก็ได้ ไปภัตตาคารกันก่อนละกัน” ราดิชบอกและอุ้มมันขึ้นมาจากนั้นก็ไปยังภัตตาคารทันที ซึ่งก็มีสาวๆ ให้ความสนใจเ้าปิกามอนตลอดทาง ราดิชก็ปล่อยให้สาวๆพวกนั้นลูบตัวมันได้ตามสบายเพื่อแกล้งมัน
เมื่อมาถึงภัตตาคารราดิชก็ได้ที่นั่งชั้นสองติดถนนเขาสั่งอาหารชุดใหญ่เผื่อปิกามอนด้วย ในตอนนี้มันขึ้นไปนั่งบนโต๊ะรอกินเต็มที่พออาหารมาถึงหนึ่งคนกับอีกหนึ่งตัวก็ลงมือกินกันอย่างเอร็ดอร่อยโดยมีสายตาของใครหลายๆ คนจ้องมองออย่างสนใจ ขณะที่กำลังกินกันอยู่นั้นก็มีผู้เล่นคนหนึ่งเข้ามาทักทายราดิชเขาคือฮาจังกรึมที่เคยซื้อของจากราดิชนั่นเองขณะที่ราดิชกำลังพูดคุยกับฮาจังกรึมอยู่นั้น เ้าปิกามอนมันแอบมากินส่วนของเขาไปหลายชิ้นอยู่เขาเลยคิดจะแกล้งมันให้หนักเลยทีเดียว
82K
![คนหวงเมีย [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1616258473_94138667.webp)
