คุณคือของขวัญ (อ่านฟรี)

    ตอนที่ 7 ธาม (1/2)

            ของขวัญตื่นแต่เช้าเหมือนทุกวันแล้วเดินกลับมาอาบน้ำที่ห้องตัวเอง วันนี้เธอมีถ่ายรายการตอนเย็น ๰่๥๹เช้าที่ว่าง ๆ จึงถือโอกาสไปซ้อมร้องเพลงที่บริษัท เมื่อแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จเธอก็ลงไปเรียกแท็กซี่ที่หน้าคอนโด แต่พอมาถึงห้องซ้อมก็พบว่ามีคนใช้ห้องอยู่ก่อนแล้ว

            ณัฐธิดาที่กำลังซ้อมเต้นอยู่หน้ากระจกบานใหญ่เห็นของขวัญเปิดประตูเข้ามาก็เดินไปคุยด้วย

            “สวัสดีค่ะพี่ไนน์” ของขวัญยิ้มทักทายรุ่นพี่สาว

            “สวัสดีจ้า มาซ้อมเหมือนกันเหรอ”

            “ใช่ค่ะ”

            “งั้นเรามาซ้อมด้วยกันไหม”

            “ค่ะ ขวัญมีท่อนที่ชอบเต้นผิดอยู่บ่อย ๆ พี่ไนน์ช่วยดูให้หน่อยนะคะ”

            “ได้เลย ไหนลองทำให้พี่ดูหน่อย”

            ณัฐธิดาเป็๲มีตำแหน่งเป็๲นักเต้นหลัก คนอื่น ๆ จึงมักขอให้หัวหน้าวงอย่างเธอช่วยเช็กความถูกต้องของท่าเต้นให้เสมอ ส่วนของขวัญคือน้องเล็กของวงที่มีความสามารถกลาง ๆ ในทุกด้านแต่ก็ไม่โดดเด่นอะไรสักอย่าง จุดขายของเธออยู่ที่ทักษะการออดอ้อนแฟนคลับ เวลาไปออกรายการของขวัญจึงเป็๲ที่เอ็นดูของผู้ชมเสมอ

            ณัฐธิดาช่วยปรับท่าเต้นให้ของขวัญบาง๰่๭๫และซ้อมไปด้วยกัน หลังจากนั้นอีกหลายชั่วโมงทั้งคู่ก็ไปนั่งพักกันที่โซฟามุมห้อง

            “สิบเอ็ดโมงแล้ว เราไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันไหม” ณัฐธิดาเอ่ยชวน

            “ที่ไหนคะ”

            “พี่ก็ยังไม่รู้เลย พอดีพี่ธีร์ชวนน่ะ ขวัญไปด้วยกันสิ”

            ธีร์คือแฟนหนุ่มของณัฐธิดา และยังเป็๞หนึ่งในบอร์ดบริหารของค่ายเพลงแห่งนี้ด้วย ทั้งคู่แอบคบกันเมื่อปีที่แล้ว หลังจากที่ความลับแตกบริษัทก็ลงโทษด้วยการพักงานณัฐธิดา และมีการยกเลิกกฎห้ามเดตของไอดอลไปแล้ว ตอนนี้บรรดานักร้องและไอดอลในค่ายจึงคบกันได้อย่างเปิดเผย แต่ก็ต้องเสี่ยงว่าแฟนคลับจะสนับสนุนหรือไม่

            ต่อให้บางคู่ได้รับการยอมรับ แต่ของขวัญก็มั่นใจว่าความสัมพันธ์แบบคู่นอนระหว่างเธอกับภาคินทร์ไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถบอกให้สาธารณชนรับรู้ได้ ตอนนั้นเธอแค่ดีใจที่ได้นอนกอดเขา ได้เป็๲ของเขา แต่ตอนนี้เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าจะคงสถานะนี้ได้นานแค่ไหน ไม่รู้ว่าจะปิดบังความรู้สึกได้ถึงเมื่อไหร่ ถ้าวันหนึ่งภาคินทร์รู้ว่าเธอคิดไม่ซื่อเขาคงผิดหวังที่ไว้ใจเธอ

            “โอเคค่ะ งั้นขวัญไปด้วยนะคะ”

            สองสาวขึ้นไปหาธีร์ที่ห้องผู้บริหาร ณัฐธิดาเคาะประตูห้องสักพักก็เปิดเข้าไป

            “อ้าว พี่ธามก็อยู่ด้วยเหรอคะ ไนน์มารบกวนหรือเปล่า” ณัฐธิดาพูดขึ้นเมื่อเปิดเข้าไปแล้วเห็นธาม พี่ชายของแฟนหนุ่มอยู่ด้วย

            “เปล่าหรอก พี่ชวนพี่ธามไปกินข้าวด้วยน่ะ ไนน์ไม่ติดอะไรใช่ไหม” ธีร์พูดขึ้นพลางเดินไปหาแฟนสาว

            “เปล่าค่ะ ไนน์ก็ว่าจะมาบอกว่าขวัญไปด้วยนะคะ”

            “สวัสดีค่ะ” ของขวัญยกมือไหว้คนทั้งคู่อย่างนอบน้อม เธอเคยทำงานร่วมกับธีร์ใน๰่๥๹ที่วงมีปัญหาเมื่อปีที่แล้วจึงคุ้นหน้าคุ้นตากันดี แต่ยังไม่เคยคุยกับธามที่เป็๲ถึงประธานบริษัทมาก่อน แต่การรับมือกับคนแปลกหน้าก็ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ยากสำหรับไอดอลอยู่แล้ว เธอจึงหันไปยิ้มให้เขาอย่างเป็๲มิตร

            “หนูชื่อขวัญนะคะ วงเดียวกับพี่ไนน์”

            “ธามครับ” เขาพยักหน้ารับแต่ไม่ได้มองสบตาเธอ ทำเอาของขวัญหน้าเจื่อนเล็กน้อยเพราะคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะไม่พอใจที่เธอไปด้วย

            “งั้นผมไปกับไนน์นะ เดี๋ยวให้ขวัญติดรถพี่ไปละกัน” ธีร์หันไปบอกกับพี่ชาย

            “....” ธามไม่ได้มีท่าทีตอบรับหรือปฏิเสธแต่แววตามีความ๻๠ใ๽ฉายอยู่เล็ก ๆ

            “งั้นไปกันเถอะ” ธีร์โอบไหล่แฟนสาวแล้วผลักประตูออกจากห้องไป

            ของขวัญหันไปมองสีหน้าเรียบนิ่งของธามแล้วพยายามยิ้มให้เขา

            “เอ่อ เราไปกันเลยไหมคะ”

            “ครับ”

            ระหว่างที่อยู่บนรถของขวัญก็แอบลอบมองใบหน้าด้านข้างของธาม เขาดูสุภาพ มีความเป็๞ผู้ใหญ่สมกับหน้าที่การงานจนเธอแอบเกร็งโดยไม่รู้ตัวเมื่อต้องมาอยู่ด้วยกันตามลำพัง แต่อยู่ดี ๆ อีกฝ่ายก็หันหน้ามาหาอย่างกะทันหันทำให้ทั้งคู่สบตากัน ก่อนที่ธามจะหันหน้าไปมองทางอื่น

            “เดี๋ยวผมลดแอร์ให้นะครับ” ธามพูดพลางเอื้อมมือไปปรับลดแอร์ให้หญิงสาว

            “คะ?”

            “ผมเห็นคุณนั่งกอดอกมาตลอดทาง”

            “ขอบคุณค่ะ” ของขวัญเองก็เพิ่งสังเกตว่าตัวเองนั่งกอดอกอยู่ แต่เป็๞เพราะเธออึดอัดต่างหาก ไม่คิดว่าเขาจะแอบสังเกตเธอเหมือนกัน

            หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกจนไปถึงร้านอาหาร ของขวัญและธามเดินไปยังโต๊ะที่ณัฐธิดากับธีร์นั่งรออยู่ก่อนแล้ว จากนั้นทั้งสี่คนก็สั่งอาหารกัน

            “อาทิตย์หน้าหยุดห้าวันใช่ไหม” ธีร์หันไปถามแฟนสาวที่นั่งข้าง ๆ

            “ใช่ค่ะ ได้พักยาวในรอบหนึ่งปีเลย” ณัฐธิดาตอบอย่างอารมณ์ดี

            “งั้นเราไปเที่ยวด้วยกันดีไหม”

            “ดีเลย ขวัญไปด้วยกันไหม”

            “คะ?” ของขวัญที่กำลังตักข้าวเข้าปากก็ถึงกับชะงักเมื่อณัฐธิดาหันมาชวน

            “อาทิตย์ที่ผ่านมาขวัญดูซึม ๆ นะ อาจจะเป็๲เพราะล้าจากการทำงาน พี่ว่าลองไปเปิดหูเปิดตากันดูไหม เมมเบอร์คนอื่นมีแพลนเที่ยวกันหมดแล้ว ถ้าขวัญยังไม่รู้จะไปไหน เราไปด้วยกันไหม”

            “เอ่อ...” ของขวัญลังเล เธอแค่ซึมเพราะคิดถึงภาคินทร์ต่างหาก ไม่ใช่เพราะเหนื่อยจากงานแบบที่รุ่นพี่เข้าใจ แต่ไม่สามารถบอกความจริงได้

            “ไปเถอะ นาน ๆ ทีจะมีโอกาสหยุดยาวขนาดนี้” ณัฐธิดายังคงตื๊อต่อ

            “ได้ค่ะ” ของขวัญเองก็ปฏิเสธคนไม่เก่งจึงตอบตกลง

            “พี่ธามไปด้วยกันไหมคะ” ณัฐธิดาที่เห็นว่าถ้าไปกันสามคนของขวัญก็อาจจะเหงาจึงเอ่ยชวนธามไปด้วย

            “พี่ธามงานยุ่งจะตาย คงไม่ว่างหรอก” ธีร์พูดขึ้นเพราะรู้ว่าพี่ชายตัวเองบ้างานขนาดไหน เขาไม่เอาเวลาทำงานหลายวันไปเที่ยวเล่นแน่นอน

            “ว่างนะ” ธามตอบ

            “ฮะ?” ธีร์ถึงกับเบิกตาโตอย่างไม่เชื่อหู

            “ได้พักบ้างก็ดีเหมือนกัน” ธามพูดต่อพลางยักไหล่

            “งั้นดีเลยค่ะ ไปกันสี่คนเนอะ” ณัฐธิดาพูดด้วยน้ำเสียงดีใจ

            หลังจากกินข้าวเที่ยงกันเสร็จทั้งหมดก็กลับมายังบริษัท ของขวัญแยกตัวออกมานั่งในห้องซ้อมคนเดียวเพราะณัฐธิดาขึ้นไปห้องทำงานของแฟนหนุ่ม เธอเลื่อนดูโซเชียลมีเดียไปเรื่อย ๆ ก็ถึงกับยิ้มกว้าง รู้สึกหัวใจพองโตเมื่อเห็นภาคินทร์โพสต์ภาพที่เขาวาดเองเป็๲รูปโน้ตดนตรีแบบเดียวกับสร้อยที่เขาให้เธอเป็๲ของขวัญ

            หญิงสาวกดถูกใจให้ภาพนั้นอย่างรวดเร็วก่อนจะยกมือมาลูบสร้อยที่เธอใส่อยู่อย่างตื่นเต้น ของขวัญสั่นศีรษะเบา ๆ แล้วคิดว่าเขาอาจจะแค่ชอบโน้ตดนตรีเฉย ๆ ก็ได้ เธอไม่ควรคิดไปไกลว่ารูปที่เขาวาดนั้นหมายถึงเธอ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรเ๹ื่๪๫นี้ก็ทำให้เธออดมีความสุขเล็ก ๆ ในใจไม่ได้