"ไม่ต้องรีบก็ได้ พี่ไม่แย่งเรากินหรอกน่า"
ธีรธรล้อคนตัวเล็กเมื่อเธอตั้งหน้าตั้งตากินไอศกรีมจนเลอะปากราวกับเด็กน้อย
"นั่งนิ่งๆดิ"
ธีรธรสั่งคนตัวเล็กแล้วยื่นมือไปเช็ดไอศครีมที่เลอะมุมปากให้หญิงสาวด้วยความอ่อนโยน
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
เสียงหัวใจของณิชกานต์เต้นแรง ใบหน้าของเธอแดงก่ำอ่อนไหวไปกับการกระทำของพี่แดน...ถึงเขาจะทำแบบนี้ให้เธออยู่บ่อยครั้งแต่ณิชกานต์ก็ยังไม่ชินเสียที
"พี่ก็ทำแบบนี้ให้เธอั้แ่เด็กแล้ว ยังจะเขินอะไรพี่อีก" ธีรธรเอ่ยขึ้นเพราะใบหน้าของณิชกานต์แดงก่ำราวลูกตำลึงสุก
"มันไม่เหมือนกันนี่คะ ตอนนี้นิดโตเป็สาวแล้วนะ" ณิชกานต์หลบสายตาชายหนุ่ม
"งั้นต่อไปพี่ก็ทำแบบนี้ให้เธอไม่ได้แล้วละสิ อีกหน่อยพอเธอมีแฟนก็คงไม่ได้มาทานไอศครีมกับพี่แบบนี้แล้ว...คงจะลืมพี่ชายคนนี้ไปแล้วมั้ง" ธีรธรล้อหญิงสาว
"พี่แดนไว้วางใจได้เลยค่ะ เพราะนิดจะไม่ไปทานกับผู้ชายที่ไหนนอกจากพี่แดน"
ณิชกานต์ส่งยิ้มเขินๆไปให้ ครั้นจะบอกเขาไปว่าเธออยากได้พี่ชายคนนี้มาเป็แฟนในอนาคตก็กลัวว่าพี่แดนจะมองเธอไม่ดีและแก่แดดเกินไป หญิงสาวรู้ดีว่าพี่แดนเป็ผู้ชายประเภทที่ชอบผู้หญิงเรียบร้อยและรักคุณค่าในตัวเองมาั้แ่ไหนแต่ไร
"จำคำพูดของตัวเองไว้ละกัน ไม่งั้นเธอได้ถูกพี่ทำโทษแน่" ธีรธรคาดโทษหญิงสาว
"ค่าาาาา"
"อ้าวแดน"
"โลกมันกลมจังเลยนะคะ แพรไม่คิดเลยว่าจะมาเจอคุณที่นี่อีก"
แพรไหมจีบปากจีบคอทักทายธีรธรทำให้ณิชกานต์นั่งเซ็งอยู่เงียบๆเพราะหลายๆครั้งที่เธอไปไหนกับพี่แดนตามลำพังก็มักจะมีรุ่นพี่อย่างแพรไหมตามมาขัดจังหวะด้วยความบังเอิญไปซะทุกครั้ง แต่หญิงสาวคิดว่ามันน่าจะเป็ความตั้งใจของรุ่นพี่คนนี้มากกว่า
"แล้วนี่แพรมากับใครล่ะ นังลงก่อนสิ" ธีรธรบอกกับเพื่อนสาว
แพรไหมเป็เพื่อนของเขา เรียนอยู่คลาสเดียวกันั้แ่ปีหนึ่งจะเรียกว่าสนิทกันเลยก็ว่าได้เพราะแพรไหมไม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิงเท่าไหร่ เธอบอกว่าคบกับเพื่อนผู้ชายสบายใจกว่าเพราะเื่ไม่เยอะเหมือนผู้หญิงทำเอาชายหนุ่มนึกขำกับความคิดของเธออยู่ไม่น้อย
"แพรมาคนเดียว พอดีอยากกินไอศรีมขึ้นมาน่ะก็เลยแวะมาทานที่นี่ก่อนกลับไปทำรายงานต่อ"
"อุ๊ย! น้องนิด"
"โทษทีนะจ๊ะพอดีว่าพี่เพิ่งสังเกตว่ามีน้องนิดนั่งอยู่ด้วยน่ะ" แพรไหมแสร้งทำเป็รู้สึกผิด
"อ๋อค่าาาาา"
ณิชกานต์แกล้งทำเป็ตอบรับเสียงสูงให้ยัยรุ่นพี่แพรไหมรู้ตัวว่าเธอรู้ทันว่าหล่อนกำลังเล่นละคร
"อย่าเสียมารยาทกับเพื่อนพี่" ธีรธรดุหญิงสาวแล้วหันมาขอโทษแพรไหมแทน
แพรไหมเป็นางแบบ เน็ตไอดอลชื่อดังและเพิ่งได้รับรางวัลวัยรุ่นตัวอย่างมาเมื่อไม่นานมานี้เองแถมเธอยังเคยเป็ดาวคณะมาก่อน เธอจึงเป็สาวฮอตและมั่นใจตัวเองแบบสุดๆในสายตาของณิชกานต์ แต่ถ้าถามว่าณิชกานต์รู้สึกชื่นชมรุ่นพี่คนนี้มั้ย? เธอตอบได้เลยว่าไม่! เพราะณิชกานต์ดูออกว่าทุกอย่างมันเป็สิ่งที่แพรไหมสร้างขึ้นเพื่อภาพพจน์ของตัวเองดูดีเท่านั้น ที่สำคัญเธอยังดูออกด้วยว่ายัยรุ่นพี่คนนี้้าจะแย่งพี่แดนของเธอ
"ไม่เป็ไรหรอกค่ะแดน น้องนิดยังเด็ก"
"อย่าไปถือสาน้องเลยค่ะ" แพรไหมส่งยิ้มให้ธีรธรและณิชกานต์จนตาหยี
"นิดกลับก่อนนะคะ อิ่มแล้ว! "
ณิชกานต์หยิบกระเป๋าแล้วเดินออกมาทันทีโดยไม่ฟังเสียงเรียกของธีรธรแม้แต่น้อย หญิงสาวรู้สึกน้อยใจพี่แดนที่ชอบตำหนิเธอต่อหน้าแพรไหมอยู่บ่อยครั้งจนเธอหมดอารมณ์ที่จะอยู่ต่อแล้ว
แต่ในขณะที่หญิงสาวกำลังยืนโบกแท็กซี่อยู่นั้นธีรธรก็มาคว้ามือเธอไว้แล้วลากณิชกานต์มาที่รถของเขาทันที
"ปล่อยนะพี่แดน นิดเจ็บนะ" ณิชกานต์นิ่วหน้าเพราะพี่แดนเล่นจับมือเธอไว้เสียแน่นจนรู้สึกเจ็บ
"นึกจะกลับก็กลับแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน" ธีรธรดุหญิงสาวและยอมปล่อยมือของเธอให้เป็อิสระ
"ก็พี่แดนว่านิดนี่" ณิชกานต์หน้างอ
"แต่เราก็เสียมารยาทกับเพื่อนพี่จริงนี่นิด"
"ก็ได้ค่ะ นิดผิดเอง"
"นิดขอโทษ จบนะคะ"
ณิชกานต์ตัดบทแล้วเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถด้วยใบหน้าบูดบึ้งจนธีรธรต้องส่ายหัวให้กับความดื้อไม่รู้จักโตของเธอ