“ตอนแรกฉันนึกว่าเธอจะเป็แฟนใหม่นายเสียอีก!ว่าแต่หล่อนโสดหรือเปล่า?” เกลถามไซออนด้วยความตื่นเต้นระริกระรี้แววตาพราวเสน่ห์ของเขาเป็ประกายแจ่มชัด เหมือนเด็กที่กำลังเจอของเล่นถูกใจ
“เออ!...สนใจหรือไง?”ไซออนยักไหล่เล็กน้อย เห็นท่าทางเพื่อนแล้วรู้สึกหงุดหงิดเหลือเกินเขาพยายามตีสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ก็กัดฟันตอบเพื่อนไป
“ก็น่ารักดี!สงสัยฉันต้องมาหานายบ่อยๆ แล้วล่ะ คงไม่ว่าอะไรกันนะ ถ้าฉันจะชวนเธอไปเดต...อยากรู้จังว่าผู้หญิงเอเชียจะรสชาติยังไงแค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วว่ะ หุๆ!”และเกลก็ได้เปิดเผยจุดประสงค์ที่แท้จริงให้เพื่อนรักฟังแม้ว่านิสัยภายนอกของชายหนุ่มทั้งสองจะดูต่างกันสุดขั้วแต่เื่รสนิยมความชื่นชอบของพวกเขากลับคล้ายกัน อย่างกับแกะเื่ผู้หญิงก็เช่นกัน ตอนที่ไซออนได้เจอไอรินครั้งแรก...เขาก็คิดเหมือนกันกับเกลและเขา...ก็ทำสำเร็จ
“...” ไซออนได้แต่นิ่งเงียบดวงตาสีฟ้าจ้องมองทางข้างหน้าด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดาร่างกำยำสูดหายใจเข้าออกลึกเหมือนกำลังสะกดกลั้นอารมณ์บางอย่างความว้าวุ่นใจและความหวงแหนกำลังก่อตัวขึ้นจากคำพูดของเกลตอนนี้เขาแทบไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังเหยียบคันเร่งเกือบมิดเสียแล้ว
งานปาร์ตี้ที่นัดกันกับเพื่อนวันนี้ดูเหมือนจะไม่สนุกเหมือนที่ผ่านมาสำหรับไซออน ตอนนี้จิตใจเขากระวนกระวายไปหมดเพราะผู้หญิงเอเชียคนนั้นคนเดียว!
เสียงกดออดหน้าบ้านดังแต่เช้าไอรินเปิดประตูก็พบว่าเป็ร่างสูงโปร่งของเกลที่ยืนยิ้มแฉ่งจนเห็นฟันเขี้ยวซุกซนทักทายเธอ
“สวัสดีตอนเช้าค่ะเกลไซออนกำลังทานอาหารเช้าอยู่ เดี๋ยวฉันไปบอกเขาให้นะคะ”เธอยิ้มจริงใจทักทายเขาเช่นกันทำให้เกลอ้าปากค้าง ใจเต้นแรงขึ้นมาอีกแล้วเขาจ้องมองริมฝีปากเล็กราวกับกำลังตกอยู่ในภวังค์เธอมีเวทย์มนต์สะกดจิตคนได้ด้วยใช่ไหม?
“โอเค ไม่เป็ไรไอรินเดี๋ยวผมเดินไปหาเขาเอง” เกลดึงสติกลับมาตอบเธอเขาเดินตรงดิ่งไปยังโต๊ะทานอาหารเหมือนเป็บ้านของตัวเอง พวกเขาคงสนิทกันมากเพราะเกลน่าจะรู้จักทุกซอกทุกมุมของบ้านเป็อย่างดี
“เฮ้! เพื่อนรักเป็ไงบ้างเมื่อคืนเมาหนักเลยนะ” ปกติเวลาปาร์ตี้ ไซออนไม่ใช่คนดื่มหนักจนเมามายแต่เมื่อคืนนี้ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น เขายกกระดกดื่มคนเดียวหมดไปหลายขวดไม่สนใจคนอื่นจนเกลต้องแบกพาเขากลับบ้าน
“นายมาทำอะไร?”น้ำเสียงทุ้มลึกถามกลับ โดยไม่ได้สนใจบทสนทนาของเพื่อนก่อนหน้านี้ใบหน้าคมคายยังคงเรียบนิ่ง พลางยกกาแฟดำขึ้นมาจิบดวงตาสีฟ้าจับจ้องไปยังหญิงสาวที่กำลังเช็ดทำความสะอาดโต๊ะ
“งั้นก็ไม่อ้อมค้อมล่ะนะ!วันนี้ฉันอยากพาไอรินไปเดตน่ะ” คำตอบน้ำเสียงสดใสของเพื่อนทำให้ไซออนแทบจะสำลักกาแฟ ส่วนทางด้านไอรินเองก็เกือบทำขวดซอสตกพื้นรีบหันไปมองชายหนุ่มละตินที่ยังคงยิ้มแป้นแล้นแถมยังหยิบกล่องนมขึ้นมากระดกด้วยท่าทางสบายๆ
“คุณเกล พะพูดว่าอะไรนะคะ?!” ไอรินที่ตั้งสติได้ก่อน ถามขึ้นมาเผื่อได้ยินผิดเกลวางกล่องนมลงแลบลิ้นเลียหยดน้ำนมที่เปื้อนริมฝีปากพลางจ้องมองเธอด้วยแววตาเข้มข้น
“ไอรินได้ยินไม่ผิดหรอกครับผมรู้แล้วว่าคุณโสด เราต้องทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้แล้วล่ะ ว่าไง!นายอนุญาตไหมล่ะ?” เขายังคงปล่อยหมัดฮุกออกมาต่อเนื่องหญิงสาวแทบตั้งรับไม่ทันกับความตรงไปตรงมานี้ตอนนี้ไอรินได้แต่อึกอักไม่รู้จะตอบเกลอย่างไรดี จึงหันไปขอความช่วยเหลือจากชายหนุ่มอีกคนส่วนไซออนที่ตอนนี้สูดหายใจเข้าลึกพยายามไล่ความหงุดหงิดที่ก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์
“แล้วเธอว่างหรือเปล่าล่ะ ต้องทำงานไม่ใช่หรอ อีกอย่างวันนี้เธอต้องทำความสะอาดห้องฉันด้วยหนิ”ไซออนอ้างเหตุผลเป็ชุดๆ พลางถลึงตาจ้องมองเธอเขม็งแบบบังคับกลายๆไอรินที่พึ่งทำความสะอาดห้องเขาไปเมื่อวานได้แต่มึนงง แต่แววตาจากร่างแกร่งทำให้เธอจำเป็ต้องปฏิเสธเกลไป
“ต้องขอโทษคุณเกลด้วยนะคะพอดีฉันมีงานบ้านเหลืออีกหลายอย่าง ขอโทษจริงๆ ค่ะ”คำตอบของเธอช่วยรักษาชีวิตของเกลไว้โดยไม่รู้ตัวท่าทีของไซออนดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“ว้า~ เสียดายจริง!งั้นเป็วันหลังก็ได้ครับ ่นี้ผมว่างทุกวันอยู่แล้ว” เขาถอนหายใจอย่างเสียดายใบหน้าคมยิ้มเศร้าเล็กน้อยแต่สายตาอันเฉียบแหลมพลันเหลือบไปเห็นโน้ตบางอย่างแปะไว้ที่ตู้เย็น เกลค่อยๆกลับมายิ้มเ้าเล่ห์ พลางเดินไปหยิบกระดาษโน้ตยาวเหยียดแผ่นนั้นขึ้นมาดู
“โอ๊ะโอ~ดูเหมือนว่าคุณจะต้องซื้อของเข้าบ้านหลายอย่างเลยนะ นี่ก็เป็งานบ้านใช่ไหม?เดี๋ยวผมพาไปเอง!” เกลจ้องที่ร่างบางไม่วางตาอย่างกับผู้ชนะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมาขวางกั้นเขาได้อีกแล้วสินะ ไอรินจ้องมองเกลสลับกับไซออนเธอได้แต่อ้ำอึ้งไม่กล้าตัดสินใจ
ไซออนวางแก้วกาแฟเสียงดังหงุดหงิดตัวเองอีกแล้วที่มัวแต่ ‘ยุ่ง’ อยู่กับเธอทั้งวันมารู้ตัวอีกทีของใช้ในบ้านก็เริ่มหมดหลายอย่าง สงสัยต้องซื้อตุนไว้หนักเลยสินะ
“ฮึ่ม! งั้นก็เตรียมตัว”พูดจบร่างสูงกำยำลุกขึ้นเดินตึงตังขึ้นห้องทันที เพื่อไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเกลยักไหล่พร้อมกับมองดูท่าทีของเพื่อนรักพร้อมกับหัวเราะในลำคอ หึ!หมอนี่ทำตัวน่าสงสัยนะ...
ท่าทีที่ ‘ไม่เหมือนปกติ’ของไซออน สร้างความสับสนงุนงงให้แก่ไอรินไม่น้อย ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจก่อนจะรีบทำความสะอาดโต๊ะอย่างเร่งรีบ
ในซุปเปอร์มาร์เก็ตบรรยากาศระหว่างคนทั้งสามตอนนี้ แม้จะเดินมาด้วยกันแต่กลับให้ความรู้สึกแตกต่างกันสุดขั้ว เกลชวนหญิงสาวพูดคุยสัพเพเหระอย่างสนุกสนานมีแต่รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ สร้างความผ่อนคลายให้คนทั้งสองซึ่งแตกต่างกับชายหนุ่มร่างกำยำอีกคนที่ตอนนี้ใบหน้าเรียบเฉยจนดูบึ้งตึงดวงตาสีฟ้ามีแต่ความเย็นเยียบ ไม่พูดไม่จาใดๆคนนอกคงเข้าใจผิดไปแล้วว่าพวกเขาไม่ได้มาด้วยกัน
“ผมยังไม่เคยไปเที่ยวที่ประเทศไทยเลยแต่วางแผนไว้ว่าต้องได้ไปสักครั้งหนึ่งในชีวิตแล้ว” เกลพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆพลางช่วยหญิงสาวหยิบขวดน้ำยาล้างห้องน้ำไปวางไว้ในรถเข็น
“โอ้! ดีใจจังเลยค่ะถ้ามีโอกาสเดี๋ยวฉันพาเที่ยวเอง คุณอยากไปเที่ยวที่แบบไหนเป็พิเศษไหมคะ”ไอรินยิ้มให้เขาอย่างอบอุ่น ความเป็มิตร ช่างพูด ช่างคุยของเกลทำให้ไอรินรู้สึกผ่อนคลาย เพราะคุยกันถูกคอทำให้ทั้งสองเหมือนจะสนิทกันอย่างรวดเร็ว เธอได้พบเพื่อนที่แสนดีเพิ่มอีกคนแล้ว
“ผมไปได้ทุกที่ขอแค่ได้ไปเที่ยวกับคุณก็สนุกแล้วล่ะครับ...แสดงว่าเราต้องมีช่องทางไว้ติดต่อกันแล้วล่ะ”คำพูดชวนจั๊กจี้ของเขา พาให้แก้มนวลแดงเรื่อ หนุ่มละตินยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยพร้อมกับยื่นมือถือไปให้หญิงสาว ไอรินชะงักเล็กน้อย ก่อนจะพิมพ์ช่องทางติดต่อให้เขาเธอไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปฏิเสธเพื่อนใหม่อยู่แล้ว
บทสนทนาของทั้งสองทำให้ชายหนุ่มอีกคนกัดฟันกรอดสองมือกำหมัดอารมณ์คุกรุ่นบางอย่างกำลังพุ่งขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยทุกอย่างตอนนี้ดูจะขวางหูขวางตาไปหมดแล้ว
“อะแฮ่ม!”เสียงกระแอมของชายหนุ่มที่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็ส่วนเกินอย่างไซออนได้ดึงความสนใจของคนทั้งสองกลับมา
“โอเค ของครบแล้วงั้นเรากลับกันเถอะเพื่อน” เป็เกลที่พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงทะเล้น แน่นอนว่าท่าทีของไอ้เพื่อนรักอยู่ในสายตาของเขาั้แ่แรก สงสัยอีกไม่นาน คงมีเื่อะไรสนุกๆให้เขาได้ดูแล้วล่ะ
หลังจากนั้นหนุ่มละตินก็ได้มาเยี่ยมที่บ้านของไซออนอยู่เรื่อยๆแน่นอนว่าจุดประสงค์ของเขาชัดเจนอยู่แล้วแม้ว่าไอ้เพื่อนรักจะไม่ยอมปล่อยให้เขาอยู่สองต่อสองกับเธอเลยก็ตามแต่เขาก็ไม่ได้สนใจหรอกนะ
เกลดูเหมือนจะมีเื่ใหม่ๆชวนคุยตลอดเวลา ไม่ได้ทำให้รู้สึกเบื่อเลยเมื่อได้สนิทสนมกันมากขึ้นไอรินได้รับรู้ว่าเขาเป็คนดีและจริงใจคนหนึ่งเลยทีเดียวแม้เกลจะเปิดเผยชัดเจนว่า้าจีบ แต่สำหรับไอรินแล้วคนที่กำลังหัวใจทั้งดวงของเธอตอนนี้มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น...ไซออนแม้ว่าจะเป็แอบรักข้างเดียวก็ตามเถอะ
่บ่ายหลังจากทำงานบ้านทุกอย่างเสร็จแล้วไอรินที่กำลังนั่งเปิดหางานออนไลน์อยู่ เป็ต้องสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อหนุ่มละตินที่มาั้แ่ตอนไหนไม่รู้ ทิ้งตัวนั่งลงอยู่ข้างๆ เธอ
“หวัดดีไอริน! ไซออนล่ะ”เกลส่งยิ้มให้อย่างเอ็นดู สายตาพลันมองหาเพื่อนรักที่ปกติแล้วจะนั่งเฝ้าผู้หญิงคนนี้ตลอดนี่นา
“สวัสดีเกลไซออนออกกำลังกายอยู่ค่ะ” ไอรินส่งยิ้มบางๆ ให้ พร้อมกับชี้ไปยังห้องออกกำลังกายที่ไซออนพึ่งเข้าไปได้ไม่นาน
“อ้อ พอดีล่ะ!”เกลส่งยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับจ้องมองหญิงสาวตาเป็ประกายเขารอโอกาสพูดคุยกับเธอสองต่อสองมานานแล้ว
“ว่าแต่...ไอรินกำลังทำอะไรอยู่เหรอ?”เขาถามพร้อมกับจ้องมองอย่างถือวิสาสะด้วยความที่ตัวสูงใหญ่ทำให้เขาเห็นหน้าจอสมาร์ทโฟนของเธอได้ง่าย
“หืม...นี่เธอกำลังหางานอยู่เหรอ?”เกลขมวดคิ้วเล็กน้อย
“อะ เอ่อ ใช่ค่ะ ฉะฉันกำลังหาเงินค่าเครื่องบินกลับไทยอยู่ แหะๆ” ไอรินตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักดวงหน้าเล็กไม่กล้าหันไปสบตาเขา เธอบอกเขาไปตามจริง
“อ้าวแล้วกำหนดกลับไทยเมื่อไหร่ล่ะ ให้ฉันช่วยอะไรไหม?” เกลพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลงแววตาคู่นั้นมองเธอด้วยความห่วงใย
“อีกประมาณสามสัปดาห์ค่ะแล้วเกลพอจะมีที่ทำงานแนะนำไหมคะ คือว่าฉันพยายามหางานมาหลายวันแล้วแต่ฉันมาในฐานะนักท่องเที่ยว ก็เลยไม่มีใครอยากรับเลยค่ะ” ไอรินพูดด้วยน้ำเสียงแ่เบาพลางก้มมองมือตัวเอง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างคิดไม่ตก
“ที่ทำงานเหรออืม...น่าจะยากเหมือนกันแฮะ เดี๋ยวฉันจะลองถามคนรู้จักให้ก็แล้วกัน”
“ขอบคุณมากนะคะ เกล” ไอรินยิ้มน้อยๆให้เขาด้วยความซาบซึ้งใจ เขาช่างเป็ผู้ชายที่แสนดีจริงๆ