" การประลองรอบสี่คนสุดท้ายคู่ที่สอง หลิวเฮยหลง และท่านหญิงฉีหลินซิ่วซี ขึ้นเวทีประลองได้ "
เมื่อทั้งสองคนขึ้นมาบนเวทีฉีหลินซิ่วซีเผยกลิ่นไอของกำลังภายในระดับชั้นวิถีปราณขั้นที่เก้าออกมาด้วยอายุเพียงเก้าขวบปีของนางมีพลังอยู่ในระดับนี้ได้นับได้ว่าเป็อัจฉริยะคนหนึ่งเลยทีเดียว เฮยหลงไม่ประมาทชักดาบคู่ที่สะพายเป็รูปกากบาทไว้ที่กลางหลังออกมา ทางฝ่ายฉีหลินซิ่วซีเมื่อเห็นดังนั้นก็ชักกระบี่ยาวชั้นวิถีปราณระดับสูงเล่มหนึ่งออกมาเช่นกัน
ทั้งสองคนพุ่งทะยานเข้าหาฝ่ายตรงข้าม รอบนี้เฮยหลงเป็ฝ่ายเข้าจู่โจมก่อนด้วยกระบวนท่าวายุอัสนีบาตผยองร่ายรำเพลงดาบฟันสลับซ้ายขวาเข้าใส่ ฉีหลินซิ่วซีใช้กระบี่ยาวต้านรับการโจมตีของเฮยหลงเพลงกระบี่วายุอัคคีของนางรวดเร็วรุนแรงยิ่งนักต้านรับการโจมตีของเฮยหลงไว้ได้ทั้งหมด
เมื่อครู่เฮยหลงเพียงโจมตีหยั่งเชิงเท่านั้น เมื่อรู้ถึงระดับพลังความสามารถของอีกฝ่ายแล้วจึงถอยออกมาตั้งหลักเฮยหลงคิดหาวิธีที่จะเอาชนะโดยไม่ใช้กระบวนท่าที่สองวายุสายฟ้าทลายสิ้นเพราะ้าเก็บเอาไว้เป็ไม้ตายก้นหีบในรอบชิงชนะเลิศ
ฉีหลินซิ่วซีเมื่อเห็นเฮยหลงโจมตีไม่สำเร็จและถอยหลังออกไปแล้วจึงพุ่งตามมาแทงกระบี่เล็งเป้าหมายไว้ที่หน้าอกของเฮยหลง " พายุเพลิงโหมกระหน่ำ คุณชายหลิวท่านลองรับกระบวนท่านี้ของข้าดู "
เฮยหลงมองกระบี่ที่โจมตีเข้ามาของฉีหลินซิ่วซีในใจไม่วิตกกังวลใช้ออกด้วยวายุอัสนีบาตผยองดาบในมือซ้ายฟันไปที่กลางกระบี่เพื่อเปลี่ยนทิศทางการโจมตี เสร็จแล้วหมุนตัวกลับมาใช้ดาบในมือขวาวางบนบ่าแนบชิดติดลำคอเรียวขาวของฉีหลินซิ่วซีไว้
" ขอบคุณคุณชายหลิวที่ยั้งมือ ข้าแพ้แล้ว "
" ท่านหญิง ออมมือแล้ว "
" การประลองรอบชิงชนะเลิศจะเริ่มขึ้นในอีกหนึ่งชั่วยามหลังจากนี้ เพื่อให้หลิวเฮยหลงได้มีเวลาพัก " กรรมการประกาศ
" ไม่เป็ไรครับข้าพร้อมแล้ว " เฮยหลงกล่าวบอกกรรมการ
คู่ต่อสู้ของเฮยหลงในรอบชิงชนะเลิศคือ เยี่ยอิ๋วฉาง บุตรชายของหัวหน้าหน่วยที่ 1 กองทัพประจิมทิศ เยี่ยอิ๋วฉางปีนี้อายุ 10 ขวบปีแล้วกำลังภายในอยู่ในระดับชั้นวิถีปลาณขีดสุดขั้นเก้าหรือเรียกอีกอย่างว่าครึ่งก้าวเบิกปราณ เมื่อถึงระดับครึ่งก้าวเบิกปราณจะเริ่มปลดปล่อยพลังภายในออกมาใช้ในการต่อสู้ได้ถึงจะไม่เต็มประสิทธิภาพเท่ากับผู้ที่อยู่ในระดับชั้นเบิกปราณจริงๆ แต่หากเทียบกับผู้ฝึกยุทธชั้นวิถีปราณระดับต่ำกว่าแล้ว ครึ่งก้าวเบิกปราณแทบชนะร้อยทั้งร้อย
เมื่อเยี่ยอิ๋วฉางได้ยินเฮยหลงกล่าว จึงทะยานร่างขึ้นมาบนเวทีประลอง " ข้าน้อยก็ไม่ขัดข้อง " เยี่ยอิ๋วฉางกล่าวขึ้นสายตามั่นใจเต็มเปี่ยม
" คู่ชิงชนะเลิศ เยี่ยอิ๋วฉาง และ หลิวเฮยหลง เริ่มการประลองได้ "
สิ้นเสียงกรรมการเยี่ยอิ๋วฉางโคจรกำลังภายในทั่วร่างเรืองแสงสีเขียวอ่อนจางๆน้อยนิดออกมา ง้าวเหล็กในมือหมุนควงอย่างรวดเร็วพุ่งทะยานร่างเข้าหาเฮยหลง เฮยหลงรู้ตัวว่าทางด้านพละกำลังตนเองด้อยกว่าจึงใช้ความเร็วเข้าสู้ ใช้หลักเร็วต้านแรง ทะยานหลบออกไปเดี๋ยวซ้ายเดี๋ยวขวาเดี๋ยวหน้าเดี๋ยวหลังตลอดเวลาไม่มีหยุดนิ่ง
เยี่ยอิ๋วฉางควงง้าวโจมตีไม่โดนแม้แต่เงาของเฮยหลง ผ่านไปหลายสิบกระบวนท่าแล้วเฮยหลงยังไม่มีวี่แววที่จะโต้กลับ " แน่จริงเ้าก็เข้ามาสู้กับข้าตรงๆสิ อย่าเอาแต่หลบเป็เต่าหดหัว " มันตวาดเสียงดังด้วยอารมณ์โมโห
เยี่ยอิ๋วฉางโมโหขึ้นมาพลังโจมตีของง้าวยิ่งรุนแรงขึ้นแต่กลับสะเปะสะปะไม่มีทิศทาง เฮยหลงเห็นทีได้โอกาศหมุนตัวฟันสลับซ้ายขวาด้วยกระบวนท่าวายุอัสนีบาตผยองเข้าใส่ที่ง้าวของเยี่ยอิ๋วฉางถี่ยิบ
ด้วยความรุนแรงในการฟันอย่างต่อเนื่องมือของเยี่ยอิ๋วฉางชาหนึบถือง้าวไม่มั่นคงดังเช่นตอนแรก เฮยหลงสบโอกาสใช้ไม้ตายก้นหีบ กระบวนท่าที่สอง วายุสายฟ้าทลายสิ้นฟันใส่ตัวง้าวของเยี่ยอิ๋วฉางไปสองดาบ ดาบซ้ายฟันออกมาทีแรกทั้งแขนของเยี่ยอิ๋วฉางสั่นสะท้านง้าวแทบหลุดออกจากมือ
ดาบที่สองมาจากมือขวาของเฮยหลงฟันออกมาสุดแรงโจมตีเข้าที่ด้ามง้าว
เยี่ยอิ๋วฉางฝืนถือง้าวต่อไปไม่ได้อีก สุดท้ายปล่อยให้ง้าวหลุดออกจากมือกระเด็นออกไป มือขวาของเฮยหลงยกขึ้นปลายดาบจี้อยู่ที่คอของเยี่ยอิ๋วฉางแล้ว
" ข้าแพ้แล้ว " เยี่ยอิ๋วฉางสีหน้าตกตะลึงกล่าวขึ้นมา
" ผู้ชนะการประลองรอบชิงชนะเลิศ หลิวเฮยหลง " กรรมการประกาศ
เสียงร้องชื่นชมดังสนั่น สักพักฉีหลินซีหงก็ทะยานร่างขึ้นมากลางเวทีประลอง
" ตัวแทนกองทัพประจิมทิศของเราที่จะต้องไปเข้าร่วมประลองที่เมืองหลวงเยว่เหยาเฉวียนในอีกสองเดือนข้างหน้าก็คือ หลิวเฮยหลงและเยี่ยอิ๋วฉาง ภายในระยะเวลาสองเดือนที่เหลือนี้พวกเ้าทั้งสองจงตั้งใจฝึกฝน ข้าจะสนับสนุนทรัพยากรทั้งเม็ดยาพลังปราณและในส่วนอื่นๆที่พวกเ้าทั้งสองขาดเหลือ ขอให้พวกเ้าจงตั้งใจฝึกฝนให้เต็มที่เพื่อเป็เกียรติแก่กองทัพประจิมทิศของเรา " ฉีหลินซีหลงกล่าว
" ขอบคุณท่านแม่ทัพ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง " เฮยหลงและเยี่ยอิ๋วฉางประสานมือกล่าวขอบคุณขึ้นพร้อมกัน
่เย็นหลังจากจบการประลองฉีหลินซีหงได้จัดงานเลี้ยงฉลองให้แก่เฮยหลงและเยี่ยอิ๋วฉาง งานเลี้ยงผ่านไปด้วยความสนุกสนานและเป็กันเองตามประสาชนเผ่าซาโม่
เมื่อกลับถึงห้องพักเฮยหลงตั้งใจกับตัวเองว่าในเวลาสองเดือนที่เหลือนี้ต้องพัฒนาตนเองให้ได้มากที่สุด กำหนดเป้าหมายไว้ว่าต้องกำลังภายในต้องทะลุระดับชั้นวิถีปราณขั้นเก้า และฝึกกระบวนท่าวายุสายฟ้าทลายสิ้นให้บรรลุระดับเข้าใจแจ่มแจ้งให้จงได้