ตอนที่ 4 ยินดีด้วย สามารถแต่งกับหญิงอื่นที่มีชื่อเสียงได้แล้ว
“อยากรู้หรือไม่ ว่าเหตุใดเขาจึงทำเช่นนี้”
ชายหนุ่มยังคงยิ้มอย่างสง่างาม เขาถามออกมาอย่างแ่เบา
นางหายใจเข้าลึกๆ แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสงบนิ่ง เว่ยเย่ว์อู่มองไปที่ชายหนุ่มรูปงามตรงข้ามตนโดยไม่หลบเลี่ยง เอ่ยถามว่า “คุณชายรู้หรือว่าเหตุใดเขาจึงทำเช่นนี้”
จนถึงตอนนี้ นางก็ยังไม่เข้าใจ นางกับโม่หฺวาถิงไม่เคยพบกันมาก่อน แม้จะไม่มีความรู้สึกต่อกัน แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องฆ่าตน
เพราะรู้สึกว่าไม่คู่ควรกับเขา ด้วยเหตุว่าชื่อเสียงของนางทั้งไร้ความสามารถทั้งอัปลักษณ์หรือ เช่นนั้นก็ยกเลิกการหมั้นหมายได้! ไยต้องใช้วิธีการเหี้ยมโหดเช่นนี้
“ข้าก็ไม่รู้ว่าจิ้งหย่วนโหวคิดอย่างไร แต่หากเ้าอยากรู้ ข้าช่วยเ้าได้!” ชายหนุ่มรูปงามมองนางแล้วยิ้ม ปรบมือเบาๆ กลางอากาศ ทันใดนั้นองครักษ์ผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังฉากบังลม คุกเข่าลงข้างหนึ่งรอรับคำสั่ง
“จิ้งหย่วนโหวมาแล้วหรือไม่” ชายหนุ่มถามด้วยรอยยิ้ม
“มาแล้วขอรับ ยามนี้กำลังรออยู่ด้านนอก นายท่าน้าพบหรือไม่” องครักษ์รายงานด้วยนอบน้อม
โม่หฺวาถิงมาแล้วงั้นหรือ
ประกายสดใสในแววตาของเว่ยเย่ว์อู่แปรเปลี่ยนเป็เย็นะเื หรี่ตาลงเล็กน้อย เผยให้เห็นร่องรอยความเกลียดชัง...
“ให้เขาเข้ามา!” ซื่อจื่อรูปงามกวาดสายตาไปทั่วใบหน้าของเว่ยเย่ว์อู่อย่างครุ่นคิด นิ้วเรียวสะบัดไปทางโต๊ะด้านหน้าเบาๆ พร้อมเอ่ย
ฉากกั้นอันเล็กที่ประณีตบานหนึ่งถูกนำมาตั้งแยกเว่ยเย่ว์อู่ไว้ให้อยู่อีกด้าน นางนั่งเงียบๆ บนตั่ง คอยฟังความเคลื่อนไหวภายนอก
ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ของชายผู้หนึ่งเดินเข้ามา จากนั้นเสียงของเขาก็ดังขึ้น “คารวะซื่อจื่อ”
ซื่อจื่อหรือ?!
“จิ้งหย่วนโหวเกรงใจแล้ว เชิญนั่ง” เสียงชายหนุ่มรูปงามเอ่ยรับ
“ขอบพระทัยซื่อจื่อ”
“ได้ยินว่าจิ้งหย่วนโหวมาที่นี่เพื่อรับคู่หมั้นหรือ”
“พ่ะย่ะค่ะ...นางอยู่ห่างไกลจากเมืองหลวงมาหลายปีแล้ว ครานี้ครอบครัวของนางบอกกระหม่อมว่าพวกเขาจะรับนางกลับเมืองหลวง กระหม่อมเองก็ดีใจมาก อยากพบเจอนางโดยเร็ว...แต่ว่า...” เมื่อกล่าวถึงเื่นี้ น้ำเสียงของโม่หฺวาถิงเศร้าลงเล็กน้อย
“ทำไมหรือ เกิดเื่อันใดขึ้น” ซื่อจื่อถามด้วยความสงสัย
“กระหม่อม...มาช้าไป คืนวานนี้นาง...ถูกฆ่า แม้แต่ผู้ติดตาม...ที่รอดชีวิตสักคนก็ไม่มี!”
เว่ยเย่ว์อู่ที่นั่งอยู่ด้านหลังฉากกั้นยิ้มเยาะอยู่ในใจ หัวใจเ็ปราวกับถูกหั่นด้วยมีด ใช่ ตายหมดแล้ว ล้วนตายภายใต้คำสั่งของเขา เกรงว่าก่อนที่เขาจะออกจากเมืองหลวงคงเตรียมการที่จะฆ่าทุกคนไว้แล้ว!
“บุตรสาวของหฺวาหยางโหวผู้นี้ ว่ากันว่านางไร้ทั้งความงามและความสามารถ ตายแล้วก็ไม่น่าเสียดายอะไร ยินดีกับจิ้งหย่วนโหวด้วยที่สามารถแต่งกับหญิงอื่นที่มีชื่อเสียงได้แล้ว”
ไม่มีใครคาดคิดว่าคำพูดที่ฟังดูนุ่มนวลของชายหนุ่มจะโเี้ถึงเพียงนี้ แม้ขณะเอ่ยใบหน้าจะเปื้อนยิ้มอยู่ตลอด
เว่ยเย่ว์อู่ที่อยู่หลังฉากกั้นตกตะลึง โม่หฺวาถิงที่อยู่นอกฉากกั้นเองก็ตกตะลึงไปเช่นกัน
28K
![อัลฟ่าเถื่อน [omegaverse] พรีออเดอร์หนังสือถึง 2 พ.ค. 64](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618913655_95554513.webp)
