Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]

ตอนที่ 4 เกม สารเสพติดและการร่วมรัก (7)

        หลังรถขับผ่านสะพานใหญ่ก็ถึงละแวกสวนสาธารณะหฺวาอิงเขตฮั่นเจียงภายในรวดเดียว เซินฝานจีเอ่ยเตือนว่า เซวียติ้งหมายหัวเขาไว้แล้ว คราวหน้าต้องติดต่อเธอให้ทันเวลานะ

        กู้ชิงไม่ได้ตอบคำ พอถึงบ้านพักข้าราชการ เขาก็ลงจากรถ

        “คราวหน้า พวกเราไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อนะ!”

        เซินฝานจีที่ลงจากรถตามหลังนั้นส่งเสียงตะโกนท่ามกลางสายฝน

        กู้ชิงไม่ได้หันไปมอง หากแต่เดินเข้าบ้านพักข้าราชการ

        ขณะมองเขาเดินเข้าไป เซินฝานจีก็กลับเข้าไปนั่งในรถ แล้ววกรถกลับไปยังเขตตงอู่ ระหว่างทางผ่านร้านเสริมสวยแห่งหนึ่งที่เปิดบริการตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เธอจอดรถและเดินลงไปเข้าร้าน ก่อนจะบอกช่างทำผมว่าตัดผมยาวเป็นผมสั้น

        ณ บ้านเจ้าสัวตระกูลเซี่ยย่านแม่น้ำฮั่นสุ่ยอันเป็นสาขาแม่น้ำสายขวาของแม่น้ำฉาง ในเขตเจียงหนานที่ต้องข้ามสะพานไฉ่หงจากเขตฮั่นเจียงเข้าไป เซี่ยเจี่ยนอี้ได้รับรายงานตอบกลับจากคนที่ส่งไปลงมือ

        หลังจากกู้ชิงโชคดีรอดจากกระถางดอกไม้ที่ร่วงหล่นจากฟ้าไปได้ ก็ยังโชคดีรอดพ้นจากอุบัติเหตุทางรถยนต์และการคุมตัวของเซวียติ้งไปได้อีก

        สำหรับ ‘เกม’ สามฉากที่เขาออกแบบและขับเคลื่อนอยู่เบื้องหลังนั้น อีกฝ่ายกลับรอดไปได้อย่างปลอดภัยหายห่วง หยวนจุนก็ไม่ได้ออกโรง แสดงว่าทั้งสองคนไม่มีความสัมพันธ์คลุมเครือต่อกัน ไม่อย่างนั้นหยวนจุนคงออกโรงมาขัดขวางแล้ว

        แต่ความดวงดีของกู้ชิง ช่างน่าเจ็บใจ ทั้งยังทำให้ความระแวงที่เขาปล่อยวางไปแล้วลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

        “ไปสืบงานวันพรุ่งนี้ของกู้ชิงมาซะ” เขาออกคำสั่ง

        “คุณชายอยากเดินเกมต่อเหรอครับ” อดีตผู้จัดการส่วนตัว ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยที่จงรักภักดีอย่างจี้ฉางจวิ้นถามขึ้น

        เซี่ยเจี่ยนอี้พยักหน้า เผยรอยยิ้มน่าสนุก

        พรุ่งนี้จะเป็นเกมฉากสุดท้าย ถ้าหากหยวนจุนยังไม่ออกโรงอีก เขาจะปล่อยกู้ชิงไป และไม่สร้างความวุ่นวายใดๆ ต่อเขาอีกแน่นอน

        ...

        ฝนหยุดตกช่วงเช้ามืด พอเข้าช่วงเช้า ตะวันจึงส่องแสงเจิดจ้า กู้ชิงลงจากตึกไปทำงาน แล้วพบว่ารถสำหรับใช้ในราชการจอดอยู่ใต้ตึก เขาจึงขับรถตรงไปเข้างานที่เทศบาลนคร

        ณ ห้องทำงานนายกเทศมนตรีในสำนักงานเทศบาลนคร เขาวางร่มกันฝนไว้ในชั้นเก็บร่มบริเวณมุมชั้นวางของ ก่อนจะเดินไปยังเก้าอี้ทำงาน หยิบกาแฟดำสำเร็จรูปซองหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก จากนั้นก็เติมน้ำอุ่นลงไปชงแล้วดื่มลงไป

        ดื่มกาแฟเสร็จ ก็เดินออกจากห้องมาบ้วนปาก ล้างแก้วให้เรียบร้อย และกลับห้องทำงาน ขณะที่เลขาหยางเตี่ยนซือกำลังคอยเวลารายงานภารกิจการทำงาน

        กำหนดการการทำงานของวันนี้มีดังนี้ สิบนาฬิกาเข้าพบปะคณะกรรมการนครประจำพรรคประชาธิปไตยต่างๆ และร่วมงานสัมมนาอภิปรายแบบคณะประจำสมาพันธ์สภาอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ โดยมีรองนายกเทศมนตรีสามท่านและผู้รับผิดชอบจากแผนกที่เกี่ยวข้องร่วมติดตาม สำหรับการเตรียมงานสังสรรค์ช่วงค่ำ ทางห้องธุรการฝ่ายต้อนรับประจำเทศบาลนครทำการจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว

        กู้ชิงพยักหน้า แล้วสั่งเขาว่าอีกหนึ่งชั่วโมงค่อยมาตามเขา

        หยางเตี่ยนซือตอบว่า “รับทราบแล้วครับ” ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานนายกเทศมนตรี

        หลังจากเลขาเดินออกจากห้อง กู้ชิงก็หยิบมือถือขึ้นมา หน้าจอแสดงข้อความที่หยวนจุนเพิ่งจะส่งหา อีกฝ่ายถามว่า ‘เมื่อวานฝนตก สบายดีใช่ไหม’

        เขาไม่ตอบกลับ หากแต่วางมือถือลง ก่อนจะหยิบเอกสารบนโต๊ะมาตรวจสอบและทำการอนุมัติ

        หนึ่งชั่วโมงต่อมา หยางเตี่ยนซือมาเคาะประตู เขาจึงเดินออกจากห้องทำงาน เดินนำหน้าคณะไปพบปะคณะกรรมการนครประจำพรรคประชาธิปไตย พร้อมทั้งเข้าประชุมกับสมาพันธ์สภาอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ ทั้งสองฝ่ายต่างพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างเป็นกันเอง นักข่าวผู้ร่วมติดตามเข้าทำการบันทึกภาพ

        ช่วงบ่ายไม่มีกำหนดการการทำงานอื่นอีก เขาจึงตรวจเช็กและอนุมัติเอกสารภายในห้องทำงาน

        เมื่อถึงเวลาเลิกงาน หยางเตี่ยนซือก็รับเขาไปส่งที่โรงแรมแกรนด์นครเจียง

        คืนนี้เป็นงานสังสรรค์มื้อค่ำทั่วๆ ไปกับทางคณะกรรมการนครประจำพรรคประชาธิปไตยและผู้มีชื่อเสียงประจำสมาพันธ์สภาอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ ไม่ใช่งานสังสรรค์เชิงการทำงาน เพราะเหตุนี้ถึงได้นั่งเต็มเพียงสี่โต๊ะ เมื่องานสังสรรค์มื้อค่ำสิ้นสุดลง ทุกคนก็กล่าวลาและแยกย้ายกันกลับบ้าน

        ในฐานะนายกเทศมนตรี เขาจึงต้องนั่งตำแหน่งหัวโต๊ะ จากนั้นรองนายกเทศมนตรีผู้มาพร้อมกับเขา และประธานคณะกรรมการนครประจำพรรคประชาธิปไตยแห่งใหญ่ต่างๆ ก็ทยอยกันนั่งประจำที่กันตามลำดับ เมื่อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และอาหารมาเสิร์ฟ ก็ยกแก้วชนกันเป็นพิธีไปทีหนึ่ง จากนั้นร่วมกินข้าวกัน

        หลังร่วมงานได้ครึ่งชั่วโมง หลายคนต่างพากันบอกลาแล้วแยกย้าย

        พอพบว่าสมควรแก่เวลา กู้ชิงก็เรียกหาหยางเตี่ยนซือ โดยบอกว่าไม่ต้องรอเขา กลับไปก่อนได้เลย

        หยางเตี่ยนซือพยักหน้า แล้วออกจากโรงแรม

        หลังจากอยู่ต่ออีกสักพัก เขาก็ยืนขึ้นเตรียมตัวกลับ รองนายกเทศมนตรีคนอื่นๆ และประธานคณะกรรมการนครประจำพรรคประชาธิปไตยแห่งใหญ่ต่างๆ ล้วนลุกขึ้นยืนเตรียมตัวไปส่งเขา เขายิ้มพลางบอกทุกคนว่าไม่ต้องส่งครับ ก่อนจะเดินออกจากโรงแรมเพียงลำพัง

        ในจังหวะที่เขาเดินมาที่ลานจอดรถของโรงแรมนั้นเอง คนแปลกหน้าหลายคนพลันโผล่มา พร้อม ‘เชิญ’ เขาขึ้นรถยนต์อีกคันด้วยความเคารพนบนอบ

        หลังถูกคนแปลกหน้าลักพาตัวเข้าไปในรถ มือถือก็ถูกชิงไปปิดเครื่อง