…Intro…
“แซม ไปโรงอาหารกันป่ะ” เอียนหนุ่มหล่อสะกิดถามแซมที่นั่งข้างๆกัน
“ไปดิ! หิวเหมือนกัน” แซมสนใจเพราะอยากลงไปพักสมอง
“อาจารย์เนสครับงานพวกผมเสร็จแล้ว ผมกับเอียนขอลงไปพักก่อนนะครับ~”
“อืม...อีก5 นาที รอไปก่อน”อาจารย์เนสหันไปดูนาฬิกา แล้วยิ้มเยาะเย้ยให้แซม
“โห้วเอียนเห็นอาจารย์เนสยิ้มมาป้ะ เยาะเย้ยกันชัดๆ” แซมได้ยิ้มกลับแล้วทำหันมาทำหน้าบูดลับหลัง
“ฮ่าๆ”
“นายนี่ดูดีจริงๆกินไรเป็อาหารเนี้ยบอกมาเถอะ เอียนเพื่อนเลิฟ~” ทำหน้าอ้อนแล้วหันไปกอดเอียน
“เอาหน้าออกไปหน่อยอาหารที่คนอื่นกินนั้นแหละ”เอียงตัวหนีออกจากแซม-_-
“เอาละไปพักได้ ใครยังทำงานไม่เสร็จเอามาส่งคาบหน้า”
“ขอบคุณครับ/ค่ะ” ทุกคนในห้องพูดพร้อมกัน แล้วออกห้องเรียนมาใส่รองเท้าหน้าห้อง
“เมษา รอดะ-” รุ่นพี่ข้างห้อง
“อะโทษที พอดีคนข้างหลังสะดุดล้ม-” หันไปมองแล้วอึ้งไปสักพัก
โห่วว เห็นแต่ไกลๆ ไม่เคยได้มองใกล้ๆ หล่อแบบนี้ เอียนสินะ
“ไม่เป็ไรครับแล้วรุ่นพี่เป็ไรไหม”เอียนทำหน้านิ่ง แล้วก้มไปเก็บหนังสือ
เป็ผู้ชายที่สวยนี่พึ่งเคยเห็น แล้วทำใมหัวใจเราเต้นแรงจังหน้าร้อนๆ แหะ
“อะ อืม ไม่เป็ไร นายนั้นแหละเป็ไรเปล่า”
“เปล่าครับพี่สูงแค่ไหล่ผมเองนะ” เอียนยิ้ม
“ห้ะ...” กวนหรอถึงจะหล่อก็เถอะ
“ขอโทษทีนะเมษา พอดีล้มเลยไปชน” หันไปมอง
“มีอะไรกัน...เอียน!” แซมะโ
“นายช่วยลดเสียงหน่อยเถอะแซม” เอียนยิ้มอ่อนๆ
“นาย...โอ้ะ! พี่เมษาไม่เป็ไรใช่ไหมเอียนทำร้ายพี่หรอ”
“เปล่าๆพอดีบีมสะดุดล้มแล้วมาชนแล้วก็ไปชนเอียนอีกที” เมษายิ้มแล้วก็งง
“อะ ครับ งั้นพวกผมไปก่อนนะครับ” แซมเห็นอาการเอียนเขินพี่เมษาเลยรีบออกจากตรงนั้น
“แล้วเจอกันใหม่ครับพี่เมษา พี่บีม”
เห้อ...แซมคงเห็นอาการ โดนล้อเป็อาทิตย์แน่ๆ
“โอเคๆ” บีมเขิน
“อืม”
“เอียนเพื่อนเลิฟ” หน้าตาเยาะเย้ย
เอียนเขินพี่เมษาหรอเนี้ย ฮุฮุ
“ทำหน้าอะไรของนาย” เอียนถอนหายใจ
...หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...
“สายแล้วอะไปนั่งโรงอาหารรอป้ะ” บีมเดินหันไปดูคนอื่นเข้าแถวกันตอนเช้ากัน
“อืม...มีเรียนกี่โมงอะ” เมษาหาวแล้วเดินไปโรงอาหาร
“09.30…อะ วันนี้มีรวมเรียนกับรุ่นน้องห้องของเอียน”
“จริงอะ! อาหารตากันเลยอะดิ” เมษายิ้ม
“ฮ่าๆๆ”
“รีบไปกินข้าวแล้วไปนั่งรอบนห้องกันเถอะ” เมษาเดินถึงโรงอาหารไปได้สักพักก็บังเอิญเจอเอียนที่กำลังนั่งกินขนมปัง
“หวัดดีรุ่นน้องเอียน” เมษาสะกิดทักทาย
“หวัดดีเอียน~” บีมยิ้มแล้วโบกมือทักทาย
“ครับ” เอียนยิ้ม
“มาสายหรอ” บีมสงสัยเพราะไม่เคยเห็นเอียนมาสาย
“ครับ พอดีหอพักอยู่ไกล”
“นั่งด้วยได้ไหมเห็นนั่งคนเดียวเหงาแย่” เมษาพูดจบไม่รอเอียนตอบก็นั่งข้างๆเอียน
“…”
“วันนี้มีเรียนรวมกันนี่” บีมพูดแล้วนั่งร่วมโต๊ะ
“หรอครับ” เอียนไม่รู้ว่าวันนี้มีเรียนรวมกัน
“กินเสร็จแล้วขึ้นไปบนห้องพร้อมกันไหม”
“ผมรอต้องรอแซมก่อนครับ”
“งั้นมารอเพื่อนนายแล้วเดี๋ยวขึ้นไปพร้อมกันไหมเมษาว่าใง”
“อืมยังใงก็ได้ ไปซื้อน้ำก่อนนะเอาไรป่ะ” เมษาลุก
“เอาดิน้ำเปล่านะ เอียนเอาไรไหม” บีมหันไปถามเอียน
“งั้นขอนมเย็นครับ” เอียนยิ้มหันไปบอกเมษาแบบไม่เกรงใจ
“โอ้...” เมษาอึ้งไปสักพัก แล้วเดินไปซื้อน้ำ
หมอนี่ไม่เกรงใจเลยแหะ แต่ก็หล่อจริง
“หวัดดีเมษา ตอนเที่ยงไปข้างนอกป่ะเล่นสนุ๊กกันยังใงก็วันนี้มีเลิกเที่ยงนี่” เพื่อนกลุ่มหนึ่งของเมษากอดคอเอียน
“ไปดิ ถือน้ำอีกแก้วไห้หน่อยดิเต้” เมษาตอบแล้วเดินกันไปที่โต๊ะ
“โอ้ว นี้ใครกันเอียนหรอ!” เต้ใปกติไม่เห็นเมษากับบีมอยู่กับใครสักเท่าไหร่
“หวัดดีครับ พี่ไม่เข้าแถวหรอ” เอียนยิ้มทักทาย
“ก็มาสายเลยี้เีไปฟังอาจารย์บ่นอะ” เต้ยิ้มแล้วนั่งลง
“อะนี่นมเย็นนาย” เมษายืนน้ำไปไห้เอียน”
“ขอบคุณครับ”
“หืมม” เต้สงสัย
อย่างงี้นี้เอง เมษา~ ^^
“อันนี้ของนายปะบีม” เต้ยืนน้ำให้บีม
“ใช่ แต้งกิ้ว”
“เอียนไปโต๊ะสนุ๊กกันปะหลังเลิกเรียน” เต้ถามแล้วตื่นเต้น
“แล้วทำใมไม่ชวนฉันด้วยละ” บีมหันไปหาเต้
“ถ้าเมษาไปนายก็ไปนิ ฉันถามเมษาแล้วเขาบอกไป” หันไปตอบ
“เอ่อ ขอถามเพื่อนก่อนได้ไหมครับ” เอียนหันไปตอบพร้อมยิ้ม
“ได้ดิ สรุปว่าไปนะ ฮ่าๆๆ” เต้พูดเสร็จแล้วก็เดินออกไป
“เอ่อ..”อะไรของเขา ไม่ได้บอกเลยว่าไป
“โทษทีนะ เต้มันก็เป็แบบนี้แหละ” เมษาหันไปหาเอียนแล้วยิ้มไห้
“…”
“โอ้ะเพื่อนนายมาแล้ว” บีมหันไปเห็นพอดี
“เอียน~ ทำใมวันนี้นายไม่มาเข้าแถว...”
อะนั้นมันพี่เมษากับพี่บีมนี่ ทำใมนั่งกับเอียน...หืมม
“ใง หวัดดี/หวัดดี” บีมกับเมษาทักทาย
“หวัดดีครับ” แซมยิ้มแล้วเดินมานั่ง
“นี่นายรุกใส่พี่เมษาเลยหรอเอียน” แซมหันไปกระซิบใส่เอียนและยิ้มเยาะเย้ย
“ไม่ใช่สักหน่อยพี่เขาเดินมานั่งเป็เพื่อนเฉยๆ” เดินหน้าแซมออก
“อะวันนี้หลังเลิกเรียนไปเล่นสนุ๊กกันไหมแซม ยังใงวันนี้พวกเราก็เลิกตอนเที่ยงนิ” บีมถาม
ยังใงก็ต้องชวนจนได้ไปแหละนะไม่งั้นเต้เซ้าซี้แน่เลย
“ไปครับ ไป เอียนนายก็ต้องไปด้วย” หันไปกอดแขนเอียน
“อืม”
“งั้นขึ้นห้องกันเถอะ จะไปงีบสักหน่อย” เมษาถามทุกคนแล้วลุกเดินไปห้องเรียน
“เอียน นายดูง่วงๆ นะวันนี้ดูหนังดึกอีกแล้วหรอ ฉันบอกแล้วใง เก็บไว้ดูบ้างเดี๋ยวจะไม่มีไรให้ดูกันพอดี”
“ก็มันเพลินอะ” พูดแล้วเอียนหาว
“ชอบดูหนังหรอ” บีมถาม
“ครับ”
“เอียนไม่ต้องพูดสุภาพก็ได้น่า” เมษาพูดแล้วหันไปมอง
“ใช่ ยังใงเราก็ห่างแค่ปีเดียวเองนะ” บีมแตะไหล่เอียนเบาๆ
“ครับ...อืม” เอียนยิ้ม
ก็ดีเหมือนกันไม่อยากพูดสุภาพสักเท่าไหร่มันเหนื่อย อ่า อยากกินไอติมชะมัด
“ขอแวะซื้อไอติมก่อนได้ไหม”
“เอาดิบีมกับแซมขึ้นไปก่อนก็ได้พอดีอยากกินเหมือนกัน”
“อืม เจอกันบนห้อง ไปกันเถอะแซม” บีมบอกแซมแล้วเดินขึ้นไปบนห้อง
“เอียน นายนี่คงเนื้อหอมน่าดูเลยน้า” เดินไปเลือกไอศกรีมแล้วยิ้ม
“ไม่หรอก ผมก็หน้าตามาตรฐานนี่แหละ”
รีบเลือกแล้วไปจ่ายเงินดีกว่าแบบนี้ไม่ค่อยดีต่อใจ
“ห้ะ...นายได้ดูตัวเองผ่านกระจกบ้างไหมเนี้ย” เมษาใเพราะเอียนนั้นหน้าตาดีสมส่วนทุกอย่าง เรียกว่าหุ่นนายแบบแค่ผมหน้าม้ายาวจนจะปิดตาแล้ว
“ฮ่าๆ พี่นี่ชมเกินไปแล้ว” เอียนรีบหยิบแล้วไปจ่ายเงิน
อะ หัวใจเต้นดังเกินรีบจ่ายดีกว่า
“นี่ ฝากจ่ายด้วยดิ” เมษายิ้มแล้วยื่นไอศกรีมกับเงินไห้
“อือ...” อึ้งไปสักพักแล้วไปจ่ายเงิน
พี่เมษายิ้มสวยจัง
“รีบกินแล้วไปงีบกันเถอะได้ยินว่านายดูหนังจนนอนดึก ดูหนังไรหรอจะได้ดูมั้ง”
เผลอถามซะได้เราไม่ค่อยดูหนังนี่หว่าดูทีไรหลับกลางเื่ตลอด
“ก็หลายเื่ ในเว็บอะ”
“งั้นหรอแล้ววันนี้เราจะไปเล่นสนุ๊กกันนายเล่นเป็ไหม”
“ก็ได้อยู่มั้ง”
อืม ก็เล่นได้อยู่ละมั้งเล่นกับพี่ชายเกือบทุกวัน
“ได้อยู่คือ...อืมได้แหละ ไม่เป็ไรพี่แบกเองน้อง” เมษาคิดว่าเอียนเล่นไม่ค่อยเป็
“อุ๊บ...อืม” เอียนกลั้นขำแล้วลมพัดมาพอดีหน้าม้าเลยเปิดเห็นใบหน้า
“ถ้าจะขำก็ขำมาเถอะไม่ว่าอะไร”
โอ้วบ้าไปแล้วสีหน้านั้นคืออะไร...หล่อมาก
“กินหมดแล้ว”
“ขึ้นห้องกันเถอะความฝันรอเราอยู่~” เมษาใจเต้นแรงไปขณะหนึ่งก็ได้ขึ้นห้องกัน
“มาแล้วจ้าขอกระเป๋าหน่อยดิจะทำเป็หมอน” เมษาหันไปบอกบีม
“มาแล้วหรอ เอานี่” บีมหันไปหยิบกระเป๋าไห้
“อืม...เอียนนอนกับฉันไหมกระเป๋านายไม่น่าทำหมอนได้ ไม่ได้เอาอะไรมาเลยหรอ” เมษาหันไปดูกระเป๋าเอียน
“อะ ไม่เป็ไร” เอียนหันไปปฏิเสธ
นอนกับพี่เมษาหรอ ไม่น่าไหวหัวใจเต้นแรงขนาดนี้
“มาเหอะ ฉันไม่กัดหรอก” เมษาหันไปบอกแล้วยิ้ม
“นอนพักเถอะเอียนหลังเลิกเรียนเราไปเล่นสนุ๊กอีก” แซมบอกแล้วแล้วเล่นเกมส์มือถือต่อ
“ไม่ต้องห่วง เมษาฉีดวัคซีนแล้ว ฮ่าๆ” บีมหัวเราะ
“เห้อ งั้นขอนอนด้วยนะ” เอียนถอนหายใจยังใงก็ไม่มีทางเลือก เพราะตัวเองดูหนังดึกสายตาเลยดูไม่ค่อยไหว
“ตรงนี้แหละ อาจจะแคบหน่อยแต่แอร์ลงมาพอดี” เมษายิ้มแล้วนอนลง
“...อือ” เอียนลงไปนอนข้างๆ
ตอนนอนนี่คิดดีไม่ได้เลย น่ารักแถมดูสวยอีก
“พี่บีม ปกติพวกพี่ไปโต๊ะสนุ๊กกันบ่อยหรอ” แซมพูดแล้วเล่นเกมส์ไปด้วย
“ก็บ่อยอยู่นะ” บีมพูดแล้วเขียนงานค้างของตัวเอง
“งั้นหรอ...” บีมยิ้ม
“แล้วพวกนายละ เล่นกันบ่อยไหม”
“...ไม่บ่อยนะ”
อดเห็นสีหน้าใไม่ไหวแล้วสิเอียนเล่นกับเราไม่ค่อยบ่อยแต่ฝีมือเอียนเก่งจริง
“นี่เอียนนายเล่นสนุ๊กบ่อยไหม” บีมหันไปหาแต่เอียนหลับไปแล้ว
“อ่า เอียนหลับไปแล้วละ หัวถึงหมอนก็หลับเลย” เมษาบอกกลับมา
น่าเอ็นดูจริงๆ หัวถึงหมอนก็หลับเลยสงสัยนอนดึกมากแน่ๆ ฮ่าฮ่า
“โอ้ว แล้วทำใมนายไม่ช่วยฉันทำงานค้างละ” บีมทำหน้าบึ้งแล้วก็เขียนงานต่อ
“งานใครงานมันดิคุณบีมครับ~” เมษาตอบแล้วยิ้ม
“รุ่นน้องที่รักช่วยรุ่นพี่หน่อยสิ” บีมหันไปหาแซม
“อะ โทษครับ อย่างที่พี่เมษาเลย~” แซมขำ
“พวกนายนี่น่ามีอะไรฉันไม่ช่วยนะบอกเลย”บีมพูดทำงอนใส่แล้วเขียนงานต่อเมษาก็หลับได้สักพักคนอื่นก็เริ่มเข้าห้องเรียนเพราะใกล้ได้เวลาเรียนแล้ว
“โอ้ว พวกนี้หลับกันอยู่หรอ” เต้เข้ามาแล้วเห็นเมษากับเอียนนอนกันอยู่
“มาแล้วหรอ ปลุกให้หน่อยดิ” บีมหันไปบอก
“ได้...พวกนี้นอนยังหล่อเลย แล้วเมษานอนกอดเอียนอีก สนิทกันแล้วหรอ” เต้พูดจบก็ไปปลุกเมษากับเอียนที่นอนกันอยู่
“อะ อย่าพึ่งปลุกนะถ่ายรูปก่อนจะแบล็คเมลฮ่าๆ” บีมได้เดินมาดูแล้วถ่ายรูป
“ส่งให้ผมด้วยนะ~” แซมบอกบีม
“พวกขี้เซาตื่นได้แล้วอาจารย์จะมาแล้ว” บีมเขย่าเมษากับเอียน
“อืม...อะ-” เมษาใที่ตัวเองไปนอนกอดเอียนแบบสบายใจ
อ้าา-บ้าไปแล้วฉันกอดเอียนหรอเนี้ยแถมนอนบนแขนเขาอีก -///-
“อือ..” เอียนหาวแล้วเห็นเมษานั่งหน้าแดง
เมื่อยแขนแหะ เขานอนบนแขนเราหรอ แกล้งสักหน่อย...
“ลุกเถอะ อาจารย์จะมาแล้ว” เมษาเขินหนักมาก
“พี่หลับสบายไหมครับ” เอียนยิ้มแล้วลุกเสยผมขึ้นทำให้คนอื่นที่อยู่ตรงนั้นเห็นแล้วหน้าแดงกันหมดอาหารตากันก่อนเรียน
“กะ-ก็สบายดี” เมษาหันหน้าหนีแล้วพูดเสียงแ่เบาๆ
...หล่อเกินไปแล้วใจเราเต้นแรงมาก แล้วที่นี้จะสู้หน้าเขายังใง -///-
“โห้ววว” คนที่เห็นเอียนยิ้ม
“เอียนนายยิ้มแบบนั้นทำให้คนอื่นหลงได้ง่ายๆเลยนะเนี้ย” เต้ยิ้มแล้วหันไปมองคนอื่นที่จับจ้องไปที่เอียน
“ฮ่าๆๆ ทุกคนหน้าแดงกันหมดแล้ว นายนี่ตอนงัวเงียหล่อสุดๆเลยละถ้าทำแบบนี้บ่อยๆคนอื่นคงเข้ามารุมนายแน่ๆ” แซมขำแล้วเดินไปตบบ่าเอียน
“อะ” เอียนอาย
“...ฉันว่านายไปตัดผมหน้าม้าออกหน่อยเถอะ” บีมยิ้มเขินๆแล้วหันไปบอกเอียน
“เป็ใงหล่อใช่ไหมล้าา~” แซมเห็นอาการเมษาแล้วเดินไปกระซิบ
“อ้าก-” เมษาใ
“ฮ่าๆๆพี่หน้าแดงหมดแล้ว” แซมขำ
“ผมขอไปห้องน้ำก่อนนะ” เอียนอายก็เลยลงไปล้างหน้าแล้วเจออาจารย์หน้าห้อง
“อะเอียนจะไปไหนคาบเรียนจะเริ่มแล้วนะ”
“ขออนุญาติไปห้องน้ำครับ”
“รีบมาละ”
“ครับ” เอียนใส่รองเท้าแล้วรีบลงไปเข้าห้องน้ำแล้วอาจารย์ก็เดินเข้าห้อง
“หืมแล้วทำใมทุกคนหน้าแดงละ” อาจารย์สงสัย
“อาจารย์มาสายเลยไม่เห็นพลาดแล้วละครับฮ่าๆ” เต้แล้วหันหาอาจารย์
“เอาเถอะนั่งที่กันได้แล้ว” อาจารย์เดาได้จากที่ทุกคนหน้าแดงแล้วเอียนลงไป
...ณ ห้องน้ำ...
“ไม่นึกว่าทุกคนจะมากันแล้ว” เอียนพึมพำแล้วล้างหน้าแล้วก็เขินอายอยู่หน้ากระจกสักพักก็ขึ้นห้องเรียน
“เอียนหน้านายที่ทำเมื่อกี้อะหล่อมากเลยละ” แซมหันไปหาแล้วกระซิบ
“นายหยุดพูดถึงเถอะ แล้วเอาหน้าออกไปด้วย” เอียนเอามือปิดหน้า
“ฮ่าๆ”
“นายยังหน้าแดงไม่หายหรอเมษา” เต้กระซิบ
“คนเราจะหล่อแบบนั้นได้ใง”
“นั้นสิน้า ฮ่าๆ” บีมกระซิบ
“ไหนๆวันนี้ก็เรียนรวมแบ่งกลุ่มกันดีกว่ากลุ่มละ 4 คน รุ่นพี่ 2 รุ่นน้อง 2 แบ่งเสร็จมาหยิบหัวข้อที่จะทำกัน” อาจารย์พูดจบทุกคนก็เดินจับกลุ่มกัน
“แซม เอียนมานี่สิ...เมษาไปหยิบหัวข้อมาไห้หน่อยสิ” บีมโบกมือเรียก เมษาก็เดินไปหยิบหัวข้อ
“ครับ~ เอียนไปกันเถอะ” แซมจับแขนเอียนแล้วเดินไปนั่งกันที่โต๊ะ
“อือ”
“อาจารย์เมษาเขาหน้าแดงครับ ฮ่าๆๆ” เพื่อนคนนึงของเต้
“จริงหรอเป็ไรอะ” อาจารย์สงสัย
“ก็พวกเขานอนด้วยกันเมื่อกี้แล้วเต้ปลุกครับเอียนก็ถามเมษาว่า ‘พี่หลับสบายไหมครับ’ เมษาอยู่ใกล้สุดเลยเห็นเต็มๆเลยครับ~” เพื่อนคนนึงทำท่าทางของเอียน แล้วอีกคนก็ทำท่าทางของเมษา ทุกคนก็ขำ
“ฮ่าๆ โอ๋ๆ นะเมษา” อาจารย์ขำเบาๆ
“อาจารย์ก็เอากับเขาด้วยหรอ” เมษาพูดจบก็หยิบหัวข้อแล้วเดินไปที่โต๊ะเอียนปิดหน้าแล้วฟลุ่บลงบนโต๊ะ ทำงานกันได้สักพักก็หายเขิน
“เสร็จแล้วส่งแล้วลงไปพักได้เลยอาจารย์ลงไปทำธุระก่อน”
“ครับ/ค่ะ” ทุกคนพูดจบอาจารย์ก็เดินออกจากห้อง
“พี่เมษา เขียนชื่อหน่อย” แซมเรียก
“อ่อ โอเค”
“เอียน เอาไปส่งให้หน่อยดิ” บีมสะกิดเอียนหลังจากส่งงานเสร็จทุกคนก็ลงไปพัก
“ไปโต๊ะสนุกกันเถอะ~” เมษาพูดแล้วเดินไปหาเต้และกลุ่มเพื่อน
“เอียน นายไม่ต้องออมมือละ คิคิ” แซมกระซิบ
“ไม่รู้สิ” เอียนยิ้ม
“กระซิบอะไรกันสองคนบอกด้วยสิ” บีมถามแซม
“เปล๊าา~” แซมพูดเสียงหลง ทำให้เอียนกับบีมขำ
“ขำอะไรกัน” เมษาเดินมาพอดีแล้วได้ยิน
หวังว่าวันนี้พวกนั้นจะไม่มานะ งืม
“เอียน บอกแม่ยังอะเดี๋ยววันนี้ฉันไปส่ง” แซมถาม
“อะ ยังเลยแปปนะ โทรหาม๊าก่อน” พูดจบเอียนก็เดินไปคุยโทรศัพท์
“หืม ปกติแม่เขามาส่งหรอ” เมษาถามบีมก็สงสัยเหมือนกัน
“เปล่าหรอก ปกติเอารถมาเองแต่วันนี้รถเอียนมีปัญหานิดหน่อย” แซมอธิบายเสร็จเอียนเดินกลับมาแล้วเดินไปที่โรงรถ
“เจอกันที่โต๊ะสนุกนะ เดี๋ยวตามไปจองห้องด้วยละ” เต้ะโบอก
“โอ้” เมษาตอบแล้วทุกคนก็ได้ขับรถไปร้านโต๊ะสนุ๊กเกอร์แห่งหนึ่ง
1K
