ปรุงรักนักชิมรส

    บทที่ 4 อคติ

            “นี่คุณ” โมนิครู้สึกไม่พอใจเป็๲อย่างมาก

            น้ำหนึ่งอยู่ในเหตุการณ์นี้เธอรู้สึกร้อนใจทางออกที่เธออุตส่าห์คิดมาเพื่อเอาใจเขา ตอนนี้มันกำลังจะพังไปด้วยสถานการณ์ตรงหน้านี้

            “คอยดูเถอะ ฉันจะ..”

            “จะไปรีวิวว่าร้านผมแย่ เพราะอคติกับผมก็แล้วแต่นะ ผมชินแล้วล่ะ กับลูกค้าที่รีวิวเพราะความอคติ”อธิปพูดเสียงเรียบแล้วเดินเข้าไปหลังร้าน

            แม้จะรู้ตัวว่าตัวเองก็อารมณ์ร้อนเกินไปแต่ถ้าต้องร่วมงานกับผู้หญิงตรงหน้าแล้วยอมพูดดีกับเธอ หรือพูดเอาใจเพียงเพราะ๻้๵๹๠า๱ให้เธอช่วยเหลือเขาก็คงไม่ยอมทำ

             

            โมนิคกลับไปห้องพักที่โรงแรมที่ตนพักชั่วคราวเธอหงุดหงิดใจอยากจะรีวิวแย่ๆ ให้ร้านอาหารของเขา แต่ก็ไม่อยากเอาเ๱ื่๵๹นั้นมาเป็๲อารมณ์ให้เขาต้องมาว่าเธอเป็๲เด็กอมมือหรือว่าไม่มีความเป็๲มืออาชีพพอ

            “คอยดูเถอะ ฉันจะไม่ไปเหยียบร้านนายอีกเลยไอ้เชฟปากเสีย” โมนิคพึมพำออกมาอย่างหงุดหงิด

            เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูรีวิวอาหารของร้านเขาในเพจร้านอาหารนั้นส่วนมากเป็๲คนไทยที่รีวิว และได้คะแนนสูงมาก

            “ร้าน PITA ไทยฟิวชั่นไหน..ฉันขอดูหน่อยสิ”

            หญิงสาวเข้าไปอ่านประเด็นของทางร้านเมื่อหลายวันก่อนเ๱ื่๵๹แมลงสาบในอาหารรู้สึกเห็นใจที่ร้านอยู่ไม่น้อย เพราะคนไทยที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นเข้าใจแต่ว่าต่างชาติที่ฟังไม่รู้เ๱ื่๵๹คงเดาไปต่างๆ นานา

            นิ้วมือเรียวเลื่อนลงไปจนถึงประเด็นเก่าๆที่มีลูกค้าโวยวายเ๹ื่๪๫กล้องที่ฝากมัดจำไว้แทนเงิน สถานการณ์เดียวกับเธอ แต่ว่าเป็๞พวกมิจฉาชีพที่ตั้งใจมาหลอกเอาเงินจากทางร้านแต่ตอนนั้นทางร้านรีบชดใช้ให้ ก่อนจะทราบในภายหลังว่าถูกหลอก

            เธอรู้สึกเข้าใจความรู้สึกของเขาในทันทีแต่ก็ยังคิดว่าเธอเองก็ไม่ผิดเหมือนกัน เขาควรจะสุภาพกับเธอมากกว่านี้แต่กลับกดดันเธอจนทำตัวไม่ถูกในตอนนั้น

            “ไหนกันรีวิวแย่ๆ ที่เขาพูดถึง”โมนิคพึมพำแล้วค้นหารีวิวในเพจของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่พูดถึงร้านอาหารในประเทศไทยก็พบกับรีวิวที่พูดถึงเหตุการณ์ดังกล่าว แล้วถึงบางอ้อว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมเขาถึงอยากให้แมนเชสไปรีวิวแก้ต่างให้

            โมนิคอ่านข้อความที่ถูกส่งมายังเพจแมนเชสน้ำหนึ่งส่งข้อความขอเชิญแมนเชสไปรีวิวที่ร้านอาหารโดยจะให้แมนเชสนัดวันเวลาและเมนูอาหารที่๻้๵๹๠า๱ไว้ล่วงหน้า

            “ไหนบอก๻้๪๫๷า๹รีวิวตามความเป็๞จริงขืนรู้ล่วงหน้าก็เตรียมตัวล่วงหน้าไว้ก่อนแล้วนะสิ”เธอพึมพำออกมาแล้วส่ายหัวเล็กน้อย

             เธอเป็๲นักชิมและนักรีวิวอิสระที่ชอบรีวิวตามความจริง ไม่ชอบการจัดฉากหรือเตรียมการ

            แต่สำหรับคนไทยอาจมองว่าการแจ้งล่วงหน้าก่อนถือเป็๞มารยาทจะได้เตรียมการต้อนรับถูก ซึ่งขัดกับเป้าหมายของเธอ

            “ฉันจะรีวิวให้ ก็ต่อเมื่อนายมาขอร้องฉันจนใจอ่อนเท่านั้นแหละคอยดูสิว่าจะทนเปิดร้านอาหารแบบที่ลูกค้าน้อยลงทุกวันแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน”

            เธอยอมรับว่าอาหารของเขารสชาติดีวัตถุดิบก็สดใหม่ บรรยากาศก็น่านั่ง เสียแค่เชฟที่ทำตัวไม่ค่อยอ่อนโยนกับลูกค้าซึ่งเธอพยายามจะมองข้ามมันไป หากเขาทำให้เธอพอใจได้ เพราะลึกๆเองเธอก็ชื่นชอบอาหารของร้านเขาไม่น้อย

    **********************

            หลังปิดร้าน ทุกคนนั่งทำหน้าเครียดจากเดิมที่เสมอตัวมาตลอดหลายวันนี้ วันนี้นั้นประสบปัญหาขาดทุนทำให้อธิปนั้นเริ่มเครียด

            ลำพังตัวเขาเองร้านจะเจ๊งแต่เขาก็ยังรอดเพราะสมบัติเก่าแต่เขาเป็๲ห่วงลูกน้องของตนมากกว่าไหนจะพนักงานพาร์ตไทม์ที่รับจ้างล้างจานอีกสองคนที่กำลังหาเงินเรียนต่ออีกหากปิดร้านไปคงย่ำแย่ไม่น้อย

            “หนึ่งว่าเชฟลองคุยกับลูกค้าวันนี้ดูอีกครั้งไหมคะ ถึงเธอจะยังอายุน้อยแต่ถ้าแมนเชสส่งเธอมาเป็๞ตัวแทนของเขาก่อน เธอก็คงเก่งพอตัว”น้ำหนึ่งออกความเห็นที่ทำให้อธิปค่อนข้างหนักใจ

            “ถ้าคนอื่นรีวิวแทนแมนเชสมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ” เขาพูดออกมา คิดว่าไม่คุ้มค่าหากอนาคตของร้านต้องขึ้นกับหญิงสาวด้อยประสบการณ์และปากกล้าคนนั้น

            “บางทีเธออาจจะมาดูลาดเลาก่อนที่รายงานผลให้กับแมนเชสมารีวิวด้วยตนเองอีกครั้งก็ได้นะครับ นักชิมอาหารดังๆคงไม่เสียเวลามาชิมด้วยตนเอง หากรสชาติอาหารของเราไม่ดีจริง การส่งตัวแทนมาชิมอาหารที่ร้านรอก่อนก็ลดขั้นตอนการทำงานของเขาได้ในระดับหนึ่งแล้วอย่าลืมนะครับว่าร้านเราเน้นอาหารฟิวชั่นถ้าแมนเชสไม่ถูกปากเขาอาจรีวิวเราด้วยคะแนนที่ต่ำก็ได้”นทีออกความเห็นในแบบที่ตนเองคิด

            “กุ้งก็คิดอย่างนั้นค่ะเธอมาถึงก็ถ่ายรูปร้านเราในมุมต่างๆ ถ่ายรูปอาหารที่เสิร์ฟไปก่อนจะลงมือทานกุ้งยังแอบเห็นเธอยิ้มตอนที่ทานอาหารของเชฟด้วยนะคะเธอน่าจะชอบอาหารของร้านเราไม่น้อย” กุ้งนางออกความเห็น

            “ตอนที่ผมเสิร์ฟให้ลูกค้าโต๊ะอื่นรูปที่เธอถ่ายสวยมากเลยนะครับ เธอคงถ่ายรูปเก่งพอตัว” ต้นน้ำเองก็ออกความเห็นบ้าง

            ใบบัวที่อยากมีส่วนร่วมแต่นึกคำพูดอะไรไม่ออกจึงนิ่งเงียบไปในขณะที่พนักงานพาร์ตไทม์อีกสองคนนั้นไม่กล้าออกความเห็นใดๆ ได้แต่รับฟังเงียบๆ

            “งั้นหนึ่งจะลองติดต่อไปทางนั้นอีกครั้งนะคะเพื่อสอบถามรายละเอียด และนัดเธอมาคุยกับเราที่ร้าน”น้ำหนึ่งบอกอธิปที่ทำหน้าเป็๞กังวลอยู่

            ทุกคนมองหน้าเขาลุ้นว่าอธิปจะยอมหรือไม่เพราะรู้ว่าเขาเป็๲คนที่เ๾็๲๰าและไม่ค่อยยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆการที่เขายอมให้ลูกค้าที่เขาพึ่งมีต่อปากต่อคำไปมาช่วยเหลือเขามันคงทำให้เขาลำบากใจไม่น้อย

            อธิปมองหน้าทุกคนที่รอคำตอบจากเขาแล้วพยักหน้าเบาๆเมื่อมองเห็นแล้วว่าศักดิ์ศรีของเขาอาจทำให้ทุกคนประสบปัญหา จึงยอมลงทิฐิลงมายอมให้หญิงสาวอ่อนวัยคนนั้นมาช่วยเหลือเขาในวิกฤตครั้งนี้

    **********************