เช้าวันต่อมา
นีโอตื่นขึ้นมาด้วยร่างที่ไร้ซึ่งเสื้อผ้าก่อนจะหยิบเสื้อผ้าแถวๆนั้นมาสวมใส่หรือก็คือชุดของเมื่อวานนั้นเองคราบเืยังคงติดอยู่แต่นีโอกลับไม่สนใจมันหยิบยาแถวนั้นก่อนจะราดไปที่เสื้อผ้าทำให้คราบเืระเหยออกไปพร้อมกับมีกลิ่นหอมราวกับดอกกุหลาบมาแทนที่กลิ่นคาวจากเสื้อผ้า หลังจากสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วก็เดินออกจากห้องนอนและเดินเข้าไปทางซ้ายมือเป็ห้องน้ำที่นีโอเข้ามาไม่ใช่เพราะจะทำธุระส่วนตัวหรืออาบน้ำ แต่มันมาเพื่อหยิบขวดยาสีฟ้าออกมาและนำมาอมในปากโดยไม่กลืนมันอมไว้ 10 วินาที ก่อนจะคายออกมาและล้างหน้าด้วยน้ำเปล่า
เมื่อแต่งตัวและทำสิ่งอื่นๆเสร็จแล้วนีโอก็ออกเดินทางไปที่ร้านเสื้อผ้าของมีมี่ซึ่งอยู่บริเวณท่าเรือ
ผ่านไป 30 นาที
จากกลางเมืองมาบริเวณท่าเรือใช้เวลาเพียง 30 นาทีเท่านั้นเพราะมีบริการรถม้าฟรีแน่นอนว่าต้องนั่งรวมกับคนอื่นแต่นีโอก็ไม่ใส่ใจขอแค่รวดเร็วก็เพียงพอ
"ต๊าย ก็คิดว่าใครที่มีกลิ่นหอมแบบนี้ที่แท้ก็ เธอเองเหรอ นีโอ"
"สวีสดีครับ พี่มีมี่ กิจการค้าขายดีหรือเปล่าครับ"
นีโอก้มหัวลงเอามือแตะอกเป็การทักทายพร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆ
มีมี่เป็ชายวัยกลางคนมีกล้ามเนื้อเป็มัดๆใบหน้ามีแผลเป็ นีโอได้ยินมาว่ามีมี่เคยผ่านามาสองครั้งในชีวิตเป็อดีตทหารที่มือเปื้อนเืและแน่นอนว่าชื่อที่น่ารักๆอย่าง มีมี่ เป็ชื่อปลอม
"ก็ดีขึ้นตามความสวยแหละ แล้วเธอมาที่นี้มีธุระอะไรเหรอ เธอคงไม่ได้จะมาซ่อมเสื้อผ้าที่มีกลิ่นเืของเธอเหรอนะ"
นีโอทำหน้าใเล็กก่อนกล่าวว่า
"ผมใช้น้ำยาลบคาบเืกับกลิ่นทิ้งไปแล้วนะ ยังได้กลิ่นอยู่เหรอ"
"หึ! คิดว่าเจ๊ผ่านามากี่ครั้งกัน กลิ่นคาบเืของเธอคงเพิ่งเกิดเมื่อวานกลิ่นเลยยังมีจางๆ"
"งั้นคราวหลังผมจะเพิ่มส่วนผสมละกัน"
นีโอพยักหน้าพร้อมกับบ่นกับตัวเองเสียงเบาแต่ว่าแน่นอนว่ามีมี่ย่อมได้ยินทุกคำพูดแต่ก็ทำเป็ว่าไม่ได้ยินพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบแก้มของนีโอพร้อมกล่าวว่า
"แล้วเธอมีธุระอะไรเหรอจ๊ะ"
นีโอไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจการััของมีมี่มันพยักหน้าพร้อมกับกล่าวตอบว่า
"เมื่อวานผมโดนนักท่องเที่ยวที่มาจากทวีปเร็นแทงเข้าที่หน้าอก ส่วนสูงประมาณ 135-147 เิเ อายุประมาณ 12-14 ปี ตอนมันลงมือผมเห็นว่าที่ขอบเสื้อใต้ผ้าคลุมเป็เสื้อผ้าของร้านพี่มีมี่ผมเลยมาหาพี่เพื่อสอบ
ถามว่า พี่พอจะคุ้นๆบ้างไหมครับ"
มีมี่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าอีกครั้งหนึ่งพร้อมกล่าวว่า
"ทักษณะการสังเกตของเธอยังคงยอดเยี่ยมไม่เปลี่ยน"
"เมื่อวานมีเด็กจากทวีปเร็นมาที่ร้านของเจ๊จริงๆ"
"พี่พอจะบอกผมได้ไหมครับ"
นีโอกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม
"ก็ได้แต่ พี่จะได้ประโยชน์อะไรจากการบอกข้อมูลของลูกค้าให้กับเธอกันล่ะ"
เมื่อได้ยินสิ่งที่มีมี่บอกรอยยิ้มของนีโอก็ยังคงอยู่เช่มเดิมพร้อมกล่าวว่า
"ผมจะให้ยาแปลงเพศเป็ผู้หญิงได้ 3 ชั่วโมง สองขวด เป็ไงครับ"
"ตกลงจ๊ะ"
มีมี่กล่าวตอบทันทีนีโอพยักหน้าและหยิบขวดยาแปลงเพศออกมาสามขวดยื่นให้กับมีมี่ ส่วนมีมี่ก็ยื่นมือไปรับอย่างรวดเร็วดวงตาสีน้ำตาลเผลความยินดีอย่างชัดเจนที่สุด เมื่อมีมี่ได้ยามาแล้วกลับไม่เช็ดยาที่นีโอมอบให้แสดงให้เห็นว่านี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีมี่ได้รับยาแปลงเพศจากนีโอ
"ถ้าตามข้อมูลของเธอ คนที่แทงหน้าอกของเธอมีชื่อว่า รีธาน อายุคือ 12 ปี มากับครอบครัว ฐานะครอบครัวน่าจะมีที่ดินเป็ของตัวเอง"
"ลักษณะเด่น ผิวขาว ดวงตาสีดำ เส้นผมสีเหลือง มีริมฝีปากสีม่วง ส่วนสูงคือ 142 เิเ น้ำหนักคงราวๆ 46 กิโล สวมแหวนเหล็กสีม่วงที่นิ้วก้อยซ้าย เวลาเดินมักจะเดินด้วยเท้าซ้าย มือข้างที่ถนัดคือมือซ้าย ข้อมูลที่เจ๊มีก็เท่านี้แหละ"
"พี่มีมี่ ไม่มีที่อยู่ที่พักหรือครับ"
มีมี่ยกยิ้มกว้าง โดยไม่ไร้ซึ่งคำพูดนีโอหยิบยาแปลงเพศออกมาอีกสองขวด ทำให้มีมี่พยักหน้าอย่างพอใจ
"ที่อยู่คือ ใจกลางเมือง โรงแรมปลาเดือด ส่วนถ้าจะเอาลึกกว่านั้นก็..."
มีมี่พูกดค้างและทำมือเป็สัญญาณบางอย่าง นีโอส่ายหัวและบอกขอบคุณก่อนจะเดินจากไป เจ๊มีมี่มองแผ่นหลังของนีโอจนลับสายตาก่อนจะหันมากล่าวกับข้างหลังว่า
"เธอนี่ก็กล้ามากนะ ถึงขนาดกล้าไปแทงหน้าอกของนีโอจัง แต่เธอก็หัวดีนะที่รู้จุดหมายของนีโอจังว่าเป็ที่นี่และมาทำข้อตกลงกับฉันได้ก่อน ขอชมเชยจริงๆ"
เมื่อมีมี่พูดจบตรงห้องลองชุดก็มีเด็กชาย สวมชุดคลุมสีดำเดินออกมา
"เมื่อวานตอนที่ผมแทงเค้า ผมกลัวจนหนีออกมาพอลองมาคิดดูกับสิ่งที่อาจารย์ของผมสอนว่า 'จงแน่ใจว่าเหยื่อตายสนิท' ผมจึงกลับไปตรงจุดที่ผมแทงเค้าและเมื่อผมกลับไปดูผมกลับไม่เห็นศพของเค้า เห็นแต่มีดที่ถูกทิ้งไว้"
เมื่อพูดจบชายชุดคลุมก็เอามีดที่เปื้อนเืขึ้นมาให้ดูเหมือนกับยืนยันคำพูดของตนเอง มีมี่ที่เห็นก็ส่ายหัวช้าๆและเริ่มใช้ยาของนีโออย่างอารมณ์ดี
ทีนทีที่ดื่มร่างกายก็รู้สึกร้อนเหมือนเดิม แต่ว่าทันใดนั้นเองเสียงหัวใจของมีมี่ก็เต้นผิดจังหวะถึงแม้จะเพียงวินาทีเดียวแต่ผู้ที่มีประสบการณ์ในาอย่างมีมี่กลับสามารถรู้ได้ว่าที่ตัวเองดื่มนั้นไม่ใช่ ยาแปลงเพศ!
มีมี่จึงก้มมองตัวยาทั้งหมดที่นีโอให้มาหลังจากมองไปประมาณสองสามวินาทีใบหน้าของมีมี่กลับซีดเผือกขึ้นมาทันทีแต่บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มประดับและดูเหมือนจะมากขึ้นด้วย
'พัฒนาขึ้นเยอะเลยนะ นีโอถึงขนาดสามารถวางยาพิษ เจ็ดราตรีใส่ข้าได้'
พิษเจ็ดราตรี คือพิษที่จะใช้เวลาทั้งหมดเจ็ดวันในการออกฤทธิ์ ส่วนผสมผู้ปรุงจะเป็คนกำหนดเองแต่ ส่วนผสมพื้นฐานก็คือ รากไม้เจ็ดสีกับใบไม้แห้งเจ็ดรส ที่จะำทให้ฤทธิ์ยาอยู่ได้ถึงเจ็ดวัน วิธีการแก้ก็คือให้ดื่มยาแก้พิษที่ทำขึ้นเองทุกหกชั่วโมงเริ่มั้แ่ตอนที่ถูกวางยาทันที และถ้าไม่ได้กินตามที่บอกไปข้างตนก็จะไม่มีวันเอาพิษตัวนี้ออกได้ ยกเว้นก็แต่ใช้ยาที่มีฤทธิ์เด็ดขาดมากในการกำจัดยาพิษ
"อำมหิตเหมือนเดิมเลยนะนีโอ!"
ตอนนี้เวลา 9:21 น.
มีมี่กัดฟันเงียบๆ
ด้าน นีโอ
ในตอนนี้นีโอเดินกลับถึงร้านของตนเรียบร้อยแล้ว เมื่อเข้ามาข้างในมันก็เดินไปนั่งที่เคาน์เตอร์ เพื่อรอลูกค้าที่จะมาซื้อยาแก้พิษจากตนเอง
"นีโอ เ้ารู้ได้ไงว่าเ้าอสูรนั้นโกหกเื่ข้อมูลที่ให้เ้า"
เสียงอเวจีกล่าวถามขึ้นมา
"เจ๊มีมี่ ปกติแล้วจะเตรียมร้านตอน 9:30 น. และพร้อมขายในตอน 10.40 น. แต่วันนี้พอข้าไปเจ๊แกกลับจัดเตรียมของไว้พร้อมแล้ว ซึ่งมันน่าแปลกมากสำหรับข้า ยกเว้นจะมีเื่อะไรบางอย่างเกิดขึ้น ข้าจึงให้ยาพิษเจ็ดราตรีไปแทน"
"เ้าไม่คิดว่าเจ๊แกจะขยันหน่อยหรือไง"
"หึ ไม่มีทางข้าติดตามดูเจ๊มีมี่มาตลอด สามเดือนข้าเห็นเจ๊มีมี่เปิดร้านเวลาเดินตลอดไม่ว่าจะงานเทศการอะไรก็ตาม แต่ถึงแม้ข้าจะเดาผิด เจ๊มีมี่ก็คงรู้ตัว ข้าจึงตัดสินใจโยนหินถามทางดู"
นีโอกล่าวอธิบาย
"ยังไงก็ตามข้าไม่เชื่อเหรอว่าที่เ้าคำนวไว้จะถูกเสมอ"
"งั้นมาพนันกันไหม อเวจี ถ้าเกิดว่าเจ๊มีมี่มาหาข้าภายใน หกชั่วโมงนับจากนี้ เ้าต้องมอบ ผลไม้คำสาประดับต่ำให้แก่ข้าสามผล และถ้าเกิดว่าเจ๊มีมี่ไม่มาภายในหก ชั่วโมง เ้าก็เอาร่างกายข้าไปได้เลย!!!"
"ข้าตกลง!"
6K
