ตกงานทั้งทีไปเอาดีที่โลกแฟนตาซีดีกว่า

    กองทัพอันเดด อันเกรียงไกร

    " ข้ากลับมาแล้ว " ข้า๻ะโ๠๲ ก่อนเดินเข้าไปในบ้านที่ไม่ต่างจากพระราชวังเลย


    " เซียงหลงนั่นเจ้ารึ " ก็อบซาม ราชาก็อบลินหลั่งน้ำตา และเข้ามาโอบกอดข้าอีกครั้ง ก่อนที่นิคุ และนิบัน จาเดินเข้ามา และทำตะกร้าเก็บสมุนไพรตก ด้วยความแปลกใจ
    " ท่าน เซียงหลงท่านกลับมาแล้ว " นิคุ กล่าวแล้วเอามือป้องปากก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นซีเรียส แล้วกล่าวกับข้าถึงเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้น ซึ่งมันก็คือ ข่าวการเคลื่อนทัพของกองทัพซอมบี้ นับหมื่นตัว
    " เจ้าว่าอะไรนะ กองทัพซอมบี้ กำลังเคลื่อนพลมาที่ อาณาจักรโปปุรอนแห่งนี้ " ข้าทำหน้าตกใจ ทั้งๆที่ยังเหนื่อยไม่หาย
    " ตั้งแต่เทพ ฟาเรนเซีย หายตัวไป จู่ๆกองทัพปีศาจที่ไม่เคยออกจากทวีปปีศาจเลย ก็เริ่มบุกโจมตีทำร้ายมนุษย์ "นิคุกล่าว
    " ยัยเชื้อโรค ฟาเรนเซีย หายหัวไปไหน ของเค้ากันนะ " ข้าสบถ ก่อนจะรีบเดินไปกับไป๊อวี่
    " ท่าน เซียงหลง ท่านจาไปไหน " นิคุกล่าวด้วยความเป็นห่วงอีกครั้ง
    " ข้าจะไปขอความช่วยเหลือ จากกิลล์นักผจญภัย ประจำเมืองโปปุรอนแห่งนี้ " ข้ากล่าว
    " รีบไปรีบมานะ ท่านเซียงหลง " นิคุทำหน้าจะร้องไห้ ข้าจึงตรงเข้าไปลูบหัวนาง
    " ไม่เจอกัน 10 ปีเอง เจ้าโตเป็นสาวขี้แง เหรอ เด็กโง่ " ข้าลูบหัวของ นิคุ จนเธอสงบใจ ก่อนจะออกเดินทาง
    .
    .
    ณ กิลล์นักผจญภัย
    เมนเทีย หัวหน้ากิลล์นักผจญภัยกำลังเดินไป เดินมาด้วยความหนักใจ ที่จู่ๆ กองทัพซอมบี้นับหมื่น ก็ปรากฏ เป็นเพราะ ผุ้คนหลายหมื่น สูญสิ้นศรัทธา จากเทพฟาเรนเซีย ไม่ถวายของสักการะ เธอจึง ลงโทษ ด้วยการหายตัวไป ไม่ปกป้องโลกนี้อีก พวกปีศาจจึงกลับมา
    " ท่านเมนเทีย มีคนมาหาครับ " พนักงานกิลล์ เซเรน เข้ามาบอกข่าวสำคัญ โดยการกระซิบข้างหู เมนเทีย
    " เชิญ ท่านเซียงหลงเข้ามา " เมนเทีย กล่าว แล้วตรงไปนั่งที่เก้าอี้ ทำมาดเข้ม ทั้งๆที่เธอเป็นผุ้หญิง
    ข้าเมื่อเดินเข้ามาเห็น เมนเทีย นั่งท่าไขว่ห้าง ก็ อดหมั่นไส้ไม่ได้ จำต้องแกล้งนางซะหน่อย
    " เจ้ามีฝีมือขนาดไหน ถึงบอกเซเรนว่าจะไป ปราบกองทัพซอมบี้ " เมนเทียกล่าว และในพริบตาที่เธอพุดจบ ข้าก็ใช้พลังของ [ แอสเกีย ที่ให้มา ] เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว กว่าเมนเทีย จะรุ้ตัวว่ากางเกงในของเธอหายไป และมาอยู่ในมือข้า ก็หลายวินาทีต่อมา
    " จ..เจ้า เอากางเกงใน ข้าคืนมานะ " เมนเทียกล่าวอย่างอายๆ และก่อนที่เธอจะพูดจบ ข้าก็ใช้สกิล เคลื่อนไหวดั่งเงา ใส่กางเกงใน กลับเข้าที่เดิม โดยที่เธอไม่รุ้ตัว
    " จ.. เจ้า ไอ้บ้า แปรี๊ยะ " เมนเทีย ทนไม่ได้ที่ข้าแสดงฝีมือ จึงลงมือตบหน้าข้าไป 1 ฉาด ซึ่งไป๊อวี่ก็ไม่ห้ามซักคำ
    ...ไหนบอกให้แสดงฝีมือไงเล่า ข้าก็แค่แสดงฝีมือให้ดูก็เท่านั้นเอง
    และแล้วการเจรจา ระหว่างข้ากับเมนเทีย ก็เกิดขึ้น ข้ากับไป๊อวี่ จะล่อกองทัพซอมบี้ ไปที่สะพาน ก่อนเข้าเมืองโปปุรอน โดยให้ เมนเทีย รวบรวม นักผจญภัยที่เป็นจอมเวทย์มาอัญเชิญ ดูลาฟ็อก อสูรจรเข้ยักษ์ ออกมาดูดซอมบี้ไปให้หมด