ใน ‘สามวิธีรอด’ ฉบับดั้งเดิม เ้าของ ‘หัวใจัา’ เองก็ถูกกำหนดตัวเอาไว้แล้วถ้าผมจำไม่ผิด คนที่เป็เ้าของหัวใจัานั่นในตอนนี้น่าจะอยู่ที่อิตาลี
ช่างเป็คนที่โชคดีจริงๆ ได้รับผู้สนับสนุนระดับช้อนเพชรแบบนั้น
นอกจากัาแล้วผมยังลองค้นหาดูชื่อสินค้าอีกหลายอย่างขึ้นมาเพิ่ม
[การค้นหาสินค้าที่เกี่ยวข้องเสร็จสิ้น]
*เนตรมหาปีศาจ - คงเหลือ 0
*พลังดวงดาราบริสุทธิ์ - คงเหลือ 1
ขนาด ‘เนตรมหาปีศาจ’ ก็ยังขายหมดแล้วเหรอเนี่ย...ว่าแล้วเชียวกลุ่มดาวพวกนี้มือไวกันชะมัดสินค้าพวกนี้เป็ของที่ต่อให้มีเงินเป็ล้านเหรียญก็ไม่สามารถซื้อได้
ไม่ว่าอย่างไรการมีสปอนเซอร์ดีก็ถือว่าเป็เื่ดีเหมือนกัน
อวตารที่ ‘เนตรมหาปีศาจ’ ในตอนนี้คงข้ามผ่านซีนาริโอเริ่มต้นไปได้แล้วและจะต้องพัฒนาไปได้ไกลแน่
[เ้าเป็ใครกันแน่ คงไม่ได้ใช้กลโกงอะไรใช่มั้ยรู้จักไอเท็มที่สามารถหาพบได้แค่ช่องการค้นหาแบบนี้ได้ยังไง]
“บอกแล้วไงว่าแค่ลองหาชื่อดูเฉย ๆ น่ะ”
สุดท้ายของที่เหลืออยู่ในบรรดาไอเท็มที่ค้นหาไปสามอย่างแรกก็มีแค่‘พลังดวงดาราบริสุทธิ์’ แต่ต่อให้ราคาของมันจะแค่หนึ่งหมื่นเหรียญผมในตอนนี้ก็ซื้อไม่ได้อยู่ดี เอาเป็ว่ากดใส่ตะกร้าไว้ก่อนก็แล้วกัน
[อะไร ไม่ซื้อเหรอ]
“ยังไงตอนนี้ก็ซื้อไม่ได้อยู่แล้ว แค่ดูเฉย ๆ”
[ชิ ถ้าอย่างนั้นจะให้เปิดทำไม]
“ฉันจะซื้ออย่างอื่นแทน แกเอาไอเท็มที่ฉันกำลังจะบอกออกมาหน่อย”
ผมพูดชื่อไอเท็มหลายชิ้นไม่นานหลังจากนั้นรายการไอเท็มก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
*เมือกม้าน้ำค้อน - คงเหลือ 124
*หนามแหลมหมูป่าหิน - คงเหลือ 17
เปรียบเทียบกับลิสต์ในความทรงจำของผมอย่างช้าๆ เสร็จเรียบร้อย ม้าน้ำค้อน สัตว์ทะเลซึ่งเป็เหยื่อของอิกทิโอซอรัส หมูป่าหินศัตรูโดยธรรมชาติของสัตว์ทะเล ไม่ผิดแน่มันเป็การผสมผสานที่คุ้มราคาที่สุดในการใช้โจมตีอิกทิโอซอรัส
“เมือกสี่ หนามสี่ ทั้งหมดแปดร้อยเหรียญใช่มั้ย”
[ก็ใช่...แต่ไอเท็มไร้ประโยชน์พวกนี้เ้าจะเอาไปทำอะไร]
“แกไม่ต้องรู้หรอก”
[...ข้าก็ไม่ได้อยากจะยุ่งหรอกนะ แต่ซื้ออย่างอื่นไม่ดีกว่าเหรอ อย่างเช่น<วิชาดาบวอลรยอง> เป็ไงเดิมทีมันราคาแปดพันเหรียญแต่ถ้าเ้าซื้อตอนนี้ข้าจะลดราคาให้เหลือแค่สี่พันเหรียญ ซื้อไอ้นี่ไปน่าจะมีประโยชน์กับการเคลียร์ซีนาริโอได้มากกว่านะ]
“ขอบใจ แต่ฉันจะซื้อไอ้นี่แหละ”
บีฮยองดูจะไม่พอใจเท่าไหร่แต่ก็ยอมคิดราคาให้
[คุณได้จ่ายเหรียญไป 800 เหรียญ]
ละอองคล้ายฝุ่นผงเรืองแสงส่องสว่างขึ้นท่ามกลางความมืดก่อนจะรวมตัวกันเป็หนามแหลมสี่ชิ้น และถุงใส่เมือกสี่ถุง
[จะมาเสียใจทีหลังเอาตอนนี้แล้วขอเงินคืนไม่ได้นะ เข้าใจมั้ย]
“รู้น่ะ”
ผมพยักหน้าแล้วเริ่มปฏิบัติการทันทีถอดเสื้อออกมาผูกเอวไว้ เสียบหนามพวกนั้นลงไป ส่วนพวกถุงก็เอาห้อยไว้ที่เอว
หนามของหมูป่าหินเป็สิ่งที่หาได้ทั่วไปแต่เอกลักษณ์ของมันคือยิ่งนานจะยิ่งแหลมคมขึ้น ความยาวประมาณหนึ่งเมตรขนาดเหมาะสมที่จะใช้แทงทะลุอะไรสักอย่าง
[อืมมม...งั้นข้าไปก่อนก็แล้วกัน ข้าไม่สามารถเกาะติดอยู่กับเ้าได้ทางด้านโน้นเองก็กำลังมีเื่สนุกเกิดขึ้น]
“ตามนั้น”
[หุ ๆ สู้ ๆ นะ ขอให้พรแห่งเื่ราวสถิตอยู่กับเ้า]
พอบีฮยองเปล่งแสงแล้วหายตัวไปรอบ ๆ ก็ตกอยู่ในความมืดอีกครั้ง ผมอาจจะใช้แสงจากสมาร์ตโฟนได้ก็จริงแต่ก็จำเป็ต้องประหยัดแบตเตอรี่เอาไว้ก่อน
ท่ามกลางความมืดหนามหมูป่าหินส่องแสงสีน้ำเงินให้ความสว่าง มันเป็แค่แสงราง ๆแต่ผมก็ต้องพึ่งพาแสงนี่ไปสักระยะ
ผมดึงหนามจากที่เอวขึ้นมาหนึ่งท่อนกวัดแกว่งไปตามทาง
คงเป็เพราะผมไม่มีสกิล[ทักษะการใช้อาวุธ] หรือ[อวตารแห่งสรรพสิ่ง]หนามนี่ถึงได้ให้ความรู้สึกไม่ค่อยเหมาะมือเท่าไหร่
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่งกำลังเบื่อหน่าย]
กลุ่มดาวใจร้อนพวกนั้นเริ่มออกไปจากช่องถึงแม้ผมจะมองไม่เห็น แต่บีฮยองคงจะกระวนกระวายใจน่าดู
และก็ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง
ขวาซ้าย บน ล่าง
ถึงแม้จะไม่ถูกใจนักแต่ตอนนี้ไม่มีปัญหากับการใช้งานไอ้หนามนี่แล้วพื้นผิวของมันเริ่มหยาบขึ้นน่าจะไม่ลื่นหลุดมือง่าย ๆ งั้นเริ่มกันเลยดีมั้ย
ผมลองแทงลงไปบนผนังกระเพาะอิกทิโอซอรัสด้วยแรงพอประมาณ
ตึง!
ราวกับแทงลงไปบนยางที่มีความยืดหยุ่นสูงหนามกระเด้งกลับออกมานึกแล้วเชียวระดับเลเวลความแข็งแกร่งของผมในตอนนี้ทำให้ไม่ง่ายเลยที่จะแทงกระเพาะของอิกทิโอซอรัสให้ฉีกขาดได้บางทีต่อให้ใช้สกิลก็คงจะได้ผลลัพธ์แบบเดียวกัน
ตอนนั้นเองรูเล็ก ๆ บนผนังกระเพาะก็เปิดออกพร้อมกันเสียงร้องคำรามดังขึ้นพร้อมกับที่ของเหลวน่าสะอิดสะเอียนไหลทะลักออกมา
“กรรรรร!”
ผีดิบตัวหนึ่งที่ลอยอยู่บนผิวน้ำในกระเพาะเริ่มกรีดร้องโหยหวนเสียงฉ่า ๆ ๆ ดังขึ้น ิัของผีดิบเริ่มลุกไหม้
การย่อยของอิกทิโอซอรัสเริ่มขึ้นแล้ว
น้ำย่อยของอิกทิโอซอรัสหลั่งออกมาผสมผสานกับน้ำในแม่น้ำอย่างรวดเร็วมันละลายคอนกรีตกับสิ่งอื่นๆ ผมเริ่มมองหาที่หลบหนี
ฉ่า!ฉ่า! ฉ่า!
...ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว ถึงคราวทำตามแผนการ
ผมะโขึ้นไปบนวัตถุที่ลอยอยู่แล้วคว้าเอาตุ่มเนื้อบนผนังกระเพาะเอาไว้ หลังจากนั้นก็ค่อย ๆปีนผนังกระเพาะขึ้นไปทีละขั้นเหมือนกับกำลังปีนผาจำลอง
ซู่ซู่ ซู่
ต่อมผลิตน้ำย่อยอยู่้านั่นผมใช้ปากคาบหนามเอาไว้ หยิบเอาถุงเมือกม้าน้ำค้อนออกมาก่อนจะจุ่มมือลงในของเหลวสีน้ำเงินส่งกลิ่นตุ ๆ นั่นแล้วทาลงไปทั่วหนามั้แ่ส่วนหัวจรดปลาย
ทาจนทั่วอย่างประณีตเหมือนตอนทาครีมเวลาจะโกนหนวดถ้าครีมช่วยปกป้องผิวจากคมใบมีดโกน เมือกนี่ก็จะช่วยปกป้องหนามจากน้ำย่อย
เอาละผมแกว่งหนามไปทางต่อมผลิตน้ำย่อยเล็งองศาอย่างแม่นยำแล้วแทงลงไปด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี
แควกกก!
น้ำย่อยส่วนที่กระทบกับหนามกระเซ็นตกลงมาละลายิัที่แขนความเ็ปอย่างรุนแรงถาโถมเข้าใส่แต่ผมก็ยังไม่หยุด ถ้าพลาดที่นี่ละก็ได้จบเห่แน่
[สกิลเฉพาะตัว ‘กำแพงที่สี่’ ช่วยบรรเทาความเ็ปบางส่วน]
ซู่ซู่ จ๊อกกก จ๊อกกก...ในที่สุดหนามก็อุดต่อมผลิตน้ำย่อยได้สำเร็จ
“เสร็จไปหนึ่ง”
ผมค่อยพักหายใจหายคอได้บ้างหลังจากนั้นก็ดึงหนามท่อนอื่นที่เสียบอยู่ข้างเอวขึ้นมาถือไว้ ทำเหมือนเดิมทาเมือกม้าน้ำค้อนลงไป หาต่อมผลิตน้ำย่อยอื่นแล้วก็อุดมันไว้
[กลุ่มดาวจำนวนหนึ่งชื่นชมในความใจเย็นของคุณ]
[กลุ่มดาวมอบเงินสนับสนุนให้คุณ 200 เหรียญ]
ผมใช้วิธีการเดียวกันอุดต่อมผลิตน้ำย่อยอีกสองจุดเอาไว้อย่างใจเย็นยังเหลือต่อมผลิตน้ำย่อยขนาดเล็กอยู่อีกหลายจุดแต่รูมันแคบมาก การปล่อยน้ำย่อยจึงไม่ได้มากมายอะไร
ผมสูดหายใจเข้าปอดคลายเสื้อออก แล้วพันไว้ที่ปลายหนามอย่างแ่า ตอนนี้เหลือแค่หนามหนึ่งท่อนกับเมือกสองถุงเท่านั้น
ผมเทเมือกส่วนหนึ่งลงบนผิวและเสื้อผ้าจากนั้นจึงค่อยกรอกที่เหลืออยู่ลงคอทั้งหมด
“อึก”
รสคาวเค็มปะแล่มติดอยู่ที่ปลายลิ้นแต่ก็ยังดีกว่าต้องตาย เทียบกับภัยพิบัติที่ใกล้จะเกิดขึ้นนับั้แ่นี้เป็ต้นไปความรู้สึกขมขื่นแค่นี้เทียบกันไม่ติด
กว่ากระบวนการย่อยทั่วกระเพาะจะเริ่มลดระดับลงก็ประมาณห้านาทีหลังจากนั้น
กร๊าซซซซซซ!
อิกทิโอซอรัสกรีดร้องด้วยความเ็ปหลอดเืตามผนังกระเพาะพองตัวขึ้นเรื่อย ๆ หนามขยายตัว เป็ไปตามที่คาดการณ์ไว้หนามที่ขวางอุดอยู่บนต่อมผลิตน้ำย่อยจะแหวกรูโหว่ของหลอดเืในขณะที่เติบโตไปด้วยผมนึกถึงข้อมูลใน ‘สามวิธีรอด’
หนามแหลมหมูป่าหินจะเติบโตในขณะที่ตอบสนองต่อกรดของสัตว์ทะเล
ครืนครืนนน
หนามที่ทาเมือกเอาไว้มีภูมิต้านทานต่อน้ำย่อยมันดูดซับกรดรอบ ๆ แล้วเริ่มหยั่งรากลงในร่างกายของอิกทิโอซอรัสอย่างเต็มรูปแบบ
จนกว่าอิกทิโอซอรัสจะสิ้นชีพหนามหมูป่าหินจะไม่มีวันหยุดขยายตัว
กร๊าซซซซซ!
ผมมองสารละลายที่หมุนเป็เกลียวอยู่ด้านล่างใต้ฝ่าเท้ามือกำหนามเอาไว้แน่น ผมทำทุกสิ่งที่ทำได้ไปแล้วดังนั้นั้แ่นี้เป็ต้นไปก็เหลือแค่การต่อสู้ทางด้านจิตใจ
ผมจะตายก่อนหรือมันจะตายก่อน
มีแค่ชีวิตเดียวเท่านั้นที่สามารถเหลือรอดไปได้