ยอดสายลับโอเมก้า [จบแล้ว]

เนิ่นนาน...ภายใต้สถานการณ์ที่แสนคลุมเครือระหว่างคนสองคนในห้องอาบน้ำแห่งนี้ เฉินอันหลานรู้สึกว่าเขากำลังแพ้ทางคนตรงหน้า เสน่ห์ของลานเซลอตส่งผลต่อเขามากจนเกินไป แรงดึงดูดร้ายกาจที่ทำให้เขาลุ่มหลงมัวเมา ไม่ว่าจะเป็นแขนขาที่แนบชิดและถูกคั่นกลางไว้เพียงผ้าบาง ๆ ไม่กี่ชั้น หรือว่าจะเป็นกลิ่นกายของอัลฟ่าที่สัมผัสได้ผ่านลมหายใจ...มันทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเอง ลานเซลอตเหมือนเป็นสนามแม่เหล็กขนาดยักษ์ที่กำลังบงการร่างกายของแท่งเหล็กตัวจ้อยอย่างเขา ฮอร์โมนจากอีกฝ่ายดึงดูดให้เขาอยากเข้าไปใกล้และอิงแอบแนบชิดกับคนคนนี้ตลอดเวลาขาทั้งสองข้างของเฉินอันหลานเริ่มอ่อนแรงจนแทบจะไม่สามารถรักษาท่ายืนให้มั่งคงได้อีกต่อไป“ผมควรกลับไป”“......”“โอดิน” ประกายแปลกประหลาดวาบผ่านนัยน์ตาสีดำขลับคู่นั้นแทบจะในทันที ลานเซลอตเคยได้ยินผู้คนมากมายเอ่ยเรียกเขาด้วยชื่อนี้ แต่ถ้อยคำที่คุ้นชินกลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างเมื่อมันหลุดออกมาจากริมฝีปากของคนตรงหน้า ลานเซลอตก้มลงมองริมฝีปากของอีกฝ่าย แม้จะมีสีคล้ำกว่าคนทั่วไปเล็กน้อยทว่าอวบอิ่มและดูนุ่มหยุ่นจนทำให้เขารู้สึกอยากจะก้มลงไปขบกัดและชิมดูว่ารสชาติของมันจะเป็นยังไงความคิดเล็ก ๆ ที่ผุดขึ้นมาในสมองทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะก้มลงไปฉกจูบจากริมฝีปากของอีกคนอย่างไม่ลังเล ฟันคมขบลงบนริมฝีปากอิ่มทั้งบนและล่าง แล้วออกแรงดูดดึงมันอย่างหนักหน่วงวินาทีนั้นเฉินอันหลานชะงักค้างตัวเกร็ง ตื่นตกใจราวถูกกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านร่างคล้ายกับว่าได้ลิ้มลองรสชาติที่แสนมหัศจรรย์เข้า ลานเซลอตคว้าข้อมือของเฉินอันหลานขึ้นมาพาดบ่าของตัวเอง ไล่ต้อนจนแผ่นหลังของอีกฝ่ายแนบชิดผนังห้องน้ำ จากนั้นจึงใช้แขนแกร่งรวบเอวคอดเข้ามาใกล้ตัวจนเป็นเหตุให้คนในอ้อมแขนไม่สามารถขยับไปไหนได้อีก เมื่อล็อกตัวอีกฝ่ายไว้ได้เรียบร้อย ลานเซลอตก็ก้มลงไปตะโบมจูบริมฝีปากอวบอิ่มนุ่มนิ่มนั้นอีกครั้ง สติของเฉินอันหลานถูกดึงกลับมาหลังจากสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวที่คละคลุ้งอยู่ในปาก เขาพยายามดีดดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากพันธนาการของลานเซลอต แต่แรงของอัลฟ่าชั้นสูงไม่ใช่สิ่งที่โอเมก้าทั่วไปจะอาจหาญต้านทานได้ ยิ่งเฉินอันหลานดิ้นแรงมากเท่าไร แรงรัดที่รอบเอวก็ยิ่งแน่นมากขึ้นเท่านั้น ราวกับอีกฝ่ายกำลังลงโทษสำหรับการกระทำของเขาก่อนหน้านี้ วงแขนของลานเซลอตรัดแน่นจนเฉินอันหลานรู้สึกอึดอัดเหมือนเอวของเขาจะขาดออกจากกันเลยทีเดียว!พวกอัลฟ่าชั้นสูงนั้นเกิดมาเพื่อเป็นราชันผู้พิชิต ความกระหายอยากในชัยชนะที่ท้าทายทำให้พวกเขาไม่ชอบเหยื่อที่อ่อนแอจนเกินไป ดังนั้นถ้าเหยื่อยิ่งดีดดิ้นขัดขืนรุนแรงมาก ยิ่งเหมือนเป็นการปลุกสัญชาตญาณดิบของนักล่าในตัวลานเซลอตขึ้นมา ให้เขารู้สึกอยากจะกำราบเหยื่อตัวน้อย ๆ นี้มากขึ้นไปอีก สิ่งเหล่านี้ล้วนอยู่ในสายเลือดทั้งสิ้น เป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ไม่ใช่แค่เพียงช่วยปลูกฝังเรื่องการล่าเหยื่อให้เหล่าอัลฟ่าชั้นสูงเท่านั้น แต่ยังเป็นสิ่งที่ย้ำเตือนให้พวกเหยื่อตัวจ้อยทั้งหลายรับรู้ว่าตัวตนของอัลฟ่าอย่างพวกเขาไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมาท้าทายได้ แน่นอนว่าเหยื่อตัวไหนที่โง่พอจะต่อต้านพวกเขาล้วนพบเจอกับบทลงโทษที่แสนโหดร้ายทั้งสิ้น... และในเวลานี้เฉินอันหลานก็คือ ‘เหยื่อ’ ในสายตาของลานเซลอตนั่นเอง อัลฟ่าหนุ่มไม่ได้ให้ความสนใจเลยสักนิดว่าเหยื่อของเขาจะต้องดื้อดึงหรือว่าเชื่องสักเพียงใดแต่เฉินอันหลานดันกลายเป็น ‘เหยื่อ’ คนแรกของเขาพอดี...ก็เท่านั้นเฉินอันหลานถือโอกาสในตอนที่ลานเซลอตกำลังพัวพันกับร่างกายของเขาอยู่นั้น ยกเข่าขึ้นมาแล้วเล็งไปที่กลางหว่างขาหวังกระแทกเข้าที่กล่องดวงใจของอีกฝ่ายเต็มแรง แต่ลานเซลอตเร็วกว่า เขายกมือขึ้นเพื่อคว้าจับขาของเฉินอันหลานไว้มั่น และในจังหวะที่ร่างกายส่วนบนถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เฉินอันหลานก็ซัดหมัดเข้าที่กึ่งกลางหน้าอกของลานเซลอตด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่เหลืออยู่ ฝ่ายคนที่ไม่อาจหลบหมัดนั้นได้ทันก็ถูกซัดเข้าอย่างจัง และทำได้เพียงส่งเสียงฮึดฮัดออกมาจากลำคอด้วยความไม่พอใจเฉินอันหลานเบี่ยงตัวหลุดออกมาจากลานเซลอตได้สำเร็จแล้วใช้จังหวะนั้นรีบหนีออกไปฟุบ!วัตถุสีเงินที่เฉียดผ่านเปลือกตาเขาไปเพียงเสี้ยววิทำให้เฉินอันหลานที่กำลังจะวิ่งไปทางประตูห้องน้ำเป็นอันต้องหยุดชะงัก เขายกมือขึ้นสัมผัสบริเวณเปลือกตาของตัวเองเบา ๆ ปรากฏเป็นของเหลวสีแดงบนปลายนิ้วของเขา...เลือดมือของเฉินอันหลานค่อย ๆ กำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เขาหันกลับไปมองลานเซลอตด้วยแววตากรุ่นโกรธพริบตานั้นเฉินอันหลานดึงใบมีดที่ปักอยู่ที่ประตูออกมาแล้วปามันกลับไปหาเจ้าของในทันที ลานเซลอตก้มตัวหลบมีดบินนั้นอย่างรวดเร็วฉึก! ซ่า!ใบมีดที่พลาดเป้าปักเข้ากับท่อน้ำที่อยู่ด้านหลังของลานเซลอต สายน้ำอุ่นที่ไหลอยู่ภายในท่อระเบิดออกและสาดกระเซ็น เจิ่งนองอยู่บนพื้นห้อง ทำสูทราคาแพงบนร่างของอัลฟ่าหนุ่มเปียกโชกไปทั้งตัวเห็นเสื้อผ้าของตัวเองชุ่มโชกไปด้วยหยาดน้ำ ลานเซลอตก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิดใจเฉินอันหลานที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่งของห้องกระตุกยิ้มมุมปาก จากนั้นจึงพุ่งตัวเข้าจู่โจมลานเซลอตโดยไม่พูดไม่จาทันที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ลงมือโจมตี

นิยายแนะนำ

ยอดสายลับโอเมก้า [จบแล้ว]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 27 ลงมือโจมตี

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้