ย้อนเวลากลับไป่กลางยามจื่อ [1] หลังจากกลับมาที่จวนแม่ทัพ
“คุณหนู ที่นี่น่ากลัวนักเ้าค่ะ” เสี่ยวเถาผู้เป็แฝดน้องเอ่ยเสียงกระซิบ พลางกอดแขนแนบชิดกับเสี่ยวถิงที่เดินตามผู้เป็นายไปติดๆ
หลังจากกลับมา คุณหนูก็ปลุกพวกนางขึ้นกลางดึก ทั้งยังให้ไปเตรียมชุดบุรุษมาสามชุดเพื่อลักลอบออกนอกจวนกลางค่ำกลางคืน เสี่ยวถิงและเสี่ยวเถาต่างทำตามอย่างว่าง่าย คาดว่าคุณหนูของตนต้องวางแผนทำสิ่งใดอีกเป็แน่
ทั้งสามคนอยู่ในชุดบ่าวชาย เดินลัดเลาะผ่านหอนางโลมที่ค่อนข้างซอมซ่อ พบเห็นเป็ชายขี้เมาหลายคนด้านหน้า ทว่าพวกเขาไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก ด้วยมีหมวกสวมปิดบังใบหน้าพวกนางอยู่ อีกทั้งชุดก็ดูเก่าไม่มีราคา
หนิงฟางหรงเหลือบมองหอนางโลมแห่งนี้ก็รู้สึกบีบรัดในอก อีกไม่นานที่นี่จะถูกขยายและกลายเป็หอนางโลมอันดับหนึ่งในเมืองหลวงด้วยฝีมือผู้ที่อยู่เื้ั นั่นคือองค์ชายสี่ และตัวนางในชาติก่อนก็ถูกส่งมาที่แห่งนี้เช่นกัน...
แววตาภายใต้หมวกสานส่อแววชิงชังชั่วครู่ หากคนผู้นั้นทำให้หอนางโลมที่ซอมซ่อกลายเป็แหล่งข่าวสำคัญได้ นางก็จะชิงตัดหน้ามาไว้ในมือ และทำอย่างที่เขาทำ
ทว่าที่นี่ ยังไม่ใช่เป้าหมายสำหรับคืนนี้ แต่เป็ร้านลับท้ายตรอกที่อยู่ลึกเข้าไปต่างหาก
เมื่อมาถึง ที่ปรากฏตรงหน้าคือร้านไม้เก่าๆ บนป้ายใช้ถ่านขีดเขียนลวกๆ คำว่า จิ้วฮั่วเตี้ยน หนิงฟางหรงเอื้อมมือออกไปสั่นกระดิ่งตรงประตูทางเข้าหนึ่งครั้ง ไม่นานจึงมีชายชราผมขาวผู้หนึ่งเปิดแง้มประตูไม้ออกมา เขามองพวกนางั้แ่ศีรษะจรดเท้า ก่อนจะเริ่มเอ่ย
“พวกเ้าเป็ใคร”
เมื่อได้ฟังคำถาม หนิงฟางหรงจึงสาวเท้าเข้าไปใกล้ แล้วเอ่ยด้วยเสียงอันเบาจนแม้แต่สองแฝดก็ยังไม่ได้ยิน “เ้าหอช่อผกา”
ชายชราเหลือบมองใบหน้าของนาง ก่อนพยักหน้าให้และเปิดประตูออกกว้างขึ้น เพื่อให้พวกนางเดินเข้าไป
สองแฝดหันมองทางซ้ายทีขวาทีอย่างฉงน เพราะสิ่งที่เห็นภายในร้านแห่งนี้คือของเก่าที่ดูไร้ราคา นอกจากถ้วยชาและเครื่องเรือนชิ้นเล็กชิ้นน้อย ก็ไม่เห็นมีสิ่งใดน่าสนใจ
ชายชราเดินนำพวกนางเข้าไปบริเวณหลังร้าน เขานั่งลงบนพื้นก่อนจะเลิกพรมผืนหนึ่งขึ้น จึงเห็นว่าเป็ประตูเล็กๆ ที่พอให้คนคนเดียวเข้าไปได้
"ให้พวกนางเข้าไปด้วย" เสียงราบเรียบของผู้เป็นายเอ่ยขึ้นกับชายชรา ก่อนจะหันมองสาวใช้ทั้งสองที่มีสีหน้าของความประหลาดใจสื่อออกมาอย่างปิดไม่มิด
"ได้" เขาตอบกลับ และลงมือดึงแท่นจับขึ้น จึงเห็นเป็บันไดทอดยาวลงไปด้านล่างซึ่งเป็ห้องใต้ดิน
หนิงฟางหรงเดินลงไปคนแรก จากนั้นจึงตามด้วยเสี่ยวถิงและเสี่ยวเถา เมื่อถึงพื้นเบื้องล่างแล้ว จึงเห็นเป็ห้องจำนวนมากเรียงรายอยู่
“คุณหนู ท่านเคยมาที่นี่ด้วยหรือเ้าคะ แล้วเราจะมาซื้อของอันใด จึงต้องทำตัวลับๆ ล่อๆ เช่นนี้” เสี่ยวถิงถามด้วยความสงสัย
“ของที่หาที่ไหนไม่ได้ และผิดกฎหมาย” นางตอบเสียงเรียบราวเป็เื่ดินฟ้าอากาศ ทว่าสีหน้าของสองแฝดกลับไม่สู้ดีเอาเสียเลย เพราะเหตุนี้ คุณหนูจึงเตรียมเงินทองของมีค่ามากมายมาเพื่อแลกเปลี่ยนอย่างนั้นหรือ...
กลับมาเวลาปัจจุบัน ภายในห้องปิดทึบและเป็ส่วนตัวที่ชั้นบนสุดของร้านอาหารแห่งนี้ หนิงฟางหรงมองอาหารตรงหน้าที่ถูกยกขึ้นมาบริการจนเต็มพื้นที่โต๊ะกลมตัวใหญ่ นางยังคงสวมบทบาทเป็หญิงสาวผู้ไร้เดียงสาและร่าเริงเช่นเดิม
“พี่ชายใหญ่ นี่ท่านจะขุนพวกข้าให้กลายเป็หมูหรือ” หลี่หรูเยว่กล่าวเสียงใส
“ข้าเห็นด้วยเ้าค่ะ เยอะขนาดนี้จะกินหมดได้อย่างไร” หนิงฟางหรงเอ่ยสำทับ
“ไม่หมดก็ไม่เห็นเป็ไร มื้อนี้ข้าเลี้ยงเอง ฟางหรง เ้าก็ตามสบายได้เลย หากมีสิ่งใดไม่สบายใจก็เล่าให้ข้าฟังได้ทุกเมื่อ รู้หรือไม่” หลี่เนี่ยนสือเริ่มทำคะแนน เขาเข้าข้างตนเองว่ามีโอกาสมากกว่าคนอื่น เพราะนางเป็สหายของน้องสาว
“ขอบคุณนะเ้าคะ” นางแย้มยิ้มตอบอีกฝ่าย “จริงสิ เหตุใดท่านไม่พาพี่จิ้งเหวินมาด้วยเล่า” นางเอ่ยถามถึงภรรยาเอกของเขาด้วยหน้าซื่อตาใส จนอีกฝ่ายหน้าเจื่อนเล็กน้อย ถึงกระนั้นก็ยังไม่ยอมหยุด “ไม่ได้สิ หากพาพี่จิ้งเหวินมาคนเดียว เหล่าอนุทั้งหลายคงไม่พอใจเป็แน่ ท่านมีภรรยาเยอะคงเหนื่อยน่าดูเลยนะเ้าคะ ท่านพ่อของข้ามีท่านแม่คนเดียว จึงให้ความรักทั้งหมดกับท่านแม่ได้ ดังนั้นการที่ท่านพ่อจะเลือกคู่ชีวิตให้ข้า จึงต้องเป็คนที่รักเดียวใจเดียว เพราะท่านพ่อก็รักข้ามากเช่นกัน” หนิงฟางหรงเอ่ยเจื้อยแจ้วเป็ประโยคยาวๆ ราวไม่ได้คิดสิ่งใดให้มากความ ทว่ากลับแอบยิ้มหยันอยู่ในใจ ยิ่งส่งผลให้อีกฝ่ายกัดฟันแน่น
หลี่เนี่ยนสือรู้สึกราวกับถูกประโยคเ่าั้ตอกหน้าจนแทบทรงตัวไม่อยู่ แม้แต่สหายที่นั่งด้านข้างยังหัวเราะขึ้นมาเสียงดัง
“เ้าพูดอีกก็ถูกอีก เขาหลายใจมากภรรยา ทุกวันนี้จึงเหนื่อยมาก ผิดกับข้าที่ยังไม่เคยตบแต่งภรรยา เพราะยังไม่เจอสตรีที่ถูกใจ” หลี่เนี่ยนสือหันมองหวงิ่ตาขวางทันทีที่เขาเอ่ยจบ เพราะรู้สึกราวกับถูกเกทับ หรือสหายผู้นี้้าตัดหน้าเขา...
“ท่านคือแบบอย่างของบุรุษที่ดีเลยนะเ้าคะ เหมือนกับท่านพ่อข้า” หนิงฟางหรงยิ้มหวานให้ผู้เป็เ้าของร้านอาหาร ส่งผลให้หลี่เนี่ยนสือยิ่งรู้สึกโกรธขึ้นมา
“หวงิ่ เ้าไม่ไปดูแลร้านหรือ เพิ่งเปิดวันแรกกลับมานั่งเอ้อระเหยอยู่ที่นี่”
“เ้าชวนข้าเองมิใช่หรือ เหตุใดจึงมาผลักไสกันเช่นนี้เล่า” หวงิ่มีสีหน้าขุ่นเคืองเล็กน้อย ก่อนจะเตรียมออกจากห้องไปพร้อมรอยผิดหวังในดวงตา
“ข้าก็จะไปด้านล่างเช่นกันเ้าค่ะ เสี่ยวถิงเสี่ยวเถาคงหิวแย่เลยจะไปบอกให้พวกนางกลับไปก่อน เดี๋ยวข้ามา” ประโยคหลังนางหันมาเอ่ยกับหลี่หรูเยว่ ก่อนจะตามหวงิ่ออกไป
หลี่เนี่ยนสือทุบกำปั้นลงบนโต๊ะจนหลี่หรูเยว่ออกอาการสะดุ้ง ทว่าในใจกลับส่ายหัวให้ผู้เป็พี่ที่ไม่ได้เื่ นางสู้อุตส่าห์เปิดทางให้เขาทำคะแนน กลับถูกสหายนำเสียได้ ถึงอย่างนั้นนางก็ไม่ได้คิดมาก จะเป็หวงิ่ก็ดี เพียงเขี่ยอีกฝ่ายให้พ้นทางเป็พอ เพราะนางทนไม่ได้จริงๆ ที่เห็นหนิงฟางหรงได้แต่งกับคนที่ดีที่สุดอย่างองค์ชายสี่
เมื่อได้ออกมาจากห้องนั้น หนิงฟางหรงจึงอยู่ตามลำพังกับหวงิ่
“พี่เนี่ยนสือแปลกๆ นะเ้าคะ” นางกล่าวขึ้นทำท่าครุ่นคิด
“อย่างไรหรือ” หวงิ่เริ่มอยากรู้ขึ้นมา ไม่ว่าเป็เื่ใดเกี่ยวกับสหายผู้นี้ เขามักอยากรู้เื่เสมอ
“ก่อนหน้านี้ ข้าไม่เคยรับรู้มาก่อนว่าเขาสนใจในตัวข้า แม้แต่หรูเยว่ก็ไม่เคยบอกข้าเื่นี้ ทว่าเมื่อครู่เขามีอาการคล้ายคนหึงหวงระคนน้อยใจอย่างไรอย่างนั้น แต่ทำไมข้ากลับรู้สึกว่าไม่ใช่ข้า ทั้งที่ในห้องก็ไม่ได้มีใครอื่นนอกจากท่าน” นางกล่าวเสียงเบาด้วยท่าทีสงสัย “ท่านสนิทกับเขามิใช่หรือ ข้าได้ยินจากหรูเยว่ว่าพี่เนี่ยนสือเอ่ยถึงท่านบ่อยๆ”
หวงิ่หยุดฝีเท้าลง ในแววตาเริ่มส่อประกายราวกับมีความหวังขึ้น ก่อนเหล่มองสตรีข้างกาย
“เขาเอ่ยถึงข้าอย่างไรหรือ”
นางทำท่าหยุดคิดพักหนึ่ง ก่อนเริ่มแต่งเื่ขึ้นเป็ฉากๆ “เขาบอกว่าท่านงดงามมาก ใจดี แล้วก็พึ่งพาได้ อ้อ แล้วข้าได้ยินมาว่าพี่เนี่ยนสือชอบหยิบป้ายชื่อที่ท่านให้เขาเมื่อนานมาแล้วมานั่งมองนานๆ แม้แต่ภรรยาของเขาเรียกก็ไม่ได้ยิน”
หวงิ่ได้ฟังก็แย้มยิ้มออกมา ดวงตาล่องลอยแปลกๆ ทำให้หนิงฟางหรงรับรู้ทันทีว่านางยุยงได้สำเร็จแล้ว
“ข้าไปก่อนนะเ้าคะ” นางเอ่ยลาแล้วรีบลงไปด้านล่างทันที เพื่อสั่งให้เสี่ยวถิงและเสี่ยวเถาเตรียมการบางอย่าง ก่อนจะกลับขึ้นมาห้องอาหาร้า
[1] ยามจื่อ คือ่เวลา 23.00 – 00.59 น.
********************
เจอกัน 1ทุ่มพรุ่งนี้น้าาาาา
ฝากกดใจ กดติดตาม หรือคอมเมนท์พูดคุยกันได้น้าาาา
…เพิ่มเติม…
ไรต์บุหลันรังรอง มีเพจ Facebook และ Tiktok แล้วน้า สามารถไปติดตามพูดคุยกันได้นะคะ☺❤
https://www.facebook.com/profile.php? id=100088829591788&mibextid=ZbWKwL
Tiktok
https://www.tiktok.com/@pom_wps.3001? _t=8cmBVnjG2Es&_r=1